ΑΝΘΡΩΠΟΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Τι με νοιάζει ρε φίλε τι σου αρέσει εσένα;

Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

Επ. εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και Τ. Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου.

Μου αρέσουν τα ανθισμένα λαγκάδια και τα βουνά της Ελλάδας. 

Μου αρέσει η Φτέρη από όπου κρατάει η σκούφια μου και τα μονοπάτια της, η απόλυτη ησυχία της τα βράδια και το αηδόνι που κελαηδάει δίπλα στη Ζουρέικη βρύση.

Μου αρέσουν τα αδέσποτα σκυλιά. Η βροχή στα φύλλα της συκιάς και της μουριάς. 

Μου αρέσει η ασυδοσία του ίντερνετ, τα blogs, αλλά ακόμα περισσότερο τα βιβλιοπωλεία. 

Μου αρέσει να ξαναδιαβάζω Αρχαίους Λυρικούς, Σολωμό, Καβάφη, Κάλβο, Σαίξπηρ, Έλιοτ και Αρίστο Σταυρόπουλο. 

Μου αρέσουν τα ιστορικά ντοκιμαντέρ όταν δίνουν σημασία στη λεπτομέρεια. 

Μου αρέσουν οι Μπήτλς, ο Μπόμπ Ντίλαν, η Μαντόνα, ο Μητροπάνος. Μου αρέσει η Βαρκελώνη, το Άμστερνταμ, η Βομβάη, η Αμβέρσα και η Θεσσαλονίκη. Μου αρέσουν τα νησιά του Αιγαίου και τα Ζαγοροχώρια, δεν έχω δει μεγαλύτερη ομορφιά. 

Μου αρέσει η Ανατολή, με όσα αναρίθμητα περιλαμβάνει, ο λικνισμός της ζωής, το βαθύ βλέμμα, οι ζεστές μέρες, η διαύγεια της νύχτας, ο αγέρας με τις μυρωδιές, ο ίλιγγος της φοινικιάς.

Μου αρέσουν οι Έλληνες της Μακεδονίας, γιατί είναι απλοί, δοτικοί και απονήρευτοι. Μου αρέσουν όλες οι επαρχιακές εφημερίδες, ημερήσιες και εβδομαδιαίες και διαβάζω όσες περισσότερες μπορώ. Μου αρέσουν τα γαϊδούρια και ο Καραγκιόζης. 

Μου αρέσει το massage. Η ροζέ σαμπάνια με όστρακα και τα πούρα. Μου αρέσουν οι ψαροταβέρνες του Γρυλλή και του Μαζαράκη στο Λαμπίρι, το Galaxy, το 17, η Ράμπα και το Au revoir της Αθήνας. 

Μου αρέσουν οι άδειοι δρόμοι τη νύχτα, οι λαχανόκηποι, τα ιαματικά λουτρά, τα Καλοκαιρινά απογεύματα, τα Νεπαλέζικα χαλιά, τα ανοιχτά αυτοκίνητα, το χίπικο ήθος, η Νέα Ορλεάνη και η Λευκάδα.

Μου αρέσει ο Σοπέν, ο Μπάχ και το Ρεμπέτικο. Οι ταινίες του Ζαν Πιέρ Μελβίλ, η Μπίλι Χολιντέι, ο Μπρεσόν και ο Κρισναμούρτι. Μου αρέσουν οι άγριες τριανταφυλλιές, η Πατησίων όταν έχει πλήθος και η βόλτα τις νύχτες στην παραλία του Αιγίου. 

Μου αρέσουν τα μεσημεριανά ούζα, τα μπαρ παρέα με γερόντια, το βύθισμα στις σκέψεις, ο εσπερινός στις άδειες εκκλησίες.

Μου αρέσει ο Ντοστογιέφσκι, τα τουρκόσπιτα στις φτωχογειτονιές, τα free έντυπα, ο έρωτας, η τρυφερότητα.  

Μου αρέσει να σπάω τον τσαμπουκά της κάθε εξουσίας (γι’ αυτό είμαι ακόμα δημοσιογράφος), η παθιασμένη αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας, οι επώνυμες στήλες. 

Μου αρέσουν τα επαρχιακά και συνοικιακά μπαρ ορισμένες ζημιάρικες νύχτες, οι μακαρονάδες, τα άγρια σπαράγγια της Φτέρης και τα μανιτάρια.

Μου αρέσουν οι φίλοι μου που δεν βλέπω συχνά, αλλά είναι εκεί όταν χρειαστεί, αυτοί βρίσκονται πέρα από το καλό και το κακό. Μου αρέσει το τζάκι, ο χιονιάς το κρύο και η ζέστη στην εποχή τους. 

Μου αρέσουν όλα τα αεροδρόμια του κόσμου μικρά και μεγάλα, το νέο φεγγάρι τους μήνες του καλοκαιριού, οι μάγκες που δεν τους πάτησε το τρένο και τα ταξίδια με το τρένο. Το ταξί του Λονδίνου και της Ινδίας, τα παγωτά και οι σοκολάτες.

Μου αρέσουν τα κύματα του Σεπτέμβρη ζεστά και θολά κάπως, τα παλιατζίδικα και οι Οίκοι υψηλής ραπτικής. 

Μου αρέσει η τέχνη- δεν υπάρχει ωραιότερο ίχνος ζωής, τα χλωρά μύγδαλα πριν δέσουν ακόμα εντελώς, τα κεριά και τα χαμηλά φώτα, η μυρωδιά των τυπογραφείων.

Μου αρέσει το Μεσολόγγι, η Νάουσα , η Ξάνθη, τα Ανώγεια, η ταβέρνα του Τάκη στο Λιμένι της Μάνης, τα Εξάρχεια (ακόμα), τα Καλάβρυτα και η αγορά Μοδιάνο της Θεσσαλονίκης. Μου αρέσουν τα χαμαιτυπεία, τα ορίτζιναλ σκυλάδικα και τα κυριλέ μπαρ της επαρχίας.

Και δικαίως θα με ρωτήσει κάποιος : Τι με νοιάζει ρε φίλε τι σου αρέσει εσένα;

Αυτό...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΙΣΜΟΣ: Οκτωβριανή "επανάσταση" - το μεγάλο ΨΕΜΑ! (Σύντροφοι διαβάστε με προσοχή μήπως και ξυπνήσετε έστω και με 70 χρόνια καθυστέρηση...)

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος 

Τ. πρόεδρος της Ε.Ι.Ε.Τ. και εκτελεστικός πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (Ε.Ε.Δ.)

Καθισμένος αναπαυτικά στο στούντιο της κρατικής ΕΡΤ προχθές ένας «επαναστάτης» του γλυκού νερού μιλούσε για την Οκτωβριανή επανάσταση. Ήταν ένας από αυτούς που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βάλει σε διάφορα πόστα για να του περνάνε την προπαγάνδα, σιτιζόμενοι με χρήματα του Ελληνικού λαού.

Δυο παρουσιαστές-κρατικοί υπάλληλοι, μια κοπέλα και ένας άνδρας, τον άκουγαν αποσβολωμένοι να απεραντολογεί. Με μαρξιστικά τσιτάτα και ασύστολα ψέματα, χωρίς να του κάνουν καμία ερώτηση, χωρίς μια έστω τυπική παρέμβαση…

Ο τύπος παίζοντας χωρίς αντίπαλο, οργίαζε. Μας εξυμνούσε τις «δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο». Την «πρώτη εργατική επανάσταση». Την «κατάλυση της Τσαρικής ολιγαρχίας». Το «πέρασμα των μέσων παραγωγής στο λαό». Όλο τέλος πάντων το αριστερό αφήγημα για τα γεγονότα του 1917. Όπως του το είχαν διδάξει στις κομματικές σχολές της αριστεράς…

Επειδή σίγουρα τον άκουγαν και κάποιες νεωτέρες γενιές που δεν έχουν ιδέα, θα πιαστώ από την τελευταία ατάκα του αριστερού ινστρούχτορα ότι «η Οκτωβριανή επανάσταση επιβεβαίωσε τον Μαρξιστικό ντετερμινισμό περί της προλεταριοποίησης της εργατικής τάξης σε συνθήκες καπιταλισμού με αποτέλεσμα την «επανάσταση» και την εγκαθίδρυση του κομμουνισμού»!…

 

ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΉ ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ

Το μεγαλύτερο ψέμα που ειπώθηκε ποτέ.

Η Ρωσία το 1917 δεν ήταν μια ώριμη καπιταλιστική χώρα, αλλά ένα αυταρχικό φεουδαρχικό καθεστώς, χωρίς κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως την γνωρίζουμε στον δυτικό κόσμο. Άρα έχουμε την πρώτη, εκ των πολλών, αντίφαση του Μαρξισμού.

Αξίζει δε, να εξετάσουμε τις συνθήκες της εποχής εν μέσω του Α’ παγκοσμίου πολέμου και τις γεωπολιτικές συνθήκες που διαμορφώνονταν.

Η Ρωσία βρίσκονταν σε εμπόλεμη κατάσταση με την Γερμάνια. Ενώ η Ρωσία γνώριζε τη μια ήττα μετά την άλλη, οι βλέψεις της προς τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και την έξοδο της στη Μεσόγειο ήταν αμετακίνητες.

Οι συνεχείς ήττες της Ρωσίας δημιούργησαν ένα αίσθημα αμφισβήτησης του λαού εναντίον της ικανότητας του Τσάρου Νικολάου Β’, να οδηγήσει τη χώρα σε μια νικηφόρα έκβαση.

Αποτέλεσμα αυτού η αυθόρμητη Φεβρουαριανή Επανάσταση και η πτώση του Τσαρισμού. Η πρώτη Δημοκρατία στην ιστορία της Ρωσίας εγκαθιδρύθηκε εκείνη την εποχή με την κυβέρνηση Κερένσκυ. Από τους πρώτους νόμους που ψήφισε η πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση της Ρωσίας, ήταν ο επαναπατρισμός των εξορίστων.

Ο Λένιν ήταν τότε εξόριστος στην Ελβετία. Εκμεταλλευόμενος το νόμο αυτό, ήρθε σε συμφωνία με την γερμανική κυβέρνηση και τον τελευταίο αυτοκράτορα της Γερμανίας Κάιζερ, να του δοθούν όλα εκείνα τα μέσα που θα τον βοηθούσαν να καταλάβει την κυβέρνηση.

Ο τότε υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας Ρίχαρντ φον Κόλμαν, σε μια επιστολή του προς τον Κάιζερ εξηγούσε με λεπτομέρεια γιατί η επικράτηση του Λένιν θα είχε γεωπολιτικά οφέλη της Γερμανίας έναντι της Ρωσίας.

Στις 8 Απριλίου 1917 ο Λένιν με τη βοήθεια των Γερμανών επιβιβάζεται σε ένα «σφραγισμένο τρένο» που δεν θα περνούσε κανένα έλεγχο. Μαζί του είχε 32 μπολσεβίκους, χρήματα και τεχνική υποστήριξη.

Κατά την άφιξη τους στην Αγία Πετρούπολη οι βουλευτές των άλλων κομμάτων κατηγορούσαν τους Μπολσεβίκους ως γερμανούς κατασκόπους. Είθε η ιστορία να τους δικαιώσει. 

 

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ

Ξημερώματα στις 25 Οκτώβριου μια ένοπλη ομάδα Μπολσεβίκων κατέλαβε το σιδηροδρομικό σταθμό της Βαλτικής. Άλλη, τις γέφυρες του Νέβα ποταμού που διασχίζει την Αγ. Πετρούπολη. Μια άλλη το ταχυδρομείο, το τηλεγραφικό πρακτορείο, το τηλεφωνικό κέντρο, τα δημόσια κτήρια, το εργοστάσιο ηλεκτρικού ρεύματος, τα τυπογραφεία, τις αποθήκες τροφίμων και την Κεντρική Τράπεζα.

Η κατάληψη όλων των νευραλγικών σημείων έγινε χωρίς καμία αντίσταση και χωρίς κανένα θύμα.

Την άλλη μέρα το πρωί οι κάτοικοι της πόλης ξύπνησαν και πληροφορήθηκαν ότι την εξουσία ανέλαβε η «Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή» και η προσωρινή κυβέρνηση Κερένσκυ καθαιρέθηκε, ενώ αυτή βρίσκονταν στα Χειμερινά Ανάκτορα.  

Μετά δυο μέρες οι Μπολσεβίκοι καταλαμβάνουν τα Χειμερινά Ανάκτορα αιχμαλωτίζοντας όλους τους Υπουργούς. Η αντίσταση στα Ανάκτορα ήταν υποτυπώδης και οι νεκροί από την ιστορική αυτή «σύγκρουση» της Αστικής και εργατικής τάξης, ήταν μόνο 6 νεκροί και μάλιστα από τη μεριά των μπολσεβίκων , όπως αναφέρει ο Σ. Γιόφ μέλος της «Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής» σε άρθρο του στην εφημερίδα της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

Η πρώτη κίνηση της «Πρώτης Φοράς …» κομμουνιστικής κυβέρνησης, ήταν η συμφωνία ειρήνης με τους Γερμανούς που ήδη είχαν καταλάβει το ¼ της Ρωσίας. (Αργότερα με την ήττα της Γερμανίας από τους συμμάχους, εδόθησαν πίσω)

Πρωτύτερα οι Γερμανοί είχαν συνάψει σχέσεις με τους Τούρκους για τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και η νέα κομμουνιστική κυβέρνηση ματαίωσε τα σχέδια της Ρωσίας για έξοδο της στο Αιγαίο.

