ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ-ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Λύκος στα πρόβατα ή ο μπάρμπα Γιώργος και το σύστημα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Toυ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

Κυκλοφορεί εδώ και χρόνια στα κοινωνικά δίκτυα μια φωτογραφία του Τζακ Νίκολσον, όπου εμφανίζεται να μονολογεί πώς τα πρόβατα τρέμουν τον λύκο αλλά στο τέλος είναι ο τσοπάνης που τα οδηγεί στο σφαγείο.

Το ίδιο ισχύει με τους αντισυστημικούς δήθεν λαϊκιστές και όσους τους ακολουθούν.

Η δημοσιογραφική – και εν τέλει πολιτική – πορεία του αείμνηστου Γιώργου Τράγκα αποτελεί ίσως την πιο ολοκληρωμένη ελληνική εκδοχή αντισυστημισμού μετά ψεκασμού. Ένα υβρίδιο λαϊκής αγανάκτησης, θεωριών συνωμοσίας και προσωπικής ευμάρειας.

Το σενάριο των καθημερινών «παραστάσεων» που ανέβαζε ο μακαρίτης – υποτίθεται χωρίς αναισθητικό – ήταν απλοϊκό, σχεδόν παιδικό, αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικό. Από τη μία οι ελίτ των 5–10 οικογενειών που «εξουσιάζουν τον τόπο», τον οποίο παρομοίαζε με επαρχία στην κοιλάδα της Πεσαβάρ (κάπου ανάμεσα Πακιστάν και Αφγανιστάν), και από την άλλη ο λαός: μονίμως προδομένος, καταπατημένος και έτοιμος να σωθεί από το επόμενο μικρόφωνο.

Ο βίος του εκλιπόντος είναι υπόδειγμα του πώς μπορεί κανείς να πλουτίσει παριστάνοντας τον προστάτη των φτωχών, ενώ ταυτόχρονα απειλεί και εκβιάζει τους πλούσιους που δεν θέλουν να «τους πιάσει στο στόμα του». Μια win–win επιχειρηματική στρατηγική, βαφτισμένη κοινωνική ευαισθησία.

Πάντα ήμουν δύσπιστος απέναντι σε όσους υπερασπίζονται στεντορείως και αυτοκλήτως τους αδύναμους και θυσιάζονται επιδεικτικά για το καλό των άλλων. Συνήθως θυσιάζουν τους άλλους για το καλό τους.

Τον θυμάμαι την περασμένη δεκαετία να κανοναρχεί κατά του ευρώ και των μνημονίων, ηγούμενος μερίδας αφελών που έβλεπαν την επιστροφή στη δραχμή ως καθολική λύση – από το δημόσιο χρέος μέχρι την τριχόπτωση.

Αργότερα, με την πανδημία, δεν έχασε την ευκαιρία: ετέθη επικεφαλής του αντιεμβολιαστικού κινήματος, παρασύροντας πλήθος ανοήτων που ρίσκαραν τη ζωή τους στο όνομα ενός ανώριμου «αντισυστημισμού».

Στο ίδιο πανηγύρι συνυπήρχαν γιατροί που διψούσαν για δημοσιότητα, ακροδεξιοί που ανακάλυπταν ότι ο ιός δεν μεταδίδεται εντός ναών και αριστεριστές που, στο πλαίσιο της επαναστατικής γυμναστικής, οργάνωναν υπαίθριες συγκεντρώσεις μετάδοσης του ιού. Όλοι μαζί συνέβαλαν, ο καθένας με τον τρόπο του, στην αύξηση των θυμάτων.

Όταν υπάρχει ζήτηση στην αγορά, θα βρεθούν 5–10 να πουλήσουν το προϊόν. Από αυτούς, 1–2 θα το κάνουν με ιδιαίτερη επιτυχία.

Ο αείμνηστος, αφού επί δεκαετίες «συνεισέφερε» στη δημοσιογραφία, επιχείρησε να την προσφέρει και δια της πολιτικής. Ίδρυσε κόμμα. Δήλωσε μάλιστα: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο δεξιό από τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη… ως παλαιός Καραμανλικός, Κεντροδεξιός και ελευθερόφρων απεχθάνομαι τις ετικέτες».

Λίγο πιο κάτω στο ίδιο ρεπορτάζ, πληροφορούμαστε ότι στο εγχείρημα θα συνδράμει ο Νίκος Νικολόπουλος.

Οι ίδιοι και οι ίδιοι, δεκαετίες τώρα, δουλεύουν τους ίδιους και τους ίδιους – και όλο και περισσότερους.

Το εντυπωσιακό είναι ότι οι εξαπατηθέντες, κάθε φορά που το «αντισυστημικό άλογο» στο οποίο πόνταραν αποδεικνύεται απατεώνας, δεν γίνονται προσεκτικότεροι. Αντιθέτως, με μεγαλύτερο πάθος αναζητούν τον επόμενο που θα τους χαϊδέψει τα αυτιά.

Η ιστορία με όσους πιστεύουν τους απατεώνες που τους λένε πως υπάρχει «διαρροή ηλεκτρικού» στο σπίτι και βγάζουν τα λεφτά και τα χρυσαφικά έξω, είναι ενδεικτική του μεγέθους της εξηλιθίωσης.

Γιατί αυξάνεται το κοινό των αδαών;

Οι αιτίες είναι πολλές: οικογένεια, αποξένωση, παιδεία, κοινωνικά δίκτυα (ως πολλαπλασιαστές) και μια ευημερία χωρίς κόπο που κληρονομήθηκε χωρίς να κατακτηθεί.

Δεν αμφιβάλλω ότι στο «σύστημα» υπάρχουν διεφθαρμένοι δημοσιογράφοι, πολιτικοί, δικαστές και εφοριακοί. Αξίζει να προσπαθούμε να περιορίσουμε τη διαφθορά.

Αλλά όλοι αυτοί…

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ράβδοι χρυσού για τις εκλογές;

 

Toυ ΜΙΚΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Στο μικροσκόπιο των ελεγκτικών Αρχών το σύνολο της περιουσίας του Γιώργου Τράγκα, κινητά, ακίνητα κι ευκίνητα τα οποία παράλληλα έχουν δεσμευτεί στο σύνολο τους, μαζί με τις ιδιοκτησίες της συζύγου του, αλλά και στενών συνεργατών του.

Τα ποινικά θα τα βρουν οι αρμόδιοι, μιας και όμως ο αποβιώσας είχε ιδρύσει και πολιτικό κόμμα, προκύπτει ένα ερώτημα, μιας και κυκλοφορεί μια σχετική φήμη, που μπορεί να αληθεύει, μπορεί να έχει ψήγματα αλήθειας, μπορεί και όχι, να είναι ολότελα ψευδής ή να πρόκειται απλά για μια μη δυνάμενη να αποδειχτεί κίνηση.

Λένε λοιπόν στην πιάτσα πως οι ράβδοι χρυσού είχαν δοθεί στον Τράγκα από επιχειρηματία ή όμιλο που ενστερνιζόταν τις πολιτικές θέσεις και το όραμα του ιδρυτή του κινήματος «Ελεύθεροι Άνθρωποι», ένα θαυμαστή του δημόσιου λόγου του, ίσως και για ένα άνθρωπο που ήθελε τον Τράγκα στη Βουλή, για δικούς του καθαρά ιδεολογικούς και αμιγώς πολιτικούς λόγους.

Δύο στοιχεία συνηγορούν στην υπόθεση της χορηγίας μέσω ράβδων χρυσού.

Το πρώτο έχει να κάνει με το γεγονός πως οι ράβδοι μεταφερόμενοι από θυρίδα σε θυρίδα, δεν φαίνονται πουθενά, δεν μεσολαβεί καμία Τράπεζα, κανένα παραστατικό, καμία φυσική ή ηλεκτρονική συναλλαγή.

Το άλλο είναι το ύψος της αξίας των ράβδων χρυσού. Με 5 εκατομμύρια (τρέχουσα αξία της ρευστοποίησης των ράβδων) ένα νεοσύστατο κόμμα, μπορεί να κάνει μια αξιόλογη, μια πλουσιοπάροχη προεκλογική καμπάνια, μην έχοντας κρατική επιδότηση.

Είναι τόσα τα χρήματα αλλά και οι διασυνδέσεις του εκλιπόντος στα ΜΜΕ και στους λειτουργούς αυτών, που τα χρήματα θα έφταναν για τις επικείμενες δίδυμες εκλογές: το μήνυμα των Ελεύθερων Ανθρώπων θα έφτανε σε κάθε γωνιά της χώρας, μέχρι και στον πιο αδιάφορο για τα πολιτικά, ενώ θα στόχευε το κοινό δεξιά της ΝΔ και όχι μόνο.

Αυτός ή αυτοί που πρόσφεραν τις ράβδους χρυσού θα έμεναν στην ανωνυμία, έτσι συμβαίνει συνήθως με τους μεγάλους ευεργέτες.

Στο ευρύ κοινό, στο σύνολο των πολιτών της χώρας, μένει η απώλεια του να ξαναμοιραστεί η τράπουλα στην ελάσσονα Αντιπολίτευση στη Βουλή.

Πλείστοι όσοι είχαν φανταστεί το Γιώργο Τράγκα να κατακεραυνώνει το πολιτικό σύστημα από το βήμα των Χειμερινών Ανακτόρων.

Ίσως να έσωζε και τη χώρα στο μέλλον.

Διότι κατήγγειλε με πύρινο λόγο, την ένδεια, τη φτώχεια, την ανεργία, την πτώση του βιοτικού επιπέδου, τη λογοκρισία, αλλά και τους εμβολιολάγνους και εμβολιομάχους.

Καπάκι πριν τις καλημέρες, έριχνε και το διαφημιστικό για διαβητικούς και πριν αποφανθεί αν είναι δικτατορία η παρούσα Κυβέρνηση.

Απλά μέχρι να ερχόταν εκείνη η ευλογημένη ώρα για τη σωτηρία του τόπου, στο μεσοδιάστημα  είπε...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ιλαροτραγ(κ)ωδία

 

Γράφει η Αθηναΐς Νέγκα

Κάπου ανάμεσα στον Χατζηνικολάου που επαναλαμβάνει στο δελτίο ειδήσεων πως τα εκατομμύρια του Τράγκα δεν τα έχει κανένας καλοπληρωμένος έλληνας δημοσιογράφος και στα δημοσιεύματα που προσπαθούν να δώσουν δικές τους εξηγήσεις για τις διακοπές των ερευνών για το μαύρο χρήμα, το θέμα, με όλη την παραδοξότητά του, κάπου το συνηθίσαμε. 

Πολλά από τα ερωτήματα που δεν θα απαντηθούν ποτέ, δεν έχουν σχέση ούτε με τη διαφθορά εκείνων που κάλυπταν, ούτε με τα δάνεια που δεν αποπληρώθηκαν αλλά με το περιβάλλον που επέτρεψε σε ένα σενάριο που θα άρμοζε σε λατινοαμερικάνικο σκηνικό, να συμβεί σε ευρωπαϊκή χώρα. Για να είναι «εφικτός» ένας Τράγκας, χρειάζονται και οι υπόλοιποι ρόλοι, οι συνθήκες και πάνω από όλα ένα είδος κυρίαρχης, ας μη φοβόμαστε τις λέξεις, βλακείας!  

Κατά πόσον ο υπερβολικός και αδικαιολόγητος πλουτισμός ενός δημοσιογράφου είναι αποτέλεσμα εκβιασμών, είναι κάτι που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αν ισχύει, στη συγκεκριμένη περίπτωση και στην παρούσα φάση. Ωστόσο, οι «φήμες», όπως έλεγε και ο εκλιπών στις ραδιοφωνικές εκπομπές του, κάθε φορά που έπιανε στο στόμα του ένα πρόσωπο που δεν απασχολούσε εκείνη την περίοδο την επικαιρότητα αλλά φαινόταν να απασχολεί συχνά τον ίδιο, «έχουν αρχίσει να πυκνώνουν». Δημοσιεύματα θέλουν να υπάρχει αναφορά για «χρηματισμό» του Γιώργου Τράγκα σε δικογραφίες που είχε σχηματίσει η Ασφάλεια. Το τι συνέβη έκτοτε αποτελεί μυστήριο.  

Μπορείς να μπεις σε μια δικογραφία για σοβαρότατα αδικήματα και μετά να βγεις;  

Μέχρι στιγμής, κανένας νομοταγής πολίτης δεν φανταζόταν ότι ο εκβιασμός μπορεί να είναι τόσο προσοδοφόρος, ίσως γιατί μας διαφεύγει κάτι βασικό: εκτός από αυτούς που έχουν λερωμένη τη φωλιά τους, τελικά υπάρχουν και κάποιοι που πληρώνουν πολλά χρήματα για μιντιακή προστασία.  

Αν το βλέπαμε σε ταινία, θα φαινόταν υπερβολικό. Οπως γράφεται για την υπόθεση Τράγκα, η Αρχή για το Ξέπλυμα του μαύρου χρήματος καλεί δεκάδες επιχειρηματίες που παραδέχονται άμεσα ή έμμεσα πως έδιναν διαφημίσεις στον Τράγκα, ενδίδοντας στις πιέσεις του.  

Εδινε, σύμφωνα με αστυνομικό ρεπορτάζ, και εικονικές αποδείξεις. 

Με εικονικές αποδείξεις ξεγελούσε ένας 70χρονος δημοσιογράφος δραστήριους ανθρώπους της αγοράς; 

 Ας δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα. 

Ανθρωποι ισχυροί, με εκπαίδευση απείρως ανώτερη από αυτήν του Τράγκα, με εμπειρία σε περίπλοκους κλάδους, πετυχημένοι, αλλά και ολόκληρες εταιρείες με διοικητικά συμβούλια και νομικά τμήματα με συμβούλους μεγαλοδικηγόρους, έκαναν συσκέψεις και λύγιζαν επειδή δεν ήθελαν ένας δημοσιογράφος με ακραίες θέσεις, που είχε χάσει από καιρό τη δύναμη του να επηρεάζει τη κοινή γνώμη, να ασχοληθεί μαζί τους;  

Κάποιοι, σίγουρα, θα μπορούσαν να ενημερώσουν τις Αρχές, να προσφύγουν, και όμως προτιμούσαν να αποφύγουν την ενόχληση;  

Πού ζούμε;  

Φαίνεται απίστευτο, μέχρι κανείς να αναλογιστεί ότι ο εκβιασμός, για να πετύχει, απαιτεί την ύπαρξη της κουλτούρας του εκβιασμού. Δεν είναι μόνο αυτός που έχει λερωμένη τη φωλιά του ο ευάλωτος, αλλά και εκείνος που δίνει τα λεφτά με το κεφάλι χαμηλωμένο.  

Μια βαριά φωνή στο τηλέφωνο που λέει: «Θα μας τη δώσετε τη χορηγία με το καλό ή με το άγριο;», είναι δυνατόν να αρκούσε ώστε ολόκληροι CEOs να έτρεμαν γιατί άκουσαν μισόλογα τόσο κωμικά, λες και γράφτηκαν για ήρωα γκανγκστερικής κωμωδίας του Γκάι Ρίτσι; «Δώσε τώρα 60.000, γιατί όταν με χρειαστείτε, θα θέλω 2.000.000»! «Εχω εδώ ένα γιαούρτι που μου έφερε ένας ανθρωπάκος και έχει μια κατσαριδούλα μέσα, θα μου στείλετε 20.000, μέχρι το απόγευμα; Να πάρει κι αυτός που το έφερε, τα δικά του»! 

 Οι διάλογοι που κυκλοφορούν είναι σπαρταριστοί και λέγεται πως ήταν συχνά τηλεφωνικοί ή στο πλαίσιο μιας συνάντησης που έκλεινε έπειτα από πιέσεις. Ο Γιώργος Τράγκας ήταν όμως ο Γιώργος Τράγκας και όχι ο Βίτο Κορλεόνε και ο εκβιασμός είναι σαν το τανγκό. Χρειάζεται δύο να τον χορέψουν και ο ένας να κάνει υπολογισμούς που να καταλήγουν: «Ας του τα δώσουμε, να μην έχουμε προβλήματα!»  

Τέτοιοι χειρισμοί δεν ξεχειλίζουν από εξυπνάδα.  

Σταθμοί και ΜΜΕ με ολόκληρα εμπορικά τμήματα πάσχιζαν για να πάρουν διαφήμιση, όταν ο Τράγκας έπαιρνε τα λεφτά με ένα τηλεφώνημα; 

Η βλακεία της «Ιλαροτραγκωδίας» δεν τελειώνει εδώ. 

Ο Τράγκας δεν είχε κάνει ποτέ καμιά συγκλονιστική παράτολμη αποκάλυψη! Δεν είχε ξεσκεπάσει κανέναν παίρνοντας το ρίσκο να αποδείξει τα λεγόμενά του, δεν είχε οδηγήσει απατεώνες στη Δικαιοσύνη και, τελικά, δεν είχε να καυχιέται για κάποια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία, αλλά ήταν απλώς (όπως ο ίδιος δήλωνε και περιέργως έπειθε) ένας «καλά» πληροφορημένος δημοσιογράφος με πηγές από «πρεσβείες» και την πιάτσα, πράγματα διασκεδαστικά όταν ακούγονται σε ραδιοφωνική εκπομπή, πλήρως ανυπόστατα όμως στην πραγματικότητα. Ο Τράγκας είχε εφεύρει έναν αποτελεσματικό φανταστικό ρόλο που υποδυόταν χάρη στο αναμφίβολα μεγάλο ραδιοφωνικό ταλέντο του.  

Τα θύματα, αν υπήρξαν, διέθεταν όλα τα ένδικα μέσα για να του απαντήσουν αστραπιαία, να τον αποδομήσουν, να αποδείξουν πως έλεγε μπούρδες και κάπως έτσι, η μηχανή εκβιασμών που απέδιδε εκατομμύρια, θα ξεφούσκωνε και τελικά να κατέρρεε.  

Και όμως, δεν βρέθηκε ούτε ένας!  

Ο Γιώργος Τράγκας, ανεξαρτήτως πορίσματος για τον πλουτισμό του, αντιλαμβανόταν πλήρως το δέος του έλληνα επιχειρηματία για τα ΜΜΕ, έπειθε πως είναι αλώβητος και όμως παρέμενε αδύναμος στο να διαχειριστεί τα πλούτη του. Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που είναι μαύρα μπορεί να δυσκολέψουν κορυφαίους οικονομολόγους στη διαχείριση. Αν αποδειχθούν αληθινά όσα λέγονται, ο Τράγκας, ο καλά πληροφορημένος δημοσιογράφος-ρεπόρτερ στα πρόθυρα της διεθνούς κατασκοπίας, όπως ήθελε να παρουσιάζεται με δραματικότητα στις εκπομπές του, έκανε κινήσεις που δείχνουν πως αγνοούσε ότι, εδώ και τουλάχιστον είκοσι χρόνια, κανείς δεν μπορεί να κινήσει μαύρο χρήμα.  

Ράβδοι χρυσού χωρίς χαρτιά δεν είναι τυρί να το τρίβεις και να τρως, κι όμως εκείνος γράφεται ότι τις κατείχε, άρα τις δεχόταν ή τις αγόραζε, τις στοίβαζε σε μια θυρίδα, αν και το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι τελικά να τις θαυμάζει!  

Και όμως, αυτόν τον τύπο...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα λαμόγια της δεύτερης μέρας

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Όταν ο Γιώργος μας άφησε χρόνους, πλακώθηκαν μεταξύ τους δημόσια. Με εξώδικα μέσω δικηγόρων, με διαρροές προς έντυπα και ιστοσελίδες, με σπονδυλωτές δηλώσεις των ίδιων ή των δικηγόρων τους σε τηλεοπτικές εκπομπές που απαντούσαν στους ισχυρισμούς των «αντιπάλων».  

Ποιοι ήταν οι αντίπαλοι; 

 Αυτοί που ήθελαν να βάλουν χέρι στην περιουσία του αποθανόντος ανδρός, το μέγεθος της οποίας μόλις είχε δημοσιοποιηθεί. Εμβρόντητοι εμείς οι ακροατές με τα νούμερα και τις τοποθεσίες που ακούγαμε, πιθανόν εμβρόντητοι και οι ίδιοι οι επίδοξοι κληρονόμοι με το κέρας της Αμάλθειας που έπεσε ξάφνου μπροστά στα πόδια τους.

Εκείνη την πρώτη μεταθανάτια περίοδο που επικρατούσε ακόμα το «ο νεκρός δεδικαίωται» ή το «δεν τα βάζουμε με πεθαμένο άνθρωπο», οι λογής-λογής κληρονόμοι ήταν περισσότεροι και από σαλιγκάρια μετά από φθινοπωρινή βροχή. Κληρονόμοι φυσικοί ή εξ υποσχέσεως, συνεχιστές του Γιώργου εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, νυν και πρώην κάθε είδους, όλοι και όλες διεκδίκησαν το μέγιστο μερίδιο του κρυμμένου θησαυρού.

Τους το είχε γράψει, τους το είχε πει, τους το είχε υποσχεθεί, το είχε εκφράσει μπροστά σε τρίτους μάρτυρες, το είχε αφήσει σε κρυφές ή φανερές διαθήκες, σε πρωθύστερες και σε κατοπινές, το δικαιούνταν μέσω γραπτών ή άγραφων νόμων, πάντως το χρήμα έπρεπε να πάει στη δική τους τσέπη και όχι στην τσέπη των «άλλων».

Αλλά τώρα που ήρθε το πολυσέλιδο πόρισμα που δεσμεύει μετρητά, σπιταρόνες και μέγαρα στα πέρατα του κόσμου, ράβδους και τούβλα που ο μέσος άνθρωπος μόνο στο σινεμά έχει δει, το γύρισαν όλοι μαζί το παραμύθι. Δεν ήξεραν, δεν γνώριζαν, δεν είχαν αντιληφθεί. Εξεπλάγησαν, έμειναν ενεοί, απόμειναν εμβρόντητοι.

Τώρα οι «άλλοι» και οι «αντίπαλοι» ήξεραν τι έκανε ο Γιώργος, οι στρέφοντες την πλάτη είχαν μαύρα μεσάνυκτα. Εξαπατήθηκαν, ενεπλάκησαν ερήμην τους, ανακατώθηκαν δίχως να το γνωρίζουν. Αθώοι του αίματος όλοι τους, δεν θέλουν πια ούτε σέντσι τη μαύρη περιουσία του εκλιπόντος, λες και θα μπορούσαν να πάρουν έτσι που κατέληξε το πράγμα. Αλλά να εξηγούμαστε, δεν θα πάρουν «αυτοί», αλλά να μην πάρουν ούτε οι «άλλοι».

Ε ρε λαμογιά και αναισχυντία που υπάρχει γύρω μας!  

Αναισχυντία με...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Επαγγελματίες «ΑΝΤΙ»

 

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Βγαίνω από το γραφείο διακεκριμένου γυναικολόγου ο οποίος έχει δεχτεί πλήθος αγωγών. Την περίοδο που έγκυες γυναίκες πέθαιναν από κορωνοϊό, αφού καθοδηγούμενες από τσαρλατάνους ψευτογιατρούς αμφιβόλου κατάρτισης αρνούνταν να εμβολιαστούν, εκείνος δέχτηκε να συμμετάσχει στο σποτ του υπουργείου Υγείας, στο οποίο παρακινούσε τις γυναίκες που ήδη κυοφορούσαν ή σκόπευαν να μείνουν έγκυες να κάνουν το εμβόλιο για να σώσουν τους εαυτούς τους και τα αγέννητα βρέφη τους. 

Ψεκασμένοι, οπαδοί θεωριών συνωμοσίας, ανερμάτιστοι και τσαρλατάνοι καθοδηγούμενοι από αντιεμβολιαστές δικηγόρους που την περίοδο της πανδημίας δημιούργησαν φάμπρικα ξεπουλώντας την ανθρώπινη ζωή βομβάρδισαν με αγωγές επιστήμονες που στήριξαν το εμβολιαστικό πρόγραμμα.

Ο καιρός πέρασε, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας έφυγαν από τη ζωή, οι αγωγές έμειναν. Μαζί με κάποιες χιλιάδες ευρώ. Ή και εκατομμύρια. Διότι ο παντός καιρού κόντρα (στη λογική) ρόλος, η απανθρωπιά πίσω από την ηχηρώς διαφημιζόμενη ανθρωπιά φέρνει συχνά υψηλές απολαβές. Στη δικηγορία, στην ιατρική, στη δημοσιογραφία και βέβαια στην πολιτική.

Βαθύπλουτοι πολιτικοί με τεράστια κινητή και ακίνητη περιουσία έκαναν καριέρες στα χρόνια της ελληνικής χρηματοπιστωτικής κρίσης επιχειρηματολογώντας κατά της Ευρώπης και υπέρ της επιστροφής της Ελλάδας στη δραχμή. Αυτό που παρέλειπαν να πουν ήταν ότι το μεγαλύτερο μέρος της δίκης τους περιουσίας βρισκόταν σε τράπεζες του εξωτερικού. Βαθυστόχαστοι αναλυτές έσπρωχναν τους πολίτες και τη χώρα στον γκρεμό παριστάνοντας τους ιδεολόγους διανοητές. Τι κι αν τα πόθεν έσχες τους «φώναζαν» την απάτη, εκείνοι συνέχιζαν να ανεβάζουν το ίδιο έργο που δυστυχώς έκοβε εισιτήρια. Γιατί οι ίδιοι φώναζαν πιο δυνατά. Και συνέχισαν να φωνάζουν όταν τη χρηματοπιστωτική κρίση διαδέχτηκε η υγειονομική.  

Διότι με έναν – καθόλου παράξενο – τρόπο οι τότε αντιευρωπαϊστές είναι πάνω-κάτω οι ίδιοι με τους σημερινούς αντιεμβολιαστές. Το βασικό είναι να βρίσκουμε έναν λόγο να είμαστε «ΑΝΤΙ» για να διοργανώνουμε πορείες.

Εκπληκτοι τώρα πολλοί αναρωτιούνται πώς δραχμιστής δημοσιογράφος είχε κινητή περιουσία εκατομμυρίων ευρώ και ακίνητη στις πιο ακριβές χώρες του κόσμου. 

Πώς, όπως αποκαλύφθηκε, η εφημερίδα «Χώρα» είχε λάβει κρατική διαφήμιση από την κυβέρνηση Καραμανλή 1.425.943 ευρώ.  

Πολλά στόματα άρχισαν να ανοίγουν, κάτι καλό, μήπως την επόμενη φορά που κάποιος θα πουλήσει επανάσταση εκ του ασφαλούς, αγνοηθεί. 

Αλλά...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο βόθρος και τ'αστέρια

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΝΙΚΑ

Ο κόσμος το χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι. Όλα μα όλα εκ των υστέρων. 

Μα καλά, σου λέει, τίποτα δεν ήξεραν; Τώρα το ανακάλυψαν; 

Ναι τώρα. Όταν εκείνος εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο. Όταν άπαντες οι εμπλεκόμενοι αισθάνονται ασφαλείς και «ωραίοι»

Τι σημαίνει αυτό; 

Μα το απλό. Οσο ζούσε όλοι που ήξεραν κυκλοφορούσαν με την ουρά κάτω από τα σκέλια. Τώρα λοιπόν κάποιοι σχολιαστές, ελευθερωμένοι, γράφουν ότι «ο Τράγκας δεν ήταν ακριβώς της δημοσιογραφίας».

Τώρα ανακαλύπτουν πως ο Τράγκας, ο τρανός, ήταν «έμπορος» και «εκβιαστής». 

Τώρα ομολογείται μια άλλη αλήθεια, πως δηλαδή ελάμβανε άφθονες διαφημίσεις, από τον κρατικό κορβανά.  

Τώρα αποκαλύπτεται η μαγική εικόνα μιας εφημερίδας με το όνομα «Χώρα» με ελάχιστη κυκλοφορία αλλά με άφθονο παραδάκι από χορηγούς και άλλους κρατικούς φορείς

Με απλά λόγια όσο ζούσε, είχε αναγάγει την δημοσιογραφία σε εμπορία απειλών, εκβιασμών και άλλων ύποπτων συναλλαγών. Δώσε για να μην ανοίξω το στόμα μου και σε καταστρέψω. Και εκείνοι έδιναν. Και εκείνος έπαιρνε

Έτσι η δημοσιογραφία ταυτίζεται με τη διαπλοκή. Ετσι στη συνείδηση του κάθε πολίτη κάθε, περίπου, επώνυμος δημοσιογράφος είναι όργανο ύποπτων συναλλαγών. Ετσι κάποιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί τα έκαναν γαργάρα. Και έτσι δημιουργείται το τρίγωνο της διαπλοκής: δημοσιογραφία-κράτος-μεγαλοεπιχειρηματίες

Επομένως δεν είναι, κυρίως, ο Τράγκας. Είναι το σύστημα που τον ανέχτηκε και που του εξασφάλισε ασυλία εν ζωή. Είναι όλοι αυτοί που υπέκυψαν στους εκβιασμούς του, ακριβώς επειδή κι εκείνοι όπως και ο μακαρίτης, είχαν και έχουν λερωμένη τη φωλιά τους. Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι!

Ετσι η γιγαντιαία περιουσία του Τράγκα συμβάλλει στον ευτελισμό των θεσμών. Ενισχύει τον ορυμαγδό των πάσης φύσεως αντιεξουσιαστών. Και ταυτόχρονα ροκανίζει τους πυλώνες του πολιτικού συστήματος.  

Που καταλήγουν όλα αυτά;

Στις γνωστές βεβαιότητες. Όπως «όλοι τα παίρνουν». 

Όπως «όλοι μέσα στο κόλπο». 

Όπως «όλοι εκβιάζουν και εκβιάζονται». 

Όπως «όλοι βολεμένοι με μαύρο χρήμα». 

Και όπως «μη πιστεύεις τίποτα, όλα εκ του πονηρού, όλα είναι προπαγάνδα»

Δηλαδή δημοσιογράφοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες στο ίδιο «κρεβάτι». Ο κόσμος υποφέρει κι εκείνοι έχουν στήσει τρικούβερτο γλέντι. Πληρώνουν τα κορόιδα για να θησαυρίζουν οι απατεώνες

Επειδή μ αυτή την ισοπεδωτική λογική τίποτα όρθιο δεν μένει. 

Επειδή έτσι όλους μας παίρνουν τα σκάγια. Και επειδή τώρα περισσότερο από άλλοτε πρέπει ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του, ένα πράγμα ακόμα έχω να πω

Σχετικά με δημοσιογράφους και δημοσιογραφία. Ε λοιπόν υπάρχουν χιλιάδες του μεροκάματου που καθημερινά βιώνουν ανασφάλεια και προοπτική ανεργίας. Για όνομα του θεού, η συντριπτική πλειοψηφία...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΟΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιώργος Φράγκας: Ο πιο πλούσιος αγανακτισμένος

 

Του Μανόλη Καψή

Την εποχή των μνημονίων ο Γιώργος Τράγκας ήταν αγανακτισμένος και οπαδός της δραχμής. Στο ραδιόφωνο έδινε ρέστα, μιλώντας πότε ελληνικά, πότε γερμανικά και πότε γρυλίζοντας. Στην τηλεόραση, εμφανιζόταν πλαισιωμένος από δυο αξιωματικούς των ναζί, με τα περιβραχιόνια με τον αγκυλωτό σταυρό, οι οποίοι τον παρακολουθούσαν αμίλητοι σε όλη τη διάρκεια της εκπομπής, να αγορεύει για τη νέα κατοχή που ζούμε. Στο γραφείο του στο στούντιο του Contrachannel, φιγουράριζαν τα πορτρέτα της Μέρκελ και του Σόϊμπλε, δίπλα δίπλα μαζί με εκείνο του Χιτλερ και των αξιωματικών- εγκληματιών πολέμου της Βέρμαχτ και των SS.

Ορισμένοι, σήμερα που έχει γίνει πλέον γνωστή η τεράστια περιουσία του Γιώργου Τράγκα, σχολιάζουν ότι ίσως ο αγώνας του για την επιστροφή στη δραχμή, δεν ήταν και τόσο ανιδιοτελής. Η μεγάλη του περιουσία, όλη στο εξωτερικό, θα πολλαπλασιαζόταν.

Αν και στη δημοσιογραφική πιάτσα ήταν γνωστό ότι ο Γιώργος Τράγκας είχε γίνει πλούσιος -άλλωστε ο ίδιος δεν έκρυβε ποτέ και σε κανέναν, ότι τα Σαββατοκύριακα πήγαινε ανελλιπώς στη βίλα του στη Νίκαια για να ξεκουραστεί- κανείς δεν φανταζόταν ότι θα υπολογίζεται στα 100 εκατ. ευρώ. Ούτε ότι θα διέθετε 17 ακίνητα στις πιο κοσμοπολίτικες και ακριβές πόλεις του κόσμου. Στη δημοσιογραφική πιάτσα, ήταν όμως γνωστό το πώς απέκτησε τη μεγάλη περιουσία. 

Δεν ήταν φυσικά ο μόνος που απαιτούσε εκβιαστικά κρατική διαφήμιση, με αντίτιμο τη σιωπή του. Εστω την ανοχή του. Απλώς, αυτός ήταν ίσως ο πιο αδίστακτος. Θύματά του ήταν οι διοικητές των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, οι Τραπεζίτες, οι υπουργοί ακόμα και οι πρωθυπουργοί. Πιθανώς και ιδιώτες επιχειρηματίες. Κανείς δεν ήθελε να τον πιάσει ο Τράγκας στο στόμα του...

Υπάρχει μια λίστα με την κρατική διαφημιστική δαπάνη στα media, το σωτήριο έτος 2008 (επί εποχής Καραμανλή), που αποτυπώνει το "σκάνδαλο Τράγκα”, με τον πιο γλαφυρό τρόπο. Τη λίστα -για το χρονικό διάστημα από Ιανουάριο έως Σεπτέμβριο 2008- έδωσε στη δημοσιότητα αν δεν κάνω λάθος, ο Θοδωρής Ρουσόπουλος. Πρώτη σε διαφημιστικά έσοδα από δημόσιο χρήμα, έρχεται η εφημερίδα τότε του Γιώργου Τράγκα, "Η Χώρα της Κυριακής”. Που εισπράττει το θηριώδες ποσό του 1.425.943 ευρώ, για πωλήσεις φύλλων... συγκρατηθείτε, μόλις 59.249. Σχεδόν 1,5 εκατομμύρια ευρώ για μόλις 60 χιλιάδες πουλημένες εφημερίδες.  

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του σκανδάλου, αρκεί να δει κανείς ποιοι ακολουθούν στη λίστα και πόσα χρήματα εισπράττουν. 

Δεύτερη εφημερίδα στη λίστα, είναι η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία που εισπράττει από το δημόσιο 1.277.776 ευρώ -200 χιλιάδες περίπου λιγότερα από το συγκρότημα Τράγκα- για πωλήσεις όμως που φθάνουν τα 4.312.371 φύλλα. 

 Τρίτη εφημερίδα είναι το Βήμα της Κυριακής που παίρνει δημόσια διαφήμιση λίγο λιγότερη από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (1.267.125) για 5 εκατομμύρια όμως πουλημένα φύλλα της εφημερίδας.  

Και για να μην μείνει καμία αμφιβολία για την ανισοκατανομή, να σημειώσουμε ότι η Καθημερινή της Κυριακής έρχεται 7η στη λίστα -κάτω από τη Βραδυνή της Κυριακής, επίσης του συγκροτήματος Τράγκα...- και εισπράττει 971.046 ευρώ για πάνω από 4 εκατομμύρια φύλλα κυκλοφορία.

Η εφημερίδα του Γιώργου Τράγκα είχε δηλαδή μερίδιο 0,1% στις κυκλοφορίες των κυριακάτικων εφημερίδων και το 4,9% της διαφημιστικής πίτας. Η Καθημερινή είχε μερίδιο το 4,2% στις κυκλοφορίες και το 3,4% της διαφημιστικής πίτας.

Η σκανδαλώδης αυτή πολιτική τελείωσε με τα μνημόνια. Οχι ότι οι δημοσιογράφοι τύπου Τράγκα άλλαξαν τακτική. Απλώς μειώθηκε δραστικά η διαφημιστική δαπάνη.

Η κατανομή της κρατικής διαφήμισης την εποχή του Κώστα Καραμανλή με κριτήριο τον κατευνασμό της κριτικής, θα είχε ίσως ιστορικό και μόνο ενδιαφέρον και θα τροφοδοτούσε απλώς το σασπένς για την υπόθεση Τράγκα και τις περιπέτειες των κληρονόμων του, αν υπήρχαν ενδείξεις ότι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΛΑΜΟΓΙΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ο Τράγκας, το τέρας και τα κορόιδα

 

Toυ ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ

Με δέος παρακολουθώ τις αποκαλύψεις για την περιουσία που συγκέντρωσε ο Γιώργος Τράγκας στην Ελλάδα και σε «φιλέτα» της παγκόσμιας αγοράς ακινήτων. Ομολογώ ότι τον ζήλεψα. Οχι για την αξία της περιουσίας, ούτε για το πώς απέκτησε τόσα χρήματα χωρίς αυτό να γίνει γνωστό όσο ζούσε. Απορώ ότι κατάφερε να αποκτήσει ακίνητα και στην Ελλάδα. 

Δεν κατάφερε μόνο να πλουτίσει εις βάρος των κορόιδων που τον θαύμαζαν, πουλώντας το αφήγημα του αδικημένου Ρωμιού, δεν πέτυχε μόνο να πλουτίσει τρώγοντας από τον κρατικό κορβανά ενώ φώναζε για δήθεν εναντίον του αδικίες, αλλά νίκησε την κατά τ’ άλλα ανίκητη ελληνική γραφειοκρατία και κρατική μοχθηρία. Φαίνεται ότι έθεσε στην υπηρεσία του το τέρας που κατασπαράζει τους υπόλοιπους.

Ούτε χάριν χιούμορ δεν θα έμπλεκα ένα «δάσκαλο» της ελληνικής «δημοσιογραφίας» σε ιστορία που με αφορά προσωπικά εάν δεν με απασχολούσε η σκέψη ότι όσο και αν οι υπόλοιποι ταλαιπωρούνται από αυτό το ασύλληπτα καχύποπτο κράτος, κάποιοι βρίσκουν ευκαιρίες σε αυτό το θολό τοπίο.

    Δεν πτοούν τους Τράγκες οι άπειρες ανόητες διαδικασίες, ούτε οι δηλώσεις «πόθεν έσχες» ούτε η εφευρετικότητα με την οποία η γραφειοκρατία εμποδίζει την πρόοδο. Τα γράφω αυτά ως πολίτης που προσπαθεί από τον Ιανουάριο να αγοράσει –με αποταμιεύσεις και στεγαστικό δάνειο– διαμέρισμα σε κτίριο της δεκαετίας του ’50, σε παράλληλο δρόμο της Μεσογείων. Το σπίτι δεν έχει ούτε μία αυθαιρεσία/παρανομία. Στις 22 Ιανουαρίου ενημέρωσα το μεσιτικό γραφείο ότι μας ενδιαφέρει. Βιαζόμαστε να το αποκτήσουμε επειδή το σπίτι/γραφείο που νοικιάζαμε έπρεπε να παραδοθεί στις 31 Μαρτίου για να συνεχιστεί απρόσκοπτα η μπετονοποίηση της παλιάς περιοχής του Παπάγου. Οταν ανέφερα σε φίλους ότι θα αγοράζαμε σπίτι, κουνούσαν το κεφάλι, «δεν θα προλάβετε έως το τέλος Μαρτίου», είπε ένας. Δεν τον πίστευα. Η υπόθεση ήταν απλή. Το δάνειο ήταν σίγουρο. Εκκρεμούσαν μόνον οι διαδικασίες της αγοράς. Δώσαμε προκαταβολή και περιμέναμε.

Περιμένουμε ακόμη. Αναγκαστήκαμε να αφήσουμε το παλιό σπίτι και αποθηκεύσαμε τα πράγματα.  

Μετά τα πρώτα 10 έγγραφα που ζητούσε η συμβολαιογράφος από τις δύο πλευρές, άρχισαν να προκύπτουν διάφορες νέες απαιτήσεις. Βρεθήκαμε σε μια δίνη, μη γνωρίζοντας πότε θα αποκτήσουμε τα χαρτιά που ζητούσαμε από δήμο, Κτηματολόγιο, μηχανικό κ.ά. Χάσαμε την προθεσμία για απόκτηση του σπιτιού χωρίς ηλεκτρονική ταυτότητα ακινήτου. Εγινε μια πολυήμερη αποχή των συμβολαιογράφων. Ευτυχώς δεν ακολούθησε αυτή που είχαν αναγγείλει ότι θα άρχιζε την 1η Ιουνίου. Ακόμη εκκρεμούν κάποια χαρτιά. Εν τω μεταξύ, όσο περνούν οι εβδομάδες και ουδείς φαίνεται να βιάζεται, αυξάνεται ο κίνδυνος να ανέβουν τα επιτόκια. Αυτό θα μπορούσε να καταστήσει απαγορευτικό το δάνειο.  

Σκέφτομαι τι τραβάνε επιχειρήσεις, ελεύθεροι επαγγελματίες, «ψηφιακοί νομάδες» μέσα σε αυτή την αβεβαιότητα. Και σκέφτομαι τον άνετο Τράγκα, τον «δάσκαλο»...

 

Ελληνόφωνου λαμογιαρόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΟΛΑΜΟΓΙΑ: Ο Τράγκας, ο Ελβις και μια διαθήκη… για κλάματα

 

Γράφει η ΑΘΗΝΑΪΣ ΝΕΓΚΑ

Στο βίντεο του γάμου του Τράγκα στο Λας Βέγκας, υπάρχει κάτι ίσως πιο ενδιαφέρον από τον ιερέα που είναι ντυμένος Ελβις. Με αυτά που γνωρίζουμε σήμερα έκπληξη προκαλεί το ότι ο γαμπρός δεν φαίνεται να μπορεί να καταλάβει απλά αγγλικά. Επαναλαμβάνει, απαντά αλλά κοιτάζει στα μάτια την σύζυγο για να του μεταφράσει. Δεν μπορεί λοιπόν, αυτοί οι δύο να αγόραζαν ακίνητα παντού, στις ακριβότερες περιοχές σε όλο τον κόσμο, χωρίς κάποιος να τους δείξει το δρόμο. Υπάρχουν δικηγόροι, εταιρίες, λογιστές για αυτές τις δουλειές και όμως προέκυψε ένα μεγάλο κενό και αυτό φάνηκε στη διαθήκη – γιατί το μεγαλύτερο λάθος στην ιστορία της περιουσίας του Γιώργου Τράγκα ήταν αυτή η διαθήκη. Πλούτος που ανήκει σε εταιρίες μοιράστηκε σε πρόσωπα έτσι απλά, ιδιόχειρα.  

«Ηταν η πρώτη φορά που χωρίς βοήθεια συνέταξε έγγραφο μόνος του», λένε άνθρωποι που γνωρίζουν πως σπανίως «ο Γιώργος», προχωρούσε χωρίς καλές συμβουλές. Και οι «αυτοδημιούργητοι» όμως κουράζονται και οι σχέσεις δεν είναι πάντα διαυγείς. Η βιαστική του απόπειρα έγινε ίσως για να εξασφαλίσει τα παιδιά του και ειδικά τον μικρό του γιο που φαινόταν να είναι ο πιο ριγμένος λόγω της κακής σχέσης με την μητέρα του, δεύτερη σύζυγο Τράγκα (από τις τρεις). Ενα μικρότερο ποσοστό μιας τεράστιας περιουσίας βέβαια δεν είναι λίγο!  

Το λάθος της διαθήκης φαίνεται πως ήταν λογικό να συμβεί. Δεν μπορείς χωρίς να μιλάς καλά αγγλικά ή οποιαδήποτε γλώσσα, ένας «δημοσιογράφος» άλλης εποχής από μια μικρή χώρα των Βαλκανίων, χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση, να παίρνεις αποφάσεις για δεκάδες εκατομμύρια στηριζόμενος στην βοήθεια της συζύγου και να το καταφέρεις μέχρι τέλους καλά. Κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο αυτοδίδακτος πολυεκατομμυριούχος στο πολύπλοκο πια κόσμο μας κι αυτό είναι το βασικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από την ιδιότυπη περίπτωση Τράγκα. 

Παρά τους πηχυαίους τίτλους, σύμφωνα με τους οποίους δεν μπορούν τα παιδιά του να τον κληρονομήσουν, ένα σημαντικό ποσοστό της περιουσίας του μεγιστάνα «δημοσιογράφου» δεν αποκλείεται να δικαιολογείται καθώς οι φορολογικές του δηλώσεις ήταν μεγάλες! Τα περιουσιακά του στοιχεία θα ξεσκονιστούν από την Αρχή Καταπολέμησης Μαύρου Χρήματος, από το 2000 και έπειτα και όταν γίνει η αποτίμηση, σε διάστημα 18 μηνών, μπορεί να μείνουν αρκετά, ώστε τα παιδιά του που δεν είχαν σχέση με τις δραστηριότητες του, με το ευεργέτημα της απογραφής (αν όλα πάνε καλά ή έπειτα από ενστάσεις), να καταφέρουν να αγγίξουν μέρος της μυθικής περιουσίας. Για την σύζυγο, το πιο ρεαλιστικό σενάριο δεν έχει το ίδιο happy end – αν και τα λεφτά, ως γνωστόν, δεν φέρνουν την ευτυχία… 

Ας επιστρέψουμε όμως για λίγο στη Νεβάδα, στο παρεκκλήσι του Ελβις. Με τη μικρή πίστα και τους κίονες από φελιζόλ! Με όσα γνωρίζουμε πλέον, το στιγμιότυπο από τον γάμο στο Βέγκας φαίνεται πιο γκροτέσκο. Ο ίδιος ο Τράγκας, όταν αποφάσισε να το παρουσιάσει στους οπαδούς του, το έκανε με έναν χαρακτηριστικό «προλογίσκο»: «Γεια σας, δεν θέλω να σχολιάσετε αρνητικά το βίντεο. Οι άνθρωποι στα πενήντα-γιατί έκλεισα τα πενήντα- τρελαίνονται», είχε πει τότε με αυτοσαρκασμό αλλά ίσως και με κανονική διάθεση δουλέματος του κοινού που εκτιμούσε ότι οι απόψεις του για την επιστροφή στην δραχμή ή για την αμφισβήτηση του εμβολιασμού ήταν άδολες και ανιδιοτελείς. 

Η χαρούμενη τρέλα του ζεύγους Τράγκα στο Λας Βέγκας, θυμίζει πλέον σε όποιον βλέπει τις εικόνες, το ντελίριο ενός ζευγαριού που κέρδισε το μεγαλύτερο τζάκποτ στο Τζόκερ και δεν πιστεύει την τύχη του. Αν κανείς ξεπεράσει το θυμό του: «πώς έκανε τόσα λεφτά ο Τράγκας;», αισθάνεται θλίψη από την κραυγαλέα ματαιότητα. Τόσα εκατομμύρια κι αυτοί οι δυο σύζυγοι, στάθηκαν μπροστά στον παπά-Ελβις, ολομόναχοι, ανίδεοι, ίσως τόσο άπληστοι όσο σε κάνουν εκατό εκατομμύρια και συγχρόνως εχθρικοί απέναντι και στους οικείους που δεν γνώριζαν όλη την αλήθεια για την περιουσία στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, για τα διαμερίσματα στη Νέα Υόρκη, για το σπίτι στη Φλόριντα και όλα τα άλλα. 

Ο Τράγκας, είναι γνωστό πως άφηνε εργαζόμενους απλήρωτους γιατί ήταν κακοπληρωτής, αυτός ήταν ο χαρακτήρας του. Αν και στην διαθήκη του θυμήθηκε την οικιακή του βοηθό και έναν σωματοφύλακα, ήταν αναμφισβήτητα αδιάφορος όσο ζούσε αφού δεν φρόντισε ώστε η εντυπωσιακή περιουσία του να φτάσει στους κληρονόμους του πριν πεθάνει, πριν αρχίσουν οι προστριβές και πριν αποακλυφθεί το προκλητικό μέγεθος της! Ισως τέτοιες λεπτομέρειες να παραήταν πολύπλοκες για τον συγχωρεμένο που δεν πρέπει να ήταν γενναιόδωρος και, τελικά, ούτε τόσο ιδιοφυής. Μια χήρα, με μεγάλες επιδιώξεις και μεγαλύτερες απαιτήσεις από το αναμενόμενο μπορεί να τα χαλάσει όλα, όταν τα λεφτά είναι πολλά ενώ χρειάζεται ζεστό χρήμα για να συντηρήσεις τον εαυτό σου και να πληρώσεις δικηγόρους μέχρι να φτάσει η ώρα… Ο ένας γιος λέγεται πως θέλησε να αφήσει την αλήθεια της διαθήκης να διαρρεύσει, να κινηθεί η διαδικασία και έτσι κάποτε, να καθαρίσει το επώνυμο Τράγκας για τους κληρονόμους. 

Για την ελληνική δημοσιογραφία η ρετσινιά είναι μάλλον μη αναστρέψιμη.  

Οσο για το φιλοθεάμον κοινό; 

Το μάθημα είναι πως...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ: H υπόθεση Τράγκα είναι η πιο βαριά ήττα του λαϊκισμού

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΥΒΑΡΑ

Οι δικαστικές εξελίξεις και οι αποκαλύψεις για την αμύθητη περιουσία του Γιώργου Τράγκα είναι μια καλή αφορμή για να συνειδητοποιήσει ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης πόσο υψηλή είναι η ταρίφα του λαϊκισμού. Δεκαεπτά ακίνητα, καταθέσεις σε Τράπεζες εδώ και στο εξωτερικό, τραπεζικές θυρίδες και πολλά και διάφορα, ανάμεσά τους και 10 ράβδους χρυσού, αγνώστου προελεύσεως και χωρίς από κανένα επίσημο έγγραφα-χαρτί να επιβεβαιώνεται η νομιμότητα απόκτησής τους. 

Τα σπίτια πολλά, όπου μπορεί φανταστεί κανείς: δύο στην Πολιτεία, δύο στην Μύκονο, τέσσερα στο Μονακό, ένα στο Παρίσι, ένα στο Σεν Τροπέ. Διαμερίσματα στην Ουάσινγκτον, στο Μπέβερλι Χιλς, στο Λας Βέγκας, στο Μαϊάμι και ένα στο Olympic Tower της 5ης Λεωφόρου στο Μανχάταν.  

Τίποτα από αυτά δεν είναι προϊόν κληρονομιάς. 

Ολα αποκτήθηκαν με την εργασία του Γιώργου Τράγκα στη δημοσιογραφία!  

Πώς τα κατάφερε, άραγε;  

Η περιουσία των 100 εκατ. ευρώ του εκλιπόντος, για την οποία συντάχτηκε το 60σέλιδο πόρισμα της Αρχής Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες (ξέπλυμα βρώμικου χρήματος) που βρίσκεται πλέον στα χέρια του Οικονομικού Εισαγγελέα δεν δημιουργήθηκε ακριβώς «εν κρυπτώ».  

Αντιθέτως, μάλιστα, δημιουργήθηκε με φωνές και καθημερινά ηχητικά εφέ ακραίου λαϊκισμού επί πολλές δεκαετίες.  

Χτίστηκε με δήθεν «λαϊκό προφίλ», με πάθος υπέρ των «συμφερόντων του λαού», με πατριδοκαπηλεία, με θεωρίες συνωμοσίας, με προπαγάνδα κατά των εμβολίων, με ισοπεδωτική κριτική κατά του πολιτικού προσωπικού της χώρας, με αναφορές σε «προδότες» και «Γερμανοτσολιάδες», σε «διαπλεκόμενους» και «πουλημένους». 

Όλα αυτά πλήρωναν προφανώς οι χρηματοδότες του, είτε οικειοθελώς είτε εκβιαζόμενοι – αυτό μένει να ελεγχθεί και να αποδειχθεί. 

Με άλλα λόγια, η αμύθητη περιουσία Τράγκα χτίστηκε με τα γνήσια υλικά του λαϊκισμού. Υλικά που έχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι ουδέποτε υπήρξαν… αγνά! 

Οι εξελίξεις στην υπόθεση Τράγκα αποτελούν – ευτυχώς- μια βαριά ήττα για το λαϊκισμό στη χώρα μας. Και ίσως κάνουν αρκετούς από αυτούς που τον πίστευαν τόσα χρόνια περίπου σαν «Ρομπέν των Δασών» της ελληνικής δημοσιογραφίας να αναλογιστούν ότι θα πρέπει να είναι λίγο πιο υποψιασμένοι και πιο προσεκτικοί.  

Είναι μια καλή αφορμή για να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ: Η μεγάλη προσφορά του Γιώργου Τράγκα

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Η αποκάλυψη της τεράστιας περιουσίας του και η έρευνα της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποιήσης Εσόδων απο Εγκληματική Δραστηριότητα μπορεί να είναι η μοναδική προσφορά του Γιώργου Τράγκα στη χώρα, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για μια προσφορά πολύ μεγάλη.

  Γιατί καταφέρνει:

    Να κάνει ακόμα και τους πιο εύπιστους να καταλάβουν (εντάξει, όχι τους πιο εύπιστους αλλά πιθανότατα όλους τους υπόλοιπους) πως, όταν βλέπουν δημοσιογράφους (ή και πολιτικούς) φανατικούς κήρυκες ενός λαϊκισμού που περνιέται για «συμφέρον των πολλών», το πιο πιθανόν είναι ότι έχουν απέναντί τους ανθρώπους που εργάζονται για το συμφέρον των λίγων και κυρίως του εαυτού τους.

 
    Να δείξει ότι οι μεγαλοσχήμονες υπέρμαχοι του εθνικού νομίσματος δεν είναι τίποτα κορόιδα όπως οι φουκαράδες που τους πιστεύουν, αλλά άνθρωποι με περιουσίες στο εξωτερικό οι οποίες θα μείνουν αλώβητες στην περίπτωση του δυστυχήματος της εξόδου της Ελλάδας από το Ευρώ και θα δώσουν στους κατόχους τους την ευκαιρία να χυμήξουν σαν τα όρνια στην πτωχευμένη και χωρίς ισχυρό νόμισμα Ελλάδα και να αγοράσουν κοψοχρονιά.

    Να αποδείξει την αχρηστία της κωμικής δήλωσης Πόθεν Έσχες την οποία υποχρεούνται να κάνουν δημοσιογράφοι και πολιτικοί και η οποία δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Αυτός που θέλει να κρύψει εισοδήματα και περιουσία θα κάνει ακριβώς ό,τι κάνει και στη φορολογική του δήλωση: δεν θα τα δηλώσει. Η δήλωση Πόθεν Έσχες είναι άλλη μια γραφειοκρατική ταλαιπωρία που μοναδικό σκοπό έχει να επιτρέπει στις αρχές της πολιτείας να μην κάνουν αυτό που είναι υποχρεωμένες να κάνουν: έλεγχο.

    Να ξεβρακώσει όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς της χώρας που έχουν σχέση με εγκληματικές δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με το εισόδημα. Ο μακαρίτης δεν απέκτησε την περιουσία του την ημέρα που πέθανε. Την απέκτησε σε βάθος δεκαετιών στις οποίες ουδέποτε ενοχλήθηκε ή ελέγχθηκε πραγματικά (διαφορετικά η δέσμευση ελεγμένης περιουσίας δεν έχει κανένα νόημα). Για παράδειγμα, θυμίζω ότι το 2008 οι ανταγωνιστές του είχαν αποκαλύψει ένα τεράστιο αυταπόδεικτο σκάνδαλο με το οποίο κανείς θεσμικά αρμόδιος δεν ασχολήθηκε: δημοσίευσαν στις εφημερίδες τους τους πίνακες της κρατικής διαφήμισης στον Τύπο. Από τους πίνακες αυτούς προέκυπτε ότι η εφημερίδα του Τράγκα «Χώρα» εισέπραττε για κρατική διαφήμιση ποσά δυσανάλογα μεγάλα σε σχέση με τη μικρή κυκλοφορία της.

Αλλά η προσφορά του μπορεί να μην τελειώνει εδώ και ίσως να ολοκληρωθεί με την έρευνα της Αρχής Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματική Δραστηριότητα.

«Μα έχει νόημα μια τέτοια έρευνα τώρα που ο Τράγκας έχει πεθάνει;» μπορεί να ρωτήσει κάποιος συμπολίτης και η απάντηση είναι ότι έχει και παραέχει. Βλέπετε, οι περισσότεροι άνθρωποι με τους οποίους συναλλάχτηκε λογικά θα είναι ακόμα εν ζωή. Είναι τεράστια ευκαιρία (και απόλυτη ανάγκη) να μάθουμε το ποιοι είναι, τι έκαναν και γιατί το έκαναν. Είναι τεράστια ευκαιρία (και απόλυτη ανάγκη) να μάθουμε πώς και με ποιους ένας δημοσιογράφος μπορεί να φτιάξει περιουσία μεγαλοεπιχειρηματία.

Ομολογώ βέβαια ότι για αυτό το τελευταίο (και νομίζω σπουδαιότερο) κομμάτι της προσφοράς του Γιώργου του Τράγκα δεν είμαι ιδιαιτέρως αισιόδοξος. 

Δυστυχώς, στη χώρα του καλύτερου/εξυπνότερου/εντιμότερου/εργατικότερου και πιο βασανισμένου λαού στον κόσμο δεν έχει ακόμα εμπεδωθεί η ανάγκη...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ : O ραδιοφωνικός "καλλιτέχνης" και τα αφελή ελληνόφωνα κορόϊδα...

 

Του Χρήστου Χωμενίδη

Επρόκειτο για καλλιτέχνη. Όχι απλώς κορυφαίο. Μοναδικό στο είδος του στην Ελλάδα.

Από το 1989 που ήρθη το κρατικό μονοπώλιο στα ερτζιανά, που ιδρύθηκαν δημοτικοί και ιδιωτικοί σταθμοί, χιλιάδες άνθρωποι δοκίμασαν την τύχη τους πίσω από το μικρόφωνο. Άλλοι προέβαλλαν τις γνώσεις και την ευγλωττία τους, άλλοι το δημοσιογραφικό τους δαιμόνιο, άλλοι την ευαισθησία τους, άλλοι υποδύονταν τους διαρκώς κεφάτους κι άλλοι τους ατμοσφαιρικούς, τους σέξι, κατά τις νυχτερινές ιδίως ώρες. Κάποιοι μετέτρεψαν τις εκπομπές τους σε συνεδρίες ψυχοθεραπείας, να τους τηλεφωνεί η κάθε μοναχική ψυχή, να τη βγάζουν στον αέρα και να την αφήνουν να μιλάει για πέντε, για δέκα λεπτά δίχως παύση επί παντός του επιστητού.

Ως ακροατής αλλά και ως παραγωγός επί δέκα σχεδόν χρόνια, πιστεύω πως στις ραδιοφωνικές επάλξεις στάθηκαν -και στέκονται- εξαιρετικοί επαγγελματίες. Αξιολογότατες προσωπικότητες. Από τον Γιώργο Παπαστεφάνου, τον Γιάννη Πετρίδη και τον Γιώργο Λεφεντάριο, για να υποκλιθώ στους πρωτοπόρους. Μέχρι τους σκαπανείς της ιδιωτικής ραδιοφωνίας (δεν θα μπορούσα εδώ να μην αναφέρω τον αδελφικό μου φίλο Βασίλη Αδαμόπουλο), όσους κράτησαν τα μικρόφωνα ανοιχτά γλίσχρα αμειβόμενοι κατά τα χρόνια της βαθιάς κρίσης, από το 2010. Τους νεότερους και τους νεότατους.

Ο Γιώργος Τράγκας όμως ήταν άλλο πράγμα. Καθόταν απέναντι από τον ηχολήπτη και ξεκινούσε, αξημέρωτα σχεδόν, ένα "one man show”, που αξιοποιούσε στο μέγιστο τις δυνατότητες του προφορικού λόγου σε συνδυασμό με τη μουσική ως υπόκρουση. Μια δίωρη παρλάτα, με ψίθυρους κι εκρήξεις, με μούτες και με παύσεις, με γέλια σαρδόνια, με ατάκες εξωφρενικές, που τις ξεφούρνιζε με ανατριχιαστική φυσικότητα.

Τι έκανε ο Τράγκας; Πώς μάγευε τους ακροατές του; 

 Επαναδιατύπωνε την πραγματικότητα με όρους κόμιξ. Περιέγραφε την Αθήνα λες και ήταν το Γκόθαμ Σίτι. Σκιαγραφούσε τους πολιτικούς που υποστήριζε σαν υπερήρωες τύπου Σπάιντερμαν ή Σούπεργούμαν. Και μόλις τα έσπαγε μαζί τους, τούς μετάμορφωνε σε αποφώλια τέρατα, μπροστά στα οποία ο Τζόκερ και ο Πιγκουίνος ωχριούσαν. Σε έπαιρνε από το ταξί σου που είχε μποτιλιαριστεί στην Πανεπιστημίου και σε ανέβαζε στο μπάτμομπιλ. Και σε έστελνε, φαντασιακά, στο κυνήγι των καθαρμάτων. Της "γκιόσας μαντάμ Μέρκελ" και του "κουτσού ιπποκόμου" της. Των "Ούνων" Γερμανών. Του "Καλαμποκάνθρωπου" παλιότερα. Κατά τη δεκαετία του 1990, οραματιζόταν, με στόμφο βιβλικού προφήτη, ότι το σπίτι στην Εκάλη -το κατά Ευάγγελο Γιαννόπουλο "κωλόσπιτο"- που στέγαζε τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη Δήμητρα Λιάνη θα κατέρρεε με πάταγο, αφήνοντας στη θέση του "σομόν ερείπια"...

Μιλιούνια ακροατών το είχαν για γρουσουζιά να μην ξεκινήσουν τη μέρα τους ακούγοντας Τράγκα.  

Συνειδητοποιούσαν άραγε ότι απολάμβαναν ένα προϊόν μυθοπλασίας χαλαρότατα βασισμένο στην επικαιρότητα; 

Εάν όχι… Εάν τον έπαιρναν τοις μετρητοίς… Τότε έμοιαζαν με εκείνους τους εντελώς άμαθους θεατές των μπουλουκιών παλιά στα χωριά, οι οποίοι συνέχεαν τους ηθοποιούς με τους ρόλους και πυροβολούσαν -ή πετούσαν έστω ντομάτες- σε όποιον υποδυόταν τον κακό.

Εκεί δεν πόνταρε ακριβώς ο Γιώργος Τράγκας; Στην αφέλεια, στην ευήθεια του κοινού του;  

Προφανώς. Συχνά σού έδινε την αίσθηση ότι έπαιζε με τα όρια του, πως στοιχημάτιζε με τον εαυτό του τι πιο τερατώδες μπορεί να ξεστομίσει και να γίνει από κάποιους πιστευτός. Δεν ευθυνόταν εντούτοις ποινικά για αυτό. Ούτε -κατά τη γνώμη μου- θα έπρεπε να ευθύνεται. Τόσο γκροτέσκα που ήταν η εκφορά του πώς να τον κατηγορήσεις για διασπορά ψευδών ειδήσεων; Κι εάν ξεκινούσες από εκείνον, πόσους πολιτικούς θα έπαιρνε μετά η μπάλα;       

Για άλλα εγκλήματα κατηγορείται μετά θάνατον. Για διαφορετικό λόγο δεσμεύτηκε το σύνολο της περιουσίας του και κρίθηκε ότι τυχόν αποδοχή της από τους κληρονόμους του θα αποτελούσε ξέπλυμα βρόμικου χρήματος σε βαθμό κακουργήματος.

Για να το γράψουμε απερίφραστα, ο Εισαγγελέας εκτιμά -βασιζόμενος προφανώς σε αποχρώσες ενδείξεις- πως ό,τι υλικό κατέλιπε ο Γιώργος Τράγκας ήταν προϊόν εκβιασμού.

Μιλάμε για μια αστρονομική για τα ελληνικά δεδομένα περιουσία. Την οποίαν είχε επενδύσει με τρόπο που φανερώνει αν μη τι άλλο κοσμοπολιτισμό. Δεν αγόρασε μισό πόδι στη Χαλκιδική. Ούτε καμιά παραλία στη Μύκονο. Στο Παρίσι και στη Νέα Υόρκη την έριξε. Στη Νίκαια της Γαλλίας είχε έπαυλη, από την Κυανή Ακτή απευθυνόταν -ισχυρίζονται οι φήμες- στους ραδιοφωνικούς του ακροατές, υποδυόμενος πως πνίγεται από τις αναθυμιάσεις των αθηναϊκών λεωφορείων.

Εφόσον η δικαιοσύνη κινείται προς την ορθή κατεύθυνση, αναγκαίο είναι να δοθούν απαντήσεις σε δύο κρίσιμα ερωτήματα. Που αφορούν την ίδια τη λειτουργία της δημοκρατίας μας.

Ποιοι, πρώτον, εκβιαζόμενοι από τον Γιώργο Τράγκα, τού κατέβαλλαν ιλιγγιώδη ποσά; Τι αμαρτίες τέλος πάντων είχαν διαπράξει κι έτρεμαν μην τους πιάσει στο στόμα του; Μην τους ξεμπροστιάσει από τα ερτζιανά; Διότι εάν έχεις τη φωλιά σου καθαρή ή τον μηνύεις για συκοφαντική δυσφήμιση και του αλλάζεις τον αδόξαστο ή τον θεωρείς κλόουν και αδιαφορείς για ό,τι και αν πει. Πάντως δεν τον πληρώνεις.

Κάποιοι υπαινίσσονται ότι ο Γιώργος Τράγκας είχε στήσει βιομηχανία. "Φορολογούσε" μαζικά, "δάγκωνε" τον καθένα κατά το βαλάντιο και τα άπλυτά του. Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακκούλι. Και σε αυτήν την περίπτωση, καλό θα ήταν να ιχνηλατηθεί η διαδρομή του κάθε φασουλιού.

Εκείνοι, δεύτερον, που τού έδιναν βήμα, μικρόφωνο, δεν γνώριζαν το δεύτερο -και απείρως πιο προσοδοφόρο- επάγγελμά του; Το ότι τους εκτίνασσε την ακροαματικότητα τους δικαιολογούσε να κάνουν τα στραβά μάτια; Η ανοχή δεν συνιστά ενίοτε συνενοχή;

Αυτά πρέπει να φωτιστούν. Εάν δεν θέλουμε...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ: Το θέμα με την περιουσία του Τράγκα

 

Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ

Για να μαζευτεί η περιουσία του Γιώργου Τράγκα αυτοί που τα έδωσαν τα είχαν. Και αυτοί που τα είχαν δεν ήταν χήρες και ορφανά που πείνασαν επειδή τα έδωσαν. 

Eνα ακίνητο στην Μύκονο, δύο στην Πολιτεία, τέσσερα στο Μονακό, ένα στο Παρίσι, ένα στο Σεν Τροπέ, διαμερίσματα στην Ουάσινγκτον, στο Μπέβερλι Χιλς, στο Λας Βέγκας, στο Μαϊάμι και στο Olympic Tower στο Μανχάταν δεν γίνονται με το «βάλε μια διαφήμιση στο περιοδικό για να το στηρίξεις». 

Τραπεζικές καταθέσεις σε τράπεζες του εξωτερικού και ράβδοι χρυσού στην καβάτζα δεν γίνονται από το «να σου δίνουμε 700 με μπλοκάκι και τα άλλα μισά μαύρα». 

Η έρευνα της Αρχής Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες γίνεται για μια περιουσία που ήλθε από μια καριέρα δεκαετιών που ανάθεμα και αν μπορεί να φανταστεί άνθρωπος ποια ονόματα θα προκύψουν. Η οποία, για να είναι αποτελεσματική, χρειάζεται θάρρος και το μήνυμα ότι όποιο όνομα και να προκύψει από την εισαγγελική έρευνα κανείς πολιτικός δεν χρειάζεται να ενημερωθεί. 

 Το follow the money είναι επικίνδυνο παιχνίδι. Και παίζεται από δύο: από έναν δικαστικό λειτουργό τύπου Σαρτζετάκη και από μια κυβέρνηση που θα τον αφήσει να κάνει τη δουλειά του αλλά και θα τον προστατεύσει.  

Και το θέμα δεν είναι να γραφτεί η βιογραφία του Γιώργου Τράγκα. Ο μακαρίτης ήταν 40+ χρόνια στην πιάτσα.  

Το θέμα είναι...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΛΑΜΟΓΙΑ: Πώς βγάζει ένας δημοσιογράφος 100 εκατ. ευρώ; - Η περίπτωση Γιώργου Τράγκα και τα λαθρόβια έντυπα

 

Του Εμμανουήλ Δετοράκη

Ηταν σίγουρα η είδηση της προχθεσινής ημέρας. Η Αρχή Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, δέσμευσε την περιουσία του Γιώργου Τράγκα. Του δημοσιογράφου, εκδότη, ραδιοφωνικού παραγωγού και- λίγο πριν πεθάνει από επιπλοκές του κορονοϊού, ανεμβολίαστος γαρ- υποψήφιου πολιτικού αρχηγού.

Όπως αναφέρει το σχετικό ρεπορτάζ, η τεράστια περιουσία του Γιώργου Τράγκα, η οποία περιλαμβάνει 17 ακίνητα στις πιο κοσμοπολίτικες και ακριβές πόλεις του κόσμου- μεταξύ αυτών Νίκαια, Μονακό και Μαϊάμι- είναι προϊόν εγκληματικής δραστηριότητας. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό, τι έχει ανακαλύψει η Αρχή, δεν ξέρουμε. Αναμένουμε. Το πιο πιθανό είναι να μην μπορεί να δικαιολογηθεί το πόθεν έσχες αυτών των ακινήτων, όπως σχεδόν σίγουρο είναι ότι όλη αυτή η περιουσία ήταν αόρατη για την εφορία και δεν έχει φορολογηθεί ποτέ. Ακούγονται διάφορα και για ανώνυμη επιστολή που παραδόθηκε στις Αρχές. Ολα αυτά μένει να διευκρινιστούν.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν χρειαζόταν και ιδιαίτερη έρευνα για να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα, ότι ένας δημοσιογράφος δεν μπορεί να αποκτήσει μια τέτοια απίστευτη περιουσία μόνο από τη δουλειά του. Ή τουλάχιστον από την νόμιμη δουλειά του. Απλά δεν γίνεται.

Σημειώστε ότι οι δημοσιογραφικές πληροφορίες κάνουν λόγο για περιουσία που μπορεί να φθάνει ακόμα και τα 100 εκ. ευρώ, ενώ ο μακαρίτης Τράγκας φέρεται να διέθετε ακόμα και ράβδους χρυσού.

 

Πώς δικαιολογείται τέτοια περιουσία;

Όσο επιτυχημένος δημοσιογράφος κι αν είναι κάποιος, και ο Γιώργος Τράγκας ήταν ο πιο επιτυχημένος ραδιοφωνικός παραγωγός στην Ελλάδα -άσχετα αν έδωσε όλες τις λάθος μάχες, ακόμα και εναντίον των εμβολίων- τόσα χρήματα αδύνατον να τα αποκτήσεις με τη δουλειά σου. Τουλάχιστον όχι νομίμως.

Τι το ιδιαίτερο έχει όμως η περίπτωση του Γιώργου Τράγκα και μας κάνει σοφότερους όσον αφορά τη σκοτεινή όψη της ελληνικής δημοσιογραφίας;

Ο Γιώργος Τράγκας, που στην πιάτσα τη δημοσιογραφική είχε το ψευδώνυμο Φράγκας -νομίζω ότι του το είχε κολλήσει ο Νίκος Κακαουνάκης- ήταν ο εκδότης μιας σειράς λαθρόβιων και περιθωριακών εντύπων. Μέσω αυτών, όσο και αν φαίνεται παράξενο, είχε αποκτήσει πολλά χρήματα. Πώς κατάφερε να τα αυγατίσει και να φθάσει να διαθέτει πολυτελέστατο διαμέρισμα, ακόμα και στην avenue Foch στο Παρίσι, είναι άλλη ιστορία. Υπό διερεύνηση. Πάντως και αυτά τα λαθρόβια έντυπα τον είχαν κάνει πλούσιο. Πολύ πλούσιο. Τόσο ώστε να φεύγει κάθε Σαββατοκύριακο και να κάνει weekend στη βίλα του στη Νίκαια, ώστε να ξεκουραστεί από την "απαιτητική" εργασία του.

Τα έντυπα ήταν εφημερίδες και περιοδικά με ελάχιστη κυκλοφορία, με κακοπληρωμένο προσωπικό, αλλά με ένα μεγάλο μυστικό! Διαφημίσεις από (κυρίως) κρατικούς οργανισμούς και επιχειρήσεις, που θα ζήλευαν και τα πιο επιτυχημένα έντυπα της χώρας.  

Αν δεν κάνω λάθος ήταν την εποχή του Κώστα Καραμανλή που δημοσιεύτηκε μια λίστα με τα κονδύλια από κρατικούς φορείς που διατέθηκαν στα media. Η λίστα ήταν αποκαλυπτική. 

Τι έδειχνε; 

Ότι τα λαθρόβια έντυπα του Γιώργου Τράγκα, είχαν πάρει περισσότερη κρατική διαφήμιση από τα έντυπα του τότε πανίσχυρου ΔΟΛ, με τις πολύ μεγάλες κυκλοφορίες των Νέων και του Βήματος.

Πως γινόταν αυτό;

Ο Γιώργος Τράγκας τηλεφωνούσε και απαιτούσε. Ή μου δίνεις τόση διαφήμιση ή αλλιώς...  

Η διαφήμιση που έδινε η κυβέρνηση στο εκδοτικό συγκρότημα του Γιώργου Τράγκα, ήταν ο τρόπος για να εξασφαλίσει την εύνοιά του και να αποφύγει τις επιθέσεις. Οι διαφημίσεις ήταν η απαίτηση του εκδότη για να μην ξεκινήσει τον πόλεμο με την εκτελεστική εξουσία της εποχής. Έτσι εξαγόραζε η κυβέρνηση την σιωπή του. Νομίμως φαινομενικά, παροχετεύοντα στον δημοσιογραφο ένα πακτωλο χρημάτων, μέσω κρατικής διαφήμισης. Και αν όχι την εύνοιά του, τουλάχιστον την ουδετερότητά του. 

Αυτή η διαπλοκή εξηγεί και άλλα επίσης αμφιλεγόμενα deals, που επέτρεψαν στον δημοσιογράφο να βρεθεί πχ ιδιοκτήτης εκπαιδευτικού ιδρύματος με χρηματοδότηση εκατομμυρίων δραχμών τότε, από το πακέτο Ντελόρ, αλλά και να αναπτύξει και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Αυτή η όψη της ελληνικής δημοσιογραφίας (μέχρι την εποχή των μνημονίων τουλάχιστον), είναι που οδήγησε τον Δημήτρη Ψυχογιό στα Νέα, να γράψει το παρακάτω κείμενο- κόλαφο για τον Γιώργο Τράγκα:

"Πρέπει να αγαπά κανείς πολύ τη δημοσιογραφία, την πατρίδα του, τους φτωχούς και κατατρεγμένους αυτού του κόσμου για να ασχολείσαι μαζί τους, ακόμα και όταν είσαι πολυεκατομμυριούχος. Πρέπει νομίζω, η ΕΣΗΕΑ να κατεβάσει τη ρήση του Ιάκωβου Μάγερ, του δημοσιογράφου που σκοτώθηκε στο Μεσολόγγι κατά την Εξοδο, "η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης" και να τοποθετήσει προτομή του Γιώργου Τράγκα με την επιγραφή: 

Ελληνόφωνου λαμογιαρόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία

Ελέγχεται ο #Τράγκας για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Τώρα, που δεν μπορεί να μαρτυρήσει την υπόλοιπη παρέα του πλυντηρίου. Όμως, για ξέπλυμα βρώμικου μηνύματος δεν πρόκειται να ελεγχθεί ποτέ, ούτε αυτός ούτε καμμία άλλη από τις "ντουντούκες" του σιναφιού του. #ΕΘΝΙΚΗ_ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ pic.twitter.com/Oa05Vir7Wq

— Θάνος Τζήμερος (@ThanosTzimeros) June 3, 2022