Σαν σήμερα (2/3/ΧΧΧΧ)

1836: Το Τέξας αποσπάται από το Μεξικό και ενσωματώνεται στις ΗΠΑ.

1913: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Σάμο.

1935: Kινηματογραφικό  ντεμπούτο για τον Πόρκι Πινγκ

1939: Γεννιέται ο δημοσιογράφος Κώστας Καββαθάς

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πρώτη φορά, έτσι...

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Δυστυχώς στην Ελλάδα της κρίσης θα τα ζήσουμε όλα. Ακόμη και μια κυβέρνηση του «τρεις λαλούν, δυο χορεύουν κι ένας (με τα πουκάμισα έξω) πετάει πυροτεχνήματα». 

Αυτή η κυβέρνηση, όμως, ξεπέρασε και τη λαϊκή φαντασία. Οι αυτάρεσκες δηλώσεις του κ. Γιάνη Βαρουφάκη ότι το κείμενο που υπέγραψε εκ μέρους της χώρας με 18 εταίρους είναι «φύλλο συκής» και ότι «οι Ευρωπαίοι ήθελαν ασάφειες για να μπορεί η συμφωνία να περάσει από τα Κοινοβούλιά τους»! (ΑΝΤ1 27.2.2015) δεν είναι απλή γκάφα ενός νεοφώτιστου στην πολιτική. Αποτελεί –πιθανότατα ασυνείδητη– υπονόμευση του στόχου της παραμονής της χώρας στην Ευρώπη.
Αν όσοι συνυπέγραψαν το κείμενο πάρουν τοις μετρητοίς τον κ. Βαρουφάκη, δεν θα πρέπει να υπογράψουν άλλη συμφωνία με τη χώρα μας. Διότι ακόμη κι αν έχει δίκιο ο υπουργός Οικονομικών και το κείμενο έγινε ασαφές για να διευκολυνθεί η χώρα (να μη βρεθεί, δηλαδή, ξεκρέμαστη από αρνητικές ψήφους σε κάποιο Κοινοβούλιο), τότε είναι κάτι για το οποίο ο υπουργός έπρεπε να πει «ευχαριστώ»· να το πει ψιθυριστά και όχι να κραυγάζει μεγαλοφώνως ότι οι συμφωνίες της Ε.Ε. είναι παλιόχαρτα!

Γίνεται επικίνδυνος για τη χώρα ο υπουργός Οικονομικών. Αποδεχθήκαμε τις «κόκκινες γραμμές» (στον σηκωμένο γιακά του), τις μπαρούφες περί των Ελλήνων που δεν θέλουν λεφτά και δουλειές, αλλά πρωτίστως αξιοπρέπεια, το ύφος των χιλίων καρδιναλίων «δεν ξέρετε εσείς, να σας πω εγώ!» στα κρίσιμα Eurogroup, αλλά οι τελευταίες δηλώσεις του μπορούν να τινάξουν στον αέρα τα τελευταία ψήγματα εμπιστοσύνης που απέμειναν μεταξύ Ελλάδος και εταίρων.
Υπάρχει ένα κομμάτι της εν λόγω συνέντευξης του υπουργού Οικονομικών που δεν μεταδόθηκε, αλλά διέρρευσε στο Διαδίκτυο: 

Κάποια στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο και είναι ο πρωθυπουργός.  

«Απαντήστε και πείτε ότι θα επιστρέψω σε ένα λεπτό», λέει αυτάρεσκα στις γραμματείς του ο κ. Βαρουφάκης. 

Κι αν χρεοκοπούσε εκείνη τη στιγμή η χώρα; 

 «Πείτε στον πρωθυπουργό ότι μιλάει με τον Παπαδάκη», συμπλήρωσε ο δημοσιογράφος που έπαιρνε τη συνέντευξη. 

Αυτό δείχνει τις προτεραιότητες που έχει ο κ. Βαρουφάκης:  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τη Γαϊτάνη μου και μίαν καλύβην καπετάν Βαρούφα μου...

Toυ ΦΑΗΛΟΥ ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ

Εκατοντάδες ελληνικών ταινιών το δίδαξαν. Το τραγούδησαν ο Νίκος Ξανθόπουλος, ο Τόλης και τόσοι άλλοι. Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία. Κι η δουλειά έχει κόπο. Το 'πε και ο καπετάν Βαρούφας στο Bloomberg. «Οι Ελληνες δεν ζητάνε χρήμα και δουλειές, ζητάνε αξιοπρέπεια»!  

Στις ταινίες βέβαια ο Ξανθόπουλος είχε δουλειά, έστω πηλοφόρι και μυστρί, οπότε είχε ένα ξεροκόμματο, άρα και μια ελάχιστη αξιοπρέπεια, και το κέρδιζε το κορίτσι από τον μοχθηρό πλούσιο, διότι η ρημάδα η αξιοπρέπεια απαιτεί να εξασφαλίζεις κάνα μεροκάματο, διότι σε καμία εκπομπή δεν είδα συνταγή για αξιοπρέπεια φρικασέ, οπότε δεν παίζει να την πας στη γυναίκα σου και στα παιδιά σου για μεσημεριανό. 

Το «έλα, μωρό μου, να μοιραστούμε το επίδομα ανεργίας» δεν έριξε ούτε την πιο απελπισμένη γκόμενα.

Πόσο μάλλον αν δεν υπάρχει ούτε το επίδομα. Αμα είσαι στη ζήτα και στη γύρα και σου λείπουν 99 ευρώ για να κάνεις ένα κατοστάρικο, πόσο περήφανος μπορείς να είσαι; 

Και συνήθως, αδέρφια, οι ταινίες είναι παραμύθια. Στην πραγματική ζωή συνήθως ο άνεργος και άφραγκος μένει μπουκάλα κι από γυναίκα κι από αξιοπρέπεια, αλλά μάλλον η υπουργάρα, προβλέποντας επιδείνωση της κρατικής και λαϊκής αψιλίας, προσπαθεί να μας φτιάξει κλίμα «τη Γαϊτάνη μου και μίαν καλύβην».  

Αφραγκη μερακλίδικη master facility agreement αλλά με φουλ αξιοπρέπεια και με τρεις θεσμικούς κουμπάρους, που είναι τρόικα αλλά δεν είναι.
Βέβαια, ο καπετάν Βαρούφας, που μας λέει ότι οι κουτόφραγκοι του ζήτησαν αυτή τη «δημιουργική ασάφεια» για να αυτοπαραμυθιαστούν, είναι χιουμορίστας, ο οποίος, σημειωτέον, έχει δουλειά, κοτζάμ υπουργός, και τα λέει αυτά στους άφραγκους ανέργους. Υποθέτω ότι η «δημιουργική ασάφεια» είναι το νόθο τέκνο της ευκαιριακής συνεύρεσης των συγχωρεμένων «perpetual bonds» με τους ψευτοαριστερούς ευφημισμούς του πιο πολυλογά σηκωμένου γιακά της πολιτικής μας Ιστορίας.
Θα είχε πλάκα, αν αυτοί οι ισχυρισμοί δεν εκστομίζονταν από το στόμα ενός ανθρώπου από του οποίου τα χέρια κρέμεται η ζωή μας. Αφού έχει υπογράψει με τα τέσσερα τα πάντα, έρχεται μετά στους ιθαγενείς και ξαναθέτει «κούρεμα» του χρέους, νομίζοντας ότι οι εταίροι μας μασάνε κουτόχορτο.  

Είπε κι ο έτερος Καππαδόκης, ο Φλαμπουράρης, οτι άμα σε λίγο βάλουμε το χέρι στην τσέπη και πιάνουμε μόνο τα κλειδιά, ε, το πολύ πολύ να ζητήσουμε άλλη μια παράταση. Και πριν καν ξημερώσει, μας έστειλε τα συχαρίκια το ΔΝΤ, «ναι, αλλά με πρόγραμμα, μέτρα». 

Κι επειδή τα δημοσιονομικά έσοδα είναι σε ελεύθερη πτώση, η τρύπα μεγαλώνει και πώς την κλείνεις;  

Με μεγαλύτερους φόρους. Ο μήνας της περηφάνιας, όπου σύσσωμο το έθνος ασχολιόταν ως αμπιγιέζ με τις ενδυματολογικές επιλογές του υπουργού, τελείωσε.

Ερχεται καλπάζοντας η πραγματικότητα, η οποία δεν χαμπαριάζει από ευφυολογήματα, έχει και κάτι ομόλογα που πρέπει να πληρωθούν. 

Θυμίζω δε ότι η αξιοπρέπεια προϋποθέτει αυθεντική μαγκιά. Ο επιδειξίας είναι μαχαλόμαγκας και είναι της καρπαζιάς. 

Ο αληθινός μάγκας είναι :

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το μέγεθος της φοροδιαφυγής, με το συμπάθειο

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Του ΘΟΔΩΡΗ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όπως ίσως έχετε αντιληφθεί, έχουμε λίγο-πολύ πτωχεύσει. Η χώρα μας δεν έχει λεφτά για να πληρώσει τις υποχρεώσεις της εσωτερικά και εξωτερικά, και η κυβέρνηση ψάχνει πηγές και πόρους και τρόπους και μεθόδους για να μπαλώσει τα κενά των επόμενων μηνών, απεγνωσμένα. 


Στο κείμενο των 2300 λέξεων που έστειλε ο υπουργός οικονομικών στο Eurogroup, το οποίο περιλαμβάνει τις δεσμεύσεις απέναντι στους δανειστές για την ολοκλήρωση του προγράμματος, περιλαμβάνεται μια αναφορά σε “δημιουργία νέας κουλτούρας φορολογικής συμμόρφωσης” που θα “εξασφαλίσει ότι όλες οι κατηγορίες της κοινωνίας, και ιδιαίτερα οι πλούσιοι, θα συνεισφέρουν δίκαια στη χρηματοδότηση των δημόσιων πολιτικών”. Στη συνέχεια αναφέρεται σε μια “βάση δεδομένων πλούτου” που θα βοηθά τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς να ελέγχουν την αξιοπιστία των φορολογικών δηλώσεων.


Η φοροδιαφυγή, βεβαίως, είναι μεγάλο, σπουδαίο πρόβλημα. Και είναι ενοχλητικό το ότι δε μπορείς να τη μετρήσεις. Γιατί εξ’ ορισμού δε μπορείς να τη μετρήσεις: Αποτελείται από έσοδα που οι πολίτες κρατούν κρυφά. Μόνο οι φοροφυγάδες ξέρουν πόσα έχει κρύψει ο καθένας ξεχωριστά. Κανένας δε μπορεί να αθροίσει τα ποσά αξιόπιστα -οι περισσότερες μελέτες που έχουν γίνει πάνω στο θέμα προσπαθούν να βγάλουν συμπεράσματα αναζητώντας τα κενά ανάμεσα στα δηλωθέντα εισοδήματα και την κατανάλωση, πολύ έμμεσα δηλαδή. 


Την ύπαρξη του προβλήματος την ξέρουμε ανεκδοτολογικά, ο καθένας από την προσωπική επαφή του μαζί του, και την έκτασή του την υποθέτουμε από την πληθώρα των παραδειγμάτων που έρχονται στην επιφάνεια, στο περιβάλλον του καθενός ή και πιο δημόσια. Αλλά είναι ανεκδοτολογικά. Κι αυτό επιτρέπει φυσικά σε ολόκληρους κλάδους να επικαλούνται την άμυνα της μειοψηφίας: Μόνο μια μειοψηφία των γιατρών παίρνει φακελάκι. Μια μικρή μειοψηφία εφοριακών λαδώνονται, αμαυρώνοντας τον κλάδο. Όλοι ξέρουμε ελεύθερους επαγγελματίες που πληρώνονται μαύρα για να παρέχουν υπηρεσίες, κι όλοι τους είναι μέλη μιας μειοψηφίας. Οποιοσδήποτε μπορεί να το ισχυριστεί αυτό, αν δεν υπάρχουν νούμερα.


Υπάρχουν, όμως, κάποια νούμερα.


Πριν από λίγο καιρό, μιαν εποχή που με είχε πιάσει και διάβαζα μελέτες για ψυχαγωγία, έπεσε στην αντίληψή μου μια μελέτη ο τίτλος της οποίας στα εγγλέζικα είναι “Tax Evasion Across Industries: Soft Credit Evidence From Greece”. Την υπογράφουν ο Νικόλαος Αρταβάνης από το Virginia Tech και οι Ανταίρ Μορς και Μαργαρίτα Τσούτσουρα από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, και το θέμα της είναι η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα.  


Οι ερευνητές έκαναν κάτι πολύ έξυπνο:  


Βρήκαν στοιχεία της περιόδου 2003-2009 από μια μεγάλη ελληνική τράπεζα τα οποία περιλάμβαναν αιτήσεις καταναλωτών για δάνεια και πιστωτικές κάρτες. Ήταν η εποχή που οι τράπεζες έδιναν δάνεια, ακόμα, δεν ξέρω αν το θυμάστε. Τα δεδομένα που περιλάμβαναν οι αιτήσεις ήταν πολύ πλούσια, από το δηλωθέν εισόδημα και το επάγγελμα, μέχρι την οικογενειακή κατάσταση, την τραπεζική σχέση και τον τόπο κατοικίας του αιτούντος. Η ιδέα ήταν η εξής: 


Οι τράπεζες δίνουν δάνεια σε πολίτες. Παρατηρείται όμως το φαινόμενο να εγκρίνονται δάνεια σε πολίτες που, σύμφωνα με το εισόδημά τους, δεν θα έπρεπε να τα δικαιούνται. Ο λόγος είναι ο εξής:  


Οι τράπεζες σε χώρες όπου ανθεί η παραοικονομία (όχι μόνο στην Ελλάδα), εγκρίνουν δάνεια όχι βασισμένες στο επίσημα δηλωθέν εισόδημα, αλλά στο “πραγματικό” εισόδημα, το οποίο αντιλαμβάνονται ότι είναι διαφορετικό, και το υπολογίζουν με βάσει κάποια κριτήρια. Τράπεζες της νότιας Ευρώπης έχουν κανονικότατους αλγόριθμους για να υπολογίζουν την πιστοληπτική ικανότητα ανθρώπων όχι βάσει εισοδήματος, αλλά βάσει, ας πούμε, επαγγέλματος. Δίνουν ευχαρίστως δάνεια σε γιατρούς, δικηγόρους, λογιστές και άλλους ελεύθερους επαγγελματίες οι οποίοι εμφανίζουν χαμηλά εισοδήματα, και μάλιστα τους τα δίνουν με επιτόκια αντίστοιχα της αγοράς, καθώς δεν εκτιμούν ότι εκεί υπάρχει μεγαλύτερο ρίσκο.  


Οι ερευνητές προσπάθησαν να μετρήσουν ποιο είναι το “πραγματικό” εισόδημα που υπολογίζουν οι τράπεζες για τους δανειολήπτες, και να διαπιστώσουν πόσο διαφέρει από το δηλωθέν τους εισόδημα. Με μια αναγωγή στον πληθυσμό, αυτή η μέθοδος θα μπορούσε να τους δώσει μια εικόνα για το μέγεθος της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα.


Υπολόγισαν λοιπόν πως: 
Για το 2009 τα αδήλωτα εισοδήματα στην Ελλάδα ήταν περίπου 28 δισεκατομμύρια ευρώ.




Είναι ένα θηριώδες νούμερο. 


Η έρευνα της Transparency International που δημοσιεύτηκε την ίδια χρονιά, υπολόγισε την εκτίμηση του μεγέθους της διαφθοράς (σύμφωνα με τις δηλώσεις πολιτών για την επαφή τους με τη διαφθορά) στα 420 εκατομμύρια ευρώ. Σχεδόν εξήντα φορές λιγότερο. 


Αν η πράγματικότητα είναι πιο κοντά στα 28 δις, κι αν είχαν αποδοθεί φόροι γι’ αυτά, το έλλειμμα της χώρας το 2009 θα ήταν κατά το 1/3 μικρότερο το 2009. 


Οι ερευνητές υπολόγισαν πως ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι που αιτούνται δανείων δίνουν περίπου το 82% των δηλωμένων εσόδων τους για την αποπληρωμή δόσεων. Στα επαγγέλματα των δικηγόρων, των γιατρών, των παρόχων οικονομικών υπηρεσιών και των λογιστών, το ποσοστό ξεπερνά το 100%. Δηλαδή ένας γιατρός μπορεί να δηλώνει έσοδα 10.000 ευρώ, και να πληρώνει 12.000 το χρόνο σε δόσεις δανείων. 


 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι αυτοαπασχολούμενοι βγάζουν 1,92 φορές περισσότερα χρήματα από αυτά που δηλώνουν στην εφορία.


Και γιατί, αν τους βρήκαν οι ερευνητές, δεν μπορούν να τους βρουν οι αρχές;


Η φοροδιαφυγή, ως γνωστόν, είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα το οποίο όλες οι κυβερνήσεις έχουν δεσμευτεί να αντιμετωπίσουν, ελάχιστες έχουν προσπαθήσει, και όλες έχουν αποτύχει. 


Για την αποτυχία, οι ερευνητές της συγκεκριμένης έρευνας έχουν μια ενδιαφέρουσα θεωρία: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Φωτιά στα -large- τόπια

Της ΜΑΡΙΑΝΑΣ ΠΥΡΓΙΩΤΗ

Ο συναγερμός στο νέο κυβερνητικό επιτελείο για την υστέρηση εσόδων είναι κόκκινος συναγερμός: «Αν συνεχιστεί η πτώση των δημοσίων εσόδων, καήκαμε κυριολεκτικά… Αυτός ο οποίος έχει λεφτά και δεν πληρώνει τις φορολογικές του υποχρεώσεις στην ουσία πυροβολεί τα πόδια του» είπε  ο κ. Χρυσόγονος. 

Είχε προηγηθεί η κ. Βαλαβάνη με ανάλογες εκκλήσεις και σε λίγο προβλέπω μια πανστρατιά κυβερνητικών στελεχών να απευθύνονται στην -ανύπαρκτη- φορολογική συνείδηση των Ελλήνων πολιτών και να τους ζητούν να πληρώσουν από… πατριωτικό καθήκον. Βλέπετε, όλα τα προηγούμενα χρόνια ο ίδιος πολιτικός χώρος όχι απλά επέκρινε και κατέκρινε τη φορολογική πολιτική -αυτό είναι θεμιτό- αλλά είχε περάσει στην «ακτιβιστική» λογική της ανυπακοής και του κινήματος «δεν πληρώνω τους άδικους φόρους».
 

Από τον Νοέμβριο και εν αναμονή μιας πιθανής κυβερνητικής αλλαγής, οι φορολογούμενοι είτε σταμάτησαν να πληρώνουν είτε δεν ξεκίνησαν ποτέ να πληρώνουν βάσει της προηγούμενης γενναίας ρύθμισης των 100 δόσεων. 

   

Αλλωστε κι αυτό το χρεώνεται η απελθούσα κυβέρνηση, είχαν χρόνο να ενταχθούν μέχρι τον… Μάρτιο! Από τον Ιανουάριο σταμάτησαν σχεδόν όλοι να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, περιμένοντας τη… νέα ρύθμιση της ρύθμισης που μόλις είχε εφαρμοστεί, οπότε τα έσοδα κατέρρευσαν και οι οφειλές αντίστοιχα εκτοξεύτηκαν. 

Με άλλα λόγια, φωτιά στα –large μέχρι τις εκλογές- τόπια του νυν κυβερνητικού επιτελείου. 

  

Πληρώστε και σώστε είναι το μήνυμα, αλλά κανένα μήνυμα δεν περνάει αν οι αποδέκτες του είναι σε άλλο μήκος κύματος. Και οι φορολογούμενοι είναι πράγματι αλλού. Οι μισοί βογκάνε πραγματικά διότι είναι ειλικρινώς φορολογηθέντες άρα υπερφορολογηθέντες, διότι στην Ελλάδα πληρώνουν μόνον όσοι δηλώνουν.

 

Οι άλλοι μισοί όμως είναι το πρόβλημα: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Κάτσε, τώρα, κάτω από την μπάρα

Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΔΑΛΙΠΗ

Το κίνημα «δεν πληρώνω» απειλεί τώρα και τους εμπνευστές του. Καλλιεργήθηκε στα πέτρινα χρόνια ως μια πράξη αντίστασης στις μνημονιακές πολιτικές, έγινε σημαία ακτιβιστών και αναδείχθηκαν μέσα από τη δράση αυτή οι «ήρωες» της καθημερινότητας στις μπάρες των διοδίων.

Από τον σημερινό αναπληρωτή υπουργό στα διόδια της Χαλκίδας μέχρι τον δήμαρχο μιας Τελείας στη Στυλίδα, από τον ανώνυμο της μάχης στον Άγιο Στέφανο και τις Αφίδνες μέχρι και υπουργούς σήμερα που δεν πλήρωσαν τον φόρο ακινήτων, όλοι τους ήταν οι ήρωες του χθες, που είχαν σηκώσει τη σημαία της ανυπακοής.

Και τώρα, οι ίδιοι άνθρωποι καλούνται να πείσουν όχι τόσο αυτούς που δεν πλήρωναν τότε, αλλά τους πολλούς συνεπείς -και κυρίως αυτούς- να συνεχίσουν να πληρώνουν.

Είναι, όντως, το δυσκολότερο έργο της νέας ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών, η οποία μάλιστα εναποθέτει όλες τις ελπίδες της στην πάταξη της φοροδιαφυγής. Να δημιουργήσει και να εμπεδώσει από την αρχή μια φορολογική συνείδηση στην κοινωνία και να πείσει ότι η πληρωμή των φόρων είναι μια πατριωτική στάση.

Αλλά ήδη οι πρώτες ενδείξεις είναι απογοητευτικές.

Το υπουργείο Οικονομικών θωπεύει, αφού σπεύδει να παρασημοφορήσει τους φοροφυγάδες, χαρίζοντας το 50% των φόρων σε όσους πληρώσουν τώρα τις οφειλές τους.

Το υπουργείο Οικονομίας απλώνει δίχτυ προστασίας ακόμη και στις βίλες, θέτοντας ως όριο για πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας την αξία των 350.000 ευρώ και εφόσον ο κάτοχος έχει ακίνητα συνολικά έως 500.000 ευρώ και οι καταθέσεις του, στον δικό του πάντα λογαριασμό, δεν ξεπερνούν τις 30.000 ευρώ.

Είναι ο θρίαμβος του κινήματος «δεν πληρώνω» που ποτίζει ιδεολογικά πλέον οριζοντίως και καθέτως όλες τις εκφράσεις 

Για να εδραιωθει έτσι όλο και πιο πολύ η αντίληψη ότι το κράτος οφείλει να πατάξει τη φοροδιαφυγή, αλλά να αφήσει στο απυρόβλητο όσους σήμερα φοροδιαφεύγουν και κατά το Σύνταγμα οφείλουν να συμβάλουν στα κρατικά έσοδα, ανάλογα με τις δυνατότητες.

Αλλά το καμπανάκι κινδύνου άρχισε να ηχεί: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Στον επόμενο τόνο τι (χ)ώρα θα είναι;

Tης ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

Μπορεί πράγματι να μη «συμβεί πιστωτικό γεγονός, γιατί δεν συμφέρει κανέναν», όπως δήλωσε με έμφαση ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης. Μάλιστα, πρόσθεσε, σε ό,τι αφορά στην αποπληρωμή της δόσης προς το ΔΝΤ, πως «αν στο τέλος του Μαρτίου έχουμε μαζέψει το 1,4 δισ. ευρώ και δεν έχουμε τα 400 εκατ. ευρώ, θα ζητήσουμε παράταση δύο μηνών». Γιατί αλίμονο αν γι’ αυτό το μικροποσό βρεθούμε εκτεθειμένοι. Η εποχή –κι αυτό είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση– δεν προσφέρεται για βεβαιότητες.
 


Στον επόμενο τόνο, σε κάθε επόμενο τόνο, η χώρα βρίσκεται σε διαφορετική συνθήκη. Είτε από εξωτερικές είτε από εσωτερικές πιέσεις. Και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να αγνοεί τον κίνδυνο του «ατυχήματος». Ή, μάλλον χειρότερο, να καμώνεται ότι τον αγνοεί γιατί οι προτεραιότητες και οι δεσμεύσεις της υπαγορεύουν μια διαφορετική ατζέντα.  

Τι είδους;  

Αμιγώς συνδικαλιστική. Η γλώσσα των εκπροσώπων της είναι ανησυχαστικά καθησυχαστική. Είτε πρόκειται για ανακοινώσεις που αφορούν τον χώρο των φορολογικών εσόδων (ο ΦΠΑ θα αυξηθεί σε άνευ σημασίας αγαθό, που θα «ψάξει να βρει» ο κ. Βαρουφάκης) είτε της Παιδείας (μόλις χθες ο κ. Κουράκης ανήγγειλε την κατάργηση του ΑΣΕΠ, υποσχόμενος νέο σύστημα μοριοδότησης) είτε τη δημόσια τηλεόραση (αύξηση του ανταποδοτικού τέλους προκειμένου να επαναλειτουργήσει η ΕΡΤ προανήγγειλε ο κ. Παππάς).  

Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά, κάθε ένα, όμως, ανοίγει σοβαρά κεφάλαια για τη λειτουργία του κράτους, αλλά και για την περί κράτους και κοινωνίας αντίληψης των κυβερνώντων.
 


Κάθε μέρα που περνάει επιβεβαιώνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε απροετοίμαστος στην εξουσία. Τουλάχιστον στην εξουσία που προσφέρει μια χρεοκοπημένη χώρα, με ανοικτά μέτωπα με τους Ευρωπαίους εταίρους της και με ανοιχτούς λογαριασμούς στο εσωτερικό της. Μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν, πολιτικό σύστημα ανίκανο όχι για να αλλάξει τις καταστάσεις, αλλά και για να τις αντιληφθεί, κόμματα που φρόντιζαν για την αναπαραγωγή τους (έως εξάντλησης των αποθεμάτων), συντεχνίες που προστάτευαν μια κλειστή –μέχρι ασφυξίας– εργασία και κοινωνία. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στη δεδομένη δυσκολία επιστρέφει στα οικεία: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: "Το μεγαλείο του λαϊκισμού και τα Μνημόνια" - KAMAΡΩΣΤΕ ΤΙ ΕΓΡΑΦΕ Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΛΕΒΕΝΤΟΣΩΤΗΡΑΣ Κος Δ. ΜΑΡΔΑΣ ΠΡΙΝ ΥΠΟΥΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΡΑΦΙΚΟΥΣ "ΣΚΙΣΤΕΣ" ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ !!!

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΡΔΑ

Αφού πήραμε μια νέα δόση αηδίας από το πολιτικό μας σύστημα, με την υπόθεση Χαϊκάλη, πορευόμαστε το 2015 στις εθνικές εκλογές με φόντο έναν πολυποίκιλο λαϊκισμό, που πασχίζει να δείξει πόσο χρήσιμος είναι στον τόπο.

Οι πάντες θέλουν να ρίξουν στην πυρά το Μνημόνιο, βιώνοντας την αυταπάτη της απαλλαγής από τους μηχανισμούς εποπτείας των πιστωτών στα επόμενα τριάντα χρόνια! Έτσι, οι λαϊκιστές της Δεξιάς (που σχίζουν φύλλο-φύλλο το Μνημόνιο) και της Αριστεράς (που θα το σχίσουν μια και έξω), προσπαθούν να δείξουν στους Έλληνες ψηφοφόρους πόσο κακοί είναι ή θα είναι απέναντι στην τρόικα…

Με ακατανόητη τακτική, με αντιφατικές στρατηγικές και με πλήθος ανδρών και γυναικών ενός μετρίου πολιτικού αναστήματος και ήθους, προσπαθούν να πείσουν οι εραστές της εξουσίας τους πολίτες, ότι η σωτηρία της χώρας εξαρτάται από τη σύγκρουσή τους με την τρόικα και μόνο.

Δεν είμαστε υποστηριχτές τέτοιων Μνημονίων, που με τις πολλές λανθασμένες επιλογές τους ή τα κενά που παρουσιάζουν δεν προσέφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Καλό θα ήταν, ωστόσο, να μη θεωρούμε ως άλλοθι των κακοτεχνιών των οικονομικών μας πολιτικών και των… πεφωτισμένων ηγετών μας, τα λάθη των Μνημονίων.

Πράγματι, η αποσάθρωση του βιομηχανικού ιστού της χώρας δεν είναι προϊόν του Μνημονίου ή του ευρώ. Οφείλεται στις ακατάλληλες επιλογές των δικών μας πολιτικών ηγεσιών από το 1987 και μετά, οι οποίοι ουδέποτε κατανόησαν τις επιπτώσεις της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς και της παγκοσμιοποίησης, στη διεθνοποιημένη παραγωγή και στο εμπόριο.

Το γεγονός ότι είμαστε η πρώτη προς χρεοκοπία χώρα του πλανήτη, δεν είναι πάλι συνέπεια ενός Μνημονίου, αλλά το αποτέλεσμα μιας εγχώριας πολιτικής ευδαιμονισμού που γνώρισε το απόγειο της δόξας της μετά το 2004.

Το ότι δεν αγγίζουμε τους γνωστούς λαθρεμπόρους καυσίμων, δεν είναι υπόθεση της τρόικας (αν και απορεί βέβαια κανείς γι’ αυτό), αλλά έκφραση της δυσοσμίας ενός συστήματος πολιτικής διαπλοκής και διαφθοράς. Γιατί άραγε η τρόικα δεν ασχολήθηκε με αυτόν τον χρυσοφόρο χώρο, που οδηγεί σε απώλειες δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό; Ερώτημα αναπάντητο έως σήμερα.

Το ότι είμαστε η 80η πιο διεφθαρμένη χώρα του πλανήτη, δεν είναι το επακόλουθο  μνημονιακών διεργασιών, αλλά δικών μας επιλογών.

 Έπρεπε βέβαια να έρθει η τρόικα για να βάλει κάποια τάξη στο θέμα της διαφθοράς των πολιτικών μας, μέσα από τον νόμο περί μαύρου χρήματος, που αισίως άρχισε να στέλνει στα δικαστήρια κάποιους πρώην υπουργούς, στερώντας τον ύπνο από κάποιους εν ενεργεία.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Εξεταστική για το... τρίτο Μνημόνιο

Toυ ΒΑΣΙΛΗ ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗ

Πριν από τρεις μέρες ανέτειλε στην οθόνη της τηλεόρασης ένα ευφρόσυνο, στρογγυλό και ροδομάγουλο πρόσωπο που έκανε κάποιες δηλώσεις.  

Μα τι ευτυχία ήταν ζωγραφισμένη πάνω σε αυτό το πρόσωπο που το έκανε να λάμπει και να ακτινοβολεί σαν ήλιος του Μαγιού και σαν πανσέληνος του Αυγούστου! 

Με κάποια στοιχειώδη προσοχή ο μέσης αντίληψης τηλεθεατής, αν έβλεπε και άκουγε λιγάκι, θα αντιλαμβάνονταν ότι δεν πρόκειται για φυσικό αστρικό φαινόμενο, αλλά για παραφυσικό φαινόμενο, από αυτά που γεμίζουν τον ελλαδικό χώρο και βεβαίως τη Βουλή των Ελλήνων.  

Ηταν ο κύριος Πάνος Καμμένος, που ανακοίνωνε την ομόφωνη απόφαση του κόμματος των ΑΝΕΛ για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής που θα διερευνήσει τις συνθήκες και τους υπαίτιους που έβαλαν τη χώρα στο πρώτο Μνημόνιο.

Καμία έκπληξη. Ηταν στις προεκλογικές τους δεσμεύσεις και αυτού του... κόμματος και του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ να αποδοθούν ευθύνες για την εξαθλίωση της χώρας. Είμαστε περήφανος λαός εμείς και δεν σηκώνουμε την ταπείνωση και εκλέγουμε τους γενναίους μπροστάρηδες που ηγούνται του αγώνα της εθνικής αξιοπρέπειας. Δεν είμαστε εμείς σαν τους Πορτογάλους, τους Ισπανούς, τους Ιρλανδούς που κάθισαν και ήπιαν το πικρό φάρμακο ή φαρμάκι του Μνημονίου (σε κανέναν δεν αρέσει) και συνήλθαν και μάλλον αντιλαμβάνονται ότι ήταν αναγκαίο να το υποστούν. Εμείς όχι! Θα το ψάξουμε, θα αποδώσουμε ευθύνες, θα φυλακίσουμε κόσμο. 

Καμία αντίρρηση να γίνουν όλα αυτά, αλλά χρειάζεται μια κάποια υπομονή. Ας αφήσουν οι νικητές των εκλογών και επίδοξοι δικαστές και τιμωροί των πολιτικών τους αντιπάλων τελευταία αυτή την εκπλήρωση της προεκλογικής δέσμευσης και ας εκπληρώσουν πρώτα τα κρίσιμα που αφορούν στη βελτίωση της ζωής του ρημαγμένου λαού. Ας εκπληρώσουν το ένα πέμπτο των εξαγγελιών τους, να μας δείξουν ότι υπήρχε και άλλος δρόμος σωτηρίας, τον οποίο οι προηγούμενοι κυβερνήτες, είτε από πρόθεση είτε από ανικανότητα, δεν ακολούθησαν.  

Τότε λοιπόν όλοι μαζί να πλέξουμε θηλιές για τους προδότες. 

Πάντως από τα δείγματα της κυβερνητικής δραστηριότητας των πρώτων ημερών τα πράγματα οδηγούνται προς τραγική εξέλιξη και θα χρειαστούν οι κυβερνώντες να καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες και να κάνουν γονυκλισίες στους θεσμούς όχι να εκπληρώσουν τα ελάχιστα εξαγγελθέντα, αλλά να διατηρήσουν σε ισχύ τα «προδοτικά» μέτρα των προηγούμενων διαχειριστών.

Μη βιάζεστε, κύριοι υπέρμαχοι των εξεταστικών επιτροπών, περιμένετε να έρθει το καλοκαίρι όπως θα έρθει και από φθινόπωρο να συσταθεί επιτροπή για το πρώτο και το τρίτο Μνημόνιο, να μη γίνεται διπλός κόπος:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ποιος θα υπογράψει το τρίτο μνημόνιο;

Toυ ΤΑΣΟΥ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν φύγει πάρα πολλά χρήματα από τις τράπεζες. Μόνο το τελευταίο δίμηνο έφυγαν 20 δισ.. Ταυτόχρονα με τις ανοησίες της νεοεκλεγμένης κυβέρνησης, η προηγούμενη κυβέρνηση είχε φροντίσει τον Ιανουάριο να πληρώσει περίπου όλους όσους χρωστούσε – φυσικά, όχι ανιδιοτελώς, με αποτέλεσμα η κατάσταση που βρήκαν οι «καινούριοι» να είναι χειρότερη από εκείνην που φαντάζονταν. Οι ερασιτεχνισμοί τους την κάνουν κάθε μέρα χειρότερη.  

Παρατηρούσα τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε πολύ πριν συμβούν όλα αυτά -ή τα γνώριζε;- να κοιτάει με απόλαυση τον Γιάνη Βαρουφάκη όταν επέμενε ότι δεν ζητάμε χρήματα, όντας σίγουρος πως η Ελλάδα θα κάλυπτε τα χρηματοδοτικά προβλήματα του τρέχοντος τετραμήνου εξ ιδίων πόρων. Τώρα λείπουν πάνω από 7 δισ. και μέχρι το τέλος Απριλίου το ποσό αυτό θα έχει γίνει πολύ μεγαλύτερο, χοντρικά χωρίς μισθούς και συντάξεις (περίπου 2,8 δισ. τον μήνα) χρειαζόμαστε άλλα 3 δισ. μέχρι τότε.

Δεν ξαναρωτώ πού θα τα βρουν. Δεν θα τα βρουν. Οι επιλογές είναι λιγοστές:

• Από τα αποθεματικά οργανισμών και ταμείων (3 δισ. είναι διαθέσιμα, αλλά πολλές διοικήσεις αρνούνται, και δικαίως).
• Από την ΕΚΤ με αύξηση του ELA και επαναποδοχή των ελληνικών ομολόγων. Ο κ. Ντράγκι ξεκαθάρισε ότι χωρίς εφαρμογή του προγράμματος αυτό δεν θα γίνει.

Άρα τι μένει; 

Να μην πληρώνει το δημόσιο κανέναν, εκτός από μισθούς και συντάξεις (αυτό θα γίνει, δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς) και προσπάθεια να συλλεγούν όσο το δυνατόν περισσότερα έσοδα από μια οικονομία που από το τελευταίο τρίμηνο του 2014 βρίσκεται πάλι σε ύφεση. 

Λέτε να δουλέψει; 

Δεν πιστεύω. Το αργότερο σε αυτό το σημείο η κυβέρνηση θα ζητήσει χρήματα από τους δανειστές μας.  

Αφού όμως τα πράγματα είναι έτσι, μήπως θα ‘πρεπε να είναι πιο προσεκτική; Π.χ να μη διακηρύσσει την τελευταία μέρα της ισχύος της παρούσας συμφωνίας και ενώ ένα κοινοβούλιο δεν ψηφίζει για την παράταση ότι η «η συμφωνία είναι φύλλο συκής» (Γ. Βαρουφάκης). Όχι για κανέναν άλλο λόγο, απλά διότι τέτοιες δηλώσεις δεν αποτελούν «μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης» και τέτοιο και μόνο τέτοιο ήταν η απόφαση-πλαίσιο του Eurogroup.

Τον Ιούνιο το χρηματοδοτικό κενό θα έχει μεγαλώσει τόσο πολύ ώστε ενόψει των πληρωμών των ομολόγων προς την ΕΚΤ το καλοκαίρι (άλλα 6,5 δισ.) να χρειασθεί μια νέα χρηματοδότηση, ένα νέο πακέτο. Με όρους. 

Πιστεύει κανείς ότι αυτή η κυβέρνηση θέλει και, αν ήθελε, μπορεί να το διαπραγματευθεί; 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: O Διεθνής Τύπος κάνει πλάκα στους κωλοτούμπες-γραφικούς

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Χαστούκι στο κύρος της κυβέρνησης ο προχθεσινός κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της γαλλικής εφημερίδας «Λε Μοντ», όπως και ο κεντρικός τίτλος του χωριστού οικονομικού τμήματος της ίδιας εφημερίδας, όπως και το κύριο άρθρο, όπως και τα ρεπορτάζ της. «Ελλάδα: Η κυβέρνηση Τσίπρα υποτάσσεται στις απαιτήσεις των Βρυξελλών» διαλαλούσε η «Μοντ» από την πρώτη της σελίδα. «Ο Τσίπρας ξεχνάει τις προεκλογικές του υποσχέσεις για να ικανοποιήσει τις Βρυξέλλες» διατυμπάνιζε η πρώτη οικονομική σελίδα. «Οι μεταρρυθμίσεις που η Αθήνα υπόσχεται να κάνει είναι εκείνες που είχε εγγράψει σε λίστα η ''τρόικα'' και τις οποίες είχε καταγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ» τονιζόταν στους τίτλους ενός ρεπορταζιακού κομματιού. Οσο για το κύριο άρθρο της γαλλικής κεντρώας εφημερίδας, αυτό χειρίζεται τον Αλέξη Τσίπρα περίπου σαν ένα μικρό, άτακτο παιδί που, όπου να 'ναι, συμμορφώνεται οριστικά. «Ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα αλλάξει την ΕΕ ολομόναχος και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το επαναστατικό κίνημα που θα σαρώσει τις πολιτικές λιτότητας» γράφει η «Μοντ» και συνεχίζει: «Η Ελλάδα παραμένει μια ανωμαλία στην Ευρώπη στο θέμα της συλλογής φόρων -παρόλο που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αρχίσει να καθαρίζει τους στάβλους του Αυγεία- και η ορθόδοξη εκκλησία διατηρεί απαράδεκτα προνόμια. Ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε να επιτεθεί σε αυτά τα κακά. Πρέπει να τον υποστηρίξουμε γιατί πρόκειται για επιχείρηση που απαιτεί πολιτικό θάρρος. Ειδικά τη στιγμή αυτή που ο χειρισμός της αναμέτρησής του με την ''τρόικα'' κινδυνεύει να τον αφήσει ξεκρέμαστο στην ελληνική Αριστερά της Αριστεράς» τονίζει η κεντρώα γαλλική εφημερίδα. 

Πολύ μεγαλύτερη πολιτική σημασία έχει όμως η τελευταία φράση, με την οποία κλείνει το κύριο άρθρο της: «Περνώντας οι πρώτες μπουνιές που έφαγε στο σαγόνι, αν ο κ. Τσίπρας δώσει εγγυήσεις σοβαρότητας και αυθεντικής μεταρρυθμιστικής θέλησης, θα έχει έρθει η στιγμή να τον υποστηρίξουμε χωρίς υστεροβουλία»! «Αν τον αφήσει ξεκρέμαστο η Αριστερά, να τον πάρουμε εμείς!» είναι η γραμμή που δίνει η κεντρώα «Μοντ»!

Εντυπωσιακή η επιλογή που προτείνει - της ενσωμάτωσης του πρωθυπουργού στο ευρωκατεστημένο. Πρώτο θέμα ήταν προχτές η ελληνική κυβέρνηση και οι προτάσεις της και στον γερμανικό Τύπο: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Tί ψάχνει ο γραφικός παππούς στο ψυγείο?

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Yπερ Βωμών και Δανεικών!

Του ΚΥΡ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ευχαριστούμε που καλέσατε το ΤΜΗΜΑ ΟΡΟΛΟΓΙΑΣ του ΣΥΡΙΖΑ !!!

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Δημιουργική Ασάφεια (3)

Toυ ΠΑΝΟΥ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Δημιουργική Ασάφεια (2)

Του ΗΛΙΑ ΜΑΚΡΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Δημιουργική Ασάφεια (1)

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Tα Πειραματικά και οι ξεφτιλισμένοι πειραματιστές...

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

"Επίγεια κωμωδία"

«Ο ΦΠΑ θα αυξηθεί σε άνευ σημασίας αγαθό»

Γιάνης Βαρουφάκης

Υποθέτω πως θα εξαιρέσει τα Burberry London Trends από τα «άνευ σημασίας»  προιόντα στα οποία θα αυξήσει τον ΦΠΑ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΤΣΟΣ

Σαν σήμερα (1/3/ΧΧΧΧ)

1947: Έναρξη εργασιών για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο . 

1952: Ο Νίκος Μπελογιάννης καταδικάζεται σε θάνατο.

1983: Η Swatch κυκλοφορεί την πρώτη συλλογή της η οποία περιλάμβανε 12 ρολόγια.

1959: Επίσημη έναρξη της λειτουργίας του ΠΡΟΠΟ στην Ελλάδα.

1810: Γεννιέται ο γαλλοπολωνός συνθέτης και πιανίστας Φρεντερίκ Σοπέν

1842: Γεννιέται ο ζωγράφος Νικόλαος Γύζης

2004: Πεθαίνει ο κύπριος ποιητής Κώστας Μόντης