Κάποτε τον είχε χαρακτηρίσει ως «μία από τις πιο ελεεινές φιγούρες της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής».
Μάλλον πρέπει να είχε τα νεύρα του την ημέρα εκείνη ο κ. Μελανσόν. Εξάλλου δεν ξέρουμε πώς ακριβώς μετέφρασαν τη δήλωσή του για να την καταλάβει ο ενδιαφερόμενος «ελεεινός», ο κ. Τσίπρας.
Αλλοι οι καιροί τότε. Και ο κ. Τσίπρας, στο πλαίσιο των εργασιών αναπαλαίωσης –rebranding στα ελληνικά–, είπε να ξεχάσει τα αρνητικά των ημερών και να θυμάται μόνο τα θετικά. Να θυμάται τη σοσιαλιστική αλληλεγγύη, τα τρυφερά αριστερά συναισθήματα και τις φωνές του πλήθους που ζητάει μια καλύτερη ζωή. Κι έτσι πήρε την απόφασή του και το καινούργιο του σακίδιο και πήγε στο Παρίσι για να συναντηθεί με τον Μελανσόν, του οποίου τα μυαλά έχουν πάρει αέρα –για καλό το λέω–, αφού οι δημοσκόποι θεωρούν ότι θα είναι ο εις εκ των δύο μονομάχων στις επερχόμενες εκλογές.
Hδη κινείται ως ανταγωνιστής του Τραμπ και διεκδικεί ρόλο ειρηνοποιού. Μόλις χθες πρότεινε δημοψήφισμα με το οποίο οι κάτοικοι του Ντονμπάς θα αποφασίσουν αν θέλουν να είναι Ρώσοι ή Ουκρανοί. Το δημοψήφισμα θα γίνει σε περιοχές που είναι υπό ρωσική κατοχή, όμως ως γνωστόν η δύναμη της ψήφου δεν φοβάται τις κάννες των όπλων.
Υποθέτω ότι για όλ’ αυτά και μερικά ακόμη για το μέλλον της Ευρώπης, του κόσμου και του σοσιαλισμού ήθελε ο κ. Τσίπρας να συναντηθεί με τον κ. Μελανσόν.
Ομως ο δύστροπος αυτός άνθρωπος, εκτός των άλλων είναι και Γάλλος. Είναι και μνησίκακος, δεν ξεχνάει την ημέρα που τον εξενεύρισε ο Τσίπρας και τον υποχρέωσε να τον αποκαλέσει «ελεεινό». Ηταν, αν δεν κάνω λάθος, η ημέρα της υπογραφής του τρίτου μνημονίου, το οποίο ο Τσίπρας και ο λαός του το έχει ξεχάσει, όμως το θυμάται ο Μελανσόν. Και έτσι δεν δέχθηκε να τον συναντήσει.
Κι όχι μόνο δεν δέχθηκε να τον συναντήσει, αλλά δεν δέχθηκε να παρελάσουν α λα μπρατσέτα, όπως κάποτε με την κ. Κωνσταντοπούλου. Και μ’ αυτήν έχει τσακωθεί, αλλά είμαι βέβαιος ότι σ’ αυτήν την περίπτωση δεν φταίει ο Μελανσόν.
Κοινώς δεν του επέτρεψε να συμμετάσχει στην παράταξη του κόμματός του στη διαδήλωση. Στριμμένος Γάλλος και αριστερός, είναι να μη σου τύχει. Ευτυχώς βρέθηκαν κάτι πονόψυχοι συνδικαλιστές και του επέτρεψαν να παρελάσει μαζί τους ως συνδικαλιστής κι αυτός. Δεν ξέρω αν κατάλαβαν ποιος είναι, αλλά του φέρθηκαν ανθρώπινα, για ορισμένους μάλλον εντυπωσιασμένοι από το σακίδιό του. Κι όταν τον ρώτησαν πού εργάζεται, αυτός απάντησε «factory ELAS».
Μέσα στη φασαρία της διαδήλωσης άκουσε κάποιον να φωνάζει το όνομά του.
Επιτέλους, σκέφτηκε, τον αναγνώρισαν, και έβγαλε από το σακίδιο τον λόγο που του είχαν ετοιμάσει για να εκφωνήσει.
Ωσπου διαπίστωσε ότι αυτός που τον φώναζε ήταν …
ο Πάνος Καμμένος, ο οποίος συμμετείχε στη διαδήλωση με τους μαθητές του λυκείου ζητώντας καλύτερη εκπαίδευση.
Και έτρεξε να κρυφτεί αποφασισμένος να δώσει τη μάχη για τη δεύτερη θέση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου