Είδαμε μια νεαρή αριστούχα, στις ελληνικές παρελάσεις ντυμένη σαν τις γυναίκες από την Αραβία. Δεν ήταν μόνο η μαντίλα άλλα όλο το στυλ της.
Το Ισλάμ καμιά γυναίκα δεν σεβάστηκε ποτέ. Δεν μου αρέσει να είμαι αντί ισλαμιστής, να ρίχνω νερό στην υποκρισία διαφόρων κέντρων. Μετά από το Β! παγκόσμιο πόλεμο, οι μεγάλες χώρες είχαν ανάγκη την ανοικοδόμηση των ερειπίων του πολέμου. Έτσι ήρθαν οι πρώτοι εργάτες από τις αποικίες ή μην. Οι κοινωνικές υπηρεσίες των χωρών της Ευρώπης, λησμόνησαν για ευνόητους λόγους θέματα που αφορούσαν στην βελτίωση της ζωής των γυναικών των εργατών μουσουλμάνων. Οι γυναίκες στα σπίτια τους μέρα νύχτα με τα οικιακά, μεγάλωμα παιδιών και στην απόλυτη αμορφωσιά.
Η γυναίκα του Ισλάμ έχει χρέος να υπάρχει για τον άντρα.
Γι’ αυτόν εργάζεται μέρα νύχτα. Δεν είχε και δεν έχει κανένα δικαίωμα.
Θεωρείται εν τετάρτου αξίας του άντρα. Οι νομοθετικές ρυθμίσεις, δηλαδή, το Χοκιμ Σαρια της έχουν δώσει την βαθμίδα του δούλου.
Για τα δικαιώματά της, έστω στην Ευρώπη, δεν έχουν γίνει ουσιαστικά βήματα. Ως παράδειγμα, να μην έχει δυο ή τρεις γυναίκες ταυτόχρονα σε ένα σπίτι. Να ντύνονται οι γυναίκες, τα παιδιά τους στα πλαίσια του καθορισμένου νόμου ελευθέρων χωρών. Με αποτέλεσμα, οι μουσουλμάνοι, ειδικά από τιςΑραβικές χώρες και την Τουρκία να μετατραπούν σε κράτος εν κράτη. Ένα χάος σε συρμό και κινητικότητα για όποια σκοπιμότητα.
Η γυναίκα ντυμένη και σκεπασμένη από τον φόβο της τιμωρίας, από τον φόβο της ατίμωσης, όπως είναι στις στέπες, της Αραβίας.
Ο γυναικείος πληθυσμός πάντα εξυπηρετούσε τις σεξουαλικές φαντασιώσεις και τίποτα άλλο. Μια πολιτισμική αντίληψη η οποία...
είναι κατά του μισού πληθυσμού, τον άνθρωπο άντρα επίσης τον κρατά ως ένα θηρίο.
Φυσικά υπάρχει και η άλλη αντίληψη, πως η γυναίκα πρέπει να γδύνεται ώστε να γίνει αρεστή στον άντρα. Επίσης αυτό είναι καταδικαστέο, διότι παραβιάζει τους κανονισμούς του δικαίου και αφαιρεί την πραγματική αξία του ανθρώπινου γένους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου