ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΑΓΙΑΔΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Τι κρύβει ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός της κυβέρνησης.

Αριστερά ο χάρτης της ΕΕ. Δεξιά ο χάρτης που παρουσίασε η κυβέρνηση με πολλά χρόνια καθυστέρηση.

Τελικά το Αιγαίο είναι ειδική περίπτωση, όπως λένε οι Μογγόλοι; pic.twitter.com/TkV5iNNLUs

— Antiβλά (@antivla) April 17, 2025

Αυτόν τον Συρίγο που έλεγε αυτά, τον ξέρεις ή είναι απλή συνωνυμία; https://t.co/dML5hmHs2L pic.twitter.com/R3JdBUvsV4

— Antiβλά (@antivla) April 16, 2025

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ...

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Την Μεγάλη Τετάρτη 26/4, η κυβέρνηση ανακοίνωσε έναν χάρτη Θαλάσσιου Χωροτεχνικού Σχεδιασμού (ΘΧΣ).  

Πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, ώστε να γνωρίζει ο ελληνικός λαός, αλλά και όλο το πολιτικό φάσμα τι συμβαίνει, διότι και οι πανηγυρισμοί της ΝΔ και οι ανακοινώσεις των άλλων κομμάτων δείχνουν να μην γνωρίζουν ούτε τις λεπτομέρειες, ούτε το διακύβευμα.

1. Το 2014 εκδόθηκε η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμό 2014/89/ΕΕ, η οποία καλούσε όλες τις χώρες να προβούν σε ΘΧΣ μέχρι τις 31/3/2021.

2. Οι ελληνικές κυβερνήσεις κώφευαν και τελικά δεν προέβησαν σ’ αυτό εντός προθεσμίας. Η ΕΕ πήγε την Ελλάδα στο δικαστήριο, όπου η Ελλάδα πρόβαλλε ως λόγο μη συμμόρφωσης τις διαπραγματεύσεις ΑΟΖ με τη Αίγυπτο (οι οποίες όμως ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του 2020) καθώς και εξωτερικούς παράγοντες (εννοώντας τις αντιρρήσεις της Τουρκίας).

3. Δημιουργήθηκε η υπόθεση C-128/24, η οποία τελεσιδίκησε στις 27/2/2025. Το δικαστήριο όχι μόνο καταδίκασε την Ελλάδα, της επέβαλλε πρόστιμο για κάθε ημέρα που δεν έχει καταθέσει ΧΘΣ, αλλά και δήλωνε με σαφήνεια ότι «η υποχρέωση συμμόρφωσης με το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν μπορεί να αναστέλλεται λόγω διμερών διαπραγματεύσεων και ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να τηρούν τις υποχρεώσεις τους ανεξαρτήτως εσωτερικών ή εξωτερικών παραγόντων». Δηλαδή μας λέει ότι ούτε οι διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο, ούτε οι (κούφιες) απειλές της Τουρκίας αιτιολογούν τη μη συμμόρφωση.

4. Η ελληνική κυβέρνηση αποδείχθηκε ότι δεν συμμορφώνεται από τα εθνικά συμφέροντα, ούτε από την κοινή λογική, ούτε από τις φωνές εθνικής αξιοπρέπειας από διάφορα πρόσωπα και φορείς (τους οποίους αρέσκεται να απαξιώνει) και ότι μένει προσκολημένη σε ένα φοβικό σύνδρομο που οδηγεί στην ηττοπάθεια. Συμμορφώνεται όμως από το ευρωπαϊκό δικαστήριο, την καταδίκη και το πρόστιμο. Έτσι, εσπευσμένα, στις 26/4 ανακοίνωσε έναν χάρτη ΘΧΣ.

5. Ο όρος αυτός περιλαμβάνει μία λέξη κλειδί: «Χωροταξικό». Δηλαδή απαιτεί χώρο και τάξη. Ο χάρτης του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών, εκτός από πολύ αργοπορημένος, είναι και πολύ λίγος. Διότι ενώ ορίζει τον χώρο, δεν ορίζει την τάξη. Χωροταξικός σχεδιασμός σημαίνει να ορίσεις πολύ συγκεκριμένα τις χρήσεις του κάθε χώρου. Δηλαδή, σε ποια περιοχή θα κάνεις τι ακριβώς. Υπάρχει μεγάλο εύρος πιθανών χρήσεων. Ενδεικτικά, ναυτιλία (διαδρόμους ναυσιπλοΐας, λιμάνια, διαύλοις πρόσβασης), αλιεία (περιοχές υδατοκαλλιεργειών, προστασία ιχθυοτόπως και αναπαραγωγικών περιοχών), ενέργεια (αιολικά πάρκα, εξόρυξη υδρογονανθράκων, πόντιση καλωδίων και αγωγών), τουρισμός (παραλίες, θαλάσσια σπορ, περιοχές κρουαζιέρας), προστασία περιβάλλοντος (περιοχές Natura 2000, προστατευόμενα οικοσυστήματα, περιοχές με ευαίσθητη βιοποικιλότητα), πολιτιστική κληρονομιά (υποθαλάσσια αρχαιολογικά ευρήματα, προστασία ιστορικών ναυαγίων), και άλλες χρήσεις (επιστημονική έρευνα, άμμος ή χαλίκι για κατασκευές, εθνική ασφάλεια και στρατιωτικές περιοχές περιορισμένης πρόσβασης). Εν προκειμένω, εύλογο είναι να ερωτηθεί η Ευρ. Επιτροπή αν ο εν λόγω χάρτης την ικανοποιεί ώστε να άρει την καταδίκη και το πρόστιμο.

6. Παρόλο που ο χάρτης του υπ.εξ. δεν είναι χάρτης κυριαρχίας, εν τούτοις έχει τα εξής χαρακτηριστικά

α. αποκαλύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι στη Συμφωνία ΑΟΖ με την Αίγυπτο το 2000, η Ελλάδα αποδέχθηκε και τμηματική οριοθέτηση (μέχρι περίπου τα μισά της Ρόδου), κάτι που ήταν σαφές ούτως ή άλλως, αλλά και μειωμένη επήρεια των ελληνικών νησιών, και συγκεκριμένα 10% παραχώρηση στην Αίγυπτο από την ΑΟΖ της Κρήτης και 30% παραχώρηση από την ΑΟΖ της Κάσου, ως προεξάρχουσα του μετώπου Κάσος-Κάρπαθος-Ρόδος. Αυτό, όχι μόνο δεν ήταν σαφές, αλλά απαξίωναν όσους το έθεταν δημοσίως οι υπερασπιστές της κυβέρνησης. Τώρα όμως το αποκαλύπτει ο ίδιος ο χάρτης.

β. δείχνει να ταυτίζει το άκρο του ΘΧΣ για όλα τα νησιά του ανατολικού μετώπου του Αιγαίου με τα 6 μίλια χωρικών υδάτων, ακόμα και σε περιοχές που με τη μέση γραμμή υπάρχει περιθώριο επέκτασης. Στο ίδιο σημείο, θα μπορούσε ο ίδιος χάρτης να έχει με διακεκομμένη γραμμή το όριο των 12 ναυτικών μιλίων σε όλη την ελληνική θάλασσα, εκπέμποντας την βούληση κάποια στιγμή να γίνει αυτή η επέκταση, η οποία έχει καθυστερήσει.

γ. το θετικό του εν λόγω χάρτη, είναι ότι ενσωματώνει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα του Καστελλορίζου στη νοτιανατολική μεσόγειο, και ως εκ τούτου, να ακουμπάει ο ΘΧΣ της Ελλάδας με την ΑΟΖ της Κύπρου. Αυτό είναι πράγματι θετικό και αξιοσημείωτο. Η κριτική είναι επικοδομητική και έντιμη όταν αναφέρονται και τα θετικά στοιχεία.

7. Μία σύγκριση με την Κύπρο μας λέει τα εξής. Η Κύπρος με σχεδόν μηδαμινές στρατιωτικές δυνάμεις, βρίσκεται υπό κατοχή στο 37% των εδαφών της και η Τουρκία δεν την αναγνωρίζει ως ανεξάρτητο κράτος. Εν τούτοις έχει χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων, έχει ανακηρύξει ΑΟΖ στην ολότητά της, έχει πετύχει οριοθετήσεις ΑΟΖ το 2004-05 με Αίγυπτο, Ισραήλ και Λίβανο, σε όλες από τις οποίες με πλήρη επήρεια. Αντίθετα η Ελλάδα με στρατιωτική ισχύ και όντας μέλος του ΝΑΤΟ, έχει χωρικά ύδατα 6 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο (φοβούμενη ακόμα και να δείξει χάρτη με το πώς θα ήταν αν εφάρμοζε 12), έχει συμφωνήσει ΑΟΖ μόνο με την Ιταλία και την Αίγυπτο, και μάλιστα όπως ειπώθηκε στο σημείο 6 με μειωμένη επήρεια και μόνο για ένα τμήμα. Και όλα αυτά με 15 χρόνια καθυστέρηση.

