Συνιδρυτή της γαλλικής εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης Argil // Αυτοαποκαλείται «techno-emperor»
Κι αν το χθεσινοβραδινό αποτέλεσμα ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να μας συμβεί;
Ξέρω πώς ακούγεται αυτό. Οι Δημοκρατικοί μόλις κέρδισαν τη Βουλή και τη Γερουσία. Το Τέξας «βάφτηκε» μπλε. Όλοι στη δική μας πλευρά είναι απογοητευμένοι σήμερα το πρωί.
Αλλά ας κάνουμε ένα βήμα πίσω για να δούμε τη μεγάλη εικόνα, γιατί νομίζω ότι ίσως βιώνουμε την αρχή μιας αναγέννησης.
Η ιστορία ακολουθεί ένα μοτίβο. Όταν ένα κόμμα πετυχαίνει μια μεγάλη νίκη, συχνά μπερδεύει την ψήφο διαμαρτυρίας με μια ισχυρή λαϊκή εντολή. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα λάθη.
1994: Οι Ρεπουμπλικάνοι σαρώνουν στο Κογκρέσο. Υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους, προκαλούν παράλυση της κρατικής μηχανής (shutdown) και «χαρίζουν» στον Clinton μια άνετη επανεκλογή δύο χρόνια αργότερα.
1998: Προωθούν τη διαδικασία καθαίρεσης (impeachment) κόντρα στο κοινό αίσθημα και χάνουν έδρες σε ενδιάμεσες εκλογές που θα έπρεπε να είχαν κερδίσει. Η νίκη γεννά αλαζονεία. Η αλαζονεία οδηγεί σε υπερβολές. Οι υπερβολές προκαλούν σφοδρή αντίδραση.
Κοιτάξτε τώρα σε τι κατάσταση μπαίνουν οι Δημοκρατικοί.
Ελέγχουν το Κογκρέσο, αλλά όχι τον Λευκό Οίκο.
Στην ουσία, δεν μπορούν να κυβερνήσουν. Μπορούν μόνο να μπλοκάρουν, να διεξάγουν έρευνες, να εκδίδουν κλητεύσεις και να επιδίδονται σε επικοινωνιακά παιχνίδια. Για δύο χρόνια, η ταυτότητά τους θα ταυτίζεται αποκλειστικά με την αντιπολίτευση. Ατελείωτες ακροάσεις. Φαντασιώσεις περί καθαίρεσης. Παιχνίδια στα όρια της παράλυσης του κράτους. «Τεστ ιδεολογικής καθαρότητας» από την ακτιβιστική πτέρυγα του κόμματος — μια πτέρυγα που νιώθει ενθαρρυμένη από μια νίκη την οποία εκλαμβάνει ως ιδεολογική, ενώ στην πραγματικότητα ήταν κυρίως ένα αντανακλαστικό των ενδιάμεσων εκλογών.
Και όλες αυτές οι κινήσεις θα γίνονται μπροστά στα μάτια των ψηφοφόρων, οι οποίοι μόλις τους έδωσαν μια ευκαιρία και τώρα θα περιμένουν αποτελέσματα.
Αυτό είναι το σκηνικό για το 2028. Όχι μια οριακή νίκη. Μια καθαρή νίκη. Λευκός Οίκος, Βουλή, Γερουσία. Πλήρης εξουσία, με σαφή λαϊκή εντολή και με φόντο δύο χρόνια υπερβολών από την πλευρά των Δημοκρατικών.
Και αυτή τη φορά, η πλήρης εξουσία πρέπει να σημαίνει κάτι διαφορετικό. Όχι απλώς την κατοχή αξιωμάτων. Αλλά τη δημιουργία.
Αυτό που χρειαζόμαστε, κατά τη γνώμη μου, είναι μια «τεχνο-δημοκρατία». Ένα κράτος που λειτουργεί όπως οι καλύτερες εταιρείες: γρήγορα, με μετρήσιμα αποτελέσματα και λογοδοσία. Ένα κράτος όπου οι δημόσιες υπηρεσίες αναδομούνται από το μηδέν, αξιοποιώντας την καλύτερη διαθέσιμη τεχνολογία. Όπου το ταλέντο και η αξία μετρούν περισσότερο από τους τίτλους σπουδών και τις γνωριμίες. Όπου σταματάμε να διαχειριζόμαστε την παρακμή και αρχίζουμε ξανά να χτίζουμε: ενέργεια, βιομηχανία, υποδομές, τεχνητή νοημοσύνη, διάστημα.
Η Δύση περνά εδώ και δεκαετίες μια κρίση εμπιστοσύνης προς τον εαυτό της. Οι θεσμοί της έχουν αποψιλωθεί, οι elites της ντρέπονται για την ιστορία της, ενώ τα πανεπιστήμιά της έχουν περιέλθει υπό τον έλεγχο μιας συμμαχίας μεταξύ της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του πολιτικού Ισλαμισμού — μιας συμμαχίας που αντιμετωπίζει τις δυτικές αξίες ως κάτι που πρέπει να αποδομηθεί, όχι να υπερασπιστεί.
Η ελευθερία του λόγου, ο κοσμικός χαρακτήρας του κράτους, η ισότητα ενώπιον του νόμου, η ιδέα ότι ένας πολιτισμός έχει το δικαίωμα να υπάρχει και να υπερασπίζεται τον εαυτό του… τίποτα από αυτά δεν διατηρείται από μόνο του, «στον αυτόματο πιλότο».
Μια «τεχνο-δημοκρατία» είναι ο τρόπος για να ξαναχτίσουμε αυτά τα θεμέλια. Όχι μέσω της νοσταλγίας, αλλά μέσω της ικανότητας. Αποδείξτε ότι μια ελεύθερη, γεμάτη αυτοπεποίθηση και τεχνολογικά φιλόδοξη Δύση λειτουργεί καλύτερα από οποιαδήποτε εναλλακτική, και η συζήτηση τελειώνει εδώ.
Ναι, λοιπόν, η χθεσινοβραδινή εξέλιξη πόνεσε. Αλλά ίσως αυτή να είναι η παράκαμψη που θα μας οδηγήσει στον στόχο μας πιο γρήγορα.
Αφήστε τους να κερδίσουν αυτόν τον γύρο.
Αφήστε τους να δείξουν στη χώρα ποιοι πραγματικά είναι.
Και εσείς...
να είστε έτοιμοι.
Η αναγέννηση δεν θα προέλθει μέσα από την άνεση. Θα προέλθει από τη στιγμή που θα πάψουμε να νιώθουμε άνετα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου