"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΩΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΩΝΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΔΥΤΙΚΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ: Πόσους λαθρομετανάστες μουσουλμάνους έχει η Πολωνία ψυχοπονιάρηδες σύντροφοι και πόσα τζαμιά η εξισλαμισμένη Ευρώπη ?

 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΟΙ και ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Η περίπτωση της Πολωνίας

 Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΤΣΑΝΤΩΝΗ

Η Πολωνία είναι μια από τις πιο σοβαρές πολιτικά χώρες της Ευρώπης.

Η Πολωνία σκίζει και στην βιομηχανία, έχει αφήσει χώρες σαν την Ελλάδα έτη φωτός πίσω της, ενώ θα έπρεπε να είναι πρότυπο για την αντιμετώπιση του λαθρομεταναστευτικού.

Είναι γνωστό ότι Ρωσία και Λευκορωσία βρίσκονται πίσω από τις ροές λαθρομεταναστών στην ανατολική πλευρά του μπλοκ ως μια μορφή υβριδικού πολέμου, παρόμοια με αυτή που ζήσαμε στον Έβρο. Μάλιστα, μετά την δολοφονία, με μαχαίρι στο στήθος, από λαθρομετανάστες του 20χρονου Πολωνού στρατιώτη/συνοριοφύλακα, Mateusz, το Κοινοβούλιο της Πολωνίας (με 401 ψήφους υπέρ και 17 κατά), πέρασε νόμο υπέρ της χρήσης πραγματικών πυρών από τον πολωνικό στρατό για την υπεράσπιση των συνόρων.

Όταν ακούμε στα ελληνικά ΜΜΕ, όλα αυτά τα κακά λογάκια για την σύγχρονη Πολωνία, είναι ακριβώς γιατί κάτι κάνει σωστά. Μόνο που αυτό δεν αρέσει στην Ούρσουλα, και άλλους μπουκωμένους με ήπια ισχύ εξωκοινοτικών χωρών, άρα…

 

ΔΙΕΘΝΗ ΙΣΛΑΜΟΛΑΓΝΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Δίνουν μπράβο στους Πολωνούς για τα push back και ζητούν τα ρέστα από την Ελλάδα: Ποιοι άλλοι; Οι Γερμανοί…


Από τον Γιώργο Χαρβαλιά

 Κυκλοφορεί εσχάτως ένας… αστικός μύθος, σύμφωνα με τον οποίο οι Γερμανοί και οι υπάλληλοί τους στις Βρυξέλλες κάνουν τα στραβά μάτια στις δυναμικές μεθόδους φύλαξης των πολωνικών συνόρων, επειδή το έργο εξελίσσεται δίπλα τους.

Φοβούνται δηλαδή πως, αν «τρυπήσει» η πολωνική μεθόριος, σύντομα θα δεχτούν και οι ίδιοι ανεπιθύμητους επισκέπτες.  

Φοβούμαι ότι πρόκειται περί βολικής φαντασιώσεως και προσχήματος για να μην υιοθετήσει ποτέ η Ελλάδα τη σκληρή στάση των Πολωνών προς τους λαθροεισβολείς.

Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι οι Γερμανοί δεν άλλαξαν ποτέ ουσιαστικά την ανεκτική στάση τους στο Μεταναστευτικό. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την αλλοίωση της πληθυσμιακής τους ομοιογένειας, θεωρώντας ότι ο καλός μύλος της παγκοσμιοποίησης όλα τα αλέθει και η τάση αυτή, με ενδεχόμενη είσοδο των Πρασίνων στη νέα κυβέρνηση αναμένεται να ενισχυθεί.  

Με μία διαφορά όμως: Επειδή βλέπουν τους μετανάστες ως «εργατικά χέρια» που χρειάζονται, από την εποχή του Τρίτου Ράιχ μέχρι τις μέρες μας για τη συντήρηση της εξαγωγικά προσανατολισμένης γερμανικής βιομηχανίας, θέλουν να τους διαλέγουν.

Και σήμερα η Γερμανία ξεσκαρτάρει αυστηρά τους μετανάστες που θα δεχτεί. Δεν σκοτίζεται για τη χώρα προέλευσης, το θρήσκευμα ή το χρώμα του δέρματος, αλλά απαιτεί να έχουν μία στοιχειώδη εξειδίκευση τεχνίτη, για να μπορούν να καλύψουν ανάγκες στη βιομηχανική παραγωγή. Αν πληρούν τις προδιαγραφές, είναι ευπρόσδεκτοι και μπορούν να προσέλθουν με τις οικογένειές τους για να εργαστούν και -γιατί όχι;- να ενσωματωθούν στην τοπική κοινωνία. Σε αυτές τις περιπτώσεις το «μπόλιασμα» είναι καλοδεχούμενο. Οι υπόλοιποι, ανειδίκευτοι, αναλφάβητοι, ηλικιωμένοι, διακινητές, ναρκομανείς ή… μισθοφόροι τζιχαντιστές, μπορούν να μείνουν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κατά προτίμηση στις «χώρες πρώτης υποδοχής» που είναι και μακριά από τα σύνορά τους. Η αδρή χρηματοδότηση δομών φιλοξενίας αυτήν ακριβώς την έννοια έχει.

Στην περίπτωση της Πολωνίας, βέβαια, η Γερμανία και ολόκληρο το ευρωιερατείο πράγματι κάνουν τα στραβά μάτια, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους. 

Πρώτον, επειδή αυτή τη φορά αυτός που σπρώχνει τους μετανάστες στα ευρωπαϊκά σύνορα είναι ο μισητός Λουκασένκο και όχι ο καρντάσης ο Ερντογάν. Γι’ αυτό και οι κυρώσεις πέφτουν σύννεφο. Και στη μία και στην άλλη περίπτωση, βεβαίως, έχουμε κραυγαλέες περιπτώσεις «εργαλειοποίησης» του Μεταναστευτικού. Αλλά στη μία πρωταγωνιστής είναι η Λευκορωσία, που -υποτίθεται- λειτουργεί ως εμπροσθοφυλακή του Πούτιν και στην άλλη η προσφιλής στο Βερολίνο Τουρκία.

Στο πλαίσιο της ψυχροπολεμικής αναβίωσης και της ρωσοφοβίας που επιδιώκουν με γερμανική και αμερικανική ενθάρρυνση οι Ουκρανοί, η αντιπαράθεση μιας ευρωπαϊκής χώρας με τον Λουκασένκο ταιριάζει γάντι. Αντίθετα, η αντιπαράθεση της υπερχρεωμένης ελληνικής αποικίας με τους απέναντι αντιμετωπίζεται συγκαταβατικά, σαν την γκρίνια ενός κακομαθημένου παιδιού που αρνείται να μοιραστεί τα παιχνίδια του με τον μεγαλύτερο συμμαθητή του…

Ένας δεύτερος λόγος που οι Πολωνοί αφήνονται να προστατεύσουν τα σύνορά τους με τον τρόπο που εκείνοι νομίζουν, χωρίς να αγγίζουν τις ελαστικές χορδές ανθρωπιστικής ευαισθησίας των Βρυξελλών, είναι ότι έχουν φροντίσει να κρατήσουν την «Ευρώπη» μακριά από το πρόβλημά τους. Πληρώνουν τη φύλαξη από τον εθνικό τους προϋπολογισμό, αμύνονται με τις δικές τους δυνάμεις και δεν αφήνουν κανέναν να πλησιάσει στο «μέτωπο» για να τους «βοηθήσει» ή, πολύ περισσότερο, να τους ελέγξει. Σωστά διαβάσατε: Frontex, ΜΚΟ και λοιποί «καλοθελητές» δεν πατάνε το πόδι τους στη μεθόριο, όπου υπάρχει «στεγανή ζώνη» 10 χιλιομέτρων.

