ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Tης ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΔΟΥΣΗ
Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στη Γαλλία για να συμπαρασταθεί στους διαδηλωτές, με σακίδιο Montblanc των 1.600 ευρώ στην πλάτη του.
Αρχικά, ευτυχώς που δεν του το έκλεψαν. Διότι εκείνοι στους οποίους πήγε να συμπαρασταθεί υποτίθεται ότι είναι οι οικονομικά ασθενέστεροι. Και το συνδικάτο στο οποίο φωτογραφήθηκε, εκπροσωπεί ανθρώπους που τόσα βγάζουν δουλεύοντας έναν μήνα σε εργοστάσια.
Αλλον έναν καλό μισθό κοστίζει το μπουφάν που φορούσε. Για τα υπόλοιπα δεν ξέρουμε.
Είναι κακό να έχει ένας πολιτικός της Αριστεράς σακίδιο των 1.600 ευρώ;
Οχι απαραιτήτως. Κακό είναι να το φλεξάρει. Και ιδιαίτερα να το φλεξάρει όταν πηγαίνει να διαδηλώσει κατά της ακρίβειας και της κοινωνικής ανισότητας. Δεν θα ξαναμάθουμε τα βασικά τώρα. Και αυτά είναι εντελώς βασικά.
Υπήρξαν διάφορα επιχειρήματα προς υπεράσπιση του Αλέξη Τσίπρα και του σακιδίου του, όπως για παράδειγμα ότι ο Κάστρο φορούσε Rolex. Δύο ταυτόχρονα, μάλιστα, ένα σε ώρα Αβάνας και ένα σε ώρα Μόσχας, όπως λέει ο μύθος. Είχε χαρίσει άλλα δύο στον Τσε και μερικά ακόμη σε διάφορους επιτελείς του. Ο ίδιος υποστήριζε ότι ήταν αξιόπιστα για τον συντονισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Αθάνατος ο καπιταλισμός, ακόμη και στο αντάρτικο.
Ενα σακίδιο Montblanc είναι εξίσου αξιόπιστο όταν πηγαίνεις στη μάχη εναντίον του κακού καπιταλισμού που το παράγει. Διασφαλίζει, ανάμεσα στα άλλα, ότι θα σε κράξουν άγρια και μετά θα έχεις να λες ότι σε χτυπάει το σύστημα. Και βέβαια, ότι θα σε υπερασπιστούν διάφοροι εύποροι αριστεροί, που θα κάνουν κυρίως δικές τους προβολές.
Το πρόβλημα δεν είναι να έχεις τα χρήματα, όμως.
Το πρόβλημα είναι να ξεχνάς τη σημασία των συμβολισμών. Ειδικά όταν είσαι ο Αλέξης Τσίπρας και έχεις χρησιμοποιήσει στο φουλ τούς συμβολισμούς για να εκλεγείς το 2015.
Καλώς ή κακώς, το σακίδιό του συμβολίζει αυτό ακριβώς που ο ίδιος αντιμάχεται: την κοινωνική αδικία, την εκμετάλλευση, τη συσσώρευση πλούτου και τα λοιπά. Είναι ντροπή, λοιπόν, να το κρατάει στη συγκεκριμένη συγκυρία. Οχι επειδή ως αριστερός δεν θα έπρεπε να το αγοράσει, αλλά επειδή είναι τεράστια επικοινωνιακή κουταμάρα να το πάρει μαζί του στις διαδηλώσεις.
Γενικά το σακίδιο την έκανε τη δουλειά του: ο Τσίπρας δέχθηκε επίθεση για το συγκεκριμένο θέμα από τον Νίκο Καρανίκα, πρώην στενότατο συνεργάτη του που μετά πήγε με τον Κασσελάκη και εσχάτως προσεγγίζει τη Νέα Δημοκρατία, σταθερός άνθρωπος φαίνεται αυτός. Την ανάρτησή του έκανε repost ο Αδωνις Γεωργιάδης.
Ακολούθησαν οι υπερασπιστές του δικαιώματος του Τσίπρα να κρατάει Montblanc και οι «δεν είναι αυτά τα σημαντικά».
Ποια είναι τα σημαντικά;
Οτι θα φορολογήσει ο Τσίπρας τον «μεγάλο πλούτο». Αυτούς που ψωνίζουν Montblanc δηλαδή;
Οτι θα πολεμήσει τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, που αναπαράγει σε δημόσια θέα;
Ενα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα είναι πού ακριβώς τοποθετεί ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας τον εαυτό του στην κοινωνική διαστρωμάτωση που περιγράφει.
Δεν είναι μόνο ζήτημα φορολόγησης ή μη του πλούτου.
Είναι, κυρίως, ζήτημα...
πολιτικής αξιοπιστίας όταν μιλάς εξ ονόματος ανθρώπων με τους οποίους η δημόσια εικόνα σου δημιουργεί τόσο μεγάλη απόσταση.
Το ίδιο το σακίδιο του Αλέξη Τσίπρα δεν είναι το πρόβλημα.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Τσίπρας φαίνεται να μην καταλαβαίνει γιατί το σακίδιο γίνεται πρόβλημα. Οπου σακίδιο, μπορείτε να βάλετε πισίνες, αυτοκίνητα, ταξίδια κ.λπ. Και όπου Τσίπρας, διάφορους αριστερούς πολιτικούς.
Η Montblanc πάντως διαφημίστηκε, όχι ότι το χρειάζεται κιόλας. Εξάλλου το κοινό της και το κοινό στο οποίο απευθύνεται ο Αλέξης Τσίπρας δεν ταυτίζονται.
Το λέω επειδή ψάχνω κι εγώ σακίδιο τον τελευταίο καιρό. Και δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι με μόλις δύο μηνιάτικα μπορώ να κάνω statement κατά της κοινωνικής αδικίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου