ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Οι μέρες της ολιγαρκούς αφθονίας τους είναι μετρημένες

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ
 

Μετά την θυελλώδη συζήτηση για την ολιγαρκή αφθονία, που ξεκίνησε από την προσφώνηση του πρωθυπουργού προς τον «φίλο Έβο», η σκληρή πραγματικότητα μας προσγειώνει στα καθ’ ημάς. Η λαίλαπα των ασφαλιστικών εισφορών και η βαριά φορολογία οδηγούν σε περαιτέρω «εξαέρωση» την μεσαία τάξη στη χώρα. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες έχασαν εισοδήματα ύψους 1,25 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2019 ενώ συνολικά, από το 2014, χάθηκαν 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Η βαριά φορολογία πλήττει παράλληλα και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οδηγώντας πολλούς απασχολούμενους στην ανεργία. Θυμίζουμε, έχουν ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο.

Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος έχουν ψελλίσει κατά καιρούς ότι, πράγματι, τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχουν «ρίξει» τη μεσαία τάξη, υποσχόμενοι καλύτερες μεταμνημονιακές ημέρες.

 

Το πιστεύουν πράγματι; 

Η αναφορά του κ. Τσίπρα στην ολιγαρκή αφθονία και ο θόρυβος που προκλήθηκε είχε σαν αποτέλεσμα να περάσει στα ψιλά μια απάντησή του, στη συνέντευξη Τύπου που  παραχώρησε στις 15 Μαρτίου από κοινού με τον κ. Μοράλες. Στο σχόλιο αυτό, αποκαλύπτεται  η πραγματική του πεποίθηση στο αίτημα για μείωση των φόρων, ως προϋπόθεση για την όποια ανάπτυξη. Ιδού τα αποκαλυπτήρια:

«Δεν έχει επαληθευτεί πουθενά ότι και το χαμηλό φορολογικό κόστος επίσης είναι προϋπόθεση για τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Είναι προϋπόθεση για την υψηλή κερδοφορία, βεβαίως. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Αλλά δεν είναι προϋπόθεση για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης». 

Συνεπώς, δεν χάθηκε ο κόσμος αν οι φορολογούμενοι βαριαναστενάζουν. Γιατί, λιγότεροι φόροι ευνοούν το κατά ΣΥΡΙΖΑ «προπατορικό αμάρτημα» που είναι η…κερδοφορία. Ας προσαρμοστούν λοιπόν άπαντες-επιχειρηματίες, επαγγελματίες- στην ολιγαρκή αφθονία!


 Σε άλλο σημείο του σχολίου του, αναρωτιέται: «Γιατί δεν είναι αυτές που έχουν πολύ χαμηλή φορολογία των επιχειρήσεων οι πιο ανταγωνιστικές;»

 

Ο πρωθυπουργός λες και ζει σε άλλον πλανήτη. Δεν έχει ακούσει τίποτε για την Ιρλανδία, όπου ο συντελεστής φορολόγησης 12,5% αποτέλεσε και αποτελεί χρυσωρυχείο  και κίνητρο προσέκλυσης επενδυτών στην χώρα;  

Μήπως έχει πληροφορηθεί ότι η Κύπρος, που διατηρεί επίσης χαμηλά τον φορολογικό πήχη, γνωρίζει σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης και επενδύσεων;  

Επειδή μάλιστα έγινε αναφορά στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ας αναφέρουμε ότι πολλές από αυτές πέτυχαν αναπτυξιακό άλμα ακριβώς χάρη στην θέσπιση χαμηλής φορολογίας. Η Ρουμανία, για παράδειγμα, χάρη στους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές πέτυχε θεαματική αύξηση του ΑΕΠ (με 7% αύξηση το 2017  ξεπέρασε το ελληνικό ΑΕΠ).

Συνεπώς ο πρωθυπουργός...

ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Τι τις θέλουμε τις προβλέψεις;

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ


Η προειδοποίηση ήταν σαφής: για τη Δευτέρα η πρόβλεψη για τις πυρκαγιές, ιδιαίτερα στην Αττική, «έδειχνε» υψηλό βαθμό επικινδυνότητας για φωτιές. Η πρώτη μέρα της αντιπυρικής περιόδου συνοδευόταν από δείκτη επικινδυνότητας «4». Τρίτη, η επόμενη μέρα. Ο απολογισμός, τραγικός.  


Το ερώτημα: Η προειδοποίηση δεν θα έπρεπε να συνοδεύεται από τη λήψη κάποιων μέτρων πρόληψης από την Περιφέρεια, την Πολιτική Προστασία; Πολύ περισσότερο που η πολύπαθη περιοχή στην Ανατολική Αττική έχει δεινοπαθήσει στο παρελθόν από τη λαίλαπα της φωτιάς;


Το επιχείρημα είναι πως δεν είναι ώρα για κριτική. Και πότε θα έρθει αυτή η καταραμένη ώρα;  


Μόλις περάσει η μπόρα, οι μνήμες θα εξασθενήσουν και η κρατική μηχανή θα επιστρέψει στη διαχρονική αταραξία της. Θυμίζουμε. Στην Ηλεία, το 2007 είχαμε 63 νεκρούς.


Μιας και ο λόγος για μπόρες, ο νους μας τρέχει στην Μάνδρα Αττικής. Πριν από λίγους μόλις μήνες, υπήρχε πάλι προειδοποίηση για έντονα καιρικά φαινόμενα. Ωστόσο και εκεί το κακό έγινε, με 24 συνανθρώπους μας να χάνουν τη ζωή τους.


Ποιο είναι το συμπέρασμα; 


Πως...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τραλαλά και τα παραμύθια της Χαλιμάς

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ


Σφίγγουν οι ζέστες και καθώς πλησιάζει η μέρα ψήφισης του «πακέτου» με τα προαπαιτούμενα, φαίνεται πως οι πρωτοκλασάτοι του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν απαντήσεις σαφώς επηρεασμένοι από τις υψηλές θερμοκρασίες. 


Τα συμπτώματα της παράδοξης αυτής «υπερθερμίας» εκδηλώθηκαν το τελευταίο 24ωρο μετά και τη μη ενημέρωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος για τις ενοχλητικές λεπτομέρειες του νομοσχεδίου.


Πάμε, λοιπόν:


Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος δήλωσε πως οι βουλευτές του κόμματός του θα υπερψηφίσουν τις διατάξεις γιατί «δεν είναι τραλαλά, όπως γράφεται».


Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών της Βουλής, Μάκης Μπαλαούρας, απαντώντας στην κριτική για τα μέτρα που έρχονται κυρίως με τις περικοπές στις συντάξεις, δήλωσε: «Δεν υπάρχει καμία επιβάρυνση των πολιτών. Όλα αυτά είναι παραμύθια της Χαλιμάς».

Σε άλλη ερώτηση, για την εκποίηση της δημόσιας περιοουσίας, ο κ. Μπαλαούρας απάντησε: «Διαβάζω ότι δίνεται η ελληνική περιουσία στους δανειστές. Είναι της πλάκας όλα αυτά». 


Φαίνεται πως κάποιοι έχουν παραιτηθεί από την προσπάθεια να εξηγήσουν τα ανεξήγητα και το έχουν ρίξει στο καλαμπούρι και στις ατάκες «για να ξεμπερδεύουμε». Μόνο που η υπόθεση για τους πολίτες δεν είναι για γέλια.


Υπάρχουν βέβαια και πιο «σοβαρές» περιπτώσεις, όπως αυτή του αντιπροέδρου των ΑΝΕΛ κ. Παναγιώτη Σγουρίδη, που εκτιμά ότι...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Οι σ-αλωνάτοι των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Οι αχαρακτήριστες αντιδράσεις του υπουργού Άμυνας κ. Πάνου Καμμένου, με αφορμή το ταξίδι του στο Μονακό, ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Περνώντας στην αντεπίθεση, άμα τη επιστροφή του, εξαπέλυσε κάθε λογής ασυνάρτητες επιθέσεις μέσω Τwitter προς τους βουλευτές της ΝΔ που κατέθεσαν ερώτηση στην κυβέρνηση για τα «κατορθώματά» του στο Μονακό, κυρίως για τη συγκυρία που επέλεξε να απολαύσει το σκληρό ανταγωνισμό στη Formula 1.


Τα χειρότερα ακολούθησαν. Και τα χειρότερα ήταν τα μαξιλάρια στήριξης που πρόσφερε αφειδώς το Μαξίμου στον κ. Καμμένο. Αποκορύφωμα, η συνέντευξη του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Τζανακόπουλου στο τηλεοπτικό σταθμό Epsilon. Ιδού το σχόλιό του: «Ο τρόπος που τοποθετείται ο κ. Καμμένος είναι γνωστός. Του έχει ασκηθεί, κατά τη γνώμη μου, μια άδικη κριτική και απαντά με τον τρόπο που εκείνος θεωρεί ότι μπορεί να εκφράσει και την οργή και την αγανάκτησή του απέναντι σε ανθρώπους, οι οποίοι, κατά τη γνώμη μου, χαρακτηρίζονται από την απόλυτη υποκρισία. Οι άνθρωποι που κάνουν κριτική στον κ. Καμμένο για το συγκεκριμένο ταξίδι, είναι οι απόλυτα και ολοκληρωτικά υποκριτές. Επομένως, νομίζω ότι είναι δίκαιη η οργή του κ. Πάνου Καμμένου».


Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σε αυτήν την απάντηση! Κατ’ αρχάς ο τρόπος του κ. Καμμένου είναι μεν γνωστός σε όλους – αλλά είναι δικαιολογημένος;  


Βεβαίως, λέει ο κ. Τζανακόπουλος, γιατί του έχει ασκηθεί μια άδικη κριτική άρα η οργή του είναι δίκαιη. Όσοι του ασκούν κριτική είναι οι «απόλυτοι και ολοκληρωτικά υποκριτές». Συμπεριλαμβάνονται –να υποθέσουμε– και μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου σε αυτούς; 


Το Μαξίμου πλέον δεν κρατά ούτε τα προσχήματα σε ό,τι αφορά την κάλυψη των «επιτευγμάτων» του υπουργού Άμυνας. Κι αυτό είναι άξιο προσοχής. Υπάρχουν τρόποι να κρατήσει κανείς, έστω, κάποιες αποστάσεις από το όλο δράμα. Ο κ. Τζανακόπουλος επιλέγει την πλήρη κάλυψη του υπουργού Άμυνας χωρίς αστερίσκους. Όχι από ανάγκη, αλλά με συνειδητή επιλογή. Η θεωρία της ώσμωσης του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ δεν επαρκεί πλέον να εξηγήσει αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Εδώ μιλάμε για...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Είναι Δημοκρατία η Σαουδική Αραβία;

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ


Η σύγχυση και οι αλλοπρόσαλλες επιλογές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχουν τελειωμό. Με μια έννοια, ο εφιάλτης που βιώνει το Μαξίμου με αφορμή τα κατορθώματα του υπουργού Άμυνας κ. Καμμένου δεν τελείωσαν την περασμένη Δευτέρα στη Βουλή. Σε καθεστώς σύγχυσης −αλλά και άγνοιας για τα τεκταινόμενα− βρίσκονται και οι περισσότεροι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παρά το θερμό χειροκρότημα που χάρισαν τόσο στον πρωθυπουργό για την ομιλία του όσο και στον κ. Καμμένο...

Έτσι, από τη μια ο βουλευτής και πρώην υπουργός κ. Νίκος Φίλης έθετε στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας στη Βουλή θέμα ακύρωσης της συμφωνίας −παρόλο που παραμένει αδιευκρίνιστο αν η συμφωνία αυτή υλοποιήθηκε και τι απέγινε το ποσό των 60 εκ. ευρώ που επρόκειτο να λάβουμε−, κι από την άλλη ένας άλλος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Σταύρος Αραχωβίτης ανύψωνε το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας σε... Δημοκρατία. Σε συνέντευξή του ισχυρίστηκε ότι «υπήρξε μια καθόλα νόμιμη συναλλαγή μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Σαουδικής Αραβίας»! 


Την ίδια ώρα πάντως, κι ενώ η κυβέρνηση αναζητούσε σανίδα σωτηρίας στην παρέμβαση του κ. Φίλη για ακύρωση της επίμαχης συμφωνίας, η εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Μανταλένα Παπαδοπούλου διατύπωνε την άποψη ότι η συμφωνία... είναι εδώ: «Υπάρχει μια αναβολή της συμφωνίας. Δεν έχει όμως καταγγελθεί η συμφωνία από την πλευρά της Σαουδικής Αραβίας. Έχει ζητηθεί μια προθεσμία μερικών ημερών».


Στο μεταξύ, μέχρι να εκπνεύσει η προθεσμία για αναβολή ή ματαίωση ή υλοποίηση της συμφωνίας, οι ενστάσεις για την τακτική που επέλεξε ο κ. Τσίπρας να υπερασπιστεί ψυχή τε και σώματι τον υπουργό Άμυνας έρχονται στην επιφάνεια. «Θεωρώ ότι έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία το τι γίνεται στη Μάνδρα παρά οι συζητήσεις αυτές στη Βουλή. Το Κολωνάκι, βασικά, απασχολούν αυτές οι συζητήσεις» είπε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Στέλιος Κούλογλου και πρόσθεσε: «Βράζουμε στο ζουμί μας και το συζητάμε για μέρες. Αυτές οι συζητήσεις δημιουργούν την εικόνα ότι είμαστε όλοι ίδιοι».


Κι ενώ οι αντιφατικές δηλώσεις στελεχών και υπουργών δείχνουν το μέγεθος του ενδοκυβερνητικού προβλήματος για τα βλήματα, ένα είναι σίγουρο:  

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Από τον Λευκό Οίκο στις λευκές σελίδες του ΣΥΡΙΖΑ

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Από τη «σκοτεινή εποχή» (πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Αυγή» λίγο πριν από την εκλογή Τραμπ) μέχρι τους χαρακτηρισμούς για «αυτοκρατορία του καλού» στο Λευκό Οίκο μεσολάβησαν μόλις λίγοι μήνες. 

Η στροφή όμως του πρωθυπουργού προς τις ΗΠΑ μένει να σφυγμομετρηθεί, ως προς τις επιπτώσεις που έχει στον κορμό του ΣΥΡΙΖΑ– αν και από το Μαξίμου υποστηρίζεται ότι οι όποιοι κραδασμοί θα απορροφηθούν από την πολιτική ρεαλισμού που ακολουθεί ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Για να επιτευχθεί όμως η realpolitik του κ. Τσίπρα χρειάστηκε να έρθουν τα πάνω κάτω τόσο σε όσα έλεγε ο ίδιος τον Μάρτιο του 2016 –όταν ευχόταν «να μην μας βρει και αυτό το κακό» με την εκλογή του υποψήφιου τότε Ντόναλντ Τραμπ– αλλά και στις παλιότερες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα της αντιπολίτευσης. Ακόμα και στο θέμα του Obamacare, του προγράμματος υγείας που θέσπισε ο προκάτοχος του κ. Τραμπ στον Λευκό Οίκο, ο πρωθυπουργός γνώρισε μια ακόμη ανατροπή των «πιστεύω» του. Μόλις τον περασμένο Οκτώβριο κατά την επίσκεψη του κ. Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα, ο κ. Τσίπρας εκθείαζε το Obamacare, λέγοντας πως «ο Ομπάμα άλλαξε την εικόνα του κόσμου» και ότι «ενέταξε εκατομμύρια Αμερικανούς στο σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης». Για να ακούει αμίλητος, την περασμένη Τρίτη τον κ. Τραμπ να διακηρύττει επανειλημμένα ότι το «Obamcare είναι νεκρό»…

Εντός των τειχών, αυτά που πρέπει να ξεχαστούν είναι πολύ περισσότερα-και τραυματικά… 

Ιδού μια ανακοίνωση της Νομαρχιακής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ για το επίμαχο θέμα της βάσης της Σούδας: «Το σύνθημα της μεταπολίτευσης «Έξω οι βάσεις του θανάτου» ξαναέρχεται στην επικαιρότητα όσο ποτέ άλλοτε. Δηλώσεις έχουμε ακούσει αρκετές αλλά δικαιοσύνη δεν έχει αποδοθεί, στοιχεία υπάρχουν αλλά παραμένουν κρυφά για λόγους “Εθνικής Ασφάλειας”. Ο θάνατος από την μόλυνση και η περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων δεν επηρεάζει επιλεκτικά τους πολίτες ενός τόπου αλλά συλλογικά. Συλλογική λοιπόν πρέπει να είναι και η απάντηση.” Βέβαια πρόκειται για ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 15 Απριλίου του 2008 και όχι σημερινή, καθώς ήδη η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ πενταετή συμφωνία  της «βάσης του θανάτου» στη Σούδα…

Όσο πλησίαζε η εποχή που οι δημοσκοπήσεις έδειχναν νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, οι αντιαμερικανικές και αντιΝΑΤΟΙΚΕΣ κορώνες ανέβαιναν, συνοδεύοντας τις διαβεβαιώσεις περί σκισίματος των μνημονίων.  «Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα παλέψει για το οριστικό κλείσιμο των Νατοϊκών βάσεων και την απομάκρυνση –απεμπλοκή της χώρας μας από το ΝΑΤΟ» υπογραμμιζόταν σε ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ στις 4 Σεπτεμβρίου 2014, με αφορμή τη σύρραξη στη ΣΥΡΙΖΑ.

Την ίδια μέρα στη Βουλή ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης έλεγε: «Δεν έχω καταλάβει ποια είναι η θέση η δική σας, γιατί αύριο λέτε ότι μπορεί να γίνετε και κυβέρνηση. Εσείς λέτε να μείνουμε στην Ατλαντική Συμμαχία ή να φύγουμε; Θα ήθελα μια όμως καθαρή, γενναία και ρητή απάντηση. Να μείνουμε ή να φύγουμε; Εάν πείτε να φύγουμε, προφανώς…». 

 «Να φύγουμε», απάντησε ο κ. Θόδωρος Δρίτσας. «Το λέει το συνέδριό μας με επίσημη απόφαση».

Υπάρχει βεβαίως και η ερώτηση του κ Νίκου Φίλη που ήταν έτοιμη να κατατεθεί στη Βουλή, με ερώτημα για τη δαπάνη για τα F-16, αλλά δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας, με άνωθεν εντολή…

Μένει να φανεί τα προσεχή 24ωρα κατά πόσο...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: 153 μέχρι το τέλος και ό,τι ήθελε προκύψει - Ούτε οι ρουλέτες ούτε τα καζίνο στάθηκαν αρκετά να προκαλέσουν ρωγμές στο νούμερο της κυβερνητικής πλειοψηφίας

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Προϊόν σκληρής και αφανούς διαπραγμάτευσης με τους «ενδιαφερόμενους» ήταν η πλήρης κάλυψη που παρείχε ο πρωθυπουργός, το βράδυ της Δευτέρας στη Βουλή, στον υπουργό Άμυνας κ. Πάνο Καμμένο και τον υπουργό Ναυτιλίας κ.Παναγιώτη Κουρουμπλή. Βασικός στόχος, να μη διαταραχθεί η πλειοψηφία των 153 βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τώρα, που κατά τον κ. Τσίπρα η χώρα βαδίζει στην ανάκαμψη και την έξοδο από τα μνημόνια...

Το αλισβερίσι με τον κ.Καμμένο δεν εμφανίζει πλέον εσωτερικές δυσκολίες καθώς το σώμα της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ τον θεωρεί «δικό τους» – και οι ελάχιστοι που διατηρούν διαφορετική άποψη προτιμούν τη σιωπή. 

Ούτε οι ρουλέτες ούτε τα καζίνο στάθηκαν αρκετά να προκαλέσουν ρωγμές στο νούμερο «153». Εδώ μάλλον ταιριάζει η παλαιότερη ρήση του Χαρίλαου Φλωράκη ότι θα συμμαχήσουμε και με το διάβολο για να σώσουμε τη χώρα. Μόνο που αυτή τη φορά προστέθηκε ένας εξωγενής παράγοντας. Μέχρι τώρα η συμμαχία των δύο κομμάτων είχε την πολυτέλεια ελιγμών σε πονηρά νομοσχέδια, συνήθως με τους ΑΝΕΛ να καταψηφίζουν μη αρεστές ρυθμίσεις, αλλά αυτές να περνούν με τις ψήφους της αντιπολίτευσης και ο ΣΥΡΙΖΑ να εισπράττει τα εύσημα της προοδευτικότητας. Την περασμένη εβδομάδα η στάση της αντιπολίτευσης άλλαξε – το βεβαίωσε από το βήμα της Βουλής και ο κ. Μητσοτάκης.

 Η εποχή για τις α λα κάρτ ψηφοφορίες για τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τελείωσε. Αυτή ακριβώς η δυσκολία αποτέλεσε και τη βάση της διαπραγμάτευσης Τσίπρα-Καμμένου πριν από τη συζήτηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τις συνομιλίες του υπουργού Άμυνας με ισοβίτη για την υπόθεση του Noor-1.

Ο κ. Καμμένος μπορεί να έτυχε της πλήρους κάλυψης από τον πρωθυπουργό για τα πεπραγμένα του, αλλά δεσμεύτηκε να μην διαφοροποιείται στις επίμαχες ψηφοφορίες ακόμα και γι’ αυτήν της αναγνώρισης αλλαγής φύλου, που επίκειται. 

Αυτό βέβαια στενεύει και τα περιθώρια επιλογών του ΣΥΡΙΖΑ για ρυθμίσεις, που υπογραμμίζουν την «αριστεροσύνη» του-αλλά τελικά αυτό που φαίνεται να προέχει είναι η διασφάλιση της πλειοψηφίας των «153» πάση θυσία. Και βέβαια υποχρεώνει τον κ. Τσίπρα να υπερασπίζεται τον υπουργό του και σε ακόμα πιο δύσκολες πολιτικές συγκυρίες, που προδιαγράφονται...

Η περίπτωση του κ. Κουρουμπλή έχει και αυτή το υπόβαθρο της επιβίωσης της κυβερνητικής πλειοψηφίας-και περαιτέρω της εκλογικής συμπόρευσης. Για δύο ολόκληρες εβδομάδες η κυβέρνηση δεχόταν βομβαρδισμό  επιθέσεων για τους επιεικώς ατυχείς χειρισμούς του υπουργού στην κρίση με τη ρύπανση στον Σαρωνικό. Η σκέψη για αποπομπή του υπουργού απασχόλησε πράγματι το Μαξίμου, αλλά...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Ζητείται επειγόντως σανίδα σωτηρίας… Το Μαξίμου στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης βρίσκεται το Μαξίμου, που εξετάζει πλέον όλα τα σενάρια-κυρίως αυτό του ανασχηματισμού- για την επόμενη μέρα των αποφάσεων του Eurogroup. 

Εκνευρισμένος ο πρωθυπουργός από το ναυάγιο μιας ικανοποιητικής λύσης για το χρέος και  το μπαράζ δηλώσεων που προηγήθηκαν-ειδικά από όσα είπε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Σόιμπλε. Ενδεικτική είναι και η επίθεση που εξαπέλυσε κατά του κ. Σόιμπλε ο υπουργός Οικονομίας κ. Παπαδημητρίου σε σημερινή του συνέντευξη.

Η επόμενη μέρα της συνεδρίασης του Eurogroup  ξημερώνει με τους δυσμενέστερους όρους για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

-Η σχέση με τους δανειστές-κυρίως με αυτούς που καθορίζουν τις αποφάσεις στις Βρυξέλλες-βρίσκονται στο χειρότερο δυνατό σημείο. Ενδεικτική ήταν και η τύχη που είχε η συνήθης τους τελευταίους μήνες πρακτική της κυβέρνησης να κάνει λόγο για πολιτική διαπραγμάτευση και εξεύρεση λύσης στη Σύνοδο Κορυφής, κάθε φορά που διαφαινόταν αδιέξοδο στο Eurogroup. Η «πολιτική λύση» ακυρώθηκε εκ προοιμίου από τους δανειστές, που δεν θέλουν στη Σύνοδο Κορυφής να «διεθνοποιήσουν» σε αυτήν τη συγκυρία το «ελληνικό ζήτημα». Το ενδιαφέρον είναι πως και κυβερνητικά στελέχη δεν συμμερίζονται την προσφυγή σε πολιτική διαπραγμάτευση, επιμένοντας ότι λύση πρέπει να βρεθεί «εδώ και τώα» στο Eurogroup. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι μόλις πριν από λίγα 24ωρα ο ίδιος ο κ. Τσίπρας-μετά από διαβουλεύσεις και με την κ.Μέρκελ-δεν πρόκρινε τη λύση της Συνόδου Κορυφής, προεξοφλώντας ότι το Eurogroup δεν θα ωθούνταν σε αδιέξοδο.

-Οι σχέσεις του πρωθυπουργού με το οικονομικό επιτελείο έχουν ήδη μπει σε δοκιμασία. Δεν είναι μόνο οι περίεργες δηλώσεις του κ. Σόιμπλε για το καλό έργο του υπουργού Οικονομικών αλλά κυρίως η δυσφορία που έχει προκληθεί στο Μαξίμου για το «χάσιμο του τρένου» σχετικά με το χρέος. Η διαπραγματευτική τακτική του κ. Τσακαλώτου ήδη βάλλεται ανεπισήμως από άλλα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη, ενώ σε αυτήν στηρίχθηκε και η «θεωρία της γραβάτας», η υπεραισιόδοξη δηλαδή εκτίμηση που υιοθέτησε ο πρωθυπουργός προ ολίγων εβδομάδων, προεξοφλώντας λύση που ούτε ο ίδιος περίμενε τόσο καλή… Είναι φανερό πως δεν αργεί η ώρα της απόδοσης ευθυνών για την εμπλοκή που παρουσιάστηκε, και ο κ. Τσακαλώτος αλλά και ο κ.Χουλιαράκης είναι ενδεχόμενο να χρεωθούν τις ευθύνες. Σε αυτό στηρίζεται και η αναζωπύρωση των συζητήσεων για ανασχηματισμό, που θα περιλαμβάνει και αλλαγές στο οικονομικό επιτελείο αλλά και είσοδο νέων προσώπων στο κυβερνητικό σχήμα.

-Το εσωκομματικό πρόβλημα ελλοχεύει. Ο πρωθυπουργός έπεισε τους βουλευτές του να ψηφίσουν τα σκληρά μέτρα στη Βουλή-μόλις την περασμένη Παρασκευή ψηφίστηκε η δεύτερη δόση των μέτρων-, υποσχόμενος τη λύση για το χρέος που πλέον δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Αν και ορισμένα επιτελικά στελέχη στο Μαξίμου ήλπιζαν για λύση της τελευταίας στιγμής, που να διασώζει τουλάχιστον τα προσχήματα- και να αμβλύνει τις εσωκομματικές αντιδράσεις-, κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται. Ενδεικτικό είναι πως και η τοποθέτηση-απολογία του πρωθυπουργού για τους χειρισμούς για το χρέος, που έκανε στο υπουργικό συμβούλιο, δεν στάθηκε ικανή να αλλάξει το κλίμα. Αυτό που επιχειρείται ήδη-και θα συνεχιστεί το επόμενο διάστημα-είναι η προσπάθεια να πεισθεί το εσωκομματικό ακροατήριο ότι κάποια καθυστέρηση της ρύθμισης για το χρέος προς το φθινόπωρο, δεν ανατρέπει το συνολικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να «αιμορραγεί» δημοσκοπικά και αυτό δυσκολεύει το κυβερνητικό έργο της επόμενης μέρας. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν...

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Από το «δεν πληρώνω» στο «κίνημα της κορδέλας»

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

«Αντί για Κρετσού, να την πούμε Κρέτσου και να την πολιτογραφήσουμε Ελληνίδα» είπε ο πρωθυπουργός για την Επίτροπο της Ε.Ε. κατά την τελετή εγκαινίων, την Πέμπτη, της σήραγγας των Τεμπών, στην εθνική οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Εντυπωσιακή πραγματικά προσφώνηση στα εγκαίνια, που θύμισαν…κινητή εορτή (μετατέθηκαν δύο φορές ώστε να καταστεί δυνατό να παρευρεθεί ο κ. Τσίπρας).


Ο πρωθυπουργός όπως όλα δείχνουν θα παραστεί στα εγκαίνια και άλλων οδικών αρτηριών που παραδίδονται στην κυκλοφορία. Ο κ. Τσίπρας μπαίνει με τον τρόπο αυτό στο «κλαμπ» των πρωθυπουργών που επιχειρούν να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη με το κόψιμο κορδέλας… Κι αυτό, σε μια δύσκολη περίοδο για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την αξιολόγηση στην κόψη του ξυραφιού και τους οικονομικούς δείκτες να επιδεινώνονται τους πρώτους μήνες του 2017.


Το εντυπωσιακό είναι πως ο πρωθυπουργός στηρίζει την προσπάθεια αυτή στους…εργολάβους-αυτούς που μόλις πριν από λίγα χρόνια, ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, στηλίτευε με κάθε ευκαιρία. Βέβαια, στην πανηγυρική ομιλία του επιχείρησε να δικαιολογήσει  τη στροφή αυτή, λέγοντας ότι «είχαμε την πολιτική βούληση να διαπραγματευτούμε σκληρά με παραχωρησιούχους, κατασκευαστές και ξένες τράπεζες». Χάρη σε αυτή τη «σκληρή διαπραγμάτευση», είπε, έγινε εφικτό να ενεργοποιηθούν τα έργα, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις των κατασκευαστών με αποζημιώσεις ύψους μόλις 764 εκ ευρώ, ενώ, όπως ανάφερε, ζητούσαν 1,25 δις ευρώ.


Η μεταμόρφωση πράγματι είναι εντυπωσιακή, αφού σημείωσε πως «η τελική επιλογή των κατασκευαστών ήταν η ορθότερη δυνατή», καθώς οι εταιρείες αυτές έμειναν ζωντανές. Όμως το 2011 δεν είναι τόσο μακρινό παρελθόν… Ήταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ, προεξάρχοντος του κ. Τσίπρα, υποστήριζε με θέρμη το κίνημα «δεν πληρώνω», με καλέσματα ανυπακοής σε ό,τι αφορά την πληρωμή των διοδίων στο οδικό δίκτυο. Στις 21 Ιανουαρίου 2011, μιλώντας στη Βουλή, έκανε λόγο για «διαρκές έγκλημα που λέγεται ληστρικά διόδια» και πρόσθετε: «Δεν μπορεί το “δεν πληρώνω” να το λένε μόνο οι ισχυροί, θα το λένε και οι πολίτες. Το κίνημα αυτό θα λάβει εθνικές, μαζικές διαστάσεις και θα είναι και δίκαιο».