Σημειωτέον ο Κεμάλ οργάνωνε στρατό εναντίον των Ελλήνων. Αυτός που οργάνωσε το στρατό του Κεμάλ ήταν ο στρατηγός Βασίλιεβιτς Φρούντζε. 

  Ποιος ήταν αυτός; 

Ήταν ο στρατάρχης του Λένιν. Έτσι για να μη ξεχνούμε ότι και οι μπολσεβίκοι και οι εγχώριοι κομμουνιστές έδρασαν συντεταγμένα εναντίον του ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Και κλείνω την παρένθεση.

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ

Στις 12 Νοέμβριου, επανέρχομαι, ήταν προγραμματισμένες εθνικές εκλογές. Οι οποίες δεν ματαιώθηκαν από τους μπολσεβίκους που υπολόγιζαν ότι το αποτέλεσμα θα νομιμοποιούσε την επανάσταση τους. Μάταια όμως, το Μπολσεβικικό κόμμα απέσπασε μόνο το 25% των ψήφων, έναντι του 58% των Εσέρων Σοσιαλεπαναστατών. Οι φιλελεύθεροι Καντέ συγκέντρωσαν 13% και οι Μενσεβίκοι μόλις το 4%.

Στην πρώτη μόλις συνεδρίαση της νέας Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης ο υποψήφιος των Μπολσεβίκων για πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης μειοψήφησε έναντι της συμμαχίας των υπολοίπων κομμάτων. Οι μπολσεβίκοι απεχώρησαν καταγγέλλοντας την «αντεπαναστατική πλειοψηφία» ότι ετοιμάζεται να διαπράξει εγκλήματα κατά του λαού.

Μετά λίγες ώρες ο αρχηγός της φρουράς των ανακτόρων και οι άντρες της πολιτοφυλακής Του Λένιν, «ΤΣΕΚΑ», εισέβαλαν στο κοινοβούλιο και διέκοψαν βιαίως τη λειτουργία της βουλής.

Καμία λαϊκή επανάσταση δεν έγινε. Μια χούφτα συνωμότες, εκμεταλλευόμενοι τις ελευθερίες που θεσμοθέτησε η πρώτη δημοκρατική Ρωσική κυβέρνηση, την ανέτρεψαν την ώρα που τους νομιμοποιούσε.

 

ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ ΑΝΕΤΡΕΨΑΝ ΤΟΝ ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Οι μπολσεβίκοι κομμουνιστές δεν ανέτρεψαν κανέναν καπιταλισμό και καμία ολιγαρχία του πλούτου. Το μόνο που ανέτρεψαν ήταν ο εν δυνάμει εκδημοκρατισμός της Ρωσίας για χάριν των δικών τους και των γερμανικών συμφερόντων.  

Έκτοτε κυβέρνησαν για 74 χρόνια χωρίς ούτε μια φορά να προσφύγουν στο λαό για λαϊκή νομιμοποίηση.  

Τα αποτελέσματα...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖANEΛΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πρώτο βήμα εξόδου από το ευρώ θα είναι η καταβολή μέρους μισθών και συντάξεων και αξιόγραφα ΙΟU ή ομόλογα αξίας «χαρτοπετσέτας»

Γράφει ο  Φάνης Ζουρόπουλος

Τ. πρόεδρος της Ε.Ι.Ε.Τ. και εκτελεστικός πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (Ε.Ε.Δ.)
zourop@otenet.gr

Πάμε σε ένα δημοψήφισμα με συνοπτικές διαδικασίες, με κλειστές τράπεζες, με αυστηρούς περιορισμούς στις συναλλαγές, με ολοκληρωτικό πάγωμα της αγοράς, με την χώρα αποκομμένη από τα διεθνή συναλλακτικά κέντρα και πλατφόρμες, γιατί έτσι αποφάσισε ο Τσίπρας και η παρέα του (μάλλον έτσι το είχαν σχεδιάσει από την αρχή!...).
 

Η ανακοίνωση του δημοψηφίσματος σε συνδυασμό με τη λήξη της παράτασης του μνημονίου στις 30 Ιουνίου έβαλε την ελληνική χρεοκοπία επί τάπητος. Μια πρώτη γεύση των συνεπειών την είδαμε το περασμένο Σαββατοκύριακο με τις ουρές στα ΑΤΜ, τα πρατήρια και τα σούπερ μάρκετ... Τις επόμενες μέρες θα δούμε τις καταλυτικές επιδράσεις της επέκτασης αυτών των φαινομένων.
 

Υπάρχουν τρία ενδεχόμενα σε σχέση με το δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής. 

Το πρώτο είναι οι εξελίξεις και η ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού και των πολιτικών του προϊσταμένων να μην επιτρέψουν να γίνει. 


Τα άλλα δύο είναι να πλειοψηφήσει το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ στο νέο μνημόνιο όποιο και να είναι αυτό γιατί είναι ασαφές ποιο ακριβώς θα είναι αυτό.
 

Αν στο δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής πλειοψηφήσει το ΝΑΙ, το πιθανότερο είναι να δρομολογηθούν άμεσα εκλογές στις αρχές Αυγούστου. Οι εκλογές μοιραία θα γίνουν με ελέγχους κεφαλαίων, προβλήματα στα ράφια, επιχειρήσεις που υπολειτουργούν, καθυστερήσεις καταβολής μισθών στον ιδιωτικό τομέα, ακόμη και από τις επιχειρήσεις που μέχρι πρόσφατα ήταν υγιείς και αδυναμία πλήρους καταβολής μισθών και συντάξεων σο δημόσιο. Το πιθανότερο σε αυτό το σενάριο είναι η συντριβή του κυβερνητικού συνασπισμού και η δημιουργία μιας κυβέρνησης που θα προσπαθήσει να πετύχει μια νέα συμφωνία με τους εταίρους ικανή να κρατήσει τη χώρα στο ευρώ και την ΕΕ. Η παραμονή στο ευρώ και σε αυτήν την περίπτωση δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, οι πιθανότητες όμως όσο πιο σύντομα συμβεί αυτό είναι να αυξηθούν πάνω από το 50%.
 

Αν επικρατήσει το ΟΧΙ οι πιθανότητες εξόδου από το ευρώ αυξάνονται κατακόρυφα. 


Πρώτο βήμα εξόδου από το ευρώ θα είναι η καταβολή μέρους μισθών και συντάξεων και αξιόγραφα ΙΟU ή ομόλογα αξίας «χαρτοπετσέτας» του ελληνικού δημοσίου. Το πολύ σε δύο - τρεις μήνες η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να πάει σε εκλογές υπό το βάρος των εξελίξεων, αλλά η ζημιά σε σχέση με το ευρώ και την ΕΕ θα έχει γίνει.
 

Ακόμη και στην περίπτωση του ΝΑΙ η αδυναμία του κράτους να καταβάλλει πλήρεις μισθούς και συντάξεις τις επόμενες εβδομάδες πρέπει να θεωρείται βέβαιη. Κρίσιμη απόφαση εκεί θα είναι αντί να αποφασιστεί η αναπλήρωση με εκτυπωμένες «χαρτοπετσέτες» η συναίνεση της κοινωνίας στην καταβολή με λιγότερα ευρώ... Να αποφευχθεί δηλαδή προσφυγή στην ευκολία της εκτύπωσης άχρηστων αξιόγραφων που θα ανοίξουν το δρόμο στο διπλό νόμισμα και την έξοδο στην δραχμή. Η πρώτη ημέρα της εβδομάδας ήταν μέρα - σοκ για τις διεθνείς αγορές όμως μέσα στην εβδομάδα ισορρόπησαν ενώ στη συνέχεια θα ενδυναμωθούν είτε η Ελλάδα δρομολογήσει την παραμονή στο ευρώ είτε στην έξοδο.
 

Είτε η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είτε η έξοδος θα ενδυναμώσει την Ευρωζώνη και θα επιταχύνει την οικονομική και πολιτική ενοποίησή της. Η κατάσταση που θα επικρατήσει τις επόμενες εβδομάδες  στην Ελλάδα, όπως έχουμε προβλέψει πολύ καιρό πριν (εις ώτα μη ακουόντων), θα αποδυναμώσει το κύμα του ευρωσκεπτικισμού στην Ευρώπη. 


Το ελληνικό χρηματιστήριο στην περίπτωση του ΝΑΙ  και διασφάλισης της παραμονής στο ευρώ θα αρχίσει να προεξοφλεί μετά το αρχικό σοκ αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών το οποίο πιθανόν να βάλει τέλος στην αριστερή διακυβέρνηση. Στην περίπτωση του όχι η κατάσταση περιπλέκεται και θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος. 


Όπως και να έχει η αναγγελία του δημοψηφίσματος ορίζει για την αγορά την τελική ευθεία του μεταπολιτευτικού μοντέλου και της αριστερής διακυβέρνησης. Ομως όπως συνηθίζουμε να λέμε χρόνια τώρα, το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν ξημερώσει...