KOINΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο Καραγκιόζης σαν Πρωθυπουργός

Του ΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΤΣΟΛΙΟΥΤΣΟΥ

Πολλοί είναι εντός και εκτός της χώρας που αναρωτιούνται πώς γίνεται ένας πρωθυπουργός να διατηρεί τόσα υψηλά ποσοστά δημοτικότητας στον ελληνικό λαό μετά από μία τόσο καταστροφική προσπάθεια διαπραγμάτευσης με τους (μισητούς) δανειστές.

Η απάντηση σε αυτή την έκδηλη απορία ίσως να έγκειται στο γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας, όχι εκ προθέσεως, αλλά λόγω διαφόρων συγκυριών, και μάλλον λόγω συγκεκριμένων προσωπικών ιδιαιτεροτήτων, ενσαρκώνει πιο πιστά από άλλους Έλληνες ηγέτες τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα, και τους βασικούς τρόπους συμπεριφοράς και επιχειρείν του παραδοσιακού ήρωα των Ελλήνων, (αλλά και των Τούρκων), του Καραγκιόζη. 

Αυτή η προσέγγιση του Τσίπρα στον Καραγκιόζη διαφαίνεται ταυτόχρονα και σε διάφορες αρνητικές αλλά και σε βασικές θετικές πτυχές αυτού του μυθικού ήρωα της ελληνικής κακομοιριάς.

Τα βασικότερα θετικά στοιχεία στην προσωπικότητα του Καραγκιόζη διαφαίνονται στην ικανότητα να ξέρει τον εαυτό του, δηλαδή να γνωρίζει την φτώχια του, την αδύνατη θέση του στην κοινωνία, την κακομοιριά του, αλλά και να πολεμάει αενάως να υπερβεί και να ξεπεράσει την θέση του με κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο, γνωρίζοντας πάντα ποιος είναι ο καταπιεστής του. Οι μυθοπλαστικές υπερβολές, κοινώς ψέματα, που δεν φείδεται ο Καραγκιόζης στην προσπάθειά του να καλυτερεύσει την θέση του στην κοινωνία και εναντίον του καταπιεστή, θυμίζουν γλαφυρά τα νταούλια που υποσχέθηκε ο Αλέξης στο ελληνικό λαό, να παίξει για να επιβάλει έναν κρητικό χορό στους κακούς δανειστές, αλλά και πολλές άλλες προεκλογικές υποσχέσεις μέσα ή έξω από την Θεσσαλονίκη.

 

Η στάση του Καραγκιόζη εναντίον του καταπιεστή προσεγγίζει πολύ την στάση του Αλέξη Τσίπρα προς τους δανειστές/καταπιεστές και με άλλους τρόπους.

Η προσπάθεια να αντισταθεί στην καταπίεση και στον καταπιεστή για να διεκδικήσει μία καλύτερη ζωή είναι αέναη, και καθημερινή, και κάθε μέσο είναι θεμιτό για την επιτυχία του σκοπού. Αλλά εδώ έρχεται και η στιγμή που η Ελλάδα και η Ευρωζώνη έζησαν μαζί έκθαμβες με την στάση και την συμπεριφορά του Έλληνα πρωθυπουργού. Την στιγμή που διαφαίνεται ο καταποντισμός, ο Καραγκιόζης/Πρωθυπουργός αρνείται το ολοκαύτωμα, το Κούγκι του κ. Καμένου, και μετατρέπεται αστραπιαία στον πιο πειθήνιο των υποταγμένων πολιτών κάτω από την μπότα του Καταπιεστή. Αυτή η απόλυτη ικανότητα αυτοσυντήρησης του Καραγκιόζη, όταν ξανά και ξανά φτάνει στο χείλος του γκρεμού, μας την επέδειξε θριαμβευτικά ο τωρινός πρωθυπουργός της Ελλάδας, είτε μας αρέσει είτε όχι. Και στους περισσότερους Έλληνες φαίνεται ότι αρέσει, τουλάχιστον έως τώρα.

Αυτή η θεατρικά αριστουργηματική μεταβολή συμπεριφοράς αλλά και μετατροπή ταυτότητας, από ύστατο υβριστή της καταπιεστικής εξουσίας στον απόλυτα υποταγμένο δουλοπάροικο, είναι από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Καραγκιόζη, και είναι το πιο εκθαμβωτικό, καινούργιο χαρακτηριστικό του Αλέξη Τσίπρα, ενός πολιτικού, νέου, και στην ηλικία αλλά και στην εμπειρία, ο οποίος ακόμα μορφώνεται και διαπλάθεται σαν πολιτικός μπροστά στα μάτια ενός λαού αλλά και μιας ηπείρου.

Το πόσο δημοφιλής είναι ένας ηγέτης βασίζεται κατά ένα μεγάλο μέρος στο πόσο πολύ μπορεί ο λαός, ο μέσος πολίτης, να ταυτιστεί με τον συγκεκριμένο πολιτικό ηγέτη. 

Σε αυτό το θέμα ο μύθος του Καραγκιόζη, εμπεδωμένος όπως είναι επί γενεές μέσα στην νεοελληνική ψυχή, παίζει ένα βασικό ρόλο.

 

Ο κάθε πολίτης στην Ελλάδα, ταυτίζεται λίγο ή πολύ με τον Καραγκιόζη, είτε το ξέρει είτε όχι, είτε το παραδέχεται είτε όχι. Η πελατειακή σχέση, συνδεδεμένη με την αναρχικότητα του ελληνικού χαρακτήρα, και με την βασική ανυπακοή προς το κράτος, είναι βαθιά ριζωμένα χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα όλων μας αλλά και στο μυθικό πρότυπο του ήρωα Καραγκιόζη.

Με την κάθε παραμικρή παρανομία στους οδικούς νόμους κυκλοφορίας και στην κάθε παραμικρή συμμετοχή στην πάνδημη μαύρη οικονομία, όπου η θεμιτή συμμετοχή της κρατικής εξουσίας εξουδετερώνεται και αποκλείεται από τα δύο μέλη της οποιασδήποτε χρηματικής ή εμπορικής συναλλαγής ανάμεσα σε δύο πολίτες, παίζουμε όλοι και όλες, καθημερινά και με ενθουσιασμό τον Καραγκιόζη, με πίστη στην σοφία του αναρχικού μυθικού, απόλυτα εγωιστικού και ει δυνατόν παράνομου, ή και άνομου Καραγκιόζη.

 

Πως μπορεί ένας λαός μικρών και μεγάλων Καραγκιόζηδων να μην αγκαλιάσει να μην συμπαθήσει ένα Καραγκιόζη Πρωθυπουργό;  

ΟΙ πιο πολλοί από εμάς, θέλαμε πιο έντονα να βρίσουμε τους δανειστές παρά να τους νικήσουμε. 

Θέλαμε να πούμε το δικό μας καημό στην οικουμένη, παρά να υποταχθούμε στην διοργάνωση της. 

Θέλαμε ένα πρωθυπουργό Καραγκιόζη, σε αντίθεση με τους προηγούμενους πρωθυπουργούς των μνημονίων που έπαιζαν όλοι τους σε διάφορες αποχρώσεις τον Χατζηαβάτη, τον φίλο και συμπολίτη του Καραγκιόζη που φέρεται δουλικά προς την εξουσία, και πάλι όμως δυστυχεί.

Και αν προσέξατε αυτοί οι Χατζηαβάτηδες χάνονται όλοι, μοιραία και τραγικά, από το πολιτικό σκηνικό. Δεν ξέρω αρκετή ιστορία της νεότερης Ελλάδας για να μπορώ να πω εάν ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρώτος ηγέτης της που προσεγγίζει τόσο πολύ σαν χαρακτήρας τον μύθο του Καραγκιόζη.

Εάν πράγματι είναι ο πρώτος, τολμώ να αναρωτηθώ: 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Νά γιατί οι Γερμανοί κερδίζουν και οι Έλληνες χάνουν

Toυ ΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΤΣΟΛΙΟΥΤΣΟΥ

dinokouts@gmail.com

Το ότι οι Γερμανοί και οι Έλληνες είναι σε πολλά σημεία λαοί διαμετρικά αντίθετοι, έχει ειπωθεί πολλές φορές από πολλούς, και από αυτήν την στήλη. 

