Αφήστε ολα τα μπουμπούκια να ανθίσουν.... https://t.co/C5KktATBug
— ΣΚΙΠΙΩΝ Ο ΑΦΡΙΚΑΝΟΣ ΜΕΓΑΣ ΜΑΓΙΣΤΡΟΣ ΤΟΥ Χ (@O84473Skipion) November 11, 2026
Το πρώτο θύμα της θλιβερής αυτής υπόθεσης είναι η κόρη του κ. Τσαβδαρίδη.
Οχι επειδή διασύρθηκε. Στο κάτω κάτω στα δεκαεφτά σου χρόνια έχεις δικαίωμα ψήφου, άρα δεν απαλλάσσεσαι από τις ευθύνες του πολίτη. Θύμα διότι ο πατέρας της την παρέσυρε σε μια υπόθεση η οποία δεν μπορεί παρά να σημαδέψει τον τρόπο που η ίδια αντιμετωπίζει τον κόσμο στον οποίον καλείται να ζήσει και της εύχομαι ειλικρινά να σταδιοδρομήσει επιτυχώς.
Έμαθε από νέα πως υπάρχουν κανόνες τους οποίους όμως, αν κρίνεις ότι ενδέχεται να σε εμποδίσουν, μπορείς να τους παρακάμψεις αρκεί να έχεις τη δυνατότητα.
Ας ξεκινήσουμε από τον κανόνα που συνδέει τις αθλητικές επιδόσεις ενός παιδιού με τη δυνατότητά του εισαγωγής στα ΑΕΙ.
Ένα παιδί που παίζει καλό μπάσκετ μπορεί να περάσει στην Ιατρική. Κανόνας παράλογος, ο οποίος πρέπει πάραυτα να καταργηθεί. Δεν προσφέρει απολύτως τίποτε ούτε στον αθλητισμό, ούτε στην ποιότητα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Η κοπέλα αυτή μοριοδοτήθηκε, σύμφωνα με καταγγελία γονέων, επειδή συμμετείχε σε ομάδα χάντμπολ παίρνοντας τη θέση άλλων παιδιών λόγω της εξουσίας που διαθέτει ο πατέρας της και, σύμφωνα με τις καταγγελίες, επειδή υποσχέθηκε υλική βοήθεια στην ομάδα.
Αν ισχύει αυτό η κοπέλα θα ζούσε όλη της τη ζωή γνωρίζοντας πως πέτυχε ό,τι πέτυχε όχι με την αξία της, αλλά επειδή ο πατέρας της είχε τη δυνατότητα να παρακάμψει τους κανόνες που ισχύουν για όλους τους άλλους. Κλασική περίπτωση όπου ο γονεύς εκπαιδεύει το τέκνο στη διαφθορά. Και το ακρωτηριάζει όχι μόνον ηθικά, αλλά και υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη που το ίδιο οφείλει να έχει στις δυνάμεις του, όποιες κι αν είναι αυτές.
Η υπόθεση αναδεικνύει και μια άλλη πτυχή της κοινωνικής μας ασθένειας. Ο πατέρας εκπαιδεύει την κόρη στη λογική της ήσσονος προσπάθειας.
Δεν χρειάζεται να κοπιάσει, δεν χρειάζεται να ταλαιπωρηθεί. Υπάρχουν πάντα τρόποι για να πετύχεις αυτό που θέλεις.
Επειδή δεν πιστεύω ότι αυτή η υπόθεση αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, όπως μας λένε ότι είναι οι καταδρομικές επιθέσεις των ροπαλοφόρων στα πανεπιστήμια, αντιθέτως πιστεύω ότι είναι μια βαθιά ριζωμένη νοοτροπία σε μεγάλα στρώματα του πληθυσμού, αναρωτιέμαι με ποιον τρόπο μπορεί να αντιμετωπισθεί.
Και δεν το λέω αυτό για να αθωώσω τον κ. Τσαβδαρίδη με το επιχείρημα ότι είμαστε όλοι ίδιοι.
Ο ίδιος ευθύνεται για τις πράξεις του, και προσπάθησα να πω ότι πριν απ’ όλα ευθύνεται απέναντι στο ίδιο του το παιδί.
Στην περίπτωση αυτή βέβαια υπάρχει κι ένα ακόμη στοιχείο που σε κάνει να πιστεύεις ότι κάποιος σε ειρωνεύεται απροκάλυπτα:
Ο κ. Τσαβδαρίδης ήταν έως χθες υφυπουργός Ανάπτυξης.
Αναρωτιέμαι αν...
βλέπει την ανάπτυξη του τόπου με τον τρόπο που αντιμετώπισε την ανάπτυξη του παιδιού του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου