Πολλοί, μα πάρα πολλοί άνθρωποι, δεν καταλαβαίνουν πώς μπορώ να είμαι τόσο αισιόδοξος.
Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας μιλήσω για κάτι που έχουν κοινό όλοι οι σπουδαίοι αθλητές: την οπτικοποίηση (visualization).
Πριν από έναν τελικό, ένας πρωταθλητής δεν αναπαράγει στο μυαλό του το σενάριο της ήττας. «Βλέπει» τον αγώνα. Κάθε κίνηση, κάθε στροφή, τη γραμμή του τερματισμού, τη νίκη. Το έχει ζήσει εκατοντάδες φορές στο μυαλό του, πριν το ζήσει στην πραγματικότητα. Ο Μάικλ Φελπς το έκανε αυτό κάθε βράδυ, πριν κοιμηθεί. Δεν πρόκειται για μαγική σκέψη, αλλά για προετοιμασία: ο εγκέφαλος κατευθύνεται εκεί που τον κατευθύνεις εσύ.
Σε επίπεδο ενός ολόκληρου λαού, αυτό έχει όνομα. Ο κοινωνιολόγος Robert Merton το ονόμασε «αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Όταν αρκετοί άνθρωποι μοιράζονται μια πεποίθηση, αυτή αλλάζει τον τρόπο που δρουν, και οι πράξεις αυτές καταλήγουν να δημιουργούν ακριβώς την πραγματικότητα που προέβλεπε η πεποίθηση.
Η απαισιοδοξία λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, απλώς αντίστροφα. Μια χώρα που πιστεύει ότι έχει τελειώσει, συμπεριφέρεται σαν μια χώρα που έχει τελειώσει — και τελικά, όντως τελειώνει.
Ας είμαστε, λοιπόν, ειλικρινείς. Έχουμε απέναντί μας εξαιρετικά ισχυρές δυνάμεις με τεράστια αδράνεια. Δεκαετίες κρατισμού, παραίτησης και ενοχών. Αυτά δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη.
Κοιτάξτε όμως τη συνολική εικόνα.
Η Αργεντινή επιλέγει να σπάσει τα δεσμά δεκαετιών κρατιστικής αποτυχίας.
Ο Μusk σπάει τα λουκέτα στην ελευθερία του λόγου, στον μεγαλύτερο δημόσιο χώρο του κόσμου.
Η Πολωνία που ορθώνει ξανά το ανάστημά της.
Και από την άλλη πλευρά, οι παγκοσμιοποιητικές ελίτ βρίσκονται σε πλήρη παρακμή· δεν πείθουν πλέον κανέναν — και το γνωρίζουν.
Υπάρχουν όλοι οι λόγοι για να είμαστε αισιόδοξοι.
Κι αν ακόμα το πιστεύετε μόνο κατά το ήμισυ, κάντε τους υπολογισμούς. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε 20% πιθανότητες νίκης. Η μόνη έξυπνη κίνηση είναι να εστιάσουμε σε αυτό το 20% και να δώσουμε τα πάντα. Μη σπαταλήσετε ούτε δευτερόλεπτο σκεπτόμενοι το υπόλοιπο 80%. Γιατί τη στιγμή που πιστεύετε ότι έχετε χάσει, είναι η στιγμή που όντως έχετε χάσει. Πάντα. Στον αθλητισμό, στις επιχειρήσεις, στην ιστορία.
Αυτό είναι, λοιπόν, ένα κάλεσμα προς όλους όσους επιθυμούν ένα αξιοπρεπές μέλλον: παραμείνετε αισιόδοξοι και εστιάστε σε ό,τι πραγματικά ωθεί τα πράγματα προς τα εμπρός.
Καταγγείλετε την τεχνοκρατική Ευρώπη, τον Μacron, τον «νοητικό κομμουνισμό», τον κρατισμό που πνίγει τα πάντα.
Μιλήστε στους νέους. Εξηγήστε τους ότι έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από ένα αριστερόστροφο σύστημα, ότι ο Mélenchon είναι ένας κυνικός που τρέφεται από τον θυμό τους, χωρίς να τους προσφέρει ποτέ τίποτα.
Μπείτε στη μάχη. Αλλά πολεμήστε με χαμόγελο, όχι με την οργή των ηττημένων.
Και πάνω απ’ όλα…
μην πέσετε ποτέ στον κυνισμό. Αυτό είναι το πραγματικό δηλητήριο. Ο κυνικός δείχνει να έχει καθαρή αντίληψη, αλλά στην πραγματικότητα έχει παραιτηθεί πριν καν ξεκινήσει, και θέλει να παραιτηθείτε κι εσείς μαζί του.
Είστε το άθροισμα των ανθρώπων με τους οποίους περνάτε τον χρόνο σας.
Αν περιβάλλεστε από κυνικούς, απαισιόδοξους ανθρώπους, προσπαθήστε να τους αλλάξετε. Κι αν παραμείνουν κυνικοί, απομακρυνθείτε. Η ενέργειά σας είναι πολύ πολύτιμη.
Αν ο καθένας μας οραματιστεί τη νίκη και δράσει καθημερινά ώστε να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητες να κινηθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση, τότε θα κινηθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση. Όχι από θαύμα. Αλλά μέσω της συσσώρευσης προσπαθειών.
Ξαναβρείτε την αισιοδοξία σας. Να είστε περήφανοι που είστε Γάλλοι. Περήφανοι που ανήκετε στη Δύση. Αγωνιστείτε ώστε κάθε δυτική χώρα να διαφυλάξει τον πολιτισμό της, την ιστορία της, όλα όσα την καθιστούν μοναδική.
Οραματιστείτε τη νίκη. Θα νικήσουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου