ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΤΟΥΡΚΙΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Υπέκυψε η Μέρκελ στις πιέσεις του «σουλτάνου» - Η "μαντάμ" που θα χόρευε με τα νταούλια του Αλέξη , χορεύει τελικά στο ρυθμό του Ερντογάν και παραπέμπει σε δίκη τον κωμικό που σατίρισε τον Τούρκο ισλαμοφασίστα

Της ΜΑΡΙΑΣ ΑΔΑΜΙΔΟΥ

Χρειάστηκαν μαραθώνιες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους κυβερνητικούς εταίρους στη Γερμανία, προκειμένου η Aνγκελα Μέρκελ να καταλήξει στην απόφαση που δεν ήθελε να ακούσει η πλειονότητα των Γερμανών: την παραπομπή σε δίκη του παρουσιαστή Γιαν Μπόμερμαν για το ποίημα που σατίριζε τον Ταγίπ Ερντογάν.

Τις προηγούμενες ημέρες ο υπουργός Εξωτερικών, Φραν Βάλτερ Σταϊνμάγιερ αρνούνταν συστηματικά να δεχτεί τη δικαστική οδό, ενώ ανάλογο ήταν το κλίμα και στις διαβουλεύσεις ανάμεσα στην Ανγκελα Μέρκελ και τον επικεφαλής των συγκυβερνώντων Σοσιαλιστών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Οι Σοσιαλιστές αποδέχτηκαν τελικώς τις πιέσεις της καγκελαρίου με βαριά καρδιά, όπως φαίνεται και από το «τιτίβισμα» του Τόμας Οπερμαν στο Twitter, ο οποίος έγραψε ότι η ποινική δίωξη της σάτιρας με την κατηγορία της προσβολής ενός ηγέτη δεν συνάδει με τη σύγχρονη δημοκρατία. Ο Σταϊνμάγιερ, εξάλλου, άφησε να εννοηθεί ότι η τελική απόφαση ήταν της ίδιας της καγκελαρίου, που επομένως θα δεχτεί όλα τα πυρά από τον πολιτικό και τον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας.

Η ίδια η Μέρκελ παραδέχτηκε δημοσίως ότι η υπόθεση Μπόμερμαν προκάλεσε διαφωνίες στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού, σπεύδοντας να διευκρινίσει ότι η παραπομπή στη Δικαιοσύνη δεν συνεπάγεται ότι η κυβέρνηση πιστεύει ότι είναι κολάσιμη η πράξη του παρουσιαστή. Γνωρίζοντας καλά ότι θα επακολουθήσει θύελλα αντιδράσεων στο εσωτερικό της Γερμανίας, η Μέρκελ φρόντισε να τονίσει ότι θα καταθέσει νομοσχέδιο για την αλλαγή του επίμαχου νόμου που επιβάλλει στην κυβέρνηση να κρίνει εάν μια τέτοιου είδους υπόθεση οφείλει να επιλυθεί στις δικαστικές αίθουσες ή όχι. Διευκρίνισε ότι στόχος της είναι το νομοσχέδιο να κατατεθεί κατά την παρούσα νομοθετική περίοδο και να τεθεί σε ισχύ από το 2018. Ακόμη, η καγκελάριος δικαιολόγησε την απόφασή της, υπογραμμίζοντας τους στενούς φιλικούς δεσμούς της Γερμανίας με την Τουρκία, αναφερόμενη στα τρία εκατομμύρια ανθρώπων με τουρκική καταγωγή που ζουν στη χώρα και, φυσικά, τη συνεργασία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.

Οι επικριτές της, ωστόσο, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Μέρκελ «λύγισε» ενώπιον του Ερντογάν, επειδή ακριβώς τον έχει ανάγκη για την επίλυση της προσφυγικής κρίσης και ότι επέτρεψε στην Αγκυρα να εκβιάσει τη Γερμανία.  

 

Η καγκελάριος προσπάθησε να διασκεδάσει αυτές τις εντυπώσεις, μιλώντας για...

 

 την ανάγκη η Τουρκία να διατηρήσει τις αξίες της ελευθερίας της έκφρασης, του Τύπου και της Τέχνης, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν φάνηκε αρκετά πειστική. 

 

 

Η Αριστερά και οι Πράσινοι εμφανίστηκαν αγανακτισμένοι με την «αδυναμία» της Μέρκελ να υπερασπιστεί την ελευθερία της έκφρασης στη Γερμανία.

Οι Πράσινοι, δε, υπογράμμισαν ότι με αυτή την απόφαση η Γερμανία συναινεί με την καταπίεση των Τούρκων δημοσιογράφων και καλλιτεχνών από τον Ερντογάν. 

 Από την άλλη, στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών προσπάθησαν να στηρίξουν την απόφαση προβάλλοντας το επιχείρημα ότι τα πάντα επιτρέπονται στη σάτιρα, αλλά δεν μπορούν να δικαιολογούνται όλες οι προσβλητικές εκφράσεις ως σατιρικές.