8. Από την πρόσφατη συνέντευξη του κ. Γεραπετρίτη γίνεται σαφές ότι η Ελλάδα δημοσίευσε αυτόν τον χάρτη περίπου ως μία ελληνική θέση πριν ένα συνυποσχετικό παραπομπής στο δικαστήριο της Χάγης. Παρουσιάζεται δηλαδή από τον υπουργό περίπου ως την τελική θέση της Ελλάδας πριν την διαπραγμάτευσή ή επιδιαιτησία, δηλαδή την αρχική θέση της Ελλάδας κατά την διαπραγμάτευση ή την επιδιαιτησία. Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγείται κανείς όχι μόνο από από τα λόγια του υπουργού, αλλά και από την αντίδραση της Τουρκίας.

Η Τουρκία δεν αντέδρασε σφόδρα στην ανακοίνωση αυτή. Μόνο εξέδωσε έναν δικό της χάρτη (και μάλιστα, λίγες ώρες νωρίτερα από την ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών), με τις δικές της θέσεις για το θέμα. Οι θέσεις αυτές, βεβαίως, είναι παντελώς απαράδεκτες, διότι ουσιαστικά τεμαχίζουν το Αιγαίο στη μέση.

Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι οι παράλληλες αυτές ανακοινώσεις συντονίστηκαν με σκοπό να ορίσουν την έναρξη της επόμενης φάσης, εξ ου και οι αναφορές στο επόμενο βήμα.

9. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι ο επίσημος χάρτης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αυτός που ονομάζεαι ως «χάρτης της Σεβίλλης», έχει δημοσιευθεί σε επίσημους ιστοχώρους της Ένωσης, και σ’ αυτόν – προφανώς – παραπέμπει και το ευρωπαϊκό δικαστήριο (βλέπε σημείο 3), είναι ο χάρτης του Διεθνούς Δικαίου. Είναι ο χάρτης με χωρικά ύδατα 12 μιλίων και ο χάρτης με τη μέση γραμμή παντού. Συνεπώς, είναι ο χάρτης των εθνικών συμφερόντων της χώρας. Αν πρόκειται να πάει η Ελλάδα σε οιαδήποτε διαπραγμάτευση, είτε διμερή, είτε σε διεθνή επιδιαιτησία, είτε στο δικαστήριο της Χάγης, είτε σε ευρωπαϊκό δικαστήριο, η εναρκτήρια θέση της Ελλάδας θα πρέπει να είναι αυτός ο ευρωπαϊκός χάρτης. Αυτός είναι ο μόνος χάρτης, ο οποίος συνάδει απόλυτα με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.

β. Αξίζει να προστεθεί ότι η Τουρκία να δεν μπορεί να δηλώνει ότι δεν δεσμεύεται από το Δίκαιο της Θάλασσας αφού δεν το έχει υπογράψει, διότι...

 

ΕΘΝΙΚΟΙ ΟΛΕΤΗΡΕΣ: Σημιτειάδα (πέραν της ξεφτίλας των Ιμίων)

Να γιατί ο ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΙΣΜΟΣ και η ΔΙΑΠΛΟΚΗ είναι οι νέες ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ιδεολογίες της Ελλάδος μετά το θάνατο του Καποδίστρια.#ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΙΣΜΟΣ#ΣΗΜΙΤΗΣ#ΔΙΑΠΛΟΚΗ
Τύπος τεκμηρίου: Άρθρο
Τίτλος: Γιατί είμαστε εναντίον (ΕΟΚ)
Δημιουργός: Σημίτης, Κωνσταντίνος
Ημερομηνία: 1977
Θεματικές… pic.twitter.com/dJuzIHN4wb

— Nea Megali Idea 🇬🇷 (@stamatis_0) January 6, 2025

 Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΛΙΔΗ

 Μετά το 1996 εμφανίστηκε ως ο «ευρωπαϊστής» τεχνοκράτης που θα έβαζε τη χώρα στο σωστό δρόμο.

Όμως

📷Το 1981 ήταν σφοδρός «εναντίον» της Ευρώπης και της ΕΟΚ, όπως βλέπουμε στις εικόνες. Μήπως λοιπόν ήταν φτιαγμένος τελικά από την ίδια δημαγωγική πάστα με τους υπόλοιπους;

📷Τα swaps με την Goldman Sachs το 1999-2000, που ήταν το πρώτο δείγμα των Greeconomics ώστε να μπούμε στην ΟΝΕ, δεν ξέρω πόσο συνάδουν με την τακτοποίηση και τον εκσυγχρονισμό του κράτους.

📷Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο του Γιαννίτση το 2001 προκαλεί ένα ακόμα παράδοξο. Ενώ λένε πολλοί ότι ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση, ο Σημίτης ήταν που το φρέναρε επειδή είδε τις αντιδράσεις των ψηφοφόρων του. Μα, αν είναι να περιμένουμε τις ψηφοφόρους να μην αντιδρούν σε κάτι, τι αξία προσθέτει ο πολιτικός; και μάλιστα ένας κατ' εξοχήν πολιτικός που έχει χτίσει ακριβώς το ανάποδο προφίλ!

Πάμε παρακάτω:

1.Τον Ιούνιο του 1997, ως γραμματέας της ελληνικής φοιτητικής κοινότητας του πανεπιστημίου του Reading είχα καλέσει για ομιλία τον Κώστα Ζουράρι. Ήρθε, τον φιλοξένησαμε, μίλησε, τα είπαμε, όλα καλά.

Τα προηγούμενα χρόνια είχε μια εκπομπή στην ΕΡΤ 3 με τον τίτλο "Πατριδογνωσία".

Η εκπομπή αυτή είχε κλείσει τους προηγούμενους μήνες με ένα τηλεφώνημα του Κώστα Σημίτη στον διευθυντή της ΕΡΤ 3! Μάλιστα, υπήρχε ήδη μία μαηνητοσκοπημένη εκπομπή, έτοιμη για μετάδοση. Όμως ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης την έκοψε απότομα διότι δεν του άρεσαν τα ιστορικά θέματα που διαπραγματευόταν η εκπομπή. Μας τα εξιστόρησε τότε ο ίδιος ο Κώστας Ζουράρις.

2. Δύο χρόνια μετά, το 1999,, η εκπομπή της Μαλβίνας Κάραλη στο Μέγκα κόπηκε επίσης απότομα, επίσης από ένα τηλεφώνημα του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, επίσης επειδή δεν του άρεσε η εκπομπή. Εδώ, επρόκειτο για κριτική στην κυβέρνησή του, όχι απλώς για ιστορική εκπομπή. Βέβαια, εδώ μιλάμε και για ιδιωτικό σταθμό, όχι κρατικό.

3. Ιδιωτικό μεν, όμως...

ΓΛΩΣΣΑ και ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Eνδείξεις γλωσσικής ένδειας.

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Η έκφραση face control κυκλοφόρησε πολύ στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και παρέμεινε μέχρι σήμερα περισσότερα από 30 χρόνια μετά. Στο μεταξύ, πέρασε και στα ρώσικα. Κατατάσσεται στην κατηγορία «ψευδο-αγγλισμός».  

Αγγλικά πάντως δεν είναι. Αποτύχαμε να την επανεισάγουμε στα αγγλικά ως αντιδάνειο. Δεν υφίσταται τέτοιος όρος. Κάποιος που ζήλεψε τη δόξα του χαρακτήρα της Μαντάμ Σουσού θα πρέπει να τη σκέφτηκε.

Σήμερα, ένας αντίστοιχος πρέπει να σκέφτηκε το click away.  

Δεν υπάρχει τέτοια έκφραση στα αγγλικά. [* Αν υπάρχει, περιγράφει την πράξη κάποιος να εγκαταλείψει μία ιστοσελίδα, καμία σχέση δηλαδή με το θέμα].

Ένας ακόμα ψευδο-αγγλισμός.  

Στην Αγγλία χρησιμοποιούν την έκφραση click and collect. Στα ελληνικά, θα μπορούσαν να βρεθούν πάρα πολλοί διαφορετικοί όροι, κατά πολύ ωραιότεροι. Σε ορισμένους άρεσε το «μολών λαβέ», αλλά αυτό μάλλον εμπεριέχει και μία τολμηρή διάθεση. Καλύτερο θα ήταν το «ελθών λαβέ».

Ο κ. Μπαμπινιώτης προτείνει το «παράδοση εκτός» ή το «παραλαβή εκτός», ανάλογα με την οπτική γωνία, του καταστήματος (το οποίο παραδίδει το αγαθό) ή του πελάτη (ο οποίος το παραλαμβάνει). Το «εκτός», βεβαίως, υπονοεί εκτός καταστήματος.

Θυμάμαι όταν σπούδαζα στο Φυσικό ΑΠΘ, ένας καθηγητής χρησιμοποιούσε συχνά μία έκφραση που με ξένιζε, έλεγε «γράφω κάτω». Συνειδητοποίησα ότι ήταν απόπειρα απόδοσης στα ελληνικά του ρήματος “write down”. 

 Στην αγγλική γλώσσα, οι προθέσεις στα ρήματα μπαίνουν συχνά μετά το ρήμα ως λέξεις. Παραδείγματα από το ίδιο ρήμα: write back, write in, write off, write out, write up.

Στα ελληνικά μπαίνουν πριν το ρήμα και κολλάνε σ’ αυτό, πχ γίνοται καταγράφω, αναγράφω, απογράφω, αντιγράφω, διαγράφω, μεταγράφω, εγγράφω. Το «γράφω κάτω» δεν υφίσταται. Του το επισήμανα στην ειδική γραπτή φόρμα του μαθήματος στο τέλος της χρονιάς και το διόρθωσε την επόμενη!

Σε αντίθεση με όλα αυτά, διαπιστώνω ότι οι Βρετανοί ονομάζουν «Επιχείρηση πανάκεια» τον εμβολιασμό για τον κορωνοϊό. Με τον πρωθυπουργό τους, Μπόρις Τζώνσον, μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί σε πολλά, θα πρέπει όμως να του αναγνωριστεί ότι είναι ένας μορφωμένος άνθρωπος. Γνωρίζει και θαυμάζει την αρχαία ελληνική γραμματεία.

Μάλιστα, τo 2013 σε τηλεοπτικό στούντιο στην Αυστραλία, απήγγειλε στα αρχαία ελληνικά πολλές δεκάδες στίχους της Ιλιάδας. Το κοινό παρακολουθούσε άφωνο.


Με ξενίζουν επίσης ορισμένες εκφράσεις παρμένες από την αγγλική γλώσσα, οι οποίες επιβιώνουν στην ελληνική γλώσσα, όπως πχ «στο τέλος της ημέρας» (αντί των εκφράσεων «στο κάτω κάτω της γραφής», ή «σε τελική ανάλυση» ή «στην τελική»), «μεγάλη εικόνα» (αντί του «δάσους σε σχέση με το δένδρο»), «μπαίνω στα παπούτσια του άλλου» («μπαίνω στη θέση του άλλου»), «αγοράζω το σενάριο» («υϊοθετώ το σενάριο ή την υπόθεση»), «πάρε τον χρόνο σου» («με την ησυχία σου»), και πάρα πολλά ακόμη.

Ας δείξουμε στη γλώσσα μας τον σεβασμό που της αρμόζει. Δεν είναι εξέλιξη να πλάθεις λέξεις σε μία άλλη γλώσσα για να καμώνεσαι τον περισπούδαστο. Είναι ένδεια.  

Κάποτε είχα ακούσει μία φράση ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΘΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΣΥΡΙΖΟΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Τα τρία βήματα του εθνομηδενισμού (1ο βήμα: Δικτατορία στη νοηματοδότηση, 2ο βήμα: άλωση παιδείας, 3ο βήμα: απόσπαση της Μακεδονίας από την ελληνική Ιστορία)

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 17 Απριλίου 2019

 

Κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης είχαμε δύο κομματικούς στρατούς να αντιπαλεύουν και να εναλλάσσονται στην εξουσία. 

Με τον όρο εξουσία συνήθως εννοούμε την διαχείριση του κρατικού μηχανισμού, την θεώρηση του κράτους ως λάφυρο.  

Ο ένας από τους δύο στρατούς άλλαξε ηγεσία και χρώμα, αλλά το μοτίβο παρέμεινε περίπου το ίδιο.

 

Συμπληρωματικά με τον ορισμό αυτό υπάρχει μία βαθύτερη και ασφαλώς ουσιαστικότερη εκδοχή της εξουσίας: αυτή που ελέγχει την σκέψη μας. Γίνεται μέσω της διαμόρφωσης των κοινωνικοπολιτικών στερεοτύπων και με τον χρωματισμό των εννοιών. Το ονομάζω δικτατορία στη νοηματοδότηση των πολιτικών όρων.

 

Την ώρα που τα «κόμματα εξουσίας» εφορμούσαν στην λεία, κάποιοι άλλοι ενοχοποιούσαν συστηματικά μία αλυσίδα εννοιών όπως: πατρίδα, σημαία, έθνος, πίστη, παράδοση, αξίες, οικογένεια, συντηρητικός, δεξιός, φιλελεύθερος, ελληνισμός, Ορθοδοξία, εκκλησία, ιερέας, κρυφό σχολειό, ελεύθερη οικονομία, επιχειρηματικότητα, αριστεία.

 

Ταυτόχρονα με τη δαιμονοποίηση αυτή, προέβαιναν και σε εξιδανίκευση άλλων εννοιών όπως: προοδευτικός, συνδικαλισμός, πορεία, απεργία, κατάληψη, αγώνας κλπ. Κυρίως όμως, εδραίωναν το αξίωμα ταύτισης της αριστεράς με τον ανθρωπισμό και την ηθική, σε ανυπέρβλητο μάλιστα βαθμό. Το αξίωμα αυτό κατέστη ιερό δόγμα.
 

Άνθρωποι αυτής της νομενκλατούρας προσέγγισαν και κατέλαβαν θέσεις κλειδιά στον χώρο της παιδείας, του τύπου και της πολιτικής, οριζόντια μάλιστα σε όλο το φάσμα. Όταν ένιωσαν δυνατοί, πριν από περίπου 20 χρόνια, ανέβασαν στροφές και έκαναν το δεύτερο βήμα.

 

Επίθεση στην Εκκλησία με στόχο τον θρησκευτικό αποχρωματισμό των Ελλήνων, άλωση της παιδείας με τα 150 σχολικά εγχειρίδια και ριζική αναθεώρηση της ύλης, αλλά και του πνεύματος των κειμένων, συκοφάντηση της Επανάστασης του 1821 με ανάδειξη οικονομικίστικων λόγων για την έναρξή της, αμφισβήτηση της γενοκτονίας των Ποντίων, έμμεση άρνηση ευθυνών στους Τούρκους για τη Μικρασιατική Καταστροφή κοκ. Σε πολιτικό επίπεδο υποστηρίχθηκε η παράδοση της Κύπρου στην τουρκική σφαίρα επιρροής μέσω του Σχεδίου Ανάν.
 

Όλα αυτά απετέλεσαν το υπόβαθρο για να προχωρήσουν στο τρίτο βήμα, δηλαδή ουσιαστικά την αποκοπή της Μακεδονίας από την ελληνική Ιστορία. Πλέον, το όνομα αυτό σε διεθνές επίπεδο το μονοπωλούν Σλάβοι, ενώ οι Έλληνες, οι πραγματικοί Μακεδόνες, καθίστανται απλώς ο «πληθυσμός της βόρειας περιοχής» της Ελλάδας. Εξ ου και η συχνή του όρου «βόρεια Ελλάδα» αντί των όρων Μακεδονία, Θράκη και Ηπείρος.

 

Τα αναρίθμητα ψεύδη περί «ιστορικού» δικαιώματος χρήσης ή κτήσης του όρου «Μακεδόνας» και «Μακεδονία» από Σλάβους, κατάφεραν να επιπλεύσουν στην δημόσια σφαίρα ακριβώς λόγω της απονεύρωσης των Ελλήνων τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και της γενικευμένης απροθυμίας όλων των πολιτικών δυνάμεων να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο αυτό του εθνομηδενισμού.

 

Η αποκατάσταση των ενοχοποιημένων εννοιών δεν είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά όταν οι πολιτικές δυνάμεις χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: