"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ακόμα να βγείτε με τις μαντήλες στους δρόμους σύντροφοι ?

 

 

 






 





 
 

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ - ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Όταν ο εθνικός μας σουργελοξεφτιλαράς το έπαιζε επαναστάτης με μαντίλι υπέρ της Παλαιστίνης.

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Καμαρώστε τα "ασυνόδευτα" ισλαμοφασισταριά που ταϊζετε με τους φόρους σας... (Εορτασμοί καθαρμάτων που αιτούνται άσυλο σε ελληνικούς καταυλισμούς για την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ)

 

 


 



ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Ισλαμικά παλαιστινιακά κτήνη σε οίστρο!

 

 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ - ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Παλαιστίνιων ισαλαμοκαθαρμάτων κτηνωδίες


 

 

 

Σαν σήμερα (8/10/ΧΧΧΧ)

 

1827: Ο τριεθνής στόλος υπό τους ναυάρχους Ερρίκο Δεριγνί, Εδουάρδο Κόδριγκτον και Λογγίνο Χέιδεν κατατροπώνει τον τουρκοαιγυπτιακό του Ιμπραήμ έξω από το Ναβαρίνο και ανοίγει το δρόμο για την ελληνική ανεξαρτησία.

1871: Ξεσπά η μεγάλη φωτιά του Σικάγου, από την οποία 300 άτομα έχασαν τη ζωή τους, 17.500 κτίρια καταστράφηκαν και 90.000 άνθρωποι έμεινα άστεγοι, ενώ οι ζημιές που προκλήθηκαν ξεπέρασαν τα 200 εκατομμύρια δολάρια.

1912: Απόβαση ελληνικών ναυτικών δυνάμεων στο Μούδρο της Λήμνου και απελευθέρωση της νήσου.

1958: Ο σουηδός δρ. Άκε Σένινγκ εμφυτεύει στον ασθενή Άρνε Λάρσον τον πρώτο βηματοδότη, ο οποίος είχε εφευρεθεί στις αρχές του ίδιου χρόνου από τον επίσης σουηδό Ρούνε Έλμκβιστ.

1982: Το κομουνιστικό καθεστώς της Πολωνίας απαγορεύει όλα τα εργατικά συνδικάτα, ανάμεσά τους και την «Αλληλεγγύη».

1987: Πεθαίνει ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, διαπρεπής πολιτικός και φιλόσοφος, Πρόεδρος της Δημοκρατίας από το 1975 έως το 1980.

1992: Πεθαίνει ο Βίλι Μπραντ, καγκελάριος της Γερμανίας κατά το διάστημα 1969-1974 και «αρχιτέκτονας» της πολιτικής της ύφεσης (Ostpolitik) -το άνοιγμα, δηλαδή, της Δύσης στην τότε κομμουνιστική Ανατολή- κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Ειρήνης το 1971.






2017 Αφήνει την τελευταία της πνοή  η συγγραφέας Λούλα Αναγνωστάκη.

 

 


2019:  Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών, ο θρυλικός «Αποδυτηριάκιας», δημοσιογράφος Κώστας Καίσαρης

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: «Σαμπάνια, χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη». - Ο Βελουχιώτης με τους μαυροσκούφηδες κάλπαζε στη Wall Street

Του Σάκη Μουμτζή


Ο νέος αρχηγός -που όπως είπε έχει τόσα λεφτά ώστε δε χρειάζεται να ξαναδουλέψει -εκδήλωσε προχθές τον θαυμασμό του προς τον Άρη Βελουχιώτη, λέγοντας πως είναι μια φυσιογνωμία που τον εμπνέει.  

Πώς το λέγαμε; «σαμπάνια, χαβιάρι και Βελουχιώτη Άρη». 

Το είχαμε ξεχάσει και ευτυχώς έχουμε τον Κασσέλ που μας το θύμισε.

Να ξεκαθαρίσω πως επιβάλλεται να εμπνέεσαι από τον Βελουχιώτη, αν θέλεις να καταθέσεις τα αγωνιστικά σου διαπιστευτήρια ή αν σου λείπουν αγωνιστικές εργατοώρες. Είναι ένα σύμβολο της Αριστεράς, ένας μύθος για αυτόν τον χώρο, ασχέτως αν υπήρξε ένας ειδεχθής εγκληματίας.  

Τα προβλήματα αρχίζουν όταν θαυμάζεις -ή λες ότι θαυμάζεις - συγχρόνως και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, έναν απηνή διώκτη των κομμουνιστών. 

Εδώ ο πιτσιρικάς νομίζει πως θα μας πιάσει αμερικανάκια. Σύντροφε, διαλέγεις και παίρνεις. Ή τον Λευτεράκη ή τον Άρη. Αν οι σύμβουλοί σου σού υπαγόρεψαν να πατάς μονίμως σε δύο βάρκες, έπρεπε να σου πουν και τη συνέχεια. Τι τύχη έχουν αυτοί που πατούν σε δύο βάρκες.

Μια και μίλησα για συμβούλους, όλα τα λεφτά η αγωνιώδης έκφραση του κ. Καλπαδάκη -ενός εκ των συμβούλων του ηγέτη- όταν έδειχνε στον Κασσέλ πώς στέκονται σε στάση προσοχής, διότι ο Στέφανος είχε μαύρα μεσάνυκτα. Βέβαια, ο μικρός έμαθε αμέσως και στήθηκε σωστά. Αυτό ήταν ευκολάκι.