Το απίθανο είναι ότι η ευρωπαϊκή συνοριοφυλακή έχει την έδρα της στη Βαρσοβία! Αλλά οι Πολωνοί προτιμούν να καθαρίζουν την μπουγάδα μόνοι τους. Κι ας τους κατηγορούν για χρήση υπέρμετρης βίας. Παραμένει γεγονός ότι από την άλλη πλευρά, της Λευκορωσίας, δεν περνάει κουνούπι.

Τους λίγους επίδοξους λαθρομετανάστες που μάγκωσαν δεν τους αντιμετώπισαν με το «σεις και με το σας», όπως απαιτεί η επίτροπος-μπουλντόγκ Ιλβα Γιόχανσον από την Ελλάδα. Τους μπαγλάρωσαν σε κρατητήρια και το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να τους πάρουν τα κινητά. Ανοίγοντάς τα, ανακάλυψαν πράματα και θάματα. Από «πολεμικά ανδραγαθήματα» με το Ισλαμικό Χαλιφάτο, μέχρι πειστήρια παιδεραστίας και διακίνησης σεξουαλικών σκλάβων. Μόλις τα βρήκαν, έσπευσαν να τα παρουσιάσουν σε συνέντευξη Τύπου, για να αντιληφθεί η πολωνική κοινή γνώμη ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να μπουν στη χώρα και γιατί πρέπει να εμποδιστούν με όλα τα μέσα.

Στον αντίποδα, η Ελλάδα, παρά τους αρχικούς λεονταρισμούς Μητσοτάκη, υποχρεώθηκε από τα ευρωπαϊκά αρμόδια «όργανα» (βλέπε Γιόχανσον) όχι μόνο να αφήσει ελεύθερους όσους μπουζούριασε στον Εβρο, αλλά να τους παραχωρήσει και δικαίωμα υποβολής αίτησης χορήγησης ασύλου!

Η Ελλάδα, πραγματικό ξέφραγο αμπέλι λαθρομετανάστευσης, κατηγορείται σήμερα για βίαιες μεθόδους επαναπροώθησης. Έχει γίνει σάκος του μποξ διάφορων «ανθρωπιστικών οργανώσεων» και αποδέκτης «έντονων συστάσεων» ευρωπαϊκών φορέων, χωρίς να προστατεύει επαρκώς τα σύνορά της. Ελέγχεται για υπερβολική αυστηρότητα ακόμη και από ορισμένους πεμπτοφαλαγγίτες της Frontex, από αυτούς που οι Πολωνοί δεν αφήνουν ούτε να πλησιάσουν στα σύνορά τους.

Στο πρώτο 15νθήμερο του μήνα που διανύουμε συνελήφθησαν -προσέξτε- μόνο στην περιοχή του Εβρου, αλλά σε διαφορετικά επεισόδια, 15 λαθροδιακινητές! Αμέτρητα τροχαία έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια με πρωταγωνιστές σύγχρονους δουλεμπόρους. Και το ελληνικό κράτος αλλάζει σαν τα πουκάμισα τους ποινικούς κώδικες, χωρίς να έχει θεσπίσει αμετάκλητη ποινή ισοβίων για αυτούς τους εγκληματίες. Γιατί; Γιατί φοβάται «τας Ευρώπας», όπου η έννοια του επαγγελματία διακινητή σκοπίμως συγχέεται με αυτήν του επαγγελματία «ανθρωπιστή», των «δικών μας παιδιών», δηλαδή, που διευκολύνουν τη διακίνηση.

Γι’ αυτό...

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΔΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Δύο μέτρα και σταθμά στην Ε.Ε.: Οι Γερμανοί, στο όνομα του κράτους δικαίου, ξεπληρώνουν τα παλιά τους γραμμάτια με την Πολωνία

Από τον Γιώργο Χαρβαλιά

 Είναι πραγματικά ανατριχιαστική η υποχθόνια γερμανική επιθετικότητα που εκδηλώνεται το τελευταίο διάστημα εις βάρος της Πολωνίας.

Και μάλιστα στο όνομα των «δημοκρατικών θεσμών», του «κράτους δικαίου» και διάφορων άλλων τέτοιων βαρύγδουπων, που χρησιμοποιούνται επιλεκτικά από τις Βρυξέλλες -κατ’ εντολήν πάντα του Βερολίνου- για να αναδειχθεί σε διεθνή παρία μία μεγάλη και ιστορική ευρωπαϊκή χώρα.

Το έγκλημα της δεξιάς πολωνικής κυβέρνησης είναι απλώς ότι υπηρετεί την εθνική της αποστολή. Σέβεται τον εαυτό της, τους πολίτες που την εξέλεξαν μεγαλοπρεπώς δεύτερη φορά και τα συμφέροντα του κράτους.  

Ενα δεύτερο… έγκλημα των Πολωνών είναι ότι αποτελούν πολύ ομοιογενές έθνος. Σε ποσοστό 95% οι 38.500.000 κάτοικοι της σημερινής Πολωνίας δηλώνουν νέτα σκέτα Πολωνοί.

Πρόσφατα η πολωνική Δικαιοσύνη, που επίσης φαίνεται να στέκεται στο ύψος της αποστολής της, αποφάσισε πως όταν το εθνικό συμφέρον το απαιτεί (βλέπε λαθρομετανάστευση), οι τοπικοί νόμοι υπερτερούν του «ευρωπαϊκού δικαίου», ότι κι αν λέει αυτό. Αφορμή για την κόντρα ήταν ο τρόπος διορισμού δικαστών στα πειθαρχικά συμβούλια, για τον οποίο οι Βρυξέλλες απαιτούσαν να έχουν λόγο! Το πολωνικό ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο όμως τόλμησε να αμφισβητήσει την υπεροχή του ευρωπαϊκού έναντι των εθνικών δικαίων. Αυτό για τη γερμανική λογική «τα δικά μου δικά μου, τα δικά σου επίσης δικά μου» είναι ανεπίτρεπτο. Το δικό τους ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο επιτρέπεται να αμφισβητεί ευρωπαϊκά μέτρα οικονομικής αλληλεγγύης στους ασθενέστερους, όπως η «ποσοτική χαλάρωση», αλλά οι άλλοι δεν επιτρέπεται π.χ. να προστατεύουν τα σύνορά τους!

Όταν έρχεται η ώρα να βάλουν το χέρι στην τσέπη, οι Γερμανοί επικαλούνται τους δικαστές της Καρλσρούης με τις κόκκινες τηβέννους, που μπορούν να απορρίπτουν αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, επειδή, τάχα μου, δεν «συνάδουν» με τη γερμανική αντίληψη δημοσιονομικής ευταξίας. Αλλά οι Πολωνοί δεν έχουν δικαίωμα να έχουν δική τους αντίληψη περί… εθνικής κυριαρχίας. Αποτελούν κατώτερο είδος Ευρωπαίων που πρέπει να εναρμονίζεται αδιαμαρτύρητα με τις επιταγές της ευρωπαϊκής (βλέπε γερμανικής) σοφίας.  

Είναι αλήθεια ότι έχουν παλιούς λογαριασμούς οι Γερμανοί με τους Πολωνούς. Δύσκολα χώνεψαν την παραχώρηση της Ανατολικής Πρωσίας, παρότι η περιοχή εκκενώθηκε από το γερμανικό στοιχείο μετά τη λήξη του πολέμου. Αναγκάστηκαν να την αποδεχθούν ως υποχρεωτική προϋπόθεση για την ενοποίηση των δύο Γερμανιών και την αντάλλαξαν σιωπηρά με την απαλλαγή τους από τις πολεμικές επανορθώσεις. Σε αυτό τούς διευκόλυναν σκανδαλωδώς οι παλαιοί Σύμμαχοι που έκλεισαν το μάτι, ώστε η περιβόητη Συνθήκη «2+4» να μην πάρει ποτέ τη μορφή επίσημης «Συμφωνίας Ειρήνευσης», γιατί τότε οι Γερμανοί θα έπρεπε αυτόματα να πληρώσουν τις οφειλές στα θύματά τους.

Η γενναία αυτή παραχώρηση των «Μεγάλων» προς τον Χέλμουτ Κολ εις βάρος χωρών όπως η Πολωνία και η Ελλάδα ήταν αποτέλεσμα ενός συνδυασμού εκμαυλισμού, ανασφάλειας και υπερβολικής καλοπιστίας προς τη Γερμανία. Ο Γκορμπατσόφ κατ’ ουσίαν «δωροδοκήθηκε» με ένα γενναίο πακέτο γερμανικής βοήθειας σε ρευστό που είχε απόλυτη ανάγκη η οικονομία του, ο Μιτεράν πίστευε ότι θα ελέγχει τους Γερμανούς μέσα από την Ευρωπαϊκή Ενωση, η Θάτσερ (δυστυχώς) παρέδιδε στον επόμενο και ο πατήρ Μπους που εμφορείτο από φιλογερμανικά αισθήματα, λόγω οικογενειακών καταβολών, κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι η Γερμανία ετοιμαζόταν να διαμελίσει και τα Βαλκάνια.

Αλλά αυτά ανήκουν στην Ιστορία.  

Σήμερα η Πολωνία μπαίνει στο μάτι των Γερμανών για πολλούς διαφορετικούς λόγους. 

Παζαρεύει σκληρά για τα εθνικά της συμφέροντα διαταράσσοντας τη γραμμή του Βερολίνου σε μια σειρά θεμάτων. Χαλάει τη σούπα της πολιτικής για την «κλιματική αλλαγή», επιμένοντας να εξαντλήσει όλα τα χρονικά περιθώρια πριν κλείσει τα λιγνιτικά εργοστάσιά της, απαγορεύει διά ροπάλου την είσοδο παράνομων μεταναστών στο έδαφός της και αντιστέκεται στα κελεύσματα του «δικαιωματισμού» και της «διαφορετικότητας» που επιβάλλουν την πολυφυλετικότητα, τις υβριδικές οικογένειες και τις παρελάσεις των «κλουβιών με τις τρελές». 

Αυτές οι γενναίες πολωνικές αντιστάσεις βαφτίζονται «αυταρχισμός» και «οπισθοδρομικότητα», που πλήττουν το «ευρωπαϊκό πνεύμα» και είναι απόλυτα καταδικαστέες. «Νοσηρές αποκλίσεις» που πρέπει να πατάσσονται και να τιμωρούνται!

Αν το καλοσκεφτείτε, πρόκειται για μια παραλλαγή γερμανικού φασισμού. Και ακριβώς για να μην «παρεξηγηθούν» οι σημερινοί Γερμανοί, ξυπνώντας δυσάρεστους συνειρμούς, βάζουν μπροστά άλλους. Τα διάφορα τσιράκια τους. Βέλγους, Ολλανδούς και κάποιους Σκανδιναβούς που επιπλήττουν τους Πολωνούς γιατί «νέμονται» τάχα μου τα ευρωπαϊκά κονδύλια χωρίς να σέβονται τις «ευρωπαϊκές αξίες». Αφήστε που η παρούσα πατριωτική πολωνική κυβέρνηση είχε και το θράσος να θέσει θέμα πολεμικών αποζημιώσεων!

Γι’ αυτό...

 

ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΏΣ ΟΡΘΗ ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ: Οι Πολωνοί και Τσέχοι ΔΕΝ γονάτισαν στην πολιτική ορθότητα - Υπάρχουν ακόμη ευρωπαϊκοί λαοί με εθνική αξιοπρέπεια...

 


Σεβασμός ναι, προσκύνημα όχι.
Αυτό είναι το μήνυμα που εστάλη από την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Πολωνίας, η οποία, σε αντίθεση με την Αγγλία , δεν γονάτισε στην πολιτική ορθότητα. 

 Στο Wembley , πριν από την έναρξη του αγώνα για τους προκριματικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022, οι Άγγλοι παίκτες γονάτισαν με στυλ Black Life , ενώ οι Πολωνοί παίκτες παρέμειναν όρθιοι. 

Η άρνηση εκτέλεσης αυτού του τελετουργικού θεωρείται «ρατσισμός».  

Οι «λευκοί αετοί», στην πραγματικότητα, περιορίστηκαν στην ένδειξη του εμβλήματος"Respect" («Σεβασμός») στο μανίκι της στολής τους.

Εν όψει του  αγώνα, ο πρόεδρος της πολωνικής ομοσπονδίας, Zbigniew Boniek (παλιά δόξα του πολωνικού ποδοσφαίρου και της Γιουβέντους), απάντησε σε  συγκεκριμένη ερώτηση: «Δεν ξέρω αν θα γονατίσουμε με τους Άγγλους. Μέχρι στιγμής αυτό το θέμα δεν έχει αντιμετωπιστεί στις προπονήσεις μας. Υπήρχαν πιο σημαντικά και πιο επείγοντα: αυτό είναι το τελευταίο θέμα που μας ενδιαφέρει». 

Ένας άλλος θρύλος του ποδοσφαίρου της Πολωνίας, ο πρώην τερματοφύλακας Jan Tomaszewski, είχε επίσης μιλήσει πριν από τον αγώνα της Αγγλίας κατά της Πολωνίας, διευκρινίζοντας ότι το να γονατίσουμε είναι μια άχρηστη πολιτική χειρονομία. «Δεν θέλω να πω πώς πρέπει να συμπεριφέρονται οι παίκτες μας», είπε σε ραδιοφωνική εκπομπή. «Μπορώ να πω μόνο με πλήρη ευθύνη ότι δεν θα γονατίσω. Έχω έναν αετό στο στήθος μου και αυτό δεν με απασχολεί».

Στη συνέχεια, η πολωνική ομοσπονδία ποδοσφαίρου δήλωσε ότι ήθελε να πάρει μια "ουδέτερη και απολιτική θέση απέναντι στην πρωτοβουλία Black Lives Matter", ενώ, όπως σημειώνει, κρατάει αποστάσεις από οποιαδήποτε εκδήλωση ρατσισμού στο ποδόσφαιρο.  

 


Παρόμοια στάση κράτησαν  οι παίκτες της Τσεχικής Δημοκρατίας στον αγώνα εναντίον της Ουαλίας, με τους Τσέχους παίκτες να αρνούνται να γονατίσουν και να επιδεικνύουν το Respect στις φανέλες τους.


«Πολλή συζήτηση προέκυψε για το αν οι Πολωνοί ποδοσφαιριστές θα πρέπει να γονατίσουν στο Wembley ως συγγνώμη για τη δουλεία, για τον ρατσισμό, για όλα τα φαινόμενα που έχουν βιώσει διάφοροι λαοί σε ολόκληρο τον κόσμο τους περασμένους αιώνες, ή ακόμα βιώνουν», δήλωσε την Τετάρτη ο Πολωνός βουλευτής του Εθνικού Κινήματος (Ruch Narodowy), Robert Winnicki. «Οι Πολωνοί δεν πρέπει να γονατίσουν. 
 
Οι Πολωνοί δεν πρέπει να ενταχθούν σε έθνη που ζητούν συγγνώμη για την αποικιοκρατική πολιτική τους και για το δουλεμπόριο, επειδή...
 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ: Η Πολωνία ζητά από την Ρωσία να της επιστρέψει τα έργα τέχνης που λεηλάτησε ο κόκκινος στρατός στον Β΄ΠΠ και η Ρωσία αρνείται

Σε άρθρο που δημοσίευσε στην Rzeczpospolita την Παρασκευή, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Πολιτισμού Piotr Glinski ανέφερε ότι η Ρωσία ποτέ δεν έδωσε πίσω έργα τέχνης που άρπαξε ο Κόκκινος Στρατός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Glinski (φώτο) πρόσθεσε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού της Πολωνίας έχει υποβάλει 20 αιτήσεις στη Μόσχα για την επιστροφή λεηλατημένων αντικειμένων πολιτιστικής και ιστορικής σημασίας.
 
"Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε τι φυλάσσεται σε ρωσικά μουσεία και αρχεία, καθώς η πρόσβαση σε αυτά τα μέρη είναι δύσκολη", ανέφερε μια πηγή που συνδέεται με την ανίχνευση έργων τέχνης που χάθηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ισχυρισμοί περί επιστροφής από την Πολωνία περιλαμβάνουν αντικείμενα που εντοπίστηκαν από διπλωμάτες και ακαδημαϊκούς. Ο κατάλογος των αξιώσεων περιλαμβάνει έγγραφα και αντικείμενα από το πρώην ναζιστικό γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Auschwitz-Birkenau.

Η εφημερίδα γράφει ότι το αίτημα για την επιστροφή των αντικειμένων του Auschwitz-Birkenau προετοιμάστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και υποβλήθηκε στη Μόσχα, μαζί με ένα διπλωματικό σημείωμα από το Υπουργείο Εξωτερικών, πριν από αρκετά χρόνια.

Σύμφωνα με μουσειολόγους, η Ρωσία θα πρέπει να συμμορφωθεί με τους κανόνες που ορίστηκαν από το λεγόμενο Μνημόνιο Wansee, το οποίο αναφέρει ότι αντικείμενα από πρώην στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει να φυλάσσονται στις τοποθεσίες τους και ότι τα αρχεία πρέπει να είναι προσβάσιμα.

Η Μόσχα δεν δέχεται συζήτηση για επιστροφή πολιτιστικών αγαθών. Αυτό το ζήτημα δεν υπάρχει γι’ αυτήν - δήλωσε χθες ο επικεφαλής του Υπουργείου Πολιτισμού της Ρωσίας Vladimir Miedinski. Ανέφερε ότι τα πολιτιστικά αγαθά που μεταφέρθηκαν στην Ρωσία είναι "ιδιοκτησία της Ρωσίας".

 «Η Ρωσία δεν πρόκειται να συμμετέχει σε ομιλίες για την "επιστροφή πολιτιστικών αγαθών". Αυτό το ζήτημα απλά δεν υπάρχει για εμάς» - είπε ο Βλαντιμίρ Μιεντίνσκι.

Ο Miedinski δήλωσε ότι τα πολιτιστικά αγαθά που «μετακινήθηκαν στο πλαίσιο της αντισταθμιστικής αποκατάστασης» τώρα «ανήκουν στη Ρωσική Ομοσπονδία».

Μόνο η Ρωσία "ως ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να τα διαθέσει", σημείωσε.

 
Το πολωνικό Υπουργείο Εξωτερικών δημοσίευσε στο Twitter ένα post , όπου τόνιζε ότι ο πολωνικός πολιτισμός υπέφερε από τις ενέργειες της ΕΣΣΔ: τα στρατεύματα της NKVD άρπαξαν έργα τέχνης και πολλά από αυτά είναι στη Ρωσία σήμερα. Το υπουργείο δημοσίευσε ένα γράφημα με τίτλο "Απώλειες πολιτιστικών αγαθών ως αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων της ΕΣΣΔ". Εκεί φαίνονται πίνακες όπως "Η Madonna Głogowska" από τον Lucas Cranach τον πρεσβύτερο, "Το Κορίτσι με ένα περιστέρι" του Antoine Pesne, το "Bird yard" από τον Daniel Schultz ή "Τοπίο σε Δάσος" από τον Jan Brueghl τον πρεσβύτερο.
 
Μετά την εισβολή της Σοβιετική Ένωση στην Πολωνία στις 17 Σεπτεμβρίου 1939, ο κόκκινος στρατός επιδόθηκε στη λεηλασία και την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πολωνίας. Εκτιμάται ότι αμέσως μετά την εισβολή, περίπου τα μισά πολωνικά μουσεία και παρόμοια δημόσια ιδρύματα διαλύθηκαν στα εδάφη που είχαν καταλάβει οι Σοβιετικοί. Πολλά αντικείμενα στάλθηκαν σε σοβιετικά μουσεία όπως στο Μουσείο Ιστορίας της Μόσχας και στο Κεντρικό Αντι-Θρησκευτικό Μουσείο (επίσης στη Μόσχα). Άλλες έργα τέχνης απλά καταστράφηκαν. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης του ιστορικού Μουσείου Lwów της Πολωνίας στις αρχές του 1940, τα εκθέματά του μεταφέρθηκαν στο υπόγειο της Czarna (Μαύρης) Kamienica, μακριά από το δημόσιο έλεγχο και συστηματικά καταστράφηκαν εκεί.
 
Η λεηλασία συνεχίστηκε μέχρι το 1947, παρόλο που αυτά τα εδάφη θεωρητικά βρίσκονταν ήδη στην συμμαχική κομμουνιστική Πολωνία. Ακόμα και Πολωνοί κομμουνιστές αισθάνθηκαν «άβολα» για το εύρος των εγκλημάτων των σοβιετικών. Το 1945, ο μελλοντικός πρόεδρος του Πολωνικού Συμβουλίου του Κράτους, Aleksander Zawadzki, ανησύχησε ότι "οι βιασμοί και οι λεηλασίες από τον σοβιετικό στρατό θα προκαλούσαν εμφύλιο πόλεμο".

Όσον αφορά τα έργα τέχνης αυτά λεηλατήθηκαν από τις λεγόμενες «Σοβιετικές Ταξιαρχίες Τροπαίων», στις οποίες υπήρχαν και ιστορικοί τέχνης που επέλεγαν να μεταφέρουν έργα τέχνης, βιβλία και πολιτιστικά αντικείμενα στη Ρωσία. Το έργο της λεηλασίας των «Ταξιαρχιών Τροπαίων», καθοδηγήθηκε από τον κομισάριο άμυνας, Nikolai Bulganin, ο οποίος στα νιάτα του ήταν αξιωματούχος της Τσεκά και μετά τον πόλεμο, για τις υπηρεσίες του στον Κόκκινο Στρατό, ο Στάλιν τον έκανε Υπουργό Άμυνας (1953-1955), ενώ υπήρξε και πρωθυπουργός (1955-1958) επί Χρουστσόφ. 
 
Συνολικά εκτιμάται ότι οι σοβιετικές ταξιαρχίες λεηλάτησαν εκατομμύρια βιβλία και ένα εκατομμύριο έργα τέχνης. Μετά το τέλος του πολέμου, μόνο ένα μικρό ποσοστό των λεηλατημένων αντικειμένων επιστράφηκε στην Πολωνία.
 
 
Επιπρόσθετα...
 

ΚΟΣΜΟΣ: Πληροφοριοδότης της μυστικής κομμουνιστικής αστυνομίας ο "επαναστάτης" Βαλέσα !!!

Το σχετιζόμενο με την κυβέρνηση ιστορικό ινστιτούτο της Πολωνίας ανακοίνωσε πως έχει στα χέρια του σημαντικά στοιχεία για τη δράση του πρώην προέδρου της χώρας, Λεχ Βαλέσα, κατά τη δεκαετία του ’70, τα οποία παρουσιάζουν μία άγνωστη έως τώρα πτυχή της πορείας του αποσυρθέντος πολιτικού. Παρότι ο Βαλέσα έχει μείνει στην Ιστορία ως ένας από τους ηγέτες των εργατικών κινητοποιήσεων και απεργιών που κλόνισαν την κομμουνιστική εξουσία της χώρας τη δεκαετία του ’80 και συνέβαλαν στην πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη, το ινστιτούτο ισχυρίζεται ότι τα νέα στοιχεία αποδεικνύουν πως την προηγούμενη δεκαετία έδρασε ως πληροφοριοδότης της μυστικής αστυνομίας του καθεστώτος.

 
Συγκεκριμένα, το Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης (IPN) ανέφερε ότι τα νέα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Βαλέσα είχε δώσει στη μυστική αστυνομία τουλάχιστον 29 αναφορές, υπογράφοντάς τες με το ψευδώνυμο «Μπόλεκ», ένα ψευδώνυμο το οποίο αποδίδεται στον Βαλέσα από πολύ παλιά. Μολαταύτα, δεν ανέφερε τίποτα σχετικά με το περιεχόμενο αυτών των αναφορών, το ζήτημα των οποίων έχει ήδη διχάσει την πολωνική κοινωνία.  


«Δεν υπάρχει αμφιβολία», δήλωσε ο ερευνητής Αντρέι Ποζόρσκι κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, προσθέτοντας ότι «ένα χειρόγραφο σύμφωνο συνεργασίας με τη μυστική αστυνομία γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Λεχ Βαλέσα στις 21 Δεκεμβρίου του 1970». 


 Επιπλέον, ο Ποζόρσκι δήλωσε ότι το IPN, σκοπός του οποίου είναι η έρευνα εγκλημάτων «εναντίον του πολωνικού έθνους» από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, εξέτασε επίσης 17 σχετικές αποδείξεις είσπραξης χρημάτων, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι...

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟΙ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: O "εξυπνότερος λαός του κόσμου" ο Τσίπρας και η γραφική παρέα του ...βγάζουν κυβέρνηση στην Πολωνία !!! (Μερακληδικα VIDEO)

Απο τα POLITIKA-GR

Όσο ο Καμμένος βάζει στον γύψο το αριστερό χέρι του Αλέξη Τσίπρα στο προεκλογικό σποτ των ΑΝΕΛ, τα κόμματα που διεκδικούν την εξουσία στην Πολωνία βάζουν στον γύψο ολόκληρη την Ελλάδα, προειδοποιώντας πως η χώρα τους κινδυνεύει να ζήσει τη made by SYRIZA ελληνική τραγωδία.
 

Αν και απομένουν πολλές εβδομάδες μέχρι τις εκλογές της 25ης Οκτωβρίου, οι καμπάνιες των δύο μεγάλων κομμάτων, του P.O (Πλατφόρμα Πολιτών) και PiS (Νόμος και Δικαιοσύνη), ήδη κορυφώνονται με ένα μπαράζ επιθετικών σποτ, στα οποία πρωταγωνιστεί η ελληνική κρίση και ο Αλέξης Τσίπρας.
 


Την αρχή έκανε το συντηρητικό κυβερνών κόμμα P.O (ιδρυτικό μέλος του οποίου υπήρξε ο Ντόναλντ Τουσκ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου) με ένα βίντεο όπου πρωταγωνιστεί ο ήχος του μπουζουκιού, ο Αλέξης Τσίπρας, οι ελληνικές παραλίες και οι ουρές του καλοκαιριού στα ΑΤΜ. Δηλαδή η Ελλάδα στα χρόνια των capital controls, η Ελλάδα ως συνώνυμο της τραγωδίας.
 


«Όταν οι πολιτικοί δίνουν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, μην υπολογίζεις στις ελληνικές διακοπές, αλλά στην ελληνική τραγωδία», λέει η αντρική φωνή για να ακολουθήσει (πάντα υπό τους ήχους της ελληνικής πενιάς) δήλωση της υποψήφιας πρωθυπουργού του αντιπολιτευόμενου κόμματος PiS, το οποίο προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Η Beata Szydlo υπόσχεται πως τα έσοδα του κράτους θα αυξηθούν στα 9 δισ. ζλότι μέσω της αύξησης του ΦΠΑ, μια ατάκα που δίνει την πάσα στον σκηνοθέτη του σποτ για να παρουσιάσει έναν απορημένο Πολωνό να βλέπει τα τρόφιμα να εξαφανίζονται από το ψυγείο του καθώς αυτός σπεύδει να αρπάξει ένα μπούτι κοτόπουλου. Να τι θα συμβεί όταν ο ΦΠΑ εκτιναχθεί από το 8% στο 23%.
 


Ο Τσίπρας επιστρέφει στην οθόνη χαιρετώντας χαμογελαστός, ακολουθεί η επίσης χαμογελαστή Szydlo λέγοντας «θα τα καταφέρουμε», για να κλείσει το σποτ με την ατάκα «Μην κάνεις τον Έλληνα». Προφανώς κάτι αντίστοιχο με το δικό μας «Μην κάνεις τον Κινέζο».
 


Η απάντηση ήρθε άμεσα από το ακροδεξιό, ευρωσκεπτικιστικό PiS το οποίο επίσης επένδυσε στην απειλή της ελληνικής τραγωδίας. Πρωταγωνιστεί η πρόεδρος του P.O και πρωθυπουργός Ewa Kopacz, η οποία ακούγεται να λέει «θέλω να μοιραστώ μερικές σκέψεις μαζί σας». Το πλάνο παγώνει καθώς πέφτουν πάνω στο πρόσωπό της οι λέξεις «ελληνική τραγωδία». Η φωνή που ακούγεται από το βάθος προειδοποιεί ότι η εμμονή της Kopacz να βάλει την Πολωνία στο ευρώ θα οδηγήσει τη μεγάλη μάζα των πολιτών στην εξαθλίωση. «Ποιος κάνει την Πολωνία δεύτερη Ελλάδα;» αναρωτιέται η φωνή στο τέλος.
 


Κάτι ήξερε, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας όταν έλεγε περήφανα πως η ελληνική κυβέρνηση διεθνοποίησε το ελληνικό ζήτημα. Και μαζί ξύπνησε όλα τα στερεότυπα που εγκλώβιζαν επί χρόνια την εικόνα της Ελλάδας και του Έλληνα και τα εκτίναξε πάλι στην πρώτη γραμμή, μέσα σε ένα ακόμη πιο ασφυκτικό πλαίσιο. Η τραγωδία των Ελλήνων, αστείρευτη πηγή κωμικών συνειρμών για τους ξένους. Και σπαρταριστό υλικό για προεκλογικά σποτ στην Ευρώπη.

 ΔΕΙΤΕ ΤΑ VIDEO:

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΛΕΜΕΝΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Εμείς (ο εξυπνότερος λαός του κόσμου) , οι θυσίες μας και οι Πολωνοί

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Αυτάρεσκοι, εγωκεντρικοί και επηρμένοι –με μια λέξη: Βαρουφάκηδες– οι Ελληνες έχουμε την πεποίθηση ότι τα δεινά που υπέστη η χώρα στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τον ναζισμό, μας καθιστούν κατά κάποιο τρόπο ξεχωριστούς μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών. 

Θεωρούμε, επίσης, ότι όλη αυτή η «μεγάλη» (στην πραγματικότητα από μικρή έως ασήμαντη) προσφορά μας για την ήττα των δυνάμεων του Αξονα δεν έχει ανταμειφθεί όπως θα της άξιζε και αυτό το παράπονο είναι που δημιουργεί στην κοινή γνώμη την ηθική βάση της διεκδίκησης αποζημιώσεων από τη Γερμανία της Μέρκελ για λογαριασμό της Γερμανίας του Χίτλερ.  

Μάλιστα!

Ας δούμε τώρα τι υπέφεραν οι Πολωνοί –πολύ πιο φρέσκοι από εμάς στην Ε.Ε.– στη διάρκεια του ίδιου πολέμου.  

Οι νεκροί από τον αεροπορικό βομβαρδισμό της Βαρσοβίας, στην έναρξη του πολέμου, ήταν όσοι και οι νεκροί από τον βομβαρδισμό της Δρέσδης, στο τέλος του πολέμου. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή, γιατί σύμφωνα με τους υπολογισμούς ιστορικών, ένας Πολωνός το 1933 είχε τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες να είναι ζωντανός το 1945 με έναν Εβραίο στη Γερμανία του 1933. Μόνον οι νεκροί της ηρωικής εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944 ήσαν όσοι και οι νεκροί Ιάπωνες της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι. Στα πολωνικά σχολεία, τα παιδιά μαθαίνουν σήμερα ότι οι Πολωνοί (συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων της χώρας) που έχασαν τη ζωή τους κατά τον Β΄ Π. Π. αριθμούνται στα έξι εκατομμύρια. Πιο κοντά στην αλήθεια είναι ο αριθμός των 4,8 εκατομμυρίων νεκρών, αλλά και αυτό δεν αλλάζει την πραγματικότητα ότι καμία άλλη χώρα –ίσως εκτός της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας– δεν υπέφερε στον πόλεμο όσο η Πολωνία.


Πώς εξηγείται, λοιπόν, ότι σήμερα οι Πολωνοί είναι «καλύτεροι Ευρωπαίοι» (όπως θα έλεγε ο Γ. Βαρουφάκης) από εμάς; 

Πολύ απλά, επειδή συγχρόνως με την τυραννία του ναζισμού των Γερμανών υπέστησαν και την τυραννία του κομμουνισμού των Ρώσων και αυτό τους κάνει να εκτιμούν καλύτερα από εμάς την αξία της ενωμένης Ευρώπης. 

Είναι ενδεικτικό ότι τα θύματα από τη ρωσική κατοχή της ανατολικής Πολωνίας, στο διάστημα των είκοσι μηνών μέχρι την εισβολή των Γερμανών στη Σοβιετία, αριθμούνται στις 100.000 και, επίσης, ότι ο αριθμός των συλληφθέντων από τη σταλινική NKVD κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ήταν μεγαλύτερος από εκείνον των συλληφθέντων συνολικά στην υπόλοιπη σοβιετική επικράτεια. 

Οσο για τον αισχρό ρόλο των Ρώσων στην εξέγερση της Βαρσοβίας το 1944, είναι γνωστός: πρώτα ενθάρρυναν την εξέγερση και έπειτα περίμεναν σε απόσταση ασφαλείας ώσπου τα SS να καταστρέψουν κυριολεκτικά ολόκληρη την πόλη.

Τίποτε από αυτά δεν έχει ξεχαστεί στην Πολωνία. Οταν η χώρα έγινε δεκτή στην Ε.Ε., μια διακεκριμένη λογοτεχνική κριτικός έγραψε: «Στην Ευρώπη, ναι, αλλά με τους νεκρούς μας». Εντούτοις, τις θυσίες τους οι Πολωνοί δεν τις έχουν αναγάγει σε νεύρωση και, πολύ περισσότερο, δεν τις έχουν κάνει στοιχείο των διμερών σχέσεών τους με τη Γερμανία, όπως πάμε να κάνουμε εμείς τώρα. Δεν θεωρούν ότι η «λαϊκή εντολή» της δικής τους κυβέρνησης υπερτερεί των λαϊκών εντολών των άλλων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, ούτε ότι η ισοτιμία και η αλληλεγγύη, που εμείς επικαλούμαστε κατά κόρον, δεν συνοδεύονται από ανάλογες υποχρεώσεις. Με λίγα λόγια, οι Πολωνοί δεν είναι εγκλωβισμένοι στη δική μας ανατολίτικη ακινησία του χρόνου και, επίσης, καταλαβαίνουν ότι μετέχουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση μαζί με άλλους.

Βέβαια, η μεγάλη διαφορά από εμάς είναι ότι :

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Σφυροδρέπανα στην Ευρώπη

Κοινωνιολόγου


Στις 4 Ιουνίου συμπληρώθηκε  ένα τέταρτο του αιώνα από τις πρώτες ημιελεύθερες εκλογές στη «Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας». Βεβαίως το λαϊκή και το δημοκρατία μόνο ως αστεία μπορούσαν να γίνουν δεκτά, κάπως σαν το διάσημο «Αστείο» του Κούντερα, ο οποίος παρουσίαζε τον ήρωα του ομώνυμου μυθιστορήματος να μετράει χρόνια διώξεων και φυλακίσεων.


Οταν οι κομμουνιστές μετά το 1948 εδραιώθηκαν στην εξουσία, ήταν μια ομάδα εντελώς ξένη στη βούληση της τεράστιας πλειοψηφίας των πολωνών πολιτών για αστική φιλελεύθερη δημοκρατία. Μετά τη σταλινική περίοδο, η Πολωνία βάδιζε από το καθεστώς των «επιλεκτικών διώξεων» (1956-81) στο κίνημα της Αλληλεγγύης του 1980 που επιχειρήθηκε να καταπνιγεί με το πραξικόπημα της 13ης Δεκεμβρίου 1981. Ηταν όμως εμφανής η αδυναμία του καθεστώτος να σβήσει τη σπίθα της ελευθερίας που το ανεξάρτητο Συνδικάτο Αλληλεγγύη και ο επικεφαλής του Λεχ Βαλέσα είχαν ανάψει στην ψυχή ενός από τους πλέον ευρωπαϊστές λαούς (όχι τυχαία, η Πολωνία είναι σήμερα η χώρα στην οποία η Ευρώπη αναγνωρίζεται ως υπέρτατη πολιτική αξία από το 80% των πολιτών της, παρά τις προσπάθειες για το αντίθετο που καταβάλλει η υπερσυντηρητική ηγεσία της εθνικής Καθολικής Εκκλησίας).



Τον χειμώνα του 1981 καιροφυλακτούσε ο κίνδυνος επανάληψης της σοβιετικής εισβολής στην Πράγα. Οι Σοβιετικοί ήταν έτοιμοι «να χορέψουν με τα τανκς» στην πλατεία της Βαρσοβίας. Το πραξικόπημα όμως δεν μπόρεσε να σταματήσει τη ροή της Ιστορίας. Ο ίδιος ο πραξικοπηματίας Γιαρουζέλσκι (είναι φανερό πως έτσι σταμάτησε την πορεία της χώρας προς τη δημοκρατία, αλλά με αυτόν τον τρόπο απέφυγε και τη σοβιετική εισβολή) οδήγησε το 1988 τις καθεστωτικές δυνάμεις και εκείνες της αντιπολίτευσης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.




