ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Νεκρολογία

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΛΕΤΣΟΥ

Άκουσα στην τηλεόραση - μεταξύ θλιβερών δημοσιογραφικών σχολίων - τον επικήδειο του Τσίπρα στον Φιντέλ Κάστρο, σαν επικήδειο στον «μεταρρυθμιστή» εαυτο του.

Έπρεπε να πάει τόσο μακριά για να ξαναβρεί τό λυρικό φωτοστέφανο που περιβάλλει την Ιστορία;

Ας προκηρύξει εκλογές και ας χάσει.

Η Ιστορία δεν προχωρά με συμβιβασμό αλλά με λυρισμό. Γιατί η πιο ριζική ιστορία του ανθρώπου, η ιστορία που αφορά το ίδιο του το «είναι», ομιλεί για τη δημιουργία και όχι για τις ιδεοληψίες και τις συνθήκες παραγωγής.

Μας θέτει διαρκώς το ερώτημα: «Πού είναι το Αύριο που βλέπαμε χθες;»

Στην Αβάνα, ο Τσίπρας προχθές (διερωτώμενος)...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Ντοκουμέντο! Ο διορισμός Μηλιού στο Φεστιβάλ ήταν η τελευταία επιθυμία του Κάστρο - Με χειρόγραφό του που απευθύνεται προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα ο εκλιπών ηγέτης της Κούβας εκφράζει την επιθυμία, πριν πεθάνει, να δει τον Γιάννη Μηλιό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών

Ο Αλέξης Τσίπρας στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, κρατάει το πολύτιμο χειρόγραφο του Φιντέλ Κάστρο όπου ζητάει τον διορισμό του Γιάννη Μηλιού στο Φεστιβάλ Αθηνών

Toυ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Μπορεί ο Γιάννης Μηλιός να κράτησε τις αποστάσεις του και να απομακρύνθηκε από την στενή ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά όπως φαίνεται δεν έμεινε αδρανής. Σύμφωνα με πληροφορίες το τελευταίο διάστημα είχε μετακομίσει στην Κούβα όπου εργάστηκε ως μετακλητός σύμβουλος του υπουργείου Πολιτισμού.

Μάλιστα λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νησί της Καραϊβικής παρακολούθησε ιδιαίτερα μαθήματα αφαίρεσης αρνητικής ενέργειας ΣΥΡΙΖΑ. Μια γνώση που φαίνεται ότι εκτίμησε ιδιαίτερα η Λυδία Κονιόρδου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην απόφασή της να τον διορίσει στη θέση του διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών που τον τελευταίο χρόνο -ίσως και λόγω της παρουσίας του Γιαν Φάμπρ- έχει μαζέψει ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες αρνητικής ενέργειας.

Το έγγραφο με την επιθυμία του Κομαντάντε έφερε στην επιφάνεια ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας θέλοντας να δικαιολογηθεί στα μέλη του κόμματος που περίμεναν υπομονετικά στη σειρά για να διοριστούν σύμφωνα με την επετηρίδα και ξαφνικά είδαν τον Γιάννη Μηλιό -που δεν έχει να επιδείξει έργο στα «ριτουίτς» κομματικών λογαριασμών, ούτε προϋπηρεσία ως τρολ του ΣΥΡΙΖΑ- να τους προσπερνάει.

Σύμφωνα πάντως με το παραδοσιακό non paper του Μεγάρου Μαξίμου το ΦΕΚ διορισμού του Γιάννη Μηλιού θα τοποθετηθεί ως κτέρισμα από τον Αλέξη Τσίπρα στον τάφο του μεγάλου ηγέτη για να ξέρει ότι η επιθυμία του πραγματοποιήθηκε.

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Εθνικές εφεδρείες

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ


Τ​​ο κύρος του κ. Μηλιού στον χώρο των τεχνών είναι εγνωσμένο. Ως εκ τούτου, θα μου επιτρέψετε να μην επεκταθώ στις πολυσχιδείς δραστηριότητές του στους τομείς του θεάτρου, του κινηματογράφου, της μουσικής, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, του χορού, της video art, της ποίησης, της πεζογραφίας και του πολιτισμού με την ευρεία έννοια. Συγχωρήστε με αν ξεχνώ ορισμένους τομείς, όμως είναι τόσο πολλοί που δικαιολογούμαι. Εμαθα από κύκλους του Φεστιβάλ ότι έχει ορισμένα κενά στην όπερα, τα οποία και βεβαίως μπορούν εύκολα να καλυφθούν. Ας ταξιδέψει μαζί με τον καλλιτεχνικό διευθυντή για να παρακολουθήσει παραστάσεις. Τον κ. Θεοδωρόπουλο (τον Βαγγέλη) συνοδεύουν και οι σύμβουλοί του, για να του εξηγούν τι βλέπει – υπόθεση του έργου, ερμηνείες, σκηνικά κτλ., τα οποία εκτός Ελλάδος γίνονται στα «ξένα».  


Πώς πήγαινε κάποτε η Βουγιουκλάκη στο Λονδίνο για καλλιτεχνική ενημέρωση, κοινώς για να ψαρέψει πόζες και φορέματα;  


Οι σύμβουλοι είναι τέσσερις και όταν ο άνθρωπος ζήτησε τον απαραίτητο πέμπτο, για να καταλαβαίνει ακόμη καλύτερα τι βλέπει, του τον αρνήθηκαν και έτσι ξεκίνησε το δράμα της παραίτησής, του που απείλησε με τεράστιο κενό τη βαριά βιομηχανία της χώρας.


Η ανάθεση της προεδρίας του Δ.Σ. του Φεστιβάλ στον κ. Μηλιό κλείνει, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, έναν επικό κύκλο που ξεκίνησε με την αποπομπή του κ. Λούκου, την πρόσληψη του Γιαν Φαμπρ, την αποχώρηση του ιδίου, την πρόσληψη του κ. Θεοδωρόπουλου (του Βαγγέλη), την απειλή παραίτησης του κ. Θεοδωρόπουλου (του Βαγγέλη επαναλαμβάνω) και την παραμονή του. Και όλ’ αυτά μέσα σε μερικούς μόνον μήνες και μόλις δύο υπουργούς Πολιτισμού. 


 Βέβαια, ο κ. Μηλιός (ο Γιάννης) δεν είναι καλλιτεχνικός διευθυντής. Αλλά δεν είναι ούτε Φαμπρ. Αυτό συνάγεται εκ του γεγονότος ότι δεν είναι Φλαμανδός και, το κυριότερο, δεν έχει πετάξει ποτέ στη ζωή του γατάκια στον αέρα για να δει πώς προσγειώνονται στο μάρμαρο. Για να δείτε πόσο καλά τα πάει ο δυτικός πολιτισμός, σκεφθείτε μόνον ότι ο Γιαν Φαμπρ θεωρείται ότι υπηρετεί την ίδια τέχνη που κάποτε υπηρετούσαν ο Ρέμπραντ και ο Βερμέερ. Ζωγράφοι αυτοί, εικαστικός εκείνος. Ισα βάρκα ίσα νερά. Ο κ. Μηλιός δεν έχει ούτε την αγγελική μορφή του Αϊ Ουέι Ουέι – όμως δεν πρέπει να κρίνεις τους ανθρώπους από την εμφάνισή τους.


Συνηθίζουμε να μιλάμε για τον «ευαίσθητο χώρο του πολιτισμού». Κολοκύθια ρίγανη. Πρόκειται για έναν εντελώς αναίσθητο χώρο –αν τον αντιμετωπίσουμε ως «χώρο»– όπου ο εγωισμός ανταγωνίζεται τις εμμονές και τον αχαλίνωτο ναρκισσισμό ο οποίος, προκειμένου να εκφραστεί, αδιαφορεί και για το κόστος και για την ποιότητα.  


Επαναλαμβάνω ότι αυτό ισχύει όταν ο πολιτισμός αντιμετωπίζεται ως «χώρος» και δεν αφορά τα άτομα που δημιουργούν έργο.  


Αυτός ο «χώρος», λοιπόν, είναι κατά προτίμησιν προοδευτικός και αποτελεί προνομιακό έδαφος για την πανίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ το προνομιακό του πεδίο, εκεί όπου δεν έχει να κατηγορήσει κανέναν Σόιμπλε, απεικονίζει και την ανικανότητα, αλλά και τη χαμηλή νοημοσύνη –με την καλή έννοια το λέω– όσων αποφασίζουν εκεί μέσα.


Πρόταση εθνοπροδότη: 

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Από το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών

Του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Το tweet του Γιάννη Μηλιού στις 13 Ιουλίου του 2015 ξεκαθάριζε τις παρεξηγήσεις και δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνείας: «πόσο πιο σαφές ότι διαφωνώ με τη «συμφωνία», από την επιλογή μου να μη συμμετέχω, από οποιαδήποτε θέση, στην κυβέρνηση», έγραφε. 

Ηταν η εποχή που οι άτυπη «συνιστώσα» με την κωδική ονομασία «Θέλω το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (και δεν με νοιάζει πού θα βρούμε λεφτά)» έπαιρνε θέσεις μάχης. 

Ο Γιάννης Μηλιός εκείνη τη μέρα έβαλε τέλος στους ψιθύρους. Και οριστικοποιούσε την επιλογή του: θα παρέμενε με τους «άλλους». Δηλαδή με αυτούς που επέμεναν σε αυτό που ο Αλέξης Τσίπρας σε ανύποπτο χρόνο αργότερα θα αποκαλούσε «αυταπάτες».

 

Και κάπως έτσι ο Γιάννης Μηλιός έπαψε να είναι υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Και να εκπροσωπεί την άλλη πολιτική σε ένα αμπαλάζ που θύμιζε προοδευτικό καθηγητή του Μπέρκλεϊ ή κάποιου άλλου αμερικανικού προοδευτικού πανεπιστημίου.  

 

 

Ο άνθρωπος που κατά πολλούς υπήρξε ένας από τους «πατέρες» του προγράμματος της Θεσσαλονίκης εξαφανίστηκε από τα πάνελ και το προσκήνιο. Αφήνοντας τη θέση του στο «νέο πρόσωπο της Αριστεράς» όπως ανέλαβαν να το εκφράσουν ο Νίκος Παππάς, ο Χρήστος Σπίρτζης και ο Παύλος Πολάκης. Και φυσικά ο Γιάνης Βαρουφάκης που ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών τη στιγμή που πολλοί περίμεναν με βεβαιότητα να ακούσουν το όνομά του στο συγκεκριμένο υπουργείο.

Ειδικά για την περίπτωση του Γιάνη Βαρουφάκη ο Γιάννης Μηλιός έκανε φιλότιμες προσπάθειες να κρατηθεί. Με αξιοσημείωτη κολεγιακή μεγαλοψυχία (σ.σ.: ίσως λίγο πιο «εντατική» από το φυσιολογικό) «Σε απάντηση διαδόσεων, δηλώνω περισσότερο ΣΥΡΙΖΑ από ποτέ, άλλωστε τα γραπτά μου βασίζονται στις συνεδριακές αποφάσεις του κόμματός μου» έγραφε στο twitter στις 27 Φεβρουαρίου του 2015. Και μόνο πριν από λίγες μέρες αναφέρθηκε στον «Yanis» αποκαλώντας τον «κύριο “συμφωνούμε με το 70% του Μνημονίου” που όμως έκανε τα πάντα για να φτάσουμε σε αυτό». Ηταν η μόνη φορά που ο Γιαννης Μηλιός στράφηκε εναντίον του σταρ υπουργού της κυβέρνησης.

Πάντως «λιγότερο ΣΥΡΙΖΑ» από ποτέ έγινε μετά τη συμφωνία του Ιουλίου του 2015. Και από τότε πέρασαν 16 μήνες. Για να προσγειωθεί ξαφνικά ύστερα από 16 μήνες στη θέση του Προέδρου του Φεστιβάλ Αθηνών. Εντελώς ξαφνικά. 

Αν ας πούμε η θέση του διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών παιζόταν στο στοίχημα, όποιος ποντάριζε ένα ευρώ στον Γιάννη Μηλιό, σήμερα θα ήταν εκατομμυριούχος.

Η «εξήγηση» μετά τον διορισμό του στη θέση προέδρου του Φεστιβάλ Αθηνών

 

Ο ίδιος φρόντισε να προλάβει τα σχόλια για τον διορισμό του με ανάρτηση στο facebook. Τα γνωστά: «Ο πολιτισμός οφείλει να είναι το πνευματικό αντίβαρο στις δυσκολίες που περνούν οι λαοί…», «το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου πρέπει να γίνει ορόσημο του σύγχρονου πολιτισμού…», «να ανοίξει τις πόρτες του στην κοινωνία, να πλησιάσει τους πολλούς και τις πολλές…» (να και η σπόντα για τον ελιτισμό που για κάποιους είναι έννοια ταυτισμένη με τον Γιώργο Λούκο…), «…πεδίο δημιουργικότητας αλλά και ανατρεπτικής σκέψης» κοκ. Τα κλασικά.

Το ζουμί όμως βρίσκεται στο τέλος: «Εχοντας αυτές τις σκέψεις στο νου, και σε μια περίοδο της ζωής μου που δεν συμμετέχω στην κεντρική πολιτική και σε κομματικούς σχηματισμούς, αποδέχτηκα με χαρά να βοηθήσω από τη θέση του Προέδρου στην προσπάθεια του Φεστιβάλ και του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του». Που σε μετάφραση σημαίνει «μην τολμήσει να με κατηγορήσει κανείς για κωλοτούμπα γιατί η θέση μου δεν είναι πολιτική. Εξηγηθήκαμε;».

Και για να υπογραμμίσει τα λεγόμενά του συνοδεύει την ανάρτηση με ένα vintage, ασπρόμαυρο, νοσταλγικό βίντεο με τον Δημήτρη Μητρόπουλο να διευθύνει την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Αθηνών. Που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «εγώ είμαι διανοούμενος και ξέρω από αυτά. Εντάξει;».

Και η αλήθεια είναι ότι αυτούς τους 16 μήνες της «αξιοπρεπούς αποχής» ο Γιάννης Μηλιός δεν χρειάστηκε να δουλέψει και στην οικοδομή – που λέει ο λόγος – για να ζήσει. Ούτε να κλείσει δρόμους μαζί με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τους άλλους «αυταπατημένους» συντρόφους. Εξάλλου δύσκολα θα γινόταν αποδεκτός στους κύκλους τους κάποιος του οποίου η κόρη κάνει διακοπές στο Γκσντάαντ και εργάζεται στο ελληνικό τμήμα της Norton Rose Fulbright, μιας διεθνούς δικηγορικής εταιρίας με έδρα το Λονδίνο.

Είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Εχει κάνει διδακτορικό στην «αντοχή των υλικών». Και από το 1983 είναι διευθυντής του πολιτικού περιοδικού «Θέσεις». Οπου παρεμπιπτόντως, μέσω του οποίου σε ανυπόγραφο editorial (σ.σ.: που ως γνωστόν απηχεί τις θέσεις του διευθυντή) αποκαλεί τον Αλέξη Τσίπρα «ηγεμόνα Βοναπάρτη» υπό την ηγεσία του οποίου «η Αριστερά «δίνει μάχες» υιοθετώντας όλα τα μνημονιακά νομοσχέδια με διαδικασίες που τίποτε δεν έχουν να ζηλέψουν από τους αναγκαστικούς νόμους έκτακτων καθεστώτων». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Ουπς!».

Τι έγινε λοιπόν και ο υψηλόφρων ιδεολόγος και ελαφρώς «μπλαζέ» ως προς τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Μηλιός ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Φεστιβάλ Αθηνών; 

Ως ειδήμων στο θέμα της αντοχής υλικών είδε ότι τα δικά του υλικά δεν αντέχουν πάνω από 16 μήνες στην αφάνεια; 

Αποτελεί ο διορισμός του μέρος μιας ευρύτερης κίνησης αποκατάστασης ηρωικών στελεχών και «επιστροφής στις ρίζες» που εξυφαίνεται στους κόλπους της κυβέρνησης – αν και αυτός τουλάχιστον δεν έσβησε τα παλιά του tweets και τις αναρτήσεις του όπως έκανε π.χ. η άλλη διαπρύσια ιδεολόγος του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, Εφη Αχτσιόγλου;

Ή η απάντηση μπορεί να βρίσκεται...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Ο Γιάννης Μηλιός και τα νέα οράματα

Toυ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΟΥΣΟΥΛΗ

Η τοποθέτησή του στη θέση του προέδρου του Δ.Σ. του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου ηχεί ως έκπληξη με την τρέχουσα εκδοχή της λέξης. Θα μπορούσε να είναι και ανατροπή, αν κανείς αποδεχόταν αβασάνιστα τις κοινότοπες και παιδαριώδεις διακηρύξεις του νέου προέδρου.

Ο Γιάννης Μηλιός μας μιλάει όλα αυτά τα χρόνια από τη θέση των «φίλων του λαού». Υπερασπιστής των λαικών δικαιωμάτων, με επαναστατικό μάλιστα πνεύμα και φλόγα άσβεστη υπέρ των αδυνάτων, εργάστηκε επιμελώς, διακηρύσσοντας την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας. Δε χωρούσε αμφιβολία πάνω σε αυτό. Ο ίδιος εμφανιζόταν ως εγγυητής αυτής της αλήθειας. Ο λαός επιτέλους θα έβρισκε τη σωτηρία του. Στην ένσταση ότι μόνο κυβερνήσεις δοκιμασίας υπάρχουν, ακούγαμε τις από όρους καταγγελίες ότι εμείς, ως οπαδοί της ιστορικής σχετικότητας, ανήκαμε (χωρίς να το γνωρίζουμε μάλλον) στους «εχθρούς του λαού».

Στην πορεία ο Γιάννης Μηλιός απογοητεύτηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και έκανε μάλιστα σχετικές δηλώσεις.

Φαίνεται όμως ότι ο χρόνος θεραπεύει και τις πολιτικές πληγές. Και ο κ. Μηλιός βρήκε νέο μέτωπο σωτηρίας, το μέτωπο του πολιτισμού, για να δώσει μάχη υπέρ του λαού. 

Ο χθεσινός υπέρμαχος της κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας, γίνεται σήμερα υποστηρικτής της κυβέρνησης της καταστροφής.

Οι «φίλοι του λαού» κάνουν πάντα συγκινητικές δηλώσεις. Έτσι, μαθαίνουμε από το νέο πρόεδρο του Φεστιβάλ ότι «ο πολιτισμός μπορεί να λειτουργήσει ως πνευματικό αντίβαρο στις δυσκολίες που περνούν οι λαοί». Και μας ενημερώνει ότι «ο πολιτισμός χάραξε δρόμους να περπατήσει ολόκληρη η ανθρωπότητα»!

Η ιστορία είναι γεμάτη με συμβατικές διακηρύξεις αυτού του τύπου από ανθρώπους που νομίζουν ότι η ιστορία αρχίζει μαζί τους, αφού μόνο οι ίδιοι, ως αυτοανακηρυγμένοι επαναστάτες, μας ανοίγουν δρόμους προς το μέλλον.

Στη φάση που διανύουμε σήμερα στην Ελλάδα του 2016, η αντιστροφή εννοιών, η μεταμφίεση των πράξεων, η μεταμόρφωση των προσώπων, είναι εκδοχές της βαθιάς παρακμής. 

Γνωρίζοντας καλά ότι ο κομφορμισμός της αριστεράς είναι χειρότερος από τον κομφορμισμό της δεξιάς η ίδια η ζωή έρχεται μέσα στην τραγικότητά της να γίνει...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Αλλαξε ο Μηλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη

Πρώτον, αποδέχθηκε τη θέση, δεύτερον, έκανε μια δήλωση που εκτός από αόριστη ήταν τραγικά κοινότοπη και, τρίτον, όταν προσπάθησε να τα διορθώσει, τα έκανε χειρότερα. 

Ο Γιάννης Μηλιός, ο παθιασμένος μαρξιστής οικονομολόγος που ήταν ΣΥΡΙΖΑ αλλά μετά έγινε αντι-ΣΥΡΙΖΑ, ανέλαβε τη θέση του προέδρου του Ελληνικού Φεστιβάλ, αποδεχόμενος ένα διορισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.  

Παράλογο; 

 Για τους περισσότερους ναι, εκείνος θα το καταλάβει λίγο αργότερα. Το ίδιο και το Φεστιβάλ.

Ηταν Μάρτιος του ’15 όταν ο Γιάννης Μηλιός, ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις εκλογές και ένα από τα ονόματα-φαβορί για τη θέση του υπουργού Οικονομικών, αποχαιρετούσε την «ενεργό δράση» με ένα tweet: «Τμήμα οικονομικής πολιτικής, αποχαιρετισμός. Με ευγνωμοσύνη για την εκτίμηση, τη συντροφικότητα, την εμπιστοσύνη». Ηταν η αρχή ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου, το οποίο πέρασε από διάφορα στάδια, όχι πάντα βελούδινα.

Η κόντρα του με τον Βαρουφάκη, η αρθρογραφία κατά του τρίτου Μνημονίου, ο πλήρης διαχωρισμός της θέσης του από την πολιτική των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν αυτά για τα οποία δικαιώθηκε από πολλούς, οι οποίοι ακόμα και αν διαφωνούσαν με τις σκληροπυρηνικές θέσεις του, που φλέρταραν με την έξοδο από την ευρωζώνη, του αναγνώριζαν τουλάχιστον μια έντιμη, προσωπική στάση. Μέχρι που είπε το «ναι» στη Λυδία Κονιόρδου και άρχισαν στην οδό Μπουμπουλίνας να ψάχνουν τι λέει ο Μαρξ για τον πολιτισμό.

Η υπαναχώρηση του Γιάννη Μηλιού, όμως, ούτε με τον Μαρξ έχει να κάνει ούτε με τον Βαρουφάκη ούτε με τον Λαπαβίτσα. Ούτε καν με τον ίδιο τον Τσίπρα, παρόλο που του έδωσε το δικαίωμα να περηφανεύεται ότι «γονάτισε» έναν (πρώην) σύντροφο που τόλμησε να φύγει. Εχει να κάνει...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: «Eλα Γιάννη σου χω θέση στον κρατικό μηχανισμό» -Ω τι σόι αριστερά είναι τούτη εδώ μπαμπά! -

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΝΙΚΑ

Να σούρνεσαι από  τα  χαχανητά.  Για κάμποση ώρα. Μετά  να το  ξανασκέφτεσαι. Σα σοβαρά. Και να σε πιάνει  απέραντη μελαγχολία. Ω  τι  σόι αριστερά είναι τούτη εδώ μπαμπά!
 

Ο Γιάννης Μηλιός-αρχικά-εις εξ αυτών των τάχα μου επαναστατών που  θα έσκιζε  τα μνημόνια. Που  με τις θεωρίες του θα έβγαζε την  Ψωροκώσταινα από  το  θανάσιμο  κεφαλοκλείδωμα  των   δανειστών. Που θα μας έκανε εθνικά υπερήφανους. Που με την  οικονομική στρατηγική του   θα πολλαπλασιάζε η παραγωγικότητα του τόπου. Και που  τόσο  η ανεργία όσο και  η φτώχεια   θα έβλεπαν «πόρτα»!

 

Αυτή  η πρώτη πράξη  της γνωστής  καραφαρσάρας «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει  για λίγο  Συριζαίνει και ξανά προς τη Νέα Δημοκρατία  τραβά».  Τραβά,  τραβά, τραβά!

 

Επειδή ο  Αλεξης άλλαξε  ρότα, επειδή  ο ίδιος Αλέξης  αντικρίζοντας την άβυσσο  των παραμυθιών  του έπαθε το «έλα να δεις».  Επειδή  στα  οικονομικά υπουργεία  τοποθετήθηκαν  Βαρουφάκης,  Τσακαλώτος, Σταθάκης και όχι Μηλιός. Επειδή  οι   αριστεροί  μεταμορφώθηκαν  σε  δεξιούς-σάμπως να υπήρχε και άλλος  δρόμος-ο  Μηλιός την έκανε προς το λαικό  κίνημα. Πάντα ένθερμος  οπαδός  της  φτωχολογειάς! Αυτή η δεύτερη  πράξη της ίδιας  φαρσοκωμωδίας!

 

Ωσπου προκύπτει διορισμός. Ωσπου  ο   οικονομολόγος ο  σπουδαίος, μορφωμένος και αριστερός  λαμβάνει μήνυμα του  αρχηγού «έλα  Γιάννη  σου  χω θέση  στον κρατικό μηχανισμό». Ωσπου ο Μηλιός αναλαμβάνει  χρέη αφεντικού του Φεστιβάλ Αθηνών. Αυτή η  τρίτη  πράξη  της ίδιας  φαρσοκωμωδίας

 

Τώρα τι  σχέση έχει  ο Μηλιός με φεστιβάλ, καλλιτέχνες, μπαλέτα,  συμφωνικές ορχήστρες και θεατρικές  παραστάσεις, ένας Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει. Εντάξει σου λέει. Η   καλλιτεχνία είναι η απόλυτη   δημοκρατία. Κάτι  βλέπουμε, κάτι έχουμε ακούσει, κάτι διαβάζουμε και  από καιρού εις καιρόν όλο και  σε κάποιο  σινεμαδάκι  πηγαίνουμε! Και  τι ακριβώς  γνωρίζετε;   Φυσικά το διαζύγιο  της Αντζελίνα Ζολί με τον Μπραντ Πιτ!

 

Τοιουτροπώς με δέλεαρ  την καλλιτεχνία ο Μηλιός επιστρέφει στα «εδάφη»  της   εξουσίας.   Ετσι    στο  καλό και αγύριστο  οι αντιρρήσεις. Ετσι   τα ξεχνάμε όλα. Ετσι, «από το μετερίζι  του πολιτισμού» (όπως οι «σύντροφοι» το λένε) θα αγωνιστώ  για  την καταπολέμηση του «αναλφαβητισμού». Κι έτσι  βολεύτηκαν  όλοι!

 

Αλλωστε,  σου λέει,  εδώ ο κόσμος καίγεται. Ποιος  τώρα θα ασχοληθεί με  το Φεστιβάλ Αθηνών; Μέσα στην αναμπουμπούλα ο «αριστερός» «αντάρτης» οικονομολόγος  χαίρεται!

 

Αυτή  η λεπτομέρεια  αποκαλύπτει  το πραγματικό ενδιαφέρον της «αριστερής»  εξουσίας για τον πολιτισμό. Ελα μωρέ,  σου λέει, πως κάνεις έτσι. Για να  δούμε. Μπορεί  ο Μηλιός να αποδειχθεί  εξαιρετικός!

 

Και κάτι ακόμα: 

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Οι ψευτοαριστεροί κήνσορες…

Του  ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ 

Ο κ. Γ. Μηλιός μαζί με μια ομάδα αξιόλογων συντρόφων του επιχείρησαν να τάμουν θεωρητικά ζητήματα με βάση τη μαρξιστική θεωρία. Η προσπάθειά τους ήταν αξιόλογη.

 

 

Ο κ. Μηλιός εισήλθε με την ομάδα του στο Συριζα, απομονώθηκε πολιτικά απο τον κυβερνητικό Συριζα και, καταγγέλλοντας τη στροφή του κόμματος, απομακρύνθηκε απο τη δημόσια δράση. Καλά έκανε και θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για πολιτική και ιδεολογική συνέπεια.

 

 

Ο σημερινός Συριζα δεν έχει καμιά σχέση, όχι με τον Συριζα στον οποίο πρωτοεισήλθε ο κ. Μηλιός αλλά ούτε με τον Συριζα της πρώτης πολιτικής στροφής, την οποία, όπως επισημάνθηκε παραπάνω, ο κ. Μηλιός κατήγγειλε.

 

 

Ο κ Μηλιός επανέρχεται αναλαμβάνοντας πρόεδρος του Φεστιβάλ Αθηνών, με τον ευνουχισμένο, απο κάθε αριστερή χροιά, σημερινό Συριζα,

 

 

Τι να υποθέσει κανείς; Ότι η εξουσία είναι Κίρκη που μαγεύει κάθε εξουσιομανή; Ότι δεν υπάρχει, πλέον, καμιά ιδεολογική συνέπεια παρά μόνο η γοητεία του κέρδους και της δόξας;  

 

Πάντως, εδω και πολύν καιρό ο κόσμος δεν τους πιστεύει. Και ένας ένας όλοι οι αριστεροί κήνσορες υποκύπτουν στη γοητεία της εξουσίας και την απαξία της κοινωνίας.

 

 

Όσο για τον ατυχή κ. Τσίπρα,σε όσες κηδείες και αν πάει, δεν θα μπορέσει να σταματήσει την πολιτική απομείωση. Και επειδή πληρώνουμε πολλά ως φορολογούμενοι πολίτες, έχουμε το δικαίωμα να απαιτήσουμε: τέρμα τα ταξιδάκια και η διαμόρφωση πολιτικού προφίλ με τα χρήματά μας. Η χώρα πνίγεται στα προβλήματα και η προτεραιότητα του πρωθυπουργού ήταν το ταξίδι στην Κούβα και ο επικήδειος στον Κάστρο!

 

 

Ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να πληρώσει τα έξοδα της μετάβασής του απο το κομματικό ταμείο. Το κακό παράγινε.

 

 

Μας φόρτωσε μια 50μελή κυβέρνηση, με τριμελή υπουργική στελέχωση σε υπουργεία που και ο ένας ήταν υπερβολή, δημιουργεί γραφεία τύπου “πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη” λες και είμαστε ιθαγενείς και μας πετάει χάντρες και καθημερινά προσλαμβάνει στο δημόσιο απο τον κομματικό στρατό.

 

 

Έλεος. Σε λίγο...

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Oι Comandante του Bολέματος - Υπάρχει κάτι καλύτερο από την επανάσταση.Η επανάσταση μαζί με μια κρατική θέση

Γράφει ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Υπάρχει κάτι καλύτερο από την επανάσταση. Η επανάσταση μαζί με μια κρατική θέση.  

Θα μου πεις «μα υπάρχουν θέσεις για όλους τους επαναστάτες»; 

Κι αν δεν υπάρχουν, εφευρίσκονται. Οι δύο τελευταίοι διορισμοί, στο Φεστιβάλ Αθηνών και στο νεοσύστατο γραφείο του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, ξεπερνούν κάθε προηγούμενο. Και οι δύο επιλεγέντες είναι άσχετοι με το αντικείμενο που με χαρά και χωρίς σεμνότητα ανέλαβαν.

Ο ένας ήταν στο οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα θα «διδάσκει» πολιτισμό, αν και πολύ φοβούμαι ότι τον μόνο πολιτισμό που έχει μελετήσει είναι… η πολιτιστική επανάσταση του Μάο (μπρρρ). 

Η άλλη διορισθείσα ήταν στην κίνηση «δεν πληρώνω». Τελεία. Και τώρα θα πληρώνεται (σε ευρώ βέβαια), για να μας πείθει ότι πρέπει να πληρώνουμε και για γραφείο πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη!
 

Τέτοιος κυνισμός και τέτοιο μικροαστικό βόλεμα από «ακτιβιστές» και μαρξιστές επαναστάτες μόνο...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: Νέες, ωραίες Συριζαίες & ντιπ για ντιπ άσχετες! - Γίνε, παιδί μου, κομματόσκυλο - party bitch άμα θες να διασωθείς! Θηλυκός Καρανίκας

Του ΘΕΜΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

Λέγεται για αστείο ότι αυτός δεν είναι ανασχηματισμός, αλλά Διαγωνισμός «Μις ΣΥΡΙΖΑ», όπου οι εστεμμένες αναλαμβάνουν και τους αντίστοιχους τίτλους: Σταρ Εργασίας η Εφη Αχτσιόγλου, πρώην γραμματέας του Κατρούγκαλου, ετών 31. Μις Βόρεια Ελλάδα η κεχαριτωμένη Κατερίνα Νοτοπούλου, διευθύντρια του Γραφείου Πρωθυπουργού Θεσσαλονίκης, ετών 28, και άνεργη ψυχολόγος κατά δήλωσή της.

Και έπεται μια σειρά... αναπληρωματικές, οι οποίες πιθανότατα περιμένουν κάπου στα καμαρίνια για να βγουν στη μικροπολιτική πασαρέλα. Εκτός κι αν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα αποκρουστικό... μέσα στη φυσική καλλονή του φαινόμενο που, επειδή το καθεστώς καταρρέει, είπε να το ρίξει λίγο στην τρέλα και να κάνει το κέφι του.

Επιλέγονται εσκεμμένα για καίριες θέσεις άτομα ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ανέτοιμα, ανεπαρκή και εντελώς ακατάλληλα για να σταλεί ένα μήνυμα… τρέχα γύρευε τι;  

Οτι δηλαδή αρκεί -και απαιτείται πλέον- να είσαι παιδί του κομματικού σωλήνα, αυτό που λέμε κομματόσκυλο ή Συριζοφρουρός, για να αναλάβεις με το «έτσι θέλω» μια καλοπληρωμένη θέση και ένα αξίωμα για το οποίο άλλοτε χρειάζονταν πολλά χρόνια πολιτικής καριέρας;

Ή ότι το «σύστημα» είναι τάχα μου τόσο πανίσχυρο ώστε ο αρχηγός όποτε θέλει διορίζει το άλογό του συγκλητικό, την πολύ στενή συνεργάτιδά του υπουργό και την κάθε... μοντελοΣυριζαία διευθύντρια σε οποιαδήποτε άλλη θέση εις βάρος του ελληνικού λαού, μια που αυτός τους πληρώνει, κι ας μην υπάρχει ούτε σεντς; 

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα ακόμη κρούσμα απώλειας του υποτιθέμενου ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς, η οποία κάνει ό,τι έκανε και ο Μπερλουσκόνι με υπουργούς... μανεκέν ή και ο Ολάντ με διάφορες χαριτωμένες Γαλλιδούλες.

Με τη διαφορά ότι ακόμη και εκείνες ήταν τέως εστεμμένες ή ηθοποιοί που στη συνέχεια είχαν αναπτύξει μια κάποια δραστηριότητα. Δεν τις έκαναν με το καλημέρα από πολιτικές γλάστρες επικεφαλής! Η υπόθεση δεν έχει να κάνει μεμονωμένα με το υπερβολικά νεαρό της ηλικίας, που είναι όντως πρόβλημα για συγκεκριμένες θέσεις, ούτε με το ότι είναι γένους θηλυκού. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι νέοι, ωραίοι, αγόρια Συριζαίοι! Αλλά, ειλικρινά, μιλάμε σοβαρά τώρα;

Καλλιστεία μες στην τόση δυστυχία; Οι θηλυκοί Καρανίκες μας λείπανε;  

Προκλητικότερη περίπτωση όλων -πολιτικά και ηθικά- είναι η... λιγότερο εντυπωσιακή εμφανισιακά σε σχέση με τα νέα πουλέν, Εφη Αχτσιόγλου.

Ας πούμε, για να αποφύγουμε τη γνωστή εύκολη αντιπαράθεση περί σεξισμού κ.λπ., ότι η ανάδειξή της δεν σχετίζεται καθόλου με τη μακροχρόνια και στενή επαγγελματική σχέση που διατηρεί με τον τέως υπουργό Εργασίας, με τον οποίο τα τελευταία χρόνια είναι παντού μαζί όπου κι αν πηγαίνει, από το εξωτερικό έως οποιοδήποτε συνέδριο. Ε και; Σκέψου να υπήρχε και θέμα προσωπικής φύσεως, όπως με τη νέα υπουργό στην Ουκρανία και τις γυμνές φωτογραφίες της, τι θα γινόταν!

Ομως το ότι δεν υπάρχει, ενισχύει ακόμη περισσότερο τις απορίες: Με τι μυαλό βάζουν μια 31χρονη που δεν έχει εργαστεί ΠΟΤΕ, μα ΠΟΤΕ στη ζωή της σε κανονική δουλειά να... συζητήσει και να διαπραγματευτεί τις συντάξεις, τα επιδόματα και τις εργασιακές σχέσεις των σημερινών εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων;  

Κάνει το «αγροτικό» της πάνω στις ζωές των άλλων; 

Τι ιδέα και τι αίσθηση κινδύνου μπορεί να έχει ένα νέο παιδί, το πιο άξιο και καταρτισμένο αν θέλετε, που δεν ξέρει τι πάει να πει ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ;  

Ωραία ή... απλώς εμφανίσιμη ή και κακάσχημη, αυτό δεν αλλάζει την ουσία των πραγμάτων.

Αυτή η δεσποινίδα θα κάτσει απέναντι στη Λύκαινα του ΔΝΤ, τη φημισμένη Ντέλια «Δρακουλέσκου», που έχει καταπιεί αμάσητες χιλιάδες σαν και δαύτη στη ζωή της; 

Με τι προσόντα; Με τι εφόδια; 

Με τι εμπειρία σε διαπραγματεύσεις;  

Αυτά, συγγνώμη, είναι ολωσδιόλου ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ και ανευθυνότητες.  

Η μοναδική ερμηνεία που μπορεί κάπως να στέκει είναι ότι...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: My Heart Belongs to Daddy Alexis and Euclid με 2.500 ευρώ το μήνα - Για τον Αλέξη και τον Τσακαλώτο τραγουδάει η Κατερίνα Νοτοπούλου

Από το ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

-My Heart Belongs to Daddy…da, da, da, da, da, da…τραγουδά η υπεύθυνη του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη Κατερίνα Νοτοπούλου καθώς θα παίρνει ΧΑΛΑΡΑ 2.500 ευρώ το μήνα, όσο φυσικά βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.  

Τώρα η Κατερίνα “Daddy” θα μπορούσε να εννοεί τον Τσίπρα που υπογράφει την πρόσληψή της ή τον Τσακαλώτο που πληρώνει!

Η κυρία Νοτοπούλου-όπως αποκαλύπτει το Πρώτο Θέμα-, σύμφωνα με το ΦΕΚ διορίζεται από 23.11.2016 στη θέση της «Προϊσταμένης στο Γραφείο Θεσσαλονίκης της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού» και θα αμείβεται με...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΗΦΗΝΟΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η Επιτροπή ΒΑΛΕΡΙΑΝΝΑ με την οποία ο Νίκος Παππάς θα κάνει την αξιολόγηση των κηφήνων της ΕΡΤ - Εχει την έγκριση του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας

Γράφει το ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Eπιτέλους ο Νίκος Παππάς κάνει πράξη την δέσμευσή του για την αξιολόγηση των εργαζομένων στην Κρατική Τηλεόραση.

Ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης σε συνεργασία με τη Διμελή Επιτροπή ΒαλεριΑννα θα αξιολογήσει επιτέλους τους 3.000 τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας.

Η Επιτροπή ΒαλεριΑννα είναι υπό την εποπτεία του γνωστού Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας. Ονομάστηκε ΒαλεριΑννα εξαιτίας των δύο κοριτσιών που συμμετέχουν στην Επιτροπή οι οποίες είναι η Βαλέρια και η Αννα. 

Η Βαλέρια και η Αννα τώρα είναι μακρινές και τρυφερές εξαδέλφες των αδελφών Νοτοπούλου οι οποίες ως γνωστόν είναι θαυμάστριες του Τσακαλώτου.

-Δεν υπάρχει τίποτε πιο αφροδιασιακό στην κυβέρνηση από το σακίδιο του Τσακαλώτου…διαμηνύουν από το περιβάλλον των αδελφών Νοτοπούλου.

Στο μεταξύ οι τεμπέληδες της ΕΡΤ χθες Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2016  ξεσηκωθηκαν επειδή έγινε κατακράτηση του μισθού τους τον οποίο βγάζουν με τον ιδρώτα του προσώπου τους.

Συγκλονίστηκε ακόμη και ο Τσακνής.

Την οργή των εργαζομένων της ΕΡΤ προκάλεσε η χωρίς προειδοποίηση, όπως καταγγέλλουν, παρακράτηση μέρους του μισθού της στη μισθοδοσία Νοεμβρίου.

Θύματα έπεσαν όσοι εργαζόμενοι είχαν υπογράψει συμβάσεις με δικηγορικά γραφεία για την επαναπρόσληψή τους με το άνοιγμα ξανά της ΕΡΤ. Στο ηλεκτρονικό μήνυμα που εστάλη, μάλιστα, την περασμένη εβδομάδα ενημερώνονταν ότι αυτή θα ήταν πρώτη από τις τρεις δόσεις του εργολαβικού δικαιώματος.

Ο θυμός των εργαζομένων έφτασε μέχρι τον 4ο όροφο όπου και το γραφείο του προέδρου του ΔΣ της ΕΡΤ Διονύση Τσακνή ο οποίος την Παρασκευή με ηλεκτρονικό του μήνυμα προς όλους τους εργαζομένους της ΕΡΤ εξέφρασε την οργή του για το περιστατικό καταγγέλλοντας ότι δεν υπήρξε προηγούμενη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου.

Όπως έγραφε, μάλιστα, στο e-mail «η ΕΡΤ δεν είναι εισπρακτική εταιρεία, ούτε αρπακτικό fund». 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, δε, του κ. Τσακνή για την ενέργεια της παρακράτησης δεν είχε γνώση ούτε ο διευθύνων σύμβουλος Λάμπης Ταγματάρχης.

Το e-mail του Διονύση Τσακνή, σύμφωνα με το typologies.gr, ανέφερε τα εξής:
“Αγαπητοί συνάδελφοι!

"Επίγεια ΣΥΡΙΖΑίικη κωμωδία"

Σαν σήμερα (1/12/ΧΧΧΧ)

1644: Η Πορτογαλία επανακτά την ανεξαρτησία της από την Ισπανία, ύστερα από κατοχή 60 ετών.

1818: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μυείται στη Φιλική Εταιρεία.

1891: Ο Τζέιμς Νάισμιθ δημιουργεί ένα νέο παιχνίδι και το ονομάζει μπάσκετ-μπολ.

1955: Στην πόλη Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα,  η Ρόζα Παρκς αρνείται να σηκωθεί από το κάθισμά της σε λεωφορείο για να καθίσει ένας λευκός και συλλαμβάνεται.

 

1792: Γεννιέται ο Αλέξανδρος Υψηλάντης,  αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας.

1935: Γεννιέται ο Γούντι Άλεν, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Άλεν Στιούαρτ Κένινγκσμπεργκ, αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και μουσικός.

1866: Πεθαίνει ο Σερ Τζορτζ Έβερεστ, ουαλός στρατιωτικός, μηχανικός και τοπογράφος. Δούλεψε πολλά χρόνια στην Ινδία, ανέπτυξε μεθόδους μέτρησης και προς τιμήν του η ψηλότερη κορυφή των Ιμαλαΐων φέρει το όνομά του.

1973: Πεθαίνει ο Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, ιδρυτής του κράτους του Ισραήλ και πρώτος πρωθυπουργός της χώρας από το 1948 έως το 1953. 

2014: Φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ο Δημήτρης Τριχόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους γιατρούς και ακαδημαϊκούς της χώρας μας.