Αλλά την τελευταία εβδομάδα στην δημοσιότητα, τρία βασικά και κρίσιμα εθνικά χαρακτηριστικά των Γερμανών παρουσιάστηκαν στα γερμανικά ΜΜΕ, που εστιάζουν τρείς κρίσιμες αντιθέσεις, διαφορές, μεταξύ Γερμανών και Ελλήνων, που δικαιολογούν και εξηγούν τις εθνικές επιτυχίες των πρώτων και τις εθνικές αποτυχίες των δεύτερων.

 
1. Συνεργασία, συμβιβασμός και συναίνεση των πολιτικών κομμάτων.
Τώρα που φουντώνει ο προεκλογικός πυρετός στην Γερμανία, φουντώνει και η δημοσιογραφική ανάλυση για ποιος συνασπισμός κομμάτων στην Γερμανία θα αποτελέσει την επόμενη κυβέρνηση. Η Μέρκελ εξακολουθεί να είναι πρωταθλήτρια στις καρδιές των γερμανών ανάμεσα σε όλους τους πολιτικούς, και ιδιαίτερα σε αντίθεση του κυρίου της αντιπάλου, του Περ Στάινμπρουκ. Αλλά το μεγάλο ερωτηματικό απομένει ποιος συνασπισμός υπό την αρχηγεία της Μέρκελ, ή ακόμα και ποιος συνασπισμός, λιγότερο πιθανόν, υπό την αρχηγεία του Σοσιαλδημοκράτη Στάινμπρουκ, θα αποδειχθεί κερδισμένος από αριθμό ψήφων, για να αποτελέσει την επόμενη κυβέρνηση.
 

Αυτό που είναι πολύ ενδιαφέρον κατά την γνώμη μου, είναι ότι στις διάφορες αναλύσεις, όλα τα γερμανικά κόμματα, από τα δεξιά έως την Αριστερά, θεωρούνται πιθανοί πολιτικοί και κυβερνητικοί συνεργάτες αναμεταξύ τους στις διάφορες εκδοχές πιθανών και λιγότερο πιθανών κυβερνητικών συνασπισμών. Στο πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας, η πρωταρχική στάση όλων των κομμάτων μεταξύ τους, είναι η συμπαράσταση, η επικοινωνία, και ο συμβιβασμός, γύρω από ένα και μόνο αντικειμενικό σκοπό, το εθνικό συμφέρον.
 

Αυτό που προβάλλει, σε αντίθεση με την Ελλάδα, είναι ότι η τεράστια πλειοψηφία των γερμανών και των πολιτικών των, βρίσκονται σε βασική συμφωνία ως προς τι είναι το βασικό εθνικό συμφέρον, και διαφέρουν, ελαφρά, πώς να το προωθήσουν. Με μοναδική και ισχνή εξαίρεση το κόμμα της Εναλλακτικής για την Γερμανία. Η συνεννόηση, ο σεβασμός, η συνεργασία και ο συμβιβασμός είναι βασικές και πανίσχυρες συνισταμένες στην γερμανική πολιτική, εν αντιθέσει, όπως ξέρουμε με τους έλληνες πολιτικούς.
 

Πιστεύω ότι οι δύο γενεές χωρισμένης εθνικής επικράτειας που έζησε η Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουν προωθήσει ένα πνεύμα εθνικής ενότητας στην Γερμανία, που είναι απαράμιλλο στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης και της Ευρωζώνης, και αποτελεί ένα από τους κυριότερους συντελεστές της γεωπολιτικής επικράτησης της Γερμανίας ενάντια των ευρωπαίων εταίρων της.

2. Δημόσιοι Υπάλληλοι.
Την περασμένη εβδομάδα δημοσιεύθηκε η ετήσια δημοσκόπηση στην Γερμανία της εμπειρίας που έχουν οι πολίτες προς τα διάφορα επαγγέλματα στην χώρα, και τους διάφορους επαγγελματίες. Και αυτή την χρονιά, οι γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι βγήκαν πρωταθλητές στις καρδιές των Γερμανών, στην παροχή των διαφόρων υπηρεσιών του Γερμανικού Δημοσίου. 

Οι εξής επαγγελματικές αξίες στην παροχή δημοσίων υπηρεσιών, κρίθηκαν πλειοψηφικά θετικά από το γερμανικό κοινό.
 

Οι δημόσιοι υπάλληλοι κριθήκανε θετικά από 79% των γερμανών στην τήρηση του καθήκοντος, στην υπευθυνότητα (76%), στην αξιοπιστία (72%), στην ικανότητα (68%), στην δικαιοσύνη στην παροχή υπηρεσιών (68%), και στην προθυμία για εξυπηρέτηση (65%). Μόνο 5% των Γερμανών έδωσαν αρνητική ψήφο στους δημόσιους υπαλλήλους της χώρας τους το περασμένο χρόνο.
 

Αυτοί οι αριθμοί είναι ανήκουστοι στην Ελλάδα και στο Ελληνικό Δημόσιο. Η διαφορά, το χάσμα, ως προς την εμπειρία των Ελλήνων με το ελληνικό δημόσιο δεν θα μπορούσε να είναι πιο τραγελαφική. Πώς να μην είναι ευτυχισμένοι οι Γερμανοί στην πατρίδα τους, πώς να μην πηγαίνουνε μπροστά οι δουλειές τους, και πώς να μη θεωρείται η Γερμανία μία από τις πιο ανταγωνιστικές χώρες του κόσμου;

3. Η ευθύνη, το έγκλημα και η τιμωρία, στον πολιτικό βίο.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: O "προφέσορας" ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ να δωρίσει στο έθνος τα εξωκοινοβουλευτικά του έσοδα !

Του ΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΤΣΟΛΙΟΥΤΣΟΥ

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια να ειπωθούν ή να γραφούν σε αυτό το θέμα, και σε αυτό το άρθρο. Ο κ. Παπανδρέου, ο οποίος υποστηρίζει ότι συνεχίζει να αντιπροσωπεύει και να υποστηρίζει την Ελλάδα, στις πολλαπλές ομιλίες για τις οποίες ακριβοπληρώνεται, (55.000 δολάρια το κομμάτι), να κάνει ανά την υφήλιο, παραμελώντας, φυσικά, τα βουλευτικά και τα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα, οφείλει, πάραυτα, να ανακοινώσει, και να πράξει, ότι θα δωρίσει όλα τα κέρδη του στο ελληνικό δημόσιο.

Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να ξέρει ότι κανείς δεν του έχει ζητήσει, τουλάχιστον από την Ελλάδα, να αντιπροσωπεύσει ή να συνεχίζει να υποστηρίζει την χώρα, της οποίας υπήρξε ένας λίαν αμφισβητήσιμος ηγέτης. Δεν κάνει χάριν στην χώρα, ούτε στους κατοίκους της. Η μόνη χάρη που μπορεί να κάνει, που οφείλει να κάνει, είναι να δωρίσει το ένα εκατομμύριο δολάρια που υποτίθεται θα αποκομίσει από τις ομιλίες του το επόμενο έτος, στον ελληνικό λαό, ο οποίος δεινοπαθεί, εξ αιτίας της διακυβέρνησης του κ. Παπανδρέου, αν και όχι μόνο.

Η απαίτηση αυτής της δωρεάς είναι αυτονόητη, πιστεύω. Πολλά επιχειρήματα δεν χρειάζονται. Είναι αρκετό να σκεφτεί κανείς, ότι ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού θεωρεί τον κ. Παπανδρέου πρωτεργάτη αίτιο στην οικονομική καταστροφή της Ελλάδας, τα τελευταία τρία χρόνια, και όχι μόνο. Αλλά και αίτιος να μην ήτανε ο πρώην πρωθυπουργός, το γεγονός ότι το αίτιο της δημοτικότητας του στο παγκόσμιο σκηνικό ακριβοπληρωμένων ομιλητών στους διάφορους ζάπλουτους κύκλους της πολιτικοοικονομικής ελίτ της παγκόσμιας οικονομίας, οφείλεται αποκλειστικά στην ηγετική του θέση στην περίοδο της καταστροφής της ελληνικής οικονομίας δημιουργεί ένα αναμφισβήτητο ηθικό χρέος.

Η Ελλάδα πεινάει κ. Παπανδρέου. Το ένα εκατομμύριο δολάρια που θα κερδίσετε από την δυνατότητα που σας παρέχεται από το κράτος της ατιμωρησίας να παραμελείτε συστηματικά, επί ένα χρόνο, τα πολιτικά σας καθήκοντα δεν σας ανήκουν. Ανήκουν στον ελληνικό λαό. Επιστρέψτε τα.