Επιτεύχθηκε τότε μια συμφωνία, βάσει της οποίας στην πολωνική Βουλή των 460 εδρών οι 299 θα ανήκαν στα καθεστωτικά κόμματα και οι υπόλοιπες 161 έδρες θα εκλέγονταν ελεύθερα. Στις εκλογές της 4ης Ιουνίου, η Αλληλεγγύη κέρδισε τις 160 έδρες των ελεύθερων εκλογών. Από τις 100 έδρες της Γερουσίας που ήταν εντελώς ελεύθερες, οι υποψήφιοι της Αντιπολίτευσης πήραν τις 99! Στον αʼ γύρο εκλέχτηκαν μόνο 165 από τους 299 που ανήκαν στους υποψηφίους του καθεστώτος. Οπως ήταν φυσικό, στον βʼ γύρο που θα εκλέγονταν οι υπόλοιποι «κομμουνιστές» η αποχή έφθασε στο 75%. Μικρή σχετικά, γιατί κανείς δεν ανέμενε ότι οι κομμουνιστές θα εγκατέλειπαν την εξουσία ό,τι και να ψήφιζαν οι πολίτες. Ομως εδώ υπήρξε καθοριστική η παρέμβαση του προσφάτως εκλιπόντος στρατηγού Γιαρουζέλσκι. Αυτός ανέλαβε την προεδρία της χώρας υλοποιώντας το σύνθημα του (τότε επαναστάτη και σήμερα διευθυντή μεγάλης εφημερίδας) Ανταμ Μίχνικ: «Δικός σας ο πρόεδρος, δικός μας ο πρωθυπουργός» – και παρέδωσε ουσιαστικά την κομμουνιστική εξουσία στη βούληση του πολωνικού λαού. 


Η Ιστορία θα τον θυμάται και από τις δύο πλευρές του.




Στην Ελλάδα, τότε, τα ΜΜΕ από τα ξένα θέματα ασχολούνταν μόνο με τις εκλογές του Γκορμπατσόφ, εκλογές μεταξύ κομμουνιστών και κομμουνιστών. Αγνοούσαν ό,τι συνέβαινε στην Πολωνία, όπως σήμερα ασχολούνται με το 1% του Δεξιού Τομέα στην Ουκρανία και όχι με το υπόλοιπο 99% των ουκρανών πολιτών.



Τις ημέρες του Μαΐου και του Ιουνίου 1989 βρέθηκα στην Πολωνία. Σε συνομιλίες μου με πολωνούς φίλους και σε τοπικά παραρτήματα της Αλληλεγγύης δεν μπορούσαν να αντιληφθούν πώς μπορούσα, τότε, να υποστηρίζω τόσο φανατικά την Αλληλεγγύη και ταυτόχρονα να διαβάζω μια εφημερίδα, την «Αυγή», που πάνω της ήταν τυπωμένο το σφυροδρέπανο. Γιʼ αυτούς σφυροδρέπανο και ελευθερία ήταν πράγματα άκρως αντίθετα. Δεν υπήρχε τίποτα ενδιάμεσο μεταξύ κομμουνισμού και ελευθερίας, ούτε ευρωκομμουνισμός, ούτε ανανεωτική Αριστερά.



Δεν μπορούσα να τους καταλάβω που δεν με καταλάβαιναν. Χαριτολογώντας, ένας φίλος στα γραφεία της Αλληλεγγύης μού είπε ότι η μόνη διαφορά που έβλεπε στο σφυροδρέπανο της «Αυγής» ήταν ότι είχε φορά από τα δεξιά προς τα αριστερά – του «Ριζοσπάστη» ήταν και παραμένει στην αντίθετη φορά.  


Σήμερα, γνωρίζω ότι εκείνοι οι φίλοι μου είχαν δίκιο:

ΡΩΣΙΑ - ΠΟΛΩΝΙΑ: Καλλιτέχνης απειλείται με δυο χρόνια φυλάκιση για γλυπτό που θυμίζει βιασμούς γυναικών από Σοβιετικούς - Λέει ψέματα σύντροφοι?

Με δυο χρόνια φυλάκιση απειλείται ο γλύπτης που φιλοτέχνησε έργο από τσιμέντο το οποίο παρουσιάζει ένα στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού να βιάζει μια έγκυο γυναίκα. Το θέμα του γλυπτού _ οι βιασμοί γυναικών που διέπραξαν οι Σοβιετικοί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο _ ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών στον Γκντανσκ, όπου τοποθετήθηκε, τόσο από Ρώσους αλλά όσο και από Πολωνούς.

Ο καλλιτέχνης, ο 26χρονος πολωνός Γιέρζι Μπόχνταν Σούμτσικ, επιθυμούσε να παρουσιάσει την τραγωδία και τον πόνο των θυμάτων βιασμού. Όμως σήμερα βρίσκεται υπό έρευνα από τις πολωνικές αρχές, με την κατηγορία της προτροπής για ρατσιστική ή εθνικιστική βία, παρά το γεγονός ότι το γλυπτό στήθηκε μόνο για μια νύχτα. Το τοποθέτησε ο καλλιτέχνης, χωρίς να λάβει άδεια, στο Γκντανσκ δίπλα σε ένα σοβιετικό άρμα μάχης το οποίο αποτελεί μνημείο της κομμουνιστικής εποχής προς τους άντρες του Κόκκινου Στρατού που απελευθέρωσαν την πόλη αυτή της βόρειας Πολωνίας από τους ναζί το 1945.  

Το τσιμεντένιο γλυπτό παρουσιάζει ένα στρατιώτη, που φαίνεται ότι είναι Ρώσος από το κράνος του, να γονατίζει ανάμεσα στα πόδια μιας γυναίκας σε προχωρημένη εγκυμοσύνη η οποία είναι ξαπλωμένη στο έδαφος. Ο στρατιώτης κρατάει τα μαλλιά της με το αριστερό του χέρι ενώ με το δεξί βάζει ένα πιστόλι στο στόμα της. Ο τίτλος του έργου είναι «Komm, Frau» που σημαίνει «Ελα, γυναίκα» στα γερμανικά.

Η αστυνομία αφαίρεσε το γλυπτό λίγες ώρες μετά την τοποθέτησή του, οι οποίες όμως στάθηκαν αρκετές για να ξεσπάσουν οργισμένες αντιδράσεις. Ο ρώσος πρέσβης στη Βαρσοβία Αλεξάντερ Αλεξέγεφ δήλωσε «βαθιά οργισμένος» και κατηγόρησε τον Σούμτσικ ότι «με την ψευτο-τέχνη του βεβήλωσε τη μνήμη των 600.000 σοβιετικών στρατιωτών που έδωσαν την ζωή τους στον αγώνα για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Πολωνίας». Ο ρώσος πρέσβης απαίτησε την «αρμόζουσα αντίδραση» των πολωνικών αρχών.

Η υπόθεση πυροδότησε διαμάχη στα μέσα ενημέρωσης και στο ίντερνετ, με την αντίθετη πλευρά να υποστηρίζει ότι το γλυπτό δεν αποτελεί προσβολή προς τους σοβιετικούς στρατιώτες αλλά ενσαρκώνει την σιωπηρή κραυγή των θυμάτων. Πολλοί τόνισαν την σεξουαλική βία που καταγράφεται σε όλους τους πολέμους απ' όλες τις πλευρές.

Οι σοβιετικοί στρατιώτες βίαζαν τακτικά γυναίκες, ιδίως τους τελευταίους μήνες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στο Γκντανσκ, τα θύματά τους ήταν κυρίως Γερμανίδες αλλά και Ρωσίδες και Πολωνέζες που ήταν κρατούμενες των ναζί _ η πόλη του Γκντανσκ, Ντάντσιγκ στα γερμανικά, είχε κυρίως γερμανικό πληθυσμό τότε.

Στη Ρωσία, τα εγκλήματα που διέπραξε ο Κόκκινος Στρατός στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου παραμένουν μέχρι σήμερα ένα θέμα ταμπού.

ΠΟΛΩΝΙΑ: Χορός δισεκατομμυρίων για να εκσυγχρονίσει το στρατό της

Η Πολωνία έως το 2022 θα επενδύσει 24 δισεκατομμύρια ευρώ για τον εκσυγχρονισμό του στρατού της, σύμφωνα με δήλωση του υπουργού Αμύνης, Τόμας Σιέμονιακ.  

«Θέλουμε να αγοράσουμε συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας μικρού βεληνεκούς», διευκρίνισε ο υπουργός, υπογραμμίζοντας ότι το εν λόγω σχέδιο θα είναι συμπληρωματικό στα σχέδια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.  

Η Πολωνία θα αγοράσει τα προσεχή έτη 82 μη επανδρωμένα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη, 70 ελικόπτερα πολλαπλών ρόλων, ένα σύστημα άμυνας στην παράκτια περιοχής της Βαλτικής, νέα υποβρύχια και στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη, CASA, όπως κι ένα ναρκαλιευτικό, πρόσθεσε ο υπουργός. Ο στρατός θα προχωρήσει επίσης στον εκσυγχρονισμό των 128 γερμανικών αρμάτων μάχης Leopard που διαθέτει. 


ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΠΟΛΩΝΙΑ: Ζητεί από την Ισπανία χρωστούμενα του 16ου αιώνα!

Του ΑΛ. ΚΑΨΥΛΗ

Ούτε ψύλλος στον κόρφο της κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι: πολωνός βουλευτής ανακάλυψε ότι η Ισπανία οφείλει στην πατρίδα του 57,4 εκατ. ευρώ για δάνειο που της είχε χορηγήσει τον... 16ο αιώνα!  

Πρόκειται για τον Μάρεκ Ποζνάνσκι που ανήκει στο πολιτικά φιλελεύθερο και αντικληρικό Κίνημα Παλικότ, ο οποίος ζήτησε με ερώτησή του προς την κεντροδεξιά κυβέρνηση της Βαρσοβίας να μάθει αν θα διεκδικήσει την οφειλή.

Ο Ποζνάνσκι αναφέρεται στον γαλλοϊσπανικό πόλεμο του 1595-1597. Ο καθολικός βασιλιάς Φίλιππος Β' της Ισπανίας ζήτησε από την επίσης καθολική βασίλισσα της Πολωνίας Μπόνα Σφόρτσα δάνειο 430.000 χρυσών δουκάτων για να αντεπεξέλθει στον πόλεμο που είχε κηρύξει στην Ισπανία ο... επίσης καθολικός Ερρίκος Δ' της Γαλλίας. Ο Ερρίκος Δ' μόλις είχε ασπαστεί τον καθολικισμό, αλλά ήθελε να αποδείξει ότι ο Φίλιππος χρησιμοποιεί τα δογματικά ζητήματα ως πρόσχημα για να προωθήσει τα επεκτατικά του σχέδια στην προτεσταντική Γαλλία.

ΚΟΣΜΟΣ: Η Μονόπολη του κομμουνισμού -- Η διαβίωση σε ανατολική χώρα τη δεκαετία του ‘80 έγινε επιτραπέζιο παιχνίδι

Της ΜΑΡΩΣ ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ
 
Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς ήταν να περιμένει κανείς επί ώρες για να αγοράσει βούτυρο ή χαρτί υγείας στην κομμουνιστική Πολωνία; Είστε αρκετά τολμηροί για να αντιμετωπίσετε την καθημερινότητα των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού τη δεκαετία του '80; 
 
Υπάρχει λοιπόν ένα παιχνίδι που μπορεί να δοκιμάσει τις αντοχές σας. Ονομάζεται Ουρά Προτεραιότητας (Queue) και μοιάζει πολύ με τη γνωστή σε όλους Μονόπολη. Με μια ουσιώδη διαφορά: σε αυτό το παιχνίδι οι κανόνες δεν βασίζονται στις αρχές του καπιταλισμού αλλά στις αρχές του κομμουνισμού. Με απλά λόγια, οι παίκτες δεν αγοράζουν ούτε πουλάνε ξενοδοχεία. Αντ' αυτών, προμηθεύονται μια λίστα με βασικά αγαθά - από βούτυρο, ψωμί και κρέας έως ζάχαρη, πορτοκάλια ή τσιγάρα - και νικητής ανακηρύσσεται αυτός που καταφέρνει να τα αγοράσει όλα.
 
Στόχος των πολωνών δημιουργών της Ουράς Προτεραιότητας, που συνεργάστηκαν με το Εθνικό Ινστιτούτο Μνήμης της Πολωνίας, ήταν να συνδυάσουν το παιχνίδι με τη δημιουργική εκμάθηση της πρόσφατης Ιστορίας της κομμουνιστικής Πολωνίας, πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Αλλά και να δώσουν στους παίκτες μια γεύση του παραλογισμού εκείνων των χρόνων, ξεχασμένου πια στη σημερινή καπιταλιστική Πολωνία με τα δυτικού τύπου σουπερμάρκετ και τα εμπορικά κέντρα.
 

ΠΟΛΩΝΙΑ: Πολιτικός σεισμός για τις μυστικές φυλακές της CIA

Πολιτική θύελλα έχει ξεσπάσει στην Πολωνία μετά τις αποκαλύψεις κυκλοφορίας εφημερίδας για την απαγγελία κατηγοριών κατά του πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγεται για τη φερόμενη ύπαρξη μυστικών φυλακών της CIA στην Πολωνία.

Ο πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών Ζμπίγκνιου Σιεμιατκόφσκι επιβεβαίωσε την πληροφορία της μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδας Γκαζέτα Βιμπόρζα για την απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του. Ωστόσο αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε διευκρίνιση, επικαλούμενους λόγους «κρατικής ασφάλειας».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο πρώην πρωθυπουργός Λέζεκ Μίλερ κινδυνεύει και αυτός να οδηγηθεί ενώπιον του κρατικού δικαστηρίου κατηγορούμενος ότι επέτρεψε την εγκατάσταση μυστικής αμερικανικής βάσης το 2002-2003 στο Κιεϊκούτι, στη βορειοανατολική Πολωνία.

Οι πολωνικές Αρχές έχουν αρνηθεί κατηγορηματικά τις αναφορές του Συμβουλίου της Ευρώπης και τις αποκαλύψεις των μέσων ενημέρωσης, σύμφωνα με τις οποίες υπεύθυνοι της Αλ Κάιντα είχαν κρατηθεί στη χώρα από τη CIA.


ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Μάθετε ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΤΩΧΕΥΣΗ απο κάποιον που την έζησε το 1980 στην Πολωνία

Ο Θωμας Γεράκης δ/ντης της εταιρείας δημοσκοπήσεων MERC έχοντας ζήσει ως φοιτητής στην Πολωνία την πτωχευση του 1980 περιγράφει τις εμπειρίες του στον τηλεοπτικό φακό. 
 ΔΕΙΤΕ ΤΟ