Τελικά, όλοι εμείς οι εκτός Αριστεράς θα πρέπει να τον βλέπουμε με μια συμπάθεια και μια συγκατάβαση-εξάλλου μας προσφέρει άφθονο υλικό για σχολιασμό και πολύ… γέλιο- και ας αφήσουμε το έργο της αποκαθήλωσής του στους συντρόφους.

«Ο Κασσελάκης είναι ένα άτομο εντελώς άσχετο με την Αριστερά, αλλά και με την ελληνική πολιτική, κάτι σαν πολιτικό UFO… γύρω από τον Κασσελάκη έχει συσπειρωθεί ‘ο,τι χειρότερο εύρισκε κανείς στο στρατόπεδο των «προεδρικών του Τσίπρα. Πρόσωπα γραφικά ή τοξικά που συνέβαλαν τα μέγιστα στην ενίσχυση και διατήρηση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου…».

Όλα τα παραπάνω δεν τα γράφει κάποιος από τη Φρουρά ή από το αντι -ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο.  

Αριστερός τα γράφει-και μάλιστα από τα ηχηρά ονόματα, με σημαντική ιστορία στην ανανεωτική Αριστερά- που πονά για την κατάντια του χώρου του. Γιατί το «φύτεμα» Κασσελάκη προκάλεσε υπαρξιακά προβλήματα σε πολλούς αριστερούς που είχαν καταστήσει την πολιτική τους στράτευση βασικό στοιχείο της ταυτότητάς τους. Και την στράτευση ο αριστερός -δεν αναφέρομαι στον απλό ψηφοφόρο- τη βιώνει δραματικά, μέσα σε μια φαντασιακή ιεροτελεστία.

Όταν καταρρέει ηθικά, για λόγους έξω από τη θέλησή του, το κόμμα στο οποίο πίστεψε- η κυβερνώσα Αριστερά- συντρίβεται και ο εσωτερικός του κόσμος. Η ταυτότητά του τίθεται εν αμφιβόλω. Πρέπει, ευρισκόμενος ενώπιος ενωπίω, να επανακαθορίσει τις σχέσεις του με έναν χώρο με τον οποίον ήταν δεμένος από τα πρώτα χρόνια της νεότητάς του. Μια όντως δύσκολη, για να μην πω οδυνηρή, διαδικασία, καθώς η στράτευση αποτελεί βίωμά του.

Δεν είναι τυχαίο που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η «καλή» βία και η αριστερή υποκρισία (Θα σας πω ένα μυστικό: 100 χαστούκια να έδινε ο Μπεος, πάλι την Κυριακή θα σαρώσει. Γιατί οι Βολιώτες θυμούνται αυτούς που προηγήθηκαν, τους ρεμπεσκέδες πουθενάδες της «προόδου»)

 

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Εντάξει, ο Μπέος δεν έχει κάνει διδακτορικό πάνω στον Αλτουσέρ. Υποψιάζομαι πως κάθε απόγευμα στις 5 δεν πίνει τσάι με γεύση περγαμόντο, κρατώντας το φλιτζανάκι με σκερτσόζικα τεντωμένο το μικρό δαχτυλάκι, τρώγοντας κουλουράκια βουτύρου. Είναι και αθυρόστομος, ομιλεί συχνά την γαλλικήν – όχι της Σορβόνης, την άλλη, τη λιμανίσια. Και επειδή τον έχω δει και από κοντά, είναι θηριώδης, σαν βορειοαμερικανική αρκούδα γκρίζλι – είναι τύπος που μπορεί να αποδειχθεί πολύ ανθυγιεινό να τον προσβάλεις.

Ξέρω, όμως, και κάτι άλλο. Εζησα στον Βόλο για λίγους μήνες το 1990 ως ΔΕΑ, στο 505 Τάγμα Πεζοναυτών, τον επισκέφθηκα τα επόμενα χρόνια για να δικάσω ή πηγαίνοντας στο Πήλιο, οπότε έχω δει την πόλη προ και μετά Μπέου.  

Αυτή λοιπόν η αρκούδα, που σοκάρει τους ντιντήδες, κάνει δουλειά. Θα έπρεπε να μαζεύει όλους τους κουλτουριαραίους αυτοδιοικητικούς από όλη την Ελλάδα και να τους μάθει πώς αλλάζεις και φροντίζεις την πόλη σου, πώς την κρατάς καθαρή, πώς αντιμετωπίζεις το κυκλοφοριακό, την ασυδοσία των άπλυτων φρικιών, πώς λύνεις προβλήματα με το σπαθί. Στο «τσακ μπαμ». Αυτό που συνέβη με την απίστευτη βροχόπτωση και την πλημμύρα ήταν εκτός των αρμοδιοτήτων του, πέρα και πάνω από τις δυνάμεις του. Ο,τι ανήκει στην αρμοδιότητα του δήμου το έχει «στην πένα».

Τι έγινε, λοιπόν; 

Εγινε ένα επεισόδιο, δέχτηκε υβριστική επίθεση από πολίτη και τον χαστούκισε. Λυπηρό, αλλά και ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει την άρση του αξιοποίνου, όταν έχει προηγηθεί συμπεριφορά του θύματος ιδιαίτερα σκληρή ή βάναυση. Στα μέρη μου, πάντως, αν βρίσεις τη μάνα κάποιου, κινδυνεύεις να τρέφεσαι με καλαμάκι για πολύ καιρό, αν είσαι τυχερός. 

Το θύμα, ωστόσο, ζήτησε συγγνώμη, και αυτό κάτι λέει. Η κατάσταση, με τη στημένη βιντεοσκοπούσα, ήταν «μονά ζυγά χαμένος». Αν δεν τον χαστούκιζε, θα ανέβαινε βίντεο με τίτλο «Αγανακτισμένοι πολίτες ξεφτιλίζουν τον Μπέο». Τον χαστούκισε και άρχισαν οι μυξοπαρθένες των ΜΜΕ και των κοινωνικών δικτύων να ωρύονται ότι «ο τραμπούκος Μπέος έδειρε πλημμυροπαθή». Το πράγμα έγινε βέβαια κωμικοτραγικό, διότι στη συνέχεια η αριστερίλα άρχισε να βρίζει τον πολίτη γιατί ζήτησε συγγνώμη και τους χάλασε το ωραίο στόρι.

Θα σας πω ένα μυστικό: 100 χαστούκια να έδινε ο Μπέος, πάλι την Κυριακή θα σαρώσει.  

Γιατί;  

Γιατί οι Βολιώτες θυμούνται αυτούς που προηγήθηκαν, τους ρεμπεσκέδες πουθενάδες της «προόδου», που ο Μπέος τούς έκανε να μοιάζουν βαλσαμωμένοι.

Διότι μόνο μια μούμια θα μπορούσε να κάνει λιγότερα κακά για τον Βόλο από αυτούς. Οι Βολιώτες ξέρουν ποιο παρεάκι εργολάβων έκανε κουμάντο, γιατί απλά προβλήματα δεν λύνονταν, και έπιασαν αράχνες επί όλων αυτών των αριστερών κοπριτών, που αν απλά καθόντουσαν στο δημαρχείο και παίζανε με τα χείλη τους ή ρίχνανε τα «κόκαλα» θα ήταν τουλάχιστον αβλαβείς. Κάνανε, όμως, τα νταραβέρια τους και η πόλη έμενε γκρίζα.
 

Και ποιοι, τάχα, σοκάρονται υποκριτικά; 

Αυτοί που θεωρούν την οργανωμένη βία θεμιτό πολιτικό μέσο, αυτοί που υποστηρίζουν τον φονιά 11 ανθρώπων, τον Κουφοντίνα, αυτοί που σιγοντάρουν τον Ρουβίκωνα, τους κουκουλοφόρους στα ΑΕΙ και στους δρόμους.

Τάχα κοκκίνισαν τα άδολα μαγουλάκια αυτών που επωνύμως δεν βρήκαν μια λέξη να πουν για τις δεκάδες φορές που δέχτηκαν επίθεση το βιβλιοπωλείο, το γραφείο, το σπίτι του Αδωνη, αυτοί που δεν είπαν λέξη ή «καταδίκασαν» με «ναι μεν, αλλά» το λιντσάρισμα του Κωστή Χατζηδάκη, τη βόμβα στο γραφείο μου, ενώ ήμουν μέσα, τη βόμβα στο σπίτι του Θάνου Τζημερου, ενώ ήταν εκεί με την οικογένειά του, αυτοί που αισχρά σιώπησαν στην απόπειρα δολοφονίας του 78χρονου Σωτήρη Μεταξά. Σοκαρίστηκαν τα σκουπίδια, αυτοί που δικαιολογούν τη βία κατά πολιτικών αντιπάλων, κατά Αστυνομικών, τους βανδαλισμούς στους δρόμους και σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία. Ελάχιστοι από αυτούς καταδικάζουν επωνύμως και με μισόλογα. Ανωνύμως και ψευδωνύμως, στα κοινωνικά δίκτυα, εκεί όπου ξεδιπλώνονται όλη η μαυρίλα και η μπίχλα του αριστερόστροφου φασισμού, εκεί πάνε οι απειλές, οι ύβρεις και οι Πηγάδες σύννεφο.

Γιατί;  

Γιατί μετά την Πηγάδα ακολούθησε ο Γράμμος, χάσανε. Και αυτό τρελαίνονται που δεν μπορεί να αλλάξει. Αλωνίζουν στον δημόσιο λόγο, αλλά, φευ, το σκορ στο ταμπλό της Ιστορίας δεν αλλάζει. Οπως δεν αλλάζει το βαθύ μίσος τους κατά της Ελλάδας, της Ιστορίας και των συμβόλων της, όπως δεν αλλάζει η βαθιά αντιδημοκρατική νοοτροπία τους, η πίστη στη βία, αφού όλη η γιαχωβίτικη αίρεσή τους βασίζεται στο μίσος και στον κοινωνικό φθόνο. Αυτό που βλέπετε στα κοινωνικά δίκτυα είναι το αληθινό πρόσωπο της αριστεράς – μίσος, ψεύδος, ανθελληνισμός, προτροπή σε βία κατά των αντιπάλων και διαστροφή της αλήθειας, με μαφιόζικη υποστήριξη των δικών τους, ό,τι κι αν κάνουν.

Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε επίμονοι και ανελέητοι στην αποκάλυψη του αληθινού προσώπου τους, της υποκρισίας τους και του βδελυρού μηδενισμού τους, της πιο επικίνδυνης μορφής φασισμού, που είναι ο αριστερόστροφος, ο κόκκινος φασισμός των υποκριτικών σταλινοπαρθένων, που...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΒΛΑΧΟ-ΔΗΜΑΡΧΟ-ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Υποψήφια Δήμαρχος Αθηναίων Ελένη Παπαδοπούλου (μια σοβαρή πατριωτική υποψηφιότητα που αξίζει να στηρίξετε) εξηγεί πως ο ανεκδιήγητος σουργελοψωναράς Μπακογιάννης γέμισε λαθρομετανάστες την Αθήνα!

 


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αναψαν τα τηλέφωνα

 

Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Σε λίγο θα γυρίσω στις διορθώσεις, όμως ένα πράμα μου τριγυρίζει στο μυαλό. Πρέπει, λέει, να τον ψηφίσουμε για το καλό μας. 

 Ήταν η τρίτη κυρία που με πήρε τηλέφωνο. Αυτόν τον συγκεκριμένο. Πρέπει. Το είπε αργά και επιτακτικά. Για το καλό μας.  

Είχα μια σειρά από ερωτήσεις. Τί τον έχει τον τύπο και μαλλιάζει η γλώσσα της στα τηλέφωνα, πού το ξέρει εκείνη το καλό μας και ποιά νομίζει ότι είναι που θα πει στους άλλους τί να κάνουν.

Το ξανασκέφτομαι τώρα και μάλλον λέω το έχει σπουδάσει το πράγμα. Θράσος απλό και αφραγκία δεν είναι (άραγε πώς να πληρώνεται; με τον αριθμό των κλήσεων, με τον αριθμό των κλήσεων που δεν της το κλείνουνε στα μούτρα, με τον αριθμό θετικών ανταποκρίσεων: ναι, ναι αυτόν θα ψηφίσουμε, τον σωτήρα μας!). Το έχει σπουδάσει γιατί τα λέει απλά, αργά κι έτοιμη να σου βάλει τα δυό της χέρια στο λαρύγγι. 

Έπειτα, εκείνο να απολύτως δημοκρατικό «να ψηφίσουμε». Μας βλέπει. Θέλει να ψηφίσουμε μαζί της, ό,τι κι αυτή, δηλαδή το σωτήρα μας. Για το καλό μας, για το καλό της δεν έχει σημασία. Το καλό της είναι καλό μας. Αφού μας το λέει. Πρέπει.  

Τα χέρια της είναι παχουλά με πολλά δαχτυλίδια. Κάνουν την πίεση πιο αισθητή.

Ανήκει στα μετόπισθεν που βαστάνε την εμπροσθοφυλακή. Κονταροχτυπιέται με άλλες λιγότερο αποφασιστικές, που έχουν δουλέψει λιγότερο τα λόγια. Την τρίτη φορά που θα πει στη γιαγιά «την Κυριακή έχουμε εκλογές. Είναι κρίσιμες. Παίζονται πολλά. Πρέπει να ψηφίσουμε τον τάδε για το καλό μας. Τό’ πιασες ή να το πάμε από την αρχή;”. Eκείνη σαν υπνωτισμένη θα πει, «ναι τό’πιασα, τον τάδε, για το καλό μας».

Στη γειτονιές των ανθρώπων που παρενοχλεί η αυταρχική κυρία, τα πεζοδρόμια μυρίζουν και οι άνθρωποι πηδάνε πάνω από τα σκουπίδια. Περιμένουν τρία τέταρτα το λεωφορείο για τη δουλειά τους. Πρέπει να πληρώνουν τα πάντα, ακόμα και τα απλά τα πράγματα που δίνει η φύση. Ένα πράσινο φύλλο, λίγο αέρα, λίγη ησυχία. Να μην πούμε τις πολυτέλειες, όπως έναν όμορφο τοίχο απέναντι, ένα φανάρι που να μη θυμίζει ζούγκλα. 

Η κυρία δεν ζει σε λαϊκή πολυκατοικία, ούτε σε λαϊκή γειτονιά, ή αν ζει το κρύβει γιατί έχει βάλει πλώρη γι’ αλλού. Μαζί με το σωτήρα θα σωθεί κι αυτή και θ’ αφήσει τους άλλους να βρωμάνε. Στην πόλη που θα γίνει Κυανή Ακτή, στην πόλη που θα γίνει Ριβιέρα, Ίμπιζα, τα πάντα εκτός από τον ωραίο εαυτό της, τα ψόφια ζώα σαπίζουν μαζί με τα πεταμένα κουφώματα και τις απροσδιόριστες σακούλες. Τα απομεινάρια της ιστορίας της λιώνουν μαζί με τα σκουπίδια και κάτω από χαιρέκακα γέλια των εργολάβων και υπεργολάβων που πιαστήκανε τα χέρια τους να δίνουν μίζες και μπλέχτηκαν τα τεφτέρια τους ποιός παίρνει τί και για λογαριασμό ποιανού.

 Όχι στο τηλέφωνο, όχι στο τηλέφωνο, μολύβι και χαρτί, μολύβι και χαρτί. Για το γαμπρό είπαμε τα παίρνει η πεθερά ή το ανάποδο; Όχι ρε ζώον, τα παίρνει ο πρώην συνεργάτης της πεθεράς. Κι αυτοί μετά τα βρίσκουν μεταξύ τους. Γράψτα μην μας κάψεις.

Θα γίνει Ίμπιζα η πόλη των ταλαιπωρημένων, των απηυδισμένων, των σιωπηλών ανθρώπων. Πολύ φοβάμαι πως όχι. Η ωραία της ζωή και η σπιρτάδα της θα είναι ανάμνηση που θα την πλάθουν όπως θέλουν, αλλά κυρίως γλυκερά, άνεργοι που οργανώνουν ευφάνταστες θεματικές ξεναγήσεις. Θα βουλιάξει για λίγο καιρό ακόμα στην αδιαφορία, μέχρι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πάμε στις κάλπες χωρίς κομματικούς οπαδισμούς

 


Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

αυτοδιοικητικές (οι) 1. εκλογές για την ανάδειξη των μελών των οργάνων της τοπικής αυτοδιοίκησης «ο Κώστας δεν είναι κάνα κορόιδο και στις αυτοδιοικητικές εκλογές φροντίζει να μην είναι υποψήφιος στον δήμο που ζει» 2. θέμα που, ενώ είναι ιδιατέρως σημαντικό, δεν απαχολεί την επικαιρότητα «λίγα θέματα είναι τόσο αυτοδιοικητικές εκλογές όσο αυτό των εκατοντάδων συμπολιτών που χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της απροθυμίας επιβολής του ΚΟΚ»

Δεν θυμάμαι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που να έχουν απασχολήσει λιγότερο την επικαιρότητα και τους ψηφοφόρους, οι οποίοι πρέπει οπωσδήποτε να βάλουν υπενθύμιση στο κινητό (ή ένα σημειωματάκι στην πόρτα του ψυγείου οι πιο παραδοσιακοί) για να μην ξεχάσουν να πάνε να ψηφίσουν την Κυριακή.  

Αυτό βέβαια δεν τις κάνει λιγότερο σημαντικές. 

Η επιρροή των τοπικών αρχόντων στην καθημερινότητα των πολιτών είναι πολύ μεγάλη για να μας αφήνει αδιάφορους η εκλογή τους. Γι’ αυτό όχι μόνο σας προτρέπω να πάτε οπωσδήποτε να ψηφίσετε, αλλά σας προτείνω και να αφήσετε τον κομματικό οπαδισμό στην άκρη. Ασχέτως της επιθυμίας της κυβέρνησης να βαφτεί ο χάρτης γαλάζιος και της προσδοκίας της αντιπολίτευσης για κάποιο μήνυμα που θα της δώσει κάποιες ελπίδες νεκρανάστασης, οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες θα καθορίζουν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής στις πόλεις και στα χωριά σας για τα επόμενα πέντε χρόνια. Είναι κρίμα να τους επιλέξουμε για άσχετο λόγο.

Ενα καλό κριτήριο επιλογής (ή μάλλον απόρριψης) είναι η ρύπανση που προκαλούν οι υποψήφιοι. Μου φαίνεται παλαβό να ψηφίσει κανείς τους υποψηφίους του ΚΚΕ, το οποίο κολλάει τις αφίσες του όπου βρει. Εκτός αν νομίζετε ότι μπορούν να βοηθήσουν άνθρωποι που τη σέβονται τόσο λίγο ώστε να τη γεμίζουν σκουπίδια για να διαφημιστούν.

Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος να ψηφίσει υποψήφιο δήμαρχο που δεν ζει στον δήμο τον οποίο φιλοδοξεί να διοικήσει. Δηλαδή κάποιον σαν τον σύντροφο Ζαχαριάδη, ο οποίος θέλει να γίνει δήμαρχος στην Αθήνα ενώ μένει, σύμφωνα με το βιογραφικό στο σάιτ του, στο Μαρούσι, πράγμα που τον κάνει γνώστη των θεμάτων που απασχολούν τους επισκέπτες της πόλης, αλλά όχι τους κατοίκους της.

Ελπίζω πάντως από Δευτέρα να μην γκρινιάζετε πάλι για τους κάθε λογής διάσημους και... σελέμπριτιζ που εξελέγησαν, παρότι είναι γνωστό ότι πρόκειται για τουρίστες και στην πολιτική και στην τοπική αυτοδιοίκηση.  

Από την άλλη...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πώς να ψηφίσουμε στις εκλογές της Κυριακής;

 


Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Μπορεί να μην το θυμάστε αλλά αύριο Κυριακή έχουμε εκλογές. Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δεν απασχολούν ιδιαιτέρως την επικαιρότητα (δηλαδή τα δελτία ειδήσεων) αλλά θα επηρεάζουν την καθημερινότητα μας για τα επόμενα 5 χρόνια, οπότε είναι κρίμα να μην ψηφίσουμε και ακόμα πιο κρίμα να ψηφίσουμε με κριτήρια άσχετα με αυτήν την καθημερινότητα.

Λογικό είναι να θέλει ο πρωθυπουργός το βράδυ των περιφερειακών-δημοτικών εκλογών να δει τη χώρα βαμμένη μπλε, λογικό είναι και η αντιπολίτευση να ελπίζει σε ανάσταση νεκρών με την ίδια στον ρόλο του Λάζαρου. Αυτό που δεν είναι λογικό είναι εσείς να συμμερίζεστε της επιθυμίες και τις ελπίδες του πρωθυπουργού και της αντιπολίτευσης και να ξεχνάτε πως η κάλπη των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν είναι ούτε κουτί παραπόνων ούτε μετρητής κυβερνητικής ισχύος. 

Αυτό που δεν είναι λογικό είναι να ψηφίσετε με κριτήριο οποιοδήποτε άλλο από το συμφέρον της περιοχής στην οποία ζείτε και ψηφίζετε. Καλώς ή κακώς, όποιο μήνυμα κι αν στείλουν οι εκλογές αυτής και της επόμενης Κυριακής αυτό που κυρίως θα κάνουν θα είναι να αναδείξουν τους πολιτικούς εκείνους που επηρεάζουν όσο λίγοι τη ζωή μας για τα επόμενα 5 χρόνια. 

Γι αυτό προτείνω:

1) Να εκφράσουμε την υποστήριξη ή την αποδοκιμασία στην κυβέρνηση στις βουλευτικές εκλογές και στις δημοσκοπήσεις. Διαφορετικά είναι σαν να υποστηρίζουμε ή να διαμαρτυρόμαστε αυτοτραυματιζόμενοι.

2) Να ψηφίσουμε ανθρώπους που ζουν στις πόλεις που φιλοδοξούν να διοικήσουν και να υπηρετήσουν και όχι τουρίστες που το σπίτι τους είναι προφυλαγμένο από τις συνέπειες των αποφάσεων τους. Δεν μπορώ ας πούμε να καταλάβω γιατί ο σύντροφος Ζαχαριάδης φιλοδοξεί να γίνει δήμαρχος μιας πόλης της οποίας δεν καταδέχεται να είναι κάτοικος (σύμφωνα με το σάιτ του μένει στο Μαρούσι) και πολύ περισσότερο γιατί κάποιος να ψηφίσει για δήμαρχο κάποιον που γνωρίζει τον δήμο ως επισκέπτης αλλά όχι ως μόνιμος κάτοικος. Το ίδιο ισχύει και για τους δημοτικούς και διαμερισματικούς συμβούλους. Καλό είναι να ψηφίσουμε ανθρώπους του δήμου και της γειτονιάς αντίστοιχα και όχι περαστικούς.

3) Να μη δώσουμε την ψήφο μας σε όσους...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οποια πέτρα κι αν σηκώσεις, ένας υποψήφιος

 

Της Λίλας Σταμπούλογλου

 Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 8ης Οκτωβρίου κατεβαίνουν 1.222 δημοτικοί συνδυασμοί και 78 περιφερειακοί. Οι υποψήφιοι ανέρχονται συνολικά σε 151.766. Μεταξύ αυτών, 63.906 είναι οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, 80.465 είναι οι υποψήφιοι στις δημοτικές κοινότητες και 7.395 είναι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι. Μπορεί να βρεις στα ψηφοδέλτια και δεκαοχτάρη, μπορεί και υπέργηρο, 102 ετών. Περίπου το 2% των Ελλήνων θα διεκδικήσει την ψήφο μας την Κυριακή. 

Πέντε εκατομμύρια ευρώ καταβλήθηκαν συνολικά για τα παράβολα που πληρώθηκαν και η καρδιά κάθε δήμου και περιφέρειας χτυπάει στον ρυθμό των απανταχού υποψηφίων. 

Σε κάθε μαγαζί που θα μπεις, από το ψιλικατζίδικο μέχρι το κομμωτήριο και το βιβλιοπωλείο, βλέπεις στοίβες τις κάρτες τους αραδιασμένες στον πάγκο. Θα σε πλησιάσουν να σου πιάσουν κουβέντα στο συνοικιακό καφέ. Να σε ενημερώσουν ότι θα κατεβούν υποψήφιοι και με ποιον. Επικοινωνιακοί σίφουνες γεμάτοι οράματα και υποσχέσεις, με θεαματικά πλάνα τετραετίας, τα οποία τους ακούς να αναλύουν κοιτώντας με συγκατάβαση. Δεν λέω για φίλους και γνωστούς υποψήφιους, με τους οποίους έτσι κι αλλιώς έχεις μια σχέση και θα σου μιλήσουν και για την υποψηφιότητά τους. Μιλάω για τους αγνώστους και σχεδόν γνωστούς σου, πρόσωπα που κάτι σου θυμίζουν, κάπου τα βλέπεις στη γειτονιά, αλλά δεν λέτε και πολλά ή δεν λέτε τίποτα. Τώρα θα θυμηθούν ότι υπάρχεις. Θα σε χαιρετήσουν. Θα σε πάρουν τηλέφωνο. Θα τους δεις να έρχονται καταπάνω σου χαμογελαστοί και φιλικοί, σαν να τα λέγατε από πάντα. 

«Παλιός συμμαθητής, γείτονας. Δεν μου έλεγε ούτε “καλημέρα”, αλλά τώρα που κατεβαίνει με τον τάδε κοντοστέκεται στον δρόμο όταν με βλέπει, ρωτάει “τι κάνει η οικογένεια;”, μου πρότεινε να πάμε και για καφέ» ωρυόταν ένας φίλος τις προάλλες. Εξαλλος. Τον καταλαβαίνω. Αχαρο πράγμα να σε θυμούνται όταν τους συμφέρει. Και είναι τόσο προφανές ότι έτσι γίνεται, που απορείς πού βρίσκουν το θράσος μερικοί να το κάνουν. 

Τα αστεία για τους υποψηφίους πάνε κι έρχονται στις παρέες της ζωής και του διαδικτύου. Η αλήθεια είναι ότι βλέπεις πολλά διαμαντάκια να ζητούν την ψήφο σου. Και οι προεκλογικές καμπάνιες αρκετών είναι για γέλια και για κλάματα. Ασφαλώς και θα κάνεις πλάκα με όλη αυτή την ασυναρτησία που σε καλεί να την ψηφίσεις. Και αναζητάς ανάμεσά της εκείνους που, όντως, κάτι μπορούν να προσφέρουν. Δύσκολο έργο όταν έχεις απέναντί σου τόσο πολλές επιλογές. 

Σε κάθε αυτοδιοικητικές εκλογές το έργο επαναλαμβάνεται. Εμφανίζονται οι Μεσσίες της τοπικής κοινωνίας ζητώντας να τους σταυρώσεις στο ψηφοδέλτιο για τη σωτηρία σου.  

Κάποιοι το αξίζουν. Αγαπούν τον τόπο τους, θέλουν να φτιάξουν πράγματα στον δήμο τους, έχουν τις καλύτερες των προθέσεων. Βλέπεις στα μάτια τους τη θέληση και την ειλικρίνεια. Το τι θα κάνουν μετά, βέβαια, αν εκλεγούν και μπουν στις τοπικές αίθουσες των θρόνων, είναι άλλη ιστορία. Εκεί οι προθέσεις θα μετρηθούν με την πραγματικότητα και πολύ πιθανόν να τους ποδοπατήσει.  

Σε κάποιους, όμως, βλέπεις μόνο δύο λέξεις να διαγράφονται στο μέτωπό τους: συμφέρον και φιλοδοξία. Σε αρκετούς άλλους βλέπεις μια απελπισία. Αισθάνεσαι ότι είπαν: δεν βαριέσαι, ας κατεβώ. Μπας και πάει καλύτερα η δουλειά, μπας και κάνω καμια γνωριμία, μπας και βγω από τη μιζέρια μου. Δεν το κάνουν για τον τόπο τους, το κάνουν για τον εαυτό τους. 

Για να επανέλθουμε στους αριθμούς, η Βόρεια Ελλάδα έχει μεγάλη προεκλογική δραστηριότητα. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης αριθμεί τους περισσότερους συνδυασμούς, με την Κεντρική Μακεδονία να έρχεται δεύτερη. Οι άνδρες και σε αυτές τις εκλογές έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή, με 59,07% έναντι 40,93% των γυναικών. Και καθώς ο νέος νόμος έφερε μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων φέτος, στα εκλογικά κέντρα οι ψηφοφόροι θα μπουν πίσω από τα παραβάν με ψηφοδέλτια-παπύρους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Δήμου Ηρακλείου, όπου το ψηφοδέλτιο φθάνει τα 98 εκατοστά.  

Είναι πολλά τα ονόματα, δόλιε ψηφοφόρε. Ας ελπίσουμε να βρεις ανάμεσά τους τούς άξιους. Εκείνους που θα συνεχίσουν να σου λένε «καλημέρες» και μετά την Κυριακή. 

Γιατί είναι σίγουρο ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανέστη, τελικά οι λίγοι κερδίζουν!.. (366 υποψήφιοι!)

Κοινωνικό-πολιτικό πιπεράτο του Καθηγητή Πιπερόπουλου

 

     Δεν βρεθήκαμε από κοντά αλλά μιλήσαμε τηλεφωνικά με τον φίλο μου τον Ανέστη που μετά το καλημέρα, πρωί-πρωί με ρώτησε:

     «Γιώργο εσύ ως Πανεπιστημιακός δάσκαλος ίσως καταλαβαίνεις περισσότερα από εμένα καθώς εγώ ΔΕΝ καταλαβαίνω τα νούμερα δηλαδή τους αριθμούς και σε παρακαλώ να με φωτίσεις και μαζί τις φίλες και τους φίλους αναφ]γνώστες που σε διαβάζουν.»

     «Ανέστη σε παρακαλώ πες μου καθαρα τι σε απασχολεί και σε ποιούς αριθμούς ααφέρεσαι για να σου απαντήσω.»

     «Μαθαίνω Γιώργο ότι στην γενέγειρά μας, όπως και σε όλους τους Δήμους της Πατριδας μας, και σημειώνω ότι μου άρεσε το προχθεσινό σου άρθρο που φιλοξενήθηκε εδώ με τίτλο «Πατρίδα δεν είναι το Κράτος», οι αριθμοί των υποψηφίων Δημοτικών και Τοπικών συμβούλων όχι μόνο βγάζουν μάτι αλλά κυριολεκτικά τρελαίνουν ακόμη και τους πιο νηφάλιους συμπολίτες μας. Εδώ στην Κατερίνη μας και ο κ Κουκοδήμος και ο κ Ντούμος έχουν δημοσιεύσει κάτι καταλόγους με 366 άνδρες και γυναίκες υποψηφίους για δημοτικό/τοπικό αξίωμα!...»

     «Ανέστη αυτό το είδα και εγώ καθώς πολλοί γνωστοί αλλά και πολλοί άγνωστοι με πλησίασαν και μου έδωσαν τους λευκούς φακέλους με σταυρωμένα 4 ονόματα για Δημοτικούς δυμβούλους και άλλα για τοπικούς. Η αλήθεια είναι ότι από αυτούς των δύο μονομάχων αλλά και από λιγότερο γνωστούς συνδυασμούς οι Δημοτικοί Σύμβουλοι θα κατανεμηθούν με σειρά επιτυχίας σε ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ καμιά 35ρια ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ και ίσως άλλων τόσων ΤΟΠΙΚΩΝ...»

     «Γιώργο αυτό σημαίνει ότι από τους 366 σε κάθε συνδυασμό περισσότεροι από καμιά 300ριά  απλά θα λένε «είμαι πρώην υπιωηφιος /πρώην υποψηφια...»

     «Ανέστη η μόνη υπόθεση που μπορώ να κάνω είναι ότι πάρα πολλοί γν ωστοί καιάγνωστοι συμπολίτες και συμπολίτισες έχουν την ειλικρινή πρόθεσηη να συμμετάσχουν και να προσφέρουν αλλά τελικά η ΜΟΝΗ προσφορά που θα κάνουν είναι να προσθέσουν τα μέλη της οικογένειάς τους και μερικούς φίλους ως ψήφους στο τελικό άθροισμα που θα ΕΥΝΟΗΣΕΙ τους αρχηγούς των συνδυασμών και τους πολύ κολλητούς τους που θα κερδίσουν μια καρέκλα...»

     «Γιώργο ευχαριστώ για την απάντηση αλλά θα προσθέσω και το δικό μου ερώτημα-απάντηση: αυτός που εκλεγεί στη θέση του Δημάρχου θα ξεχάσει τους άνδρες και τις γυναικες που έτρεξαν για να εκλεγεί αυτός;»

     «Ανέστη...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Ηγέτες» σε τοπικό, περιφερειακό, Εθνικό, διεθνές επίπεδο…

 

Λακωνικό  πιπεράτο του Καθηγητή Πιπερόπουλου

 

     Εκλογές για την επιλογή τοπικών  και περιφερειακών «Αρχόντων» (μας αρέσει να τους αποκαλούμε «Ηγέτες») που διαμορφώνουν την καθημερινότητά μας  έχουμε στην Πατρίδα μας Ελλάδα αυριο Κυριακή 8 Οκτωβρίου, του πρωτόγνωρου σε πυρκαγιές και πλημμύρες, έτους 2023.

     Σε Εθνικό, Περιφερειακό και Παγκόσμιο επίπεδο στην Υφήλιο της τρίτης δεκαετίας του  21ου αιώνα που ταλανίστηκε βάρβαρα από την παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση του 2008, την παγκόσμια πανδημία υγείας με τεράστια οικονομική ουρά του covid-19, και στη συνέχεια εδώ και 19 μήνες εντελώς απροσδόκητα από τον αιφνίδιο Ρώσο-Ουκρανικό (κάποιοι αρχίζουν να τον λένε υβριδικό Ρώσο-Νατοϊκό) πόλεμο το ερώτημα που εκφράζει η κοινή γνώμη μορφοποιείται πλέον σε μια αμείλικτα απλή διατύπωση:

     Είναι τελικά ικανοί να χειρισθούν τις κρίσεις που μας ταλανίζουν σε Δημοτικά, Περιφερειακά, Εθνικά, Ηπειρωτικά και Διηπειρωτικά επίπεδα άνδρες και γυναίκες που επιλέγονται από «αόρατα» Κέντρα Εξουσίας «πριν από εμάς για εμάς» και εμείς με την καθοδήγηση αργυρώνητων ΜΜΕ (Μέσων Μαζικού Εκμαυλισμού) φορώντας της Κομματικές (δήθεν ιδεολογικές) παρωπίδες ψηφίζουμε διαλέγοντας...

 

ΣΥΡΙΖΑίικης ξεφτιλισμένης λούγκρας κωμωδία

 



 
 


ΣΥΡΙΖΑίικης ΚασσελοΛίτσας Πατέρα κωμωδία (Ο άνθρωπος είναι ασυναγώνιστο σούργελο_

 

 






 

ΣΥΡΙΖΑίικης Batman-o-σουργελαρόπληκτης ξεφτιλισμένης αριστεράς κωμωδία

 





 

ΣΥΡΙΖΑίικης αμερικανοτραφούς ΛΟΥΓΚΡΗΤΙΑΣ κωμωδία