Ένα μήνα αργότερα, με παρουσία του σε σταθμό διοδίων, ο κ. Τσίπρας ως πρόεδρος τότε του ΣΥΡΙΖΑ διακήρυττε πως... 

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Ο "Στρατηγός Ανεμος", το politically correct και το διαβατήριο από την Αριστερά

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Πρόεδρος της Βουλής για μια μέρα και υποψήφιος Πρόεδρος του ΕΣΡ για 48 ώρες. Η άνοδος και η πτώση του κ. Βύρωνα Πολύδωρα έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ πολιτικών μεταπτώσεων. 

Ο ίδιος πάντως πρόλαβε −κυρίως με τη συνέντευξή του στην ΕΡΤ− να ευχαριστήσει την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό για την τιμή που του έκαναν και να εξαπολύσει μύδρους κατά της παράταξης την οποία επί δεκαετίες υπηρέτησε.

Καθώς τα φώτα της δημοσιότητας σβήνουν για τον «στρατηγό άνεμο», μπήκαμε στον πειρασμό να ξεφυλλίσουμε ένα από τα τελευταία του βιβλία, που εκδόθηκε το 2008. Στο τριακοστό τρίτο βιβλίο του με τίτλο «Για μια νέα Ιδεολογία» ο κ. Πολύδωρας ξετυλίγει την σκέψη του για το ρόλο της Αριστεράς. Αντιγράφουμε: 

«Στην Ελλάδα επικρατεί μια ιδεολογική σύγχυση και ακινησία. Σαν να έχει σταματήσει το ρολόι του χρόνου. Σαν να μην έχει καταρρεύσει ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Σαν να μην έχει πέσει το "τείχος του αίσχους". Η πολιτική θεωρία και ρητορική κυριαρχείται αδιατάρακτα από την Αριστερά. Για να αναγνωριστεί κάποιος ως διανοούμενος της πολιτικής θεωρίας πρέπει να περάσει από τον έλεγχο διαβατηρίων της Αριστεράς».

Υπάρχει και άλλο ένα ενδιαφέρον σημείο στο βιβλίο του κ. Πολύδωρα: 

ΤΟΥΡΚΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ραγιάδες χαμένοι (για τα καλά) στη μετάφραση

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Λίγο πριν από το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης, ένα non paper από το Μαξίμου ερχόταν να «αποκαταστήσει» την πρωθυπουργική ολιγωρία –όπως την περιέγραφαν τα δημοσιεύματα του Τύπου– απέναντι στις προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού κ. Αχμέτ Νταβούτογλου στη Σμύρνη. Ο κ. Νταβούτογλου είχε πει, ενώπιον του κ. Τσίπρα, πως αυτό που η Ελλάδα εννοεί ως ελληνικό εναέριο χώρο είναι τουρκικός… Στο non paper αναφερόταν μεταξύ άλλων πως από τον κ. Τσίπρα «σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά, ζητήθηκε ευθέως ο τερματισμός των παραβιάσεων και των υπερπτήσεων και η άρση του casus belli».


Παραδόξως περί τα ελληνοτουρκικά σημειώθηκαν και άλλα φάλτσα από αρμόδιους μάλιστα υπουργούς, προκαλώντας σύγχυση αλλά και υποσκάπτοντας την εικόνα επιτυχίας που η κυβέρνηση φιλοτέχνησε, ιδιαίτερα σχετικά με το ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στη Σμύρνη.

Ένα 24ωρο μετά τις φιλοφρονήσεις του τύπου «Αγαπητέ Αχμέτ - Φίλε Αλέξη», ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Δημήτρης Μάρδας δημιουργούσε διπλωματικό επεισόδιο, δηλώνοντας για το Αιγαίο πως «δεν δεχόμαστε τις συγκεκριμένες θέσεις των Τούρκων. Διπλωματικά κινούμαστε και δεν βλέπουμε να υπάρχει άλλος τρόπος. Διαφορετικά, πόλεμος!». 

Νέο μπαράζ επικριτικών δημοσιευμάτων, ενόχληση στο Μαξίμου, που υποχρέωσε τον κ. Μαρδά να κάνει διορθωτικές δηλώσεις: «Η φράση περί πολέμου ήταν σχήμα λόγου» φέρεται να δήλωσε ο κ. υφυπουργός στον Real FM, την ώρα που το τουρκικό ΥΠΕΞ εκδήλωνε με διπλωματικό τρόπο τη δυσαρέσκειά του για τα περί πολέμου.

Αν όμως ο κ Μαρδάς απέδωσε σε παρανόηση τα όσα δήλωσε, ο υπουργός Εξωτερικών καταλόγιζε ευθύνες στη… μετάφραση, όταν κατά την πρόσφατη συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του, τον άκουσε να αναρωτιέται «ποιο είναι το δικό μου νησί, ποιο είναι το δικό σου; Δεν θέτουμε τέτοια ζητήματα όταν πρόκειται για θέματα διάσωσης», αφήνοντάς το ασχολίαστο.

«Εγώ μιλάω πολύ αργά για να δω τα χείλη του διερμηνέα, οι συνάδελφοί μου μιλάνε πολύ γρήγορα και πολλές φορές δεν τους προλαβαίνουν οι διερμηνείς» είπε ο κ. Κοτζιάς και πρόσθεσε ότι ο κ. Τσαβούσοβλου δεν «γκρίζαρε» τα ελληνικά νησιά. «Η πρόθεσή του ήταν να αποφύγει τη συγκεκριμένη απάντηση, είπε μια γενικότητα που συνηθίζουν να λένε οι Τούρκοι και εμείς διαφωνούμε κάθετα» δήλωνε ένα 24ωρο μετά. 

Τα συμπεράσματα είναι δύο: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Επτά (συν επτά) επί τα αυτά

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Κι όμως! Για δύο και πλέον εβδομάδες ζούσαμε το έπος της κατάληψης της Πρυτανείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, για να διαπιστωθεί χτες ότι «φύλαγαν Θερμοπύλες» συνολικά 14 (δεκατέσσερα) άτομα αυτοπροσδιοριζόμενα ως αντιεξουσιαστές. 

Το κέντρο της πρωτεύουσας ήταν άνω-κάτω εδώ και μέρες, η κρίση στην κυβέρνηση είχε βαθύνει με τις παρεμβάσεις του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη Γ. Πανούση περί «Αριστεράς του Τίποτα» και εκκλήσεις του προς τον πρωθυπουργό να κάνει κάτι, τα ΜΑΤ έγιναν αντικείμενο μπουγελώματος με κόκκινη μπογιά έξω από την Πρυτανεία, οι συγκρούσεις στα Εξάρχεια κλιμακώθηκαν, τα τηλεοπτικά δελτία εστίαζαν καθημερινά στο «έπος» της κατάληψης κι όλα αυτά για να διαπιστωθεί ότι μετά την έφοδο της αστυνομίας στο κτίριο της οδού Πανεπιστημίου υπήρχαν επτά «αντιεξουσιαστές» και επτά «αντιεξουσιάστριες». 

Είχε προηγηθεί βεβαίως μια άτυπη ηρωική έξοδος με συλλήψεις εκτός του κτιρίου Αλβανών «βαπορακίων» από τα Εξάρχεια, ενός Πολωνού με βεβαρημένο ποινικό μητρώο για διακίνηση ναρκωτικών και δύο Αράβων, που δήλωσαν στους αστυνομικούς ότι είχαν έρθει εκδρομή στην Αθήνα και νόμιζαν ότι γινόταν κάποια εκδήλωση στην Πρυτανεία – προφανώς με την προσδοκία ενός φολκλορικού συναπαντήματος...

Η κυβέρνηση βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τα εξής διλήμματα: 

Ήταν παραβίαση του ασύλου ή όχι αυτό που έγινε με τα ΜΑΤ; «Ήταν» είπε ο υπουργός Παιδείας, που επαναφέρει τις διατάξεις περί ασύλου μετά βαΐων και κλάδων. 

Ακόμα: Τα ΜΑΤ, που έκαναν την έφοδο στην Πρυτανεία, πότε επιτέλους θα αφοπλιστούν και θα γίνουν παράρτημα μιας άτυπης λαϊκής πολιτοφυλακής; 

Είναι οι χειροβομβίδες κρότου-λάμψης ένα άχρηστο εργαλείο αποτροπής των ελεύθερα εκφραζόμενων διαδηλωτών; Πότε οι αστυνομικοί θα πάψουν να οπλοφορούν; 

(Αν νομίζετε ότι τα ερωτήματα αυτά είναι δικής μας επινόησης, ρωτήστε τον κ. Πανούση να σας περιγράψει στιχομυθίες με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για τα ακανθώδη αυτά ζητήματα...)

Ας μην απελπιζόμαστε όμως. Ήδη η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έδωσε στη δημοσιότητα το σχέδιο νόμου για την επιστροφή στις παλιές καλές μέρες: εκτός από την επαναφορά των διατάξεων περί ασύλου, οι αιώνιοι επιστρέφουν στα μητρώα των ΑΕΙ, οι φοιτητοπατέρες ετοιμάζονται να συνδιοικήσουν τα πανεπιστήμια και η επάρατη αξιολόγηση διαγράφεται από τα μητρώα της κυβέρνησης.

Οι επτά συν επτά μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Παρίσι - Αθήνα - Παρίσι

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Στις 29 Ιουλίου του 1946, η ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον τότε πρωθυπουργό Κ. Τσαλδάρη μεταβαίνει στο Παρίσι, όπου οι μεγάλες δυνάμεις συσκέπτονται για τις «επανορθώσεις» των αδικιών του πολέμου.

Στην Ελλάδα, αρχή του εμφυλίου, και οι Αμερικανοί έτοιμοι να πάρουν τη σκυτάλη από τους Βρετανούς. Το δίκιο πάντως μοιάζει να είναι με το μέρος μας και οι διεκδικήσεις αυτονόητες: απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου, επανεξέταση του θέματος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, επανορθώσεις ύψους 6 δις δολαρίων. Ήμασταν μια χώρα με τεράστια αιμορραγία κατά τον πόλεμο, αλλά με τη μεριά των νικητών. Οι προσδοκίες μεγάλες. Το τελικό αποτέλεσμα;  

Σχεδόν μηδενικό. Η Ιταλία βρισκόταν υπό την προστασία των ΗΠΑ και οι βόρειοι γείτονές μας υπό την ομπρέλα της Σοβιετικής Ένωσης (άτιμοι συσχετισμοί...). Όσο για τις αποζημιώσεις, κοστολογήθηκαν μόλις σε 100 εκ. δολάρια από την Ιταλία και άλλα 45 εκ. δολάρια από τη Βουλγαρία. Τέλος.

Στις μέρες μας, οι επισκέψεις της ελληνικής κυβέρνησης εις Παρισίους έχουν μετατραπεί σε ένα ταξίδι προσδοκιών και αυταπατών, για μία ακόμη φορά. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, εμφανίσαμε την τότε συνάντηση με τους τροϊκανούς σε ένα κτίριο του ΟΟΣΑ περίπου ως μια απόδειξη ενός ιδιότυπου «μολών λαβέ», κάτι σαν «δεν θα πατήσουν πόδι στην πατρίδα» και τα συναφή. Μια έπαρση που δεν συνοδευόταν, όπως έχει ήδη αποκαλυφθεί, από κάποια σοβαρή ατζέντα συζήτησης και προτάσεων (τουλάχιστον ο Κ. Τσαλδάρης το 1946 διέθετε ένα πακέτο διεκδικήσεων).

Ο χρόνος κύλησε από τότε δραματικά και η μη έλευση της τρόικας μέχρι σήμερα έγινε αφόρητο μαρτύριο για την κυβέρνηση – αλλά και την αντιπολίτευση. Έτσι, για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από 3 μήνες, η ελληνική αντιπροσωπεία υποχρεώθηκε να πάρει το αεροπλάνο της γραμμής για το Παρίσι σε μια διαβούλευση χωρίς αύριο. Φτάσαμε στο σημείο να συζητάμε μόνο το τι θα δώσουμε, όχι τι θα πάρουμε. Παραιτημένη από το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα, παγιδευμένη στις μικροκομματικές της σκοπιμότητες και αντιθέσεις, η κυβέρνηση σύρθηκε σε μια συζήτηση χαμένη από χέρι εκ προοιμίου.

Κι όμως! Τη μέρα της αναγγελίας της συνάντησης με την τρόικα στο Παρίσι, κυβερνητικά στελέχη περίπου πανηγύριζαν για το χρονικό μιας προδιαγεγραμμένης ήττας... Δεν θα υπάρχει πρόβλημα για την ψήφιση της σχετικής συμφωνίας, έλεγε την περασμένη Δευτέρα, λίγο μετά την αναγγελία του παρισινού δράματος, η κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη, γιατί θα είναι αυτή «που θα βγάλει τη χώρα από το μνημόνιο. Είμαστε στο τέλος της δύσκολης διαδρομής». Κι ενώ το ασφαλιστικό έμπαινε ως προαπαιτούμενο από τους τροϊκανούς πριν ακόμα αρχίσει η συνάντηση του Παρισιού, ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ Παν. Ρήγας έλεγε πως «υπάρχουν απαιτήσεις της τρόικας που δεν προσεγγίζουν σε καμιά περίπτωση τις δικές μας απόψεις, π.χ. το άνοιγμα του ασφαλιστικού»... Ο βουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κοντογιάννης αναφωνούσε: «Αυτή η συμφωνία που θα έρθει θα είναι το διαβατήριο για να βγει η Ελλάδα από την κρίση».

Για την ιστορία: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Όχι, δεν πουλάμε!

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Ο Αλ. Τσίπρας φωνάζει από το Αμύνταιο «όχι δεν πουλάμε». 

Μπλακ άουτ, απειλές για πολιτική επιστράτευση, κραυγές και οιμωγές, ξεπούλημα όσο-όσο, Μητροπολίτες εν δράσει, όταν γίνουμε εξουσία θα δείτε – όλα αυτά για την πιθανή ιδιωτικοποίηση της «μικρής ΔΕΗ».

Πόσο αντιστοιχεί ο πολιτικός θόρυβος των τελευταίων 24ώρων στην πραγματικότητα; 

Δυστυχώς η «ψαλίδα» ανάμεσα στον υπερθετικό πολιτικό λόγο κυβέρνησης και τον υπέρ πάντων αγώνα της αντιπολίτευσης από τη μια και αυτά που είναι σε εξέλιξη είναι πολύ μεγάλη. Συμβαίνει κάθε φορά που μια μεταρρύθμιση ή ιδιωτικοποίηση ρίχνεται στην αρένα του πολιτικού στίβου της χώρας. Τα ανάθεμα περισσεύουν, ο σοβαρός διάλογος για την αξία ή μη του εγχειρήματος εκλείπει.

Στην περίπτωση της «μικρής ΔΕΗ» το μυστικό κρύβεται στις πραγματικές διαθέσεις της κυβέρνησης να τολμήσει σοβαρά το άνοιγμα της αγοράς ενέργειας με το «σπάσιμο» του μονοπωλίου της ΔΕΗ. Το θέμα συζητήθηκε από τους Α. Σαμαρά και Ευ. Βενιζέλο το βράδυ της Δευτέρας και όλοι έκαναν πως δεν άκουσαν τις διαβεβαιώσεις κύκλων μετά τη συνάντηση ότι «αποφασίστηκε να κηρυχθεί άγονος ο σχετικός διαγωνισμός για τη “μικρή ΔΕΗ”, αν οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές δεν πληρούν τους προβλεπόμενους όρους» (Τα Νέα, 1-7-2014). 

Τους «προβλεπόμενους όρους» μένει να τους μάθουμε με το νομοσχέδιο που κατατίθεται στη Βουλή – ή, μάλλον, με την τελική μορφή που θα πάρει μετά την τροποποίησή τους 

 Εκείνο που εντυπωσιάζει είναι να προεξοφλεί η κυβέρνηση το άκυρο του διαγωνισμού, προκαταβολικά! Αν αυτό δεν είναι «κλείσιμο ματιού» στην εξεγερμένη αντιπολίτευση, τότε τι είναι;

Η απροθυμία της κυβέρνησης να τολμήσει στις ιδιωτικοποιήσεις είναι κάτι παραπάνω από εμφανής: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Aριστερή εκλογομανία, φυσικά με το μυαλό στο bonus Παυλόπουλου - Η "Απλή Αναλογική" να πάει να γ@μ1θ31 με τους χαμένους γαλαζοπράσινους τενεκέδες των εκλογών που την καψουρεύτηκαν όψιμα τώρα που δεν βολεύονται με τα πριμ βουλευτικών εδρών που οι ίδιοι θέσπισαν!

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Η κυβέρνηση δεν έχει την ηθική και πολιτική νομιμοποίηση να... κυβερνά δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας το βράδυ των εκλογών, την περασμένη Κυριακή. Και, μια μέρα αργότερα, επισκεπτόμενος τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας άνοιξε εκ νέου το κεφάλαιο «εκλογές το συντομότερο», ενώ ακόμα συνεχιζόταν η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων του δεύτερου γύρου.

Το ερώτημα αντιστρέφεται: με ποια ηθική και πολιτική-θα προσθέταμε και συνταγματική-νομιμοποίηση ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναμοχλεύει κάθε τόσο ζήτημα εκλογών στη χώρα; 

Στην πραγματικότητα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει ένα ρεκόρ. Από την επομένη σχεδόν του 2012, ο Αλ. Τσίπρας και τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είτε ζητούν είτε προβλέπουν πρόωρη προσφυγή στην κάλπη.

Ας φρεσκάρουμε όμως τη μνήμη μας σε μια χώρα, ο λαός της οποίας φημίζεται ότι δεν ξεχνά- το είχε κάνει σύνθημα και ο Αντρέας...

Στις 4 Νοεμβρίου του 2012, ο Αλ. Τσίπρας δηλώνει πως «σε αυτήν την κρίσιμη καμπή, για τον τόπο και το λαό, μια μόνο λύση υπάρχει: εκλογές για να μιλήσει ο λαός». Δυο μέρες αργότερα, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με δηλώσεις του σε απεργιακή συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κάνει εκ νέου λόγο για πρόωρες εκλογές. Ο θεμέλιος λίθος της εκλογολογίας έχει ήδη τεθεί, μόλις ένα πεντάμηνο μετά τις εκλογές του Ιουνίου της ίδιας χρονιάς!

Οι εκλογές πάνε και έρχονται στο πολιτικό λεξιλόγιο του ΣΥΡΙΖΑ και το 2013, με αφορμή κυρίως την ψήφιση κρίσιμων νομοσχεδίων στη Βουλή. Όμως στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, την ίδια χρονιά, ο Αλέξης Τσίπρας προβλέπει πως η κυβέρνηση δεν βγάζει το χειμώνα. Στις 7 Σεπτεμβρίου και πάλι σε συγκέντρωση ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στη Θεσσαλονίκη, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει το σύνθημα «εκλογές εδώ και τώρα». «Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να πέσει ή να φύγει», προσθέτει. Εκεί, για πρώτη φορά, δοκιμάζει και τα λογοπαίγνια περί ποδοσφαίρου: «Δεν έχω μαντικές ικανότητες αλλά έχει εξαντληθεί ο πολιτικός χρόνος της κυβέρνησης και βρισκόμαστε στις καθυστερήσεις».

Στις 25 Νοεμβρίου 2013, ο Δημήτρης Παπαδημούλης παίρνει τη σκυτάλη και για πρώτη φορά δηλώνει πως βλέπει τριπλές εκλογές-δηλαδή αυτοδιοικητικές, ευρωεκλογές και πρόωρες εθνικές-τον Μάιο του ΄14. Η πρόβλεψη αυτή θα γίνει εκ νέου προσφιλής λίγο πριν έρθει η άνοιξη γιατί στο μεταξύ έχουν προκύψει και άλλες προφητείες.

Με το που μπαίνει η νέα χρονιά, στις 3 Ιανουαρίου, ο Ν. Βούτσης δηλώνει πως «θεωρώ πιο πιθανό να πάμε σε εκλογές μέσα στο πρώτο τετράμηνο της ελληνικής προεδρίας, παρά να πάμε σε διπλές εκλογές το Μάιο» (σ.σ. εννοεί και ευρωεκλογές και γενικές εκλογές). Είχε προηγηθεί μια χριστουγεννιάτικη πολιτική γραμματεία του κόμματος, με τον πρόεδρο να διατυπώνει την ίδια εκτίμηση.

Επειδή όμως ο χειμώνας έφευγε-μαζί και ο Αη-Βασίλης- και το σενάριο αυτό αποδυναμωνόταν, ήρθε ο Π. Λαφαζάνης στις 6 Φεβρουαρίου για να επαναδιατυπώσει την εκτίμηση πως θα έχουμε εθνικές εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές.

Κι έτσι φτάσαμε παραμονές των εκλογών του Μαίου, στο σύνθημα «στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν». Κι επειδή δεν έφυγαν, τώρα μπαίνουμε σε νέα φάση εκλογολογίας, με το αίτημα των εκλογών να μας συνοδεύει από σήμερα μέχρι την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Μια παρατήρηση: Σε όλη τη μεταπολίτευση η εκλογολογία ήταν προνόμιο του δικομματισμού. Οι παρατεταμένες προεκλογικές περίοδοι, οι εκλογικοί αινφιδιασμοί αποτελούσαν μέρος του πολιτικού παιχνιδιού. Και ο Γ. Παπανδρέου τα ίδια και ο Α. Σαμαράς, επίσης μέχρι να γίνει «μνημονιακός». Ο ΣΥΡΙΖΑ για ποιον ακριβώς λόγο εκλογολογεί ασυστόλως και διαρκώς; Μήπως υπάρχει και αριστερή εκλογολογία;

Το υστερόγραφο έχει να κάνει με το ήθος της Αριστεράς σε ό,τι αφορά στον εκλογικό νόμο:

Ως γνωστόν, η απλή αναλογική αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο των αιτημάτων της Αριστεράς για εξυγίανση του πολιτικού μας συστήματος- και τα μεγάλα κόμματα κώφευαν γιατί δεν τους βόλευε. 

Τώρα φτάσαμε να μετρά ο Αλ. Τσίπρας πόσες έδρες θα έπαιρνε ο ΣΥΡΙΖΑ με μέτρο τα ποσοστά της ευρωκάλπης και με βάση τα πριμ των εκλογικών νόμων Σκανδαλίδη και Παυλόπουλου!  

Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά που ο πρόεδρος υπολογίζει σε 130 τις έδρες που θα κέρδιζε αν οι ευρωεκλογές ήταν εθνικές κλπ κλπ. Το περασμένο φθινόπωρο, και πάλι στη ΔΕΘ, δήλωνε πως «αν γίνονταν τώρα εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή..

Η τελευταία φορά που ο πρόεδρος Τσίπρας μίλησε για την ανάγκη καθιέρωσης της απλής αναλογικής ήταν στις 8 Μαίου του 2012, σε μια κρίσιμη προεκλογική φάση για τη χώρα: «Ο καλπονοθευτικός νόμος στερεί από την Αριστερά τη δυνατότητα να κυβερνήσει» έλεγε, ζητώντας την αντικατάσταση του «καλπονοθευτικού νόμου» με την απλή αναλογική. 

Τώρα αυτά ξεχάστηκαν. 

Κάνουμε αναγωγές με βάση τον «καλπονοθευτικό νόμο» και εν συνεχεία τάζουμε απλή αναλογική- που στο μεταξύ συζητούν και οι χαμένοι των εκλογών, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, γιατί τώρα δεν βολεύονται με τα πριμ βουλευτικών εδρών που οι ίδιοι θέσπισαν!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αργός ή ξαφνικός θάνατος;

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Πολλοί υπουργοί και βουλευτές μάς εκμυστηρεύονται τα τελευταία 24ωρα το φόβο τους μη τυχόν και συμβεί ένα «εκλογικό ατύχημα», με έναν «ξαφνικό θάνατο» της κυβέρνησης είτε από σκοπιμότητα του πρωθυπουργού είτε από κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Σημειώνουμε: φοβούνται και όχι προσδοκούν.

Αλλά κάνουν ένα βασικό λάθος. Το «ατύχημα» ήδη συμβαίνει. Το βιώνουμε πλέον καθημερινά. Και είναι η χωρίς προσχήματα παρατεταμένη προεκλογική περίοδος με δύο σταθμούς: τον ερχόμενο Μάιο με τις αυτοδιοικητικές εκλογές και, κυρίως, τις ευρωεκλογές, και τον Φεβρουάριο του 2015 με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Μπροστά στον εκλογικό αυτό μαραθώνιο, οι βασικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας υποτάσσουν τα πάντα: μεταρρυθμίσεις, ανάπτυξη και αντιμετώπιση της ανεργίας, ρευστότητα στην αγορά, συνταγματικές αλλαγές, θεσμικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, κοινή λογική – όλα.

Ακόμα και η εκλογολογία έχει ξεφτίσει. Αντί να συζητάμε, για παράδειγμα, την αλλαγή του εκλογικού συστήματος, την καθιέρωση της «απλής και άδολης αναλογικής» {Θου Κύριε...), η συζήτηση εξαντλείται στις ημερομηνίες για τις κάλπες.

Η κυβέρνηση, αναμένοντας «δώρο εξ ουρανού για το χρέος», ετοιμάζεται να μοιράσει εκατομμύρια ευρώ από το πρωτογενές πλεόνασμα, να σκαρώσει προγράμματα βραχύβιας απασχόλησης μέσω Δήμων, να κάνει καμιά δεκαριά χιλιάδες διορισμούς – όλα μέχρι τον Μάιο. Οι περισσότεροι υπουργοί «κατεβάζουν ρολά», ασχολούμενοι με την επανεκλογή τους και τις περιφέρειές τους. 

Όλα αυτά προσδίδουν αβεβαιότητα και πολιτική ρευστότητα. Αλήθεια, μήπως ακούσατε για κάποια επένδυση της προκοπής τελευταία; Σας πείθει ότι το άχρηστο κράτος μικραίνει; 

Μάλλον τα ευάλωτα τμήματα της Υγείας και της Πρόνοιας είναι που καταρρακώνονται.

Αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση εκλογολογεί ασύστολα. Μια με τους χρησμούς του Κ. Παπούλια, μια με σενάρια για τριπλές εκλογές τον Μάιο, μια με την προαναγγελία παρατεταμένου εκλογικού Γολγοθά –εφόσον κερδίσει καθαρά τη ΝΔ στις ευρωεκλογές–, περιμένοντάς την στη στροφή της διαδικασίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Αν δηλαδή το «κακό σενάριο» είναι να γίνουν εκλογές σε ένα-δυο μήνες λόγω εκλογικού ατυχήματος, «καλό σενάριο» νοείται μια εσωστρεφής εκλογολογία-μαμούθ που θα κρατήσει περίπου ένα χρόνο από σήμερα! 

Εννοείται πως οι επιπτώσεις μιας τέτοιας πορείας στη διεθνή θέση της χώρας είναι ψιλά γράμματα:  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τι σημαίνει συνδικαλισμός στις μέρες μας;

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

• Να θεωρείς «νίκη του εργατικού κινήματος» τη διεξαγωγή πορείας υπό καταρρακτώδη βροχή, την ώρα που οι «άλλοι» την ματαιώνουν ελλείψει πλήθους. Οι «δικοί μας» έσκισαν τους «δικούς τους».

• Να βαφτίζεις γενική απεργία την κινητοποίηση ΜΕΡΟΥΣ του δημόσιου τομέα και μόνο. Γιατί στον ιδιωτικό... Οι τράπεζες λειτούργησαν κανονικά, μόνο τα πλοία έδεσαν στα λιμάνια, με την απεργία των ναυτεργατών. Έτερον ουδέν.

• Να λες ανερυθρίαστα, συνάδελφε, πως «παρέλυσε ο ιδιωτικός τομέας», την ώρα που όλες σχεδόν οι επιχειρήσεις, εργοστάσια, καταστήματα άνοιξαν κανονικά.

• Να επιμένεις να κάνεις ακόμα και σήμερα χωριστές διαδηλώσεις, για να μη σβηστούν τα κομματικά σύνορα και «αποπροσανατολιστεί» ο κόσμος. Η λογική της παραταξιοποίησης δεν κλονίζεται με τίποτα.

• Να θεωρείς, παρ’ όλα αυτά, την 36η (!) γενική απεργία επιτυχημένη και να εξαγγέλεις την επόμενη.

• Να θεωρείς κορόιδα τους Πορτογάλους ή Ισπανούς εργαζόμενους που έχουν κάνει ελάχιστες γενικές απεργίες, αλλά όταν αυτές γίνονται, πραγματικά παραλύουν δημόσιος και ιδιωτικός τομέας.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Οι «φίλοι» και οι άλλοι

Toυ ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ

Για να καταλάβω καλά:

• Με τους Γερμανούς δεν είμαστε φίλοι, λόγω μνημονίων και Μέρκελ (τώρα που επανεξελέγη, τουλάχιστον τέσσερα χρόνια θα είμαστε στα χαρακώματα).

• Με τους Αμερικανούς έχουμε χρόνιο κώλυμα, ιδιαίτερα εξ αριστερών.

• Με τους Ρώσους, μερικές στιγμές έχουμε εκλάμψεις και ελπίζουμε στη βοήθεια της «αρκούδας» -από τα Ορλωφικά και βάλε-, που όμως δεν έρχεται ποτέ και εσχάτως, λόγω Κύπρου και Gazprom, βρεθήκαμε απέναντι.

• Με τους Τούρκους, εντάξει, δεν τραβάει, τώρα και με την αδιαλλαξία Νταβούτογλου, άστα να πάνε.

• Με τους Σκοπιανούς, οι σχέσεις έχουν βαλτώσει χρόνια τώρα.

• Με τους Αλβανούς, τα ίδια. Άσε που έχουν και το «στίγμα» του μετανάστη...

• Με το κράτος του Ισραήλ, είδαμε με αφορμή την επίσκεψη Σαμαρά, να συσχετίζεται ο διωγμός της Χ. Α. με τα συνωμοτικά σχέδια των Εβραίων. Γενικώς, όσα υποφέρει εσχάτως η χώρα οφείλονται στις ραδιουργίες του σιωνισμού.

• Οι Κινέζοι μας ενοχλούν γιατί στην Cosco στον Πειραιά, οι συνθήκες εργασίας είναι απάνθρωπες-και τι θα γίνει αν ανοίξουν και άλλες δουλειές με τους «κιτρινιάρηδες»;

• ΟΙ Κροάτες; Ήταν συνεργάτες των Ναζί (εκεί το θυμόμαστε...).