ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Για πρώτη (και τελευταία) φορά Αριστερά;

Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΙΔΗ

Δεν χρειάζεται να αυτοτοποθετείσαι Αριστερά -άλλωστε η περιοχή αυτή, που τώρα καταλαμβάνεται εξ εφόδου από κόσμο πολύ καθώς ακολουθείται η οσμή διακυβέρνησης, είναι ερώτημα αν έχει αληθινούς εκφραστές, πλην των ζηλωτών κάποιων (μικρών) τμημάτων του ΣΥΡΙΖΑ, των αυτοπεριχαρακωμένων του ΚΚΕ και κάποιων ρομαντικών από παραπέρα- για να ανησυχείς με το πόσο γρήγορα κακοπαθαίνει το τόσο εύστοχο/λειτουργικό σύνθημα: «Για πρώτη φορά Αριστερά!». 

Κατόρθωσε να λειτουργήσει σαν πνοή ελπίδας (δεν το λέμε χαλαρά: αυτό είναι που έφερε τη μεταστροφή στις κάλπες Μαΐου 2014/Ιανουαρίου 2015), σαν εγερτήριο για εντελώς ανόμοιους ανθρώπους, σαν συνισταμένη προσδοκιών, σαν άνοιγμα στο μέλλον/porteur de futur που λένε και οι άλλοτε φίλοι μας Γάλλοι.

Να ανησυχείς γιατί; 

Αν δεν είχε υπάρξει ο Νίκος Φίλης, να σώσει μοναχικά από έσχατη ντροπή την κυβέρνηση, ή μάλλον τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά την υπόθεση της αυτάρεσκης συλλογικής σύμβασης/μπαξισώματος των εργαζόμενων της ΔΕΗ και του (πολιτικά) ατιμωτικού όσο και αποκαλυπτικού «ξύδι στους διαφωνούντες» του Νίκου Φωτόπουλου, θα έτεινε κανείς να θεωρήσει ότι το ναδίρ ήρθε τραγικά νωρίς. Και θα ήταν το ναδίρ η μιξοπαρθενική αποστασιοποίηση του Μαξίμου από την απρέπεια εκείνη με το χλωμό «δεν παρεμβαίνουμε στη συλλογική αυτονομία» ή/και «η διαπραγμάτευση της ΣΣΕ της ΔΕΗ είχε ήδη κλείσει επί προηγούμενης κυβέρνησης»: τέτοια περήφανη Αριστερά!

Όπως, ειλικρινά, και η αναγωγή της πονηρίας σε πολιτική/διαπραγματευτική αρετή από τον Γιάνη (εντάξει!) Βαρουφάκη, ή πάλιν η βυζαντινή μανία για ντύσιμο των αμαρτωλών εννοιών -Τρόικα, Μνημόνιο- με ανεπίληπτης φαναριώτικης τέχνης ενδύματα/καλύμματα -Θεσμοί, Συμφωνία-γέφυρα-, ακόμη-ακόμη η ροπή για τσακωμό με τους δημοσιογράφους και (έσχατο, πλην όχι ελάχιστο) οι διαρροές περί πρωθυπουργού ο οποίος «οργίζεται» από τα καμώματα των -αξιόλογων!- υπουργών του, όλα αυτά τίποτε δεν θυμίζουν από μια ΕΑΜίτικη, ας πούμε, λεβεντιά.

Η δε θλιμμένη/θλιβερή παραδοχή, ας πούμε, Βαρουφάκη ότι «τότε έχει πρόβλημα» (αν δόθηκαν εν αγνοία του αυξήσεις, στην τωρινή συγκυρία, στους ΔΕΗτζήδες), ή η διατύπωση Βαλαβάνη ότι ο σύντροφος υπουργός τού παρακάτω ορόφου είναι μόνον για τις διαπραγματεύσεις «εξωτερικού» και όχι για τη διαχείριση των εσωτερικών θεμάτων, ή η παραδοχή Πανούση ότι «θα είναι καταστροφή, θα έχει κάνει λάθος» άμα 1.000 μετανάστες (άνθρωποι, θυμίζουμε...) μαζευτούν στην Ομόνοια, αυτά δύσκολα συναρμόζονται με μια λογική αριστερής παραδοχής της ευθύνης.

Να το πω κι αλλιώς:  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Πρώτη φορά Αριστερά… ρουσφέτια - Αλέξη γερά με τσαμπουκά...

Tης ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Δύο από τις μεγαλύτερες ασθένειες του δημόσιου διαλόγου στην χώρα μας είναι ο λαϊκισμός και η υποκρισία. Προσφιλείς συνήθειες του πολιτικομιντιακού συστήματος όταν προσπαθεί να κανακέψει το ακροατήριό του. Για χρόνια ακούγαμε πολιτικούς Αριστερών κομμάτων να κάνουν λόγο για διασπάθιση δημόσιου χρήματος από συμβούλους, για οικογενειοκρατία που λυμαίνεται την κρατική μηχανή, ευνοιοκρατία και άλλα -προς λαϊκή κατανάλωση- τσιτάτα, τα οποία με το που αναλαμβάνει ένα κόμμα την εξουσία γίνονται «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε».

Όχι απαραίτητα από κακή πρόθεση. Αλλά γιατί υπάρχει αναγκαστική προσγείωση στην πραγματικότητα.:

  Πριν δυο μέρες αποκαλύφθηκε ότι με την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώτος ξάδερφος του Αλέξη Τσίπρα, διορίστηκε «σε θέση ειδικού συμβούλου» στο γραφείο του Υπουργού Εξωτερικών (Εφημερίδα της Κυβέρνησης 26 Φεβρουαρίου 2015). Μάλιστα, τον Φεβρουάριο του 2012 το όνομα του ξαδέρφου του Πρωθυπουργού και δημοσιογράφου της ΑΥΓΗΣ, είχε ακουστεί ξανά, καθώς ήταν μεταξύ μετακλητών υπαλλήλων που προορίζονταν για το γραφείο του Τάσου Κουράκη. Τότε με απόφαση του Αλέξη Τσίπρα δεν είχε προχωρήσει ο διορισμός του.

Εν προκειμένω, η επαναφορά του διλήμματος «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» είναι μόνο η βάση της συζήτησης. Διότι, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία αυτό, όσο η έμπρακτη απόδειξη για το βάθος της υποκρισίας στην οποία αναλωνόταν ο δημόσιος διάλογος τόσα χρόνια. Προφανώς, ένας υπουργός θέλει δίπλα του άτομα που γνωρίζει και εμπιστεύεται. Ενδεχομένως, ο αδερφός, ξάδερφος, μπατζανάκης ενός πρωθυπουργού / υπουργού να είναι πιο άξιος για μία θέση και σε καμία περίπτωση η συγγενική σχέση δε θα πρέπει να τον αποκλείει από τη θέση αυτή. Είναι όμως χονδροειδής υποκρισία όταν δυο εβδομάδες πριν, ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί έλεγαν ότι δε θα προσλάβουν συμβούλους, «όπως έκαναν οι προηγούμενοι», και στις 10 Φεβρουαρίου να ανακοινώνεται στο ΦΕΚ ότι προσλαμβάνονται 20 συνολικά άτομα για το γραφείο του κ. Δραγασάκη - 10 μετακλητοί, 5 σύμβουλοι και 5 αποσπασμένοι υπάλληλοι του Δημοσίου και στις 26 Φεβρουαρίου να δημοσιεύεται ο διορισμός ως Ειδικού Συμβούλου του πρώτου ξαδέρφου του πρωθυπουργού.

Σε σχετικό σχόλιο που έκανε στα social media ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έγραψε αναρτώντας την είδηση: «Την ώρα που εξαγγέλλουν κατάργηση των "στρατών" συμβούλων... Δεν έχω πρόβλημα με τους συμβούλους, αλλά με την υποκρισία».

Και εκεί εστιάζεται το πρόβλημα. Προφανώς θα προσελάμβαναν συμβούλους, όπως συμβαίνει και στον ιδιωτικό τομέα, προφανώς ήθελαν δικούς τους έμπιστους ανθρώπους και πιθανότατα και οι συγγενείς τους να είναι ικανότατοι για τη θέση αυτή. Αλλά, όταν με το που αναλαμβάνεις την εξουσία, κάνεις ακριβώς αυτό που επί χρόνια καταγγέλλεις, υπάρχει πρόβλημα. Μεγαλύτερο δε, όταν μόλις λίγες μέρες πριν έλεγες ότι δε θα το κάνεις.

Την ίδια ώρα:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Θα χρησιμοποιήσουν τα κονδύλια έρευνας του Πανεπιστημίου Αθηνών για αποπληρωμή δανείων - Οταν η Αριστεία στην Παιδεία για τους γραφικούς είναι ΡΕΤΣΙΝΙΑ, υπάρχει λόγος να έχουν τα πανεπιστήμια λεφτά για έρευνα???

Όπως όλα δείχνουν, ακόμη και ο Ειδικός Λογαριασμός κονδυλίων έρευνας (ΕΛ.ΚΕ) του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν θα μείνει ανέπαφος.

Ο λόγος; 

Το Υπουργείο Οικονομικών εξετάζει να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα του λογαριασμού προκειμένου να αποπληρώσει τα δάνεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που λήγουν από τις 6 Μαρτίου και μετά.

aixmi.gr

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: "Δεν αποκλείουμε αναστολή της Συνθήκης Σένγκεν" - To ξεσάλωμα δεν έχει τέλος!

Την Πέμπτη 5 Μαρτίου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Θανάσης Πετράκος μίλησε στους Μπάμπη Παπαπαναγιώτου και Αργύρη Παπαστάθη για τη μεταναστευτική πολιτική και το ενδεχόμενο αναστολής της Συνθήκης Σένγκεν:

«Η έκδοση οποιασδήποτε διαταγής με το επιχείρημα ότι «έτσι κατάλαβα από μια συνέντευξη», νομίζω ότι υπερβαίνει την κοινή λογική και όχι τις αρμοδιότητες ενός κρατικού λειτουργού. Από εκεί και πέρα, προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει συγκεκριμένες θέσεις. Αυτή τη στιγμή, όμως, η κυβέρνηση δεν είναι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συνεργασίας και οι συγκεκριμένες γενικές θέσεις για να υλοποιηθούν χρειάζονται συνεκτίμηση πολλών πραγμάτων και δεν μπορούν εξαγγελίες, όταν πάνε να μετουσιωθούν σε αποφάσεις και πράξεις, να γίνουν χωρίς σκέψη και χωρίς να έχουν επιλυθεί ζητήματα. Διαφορετικό είναι ένα πολιτικό σλόγκαν ή ιδεολογική τοποθέτηση πάρα πολύ σωστή να γίνει πολιτική απόφαση. Για να φύγουμε από τα συγκεκριμένα κέντρα και να πάμε σε κέντρα φιλοξενίας, χρειάζεται προετοιμασία που δεν έχει γίνει. Και χρειάζεται και συζήτηση και έκφραση αλληλεγγύης από την Ε.Ε. για να επιλυθούν κάποια ζητήματα που έθεσε ο αρμόδιος υπουργός, ο κ. Πανούσης. Είπε ότι πρέπει να καθίσουμε στο τραπέζι με τους εταίρους και να δούμε τα ζητήματα. Γνωρίζουμε ότι και το «Δουβλίνο 2» και η Συνθήκη Σένγκεν χρειάζονται συζήτηση. Δεν βρήκαμε τον παπά στην άκρη να του φορτώνουμε τα πάντα! Ο αρμόδιος υπουργός έδωσε το μήνυμα: «Φίλοι εταίροι, ελάτε να συνεννοηθούμε. Διότι αν δεν συνεννοηθούμε, θα εξετάσουμε και κάποιες μονομερείς ενέργειες». Από εκεί και πέρα, η απόφαση θα είναι της κυβέρνησης, με βήματα προετοιμασίας. Ισχύουν όλα αυτά που είπαμε προηγουμένως για το πώς και πότε αυτό μπορεί να γίνει. Δεν είναι δουλειά ενός βουλευτή ή κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του μεγαλύτερου κόμματος. Αλίμονο. Δεν το αποκλείουμε (σ.σ.: την αναστολή της Συνθήκης Σένγκεν), αλλά όλα αυτά τα ζητήματα θέλουν μελέτη να δεις ποιο είναι το μείον.»

BHMA

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Αλλάζει ο τρόπος διαχείρισης των απορρήτων κονδυλίων του ΥΠΕΞ - ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ !!! - Τα "απόρρητα" (?) κονδύλια θα εγκρίνονται από επιτροπή βουλευτών (!) ενώ θα δίνεται ο σκοπός (!) και το περιεχόμενο (!) της "απόρρητης" παροχής !!! Τουλάχιστον για το απόρρητο του ονόματος των παραληπτών οι λεβεντοσωτήρες το σκέπτονται - ΙΣΩΣ (!) μένει μυστικό !!! - Συγχαρητήριο τηλεγράφημα από τον Αστυνόμο Σαίνη στον γίγαντα Κοτζιά για την έμπνευσή του...

Εκ θεμελίων αλλάζει ο τρόπος διαχείρισης των απορρήτων κονδυλίων του υπουργείου Εξωτερικών που για πολλούς αποτελούσαν μια χαίνουσα πληγή.
Η απόφαση αυτή, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, έχει ληφθεί από τον υπουργό των Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και το επόμενο διάστημα αναμένεται να εξειδικευθεί και να ανακοινωθεί.
Κατά πληροφορίες, πριν από την εκταμίευση και διανομή των ποσών στα φυσικά πρόσωπα ή τους φορείς που κάθε φορά επιλέγονται, τα απόρρητα κονδύλια θα εγκρίνονται από επιτροπή βουλευτών η οποία θα έχει επιλεγεί από τη Βουλή.
Η επιτροπή θα είναι μικρή και θα οριστεί από τη Βουλή, όχι από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, έλεγε ανώτατος παράγοντας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών και πρόσθετε ότι σκοπός των αλλαγών είναι να υπάρξει σαφήνεια, διαφάνεια και καθαρότητα.
Όπως εξηγούσε ο ίδιος αξιωματούχος σήμερα τα απόρρητα κονδύλια έχουν μια διαδικασία έγκρισης που τελικά εναπόκειται στον εκάστοτε υπουργό Εξωτερικών να αποφασίσει ποιος και πόσα χρήματα θα λάβει προκειμένου να προωθήσει τις ελληνικές θέσεις στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής. 

«Ο υφιστάμενος έχει δυσκολία να ελέγξει τον προϊστάμενο» έλεγε χαρακτηριστικά ανώτατος παράγοντας της ελληνικής διπλωματίας επιχειρηματολογώντας γιατί πρέπει να αλλάξει ο τρόπος διαχείρισης των απορρήτων δαπανών.
Κατά πληροφορίες ομάδα νομικών μελέτησε τον τρόπο χειρισμού των απορρήτων από άλλες χώρες και κατέληξε ότι ο στόχος θα πρέπει να είναι ο έλεγχος των απορρήτων εκτός υπουργείου Εξωτερικών. «Ο θεσμός είναι η Βουλή» τόνιζε διπλωματική πηγή και πρόσθετε ότι μια ολιγομελής κοινοβουλευτική επιτροπή που θα ορίζεται από τη Βουλή θα ελέγχει τις βασικές αρχές για τη διαχείριση των απορρήτων δίνοντας επί της ουσίας έγκριση σκοπιμότητας.
«Ίσως να μην δίνονται ονόματα, θα δίνεται ο σκοπός και το περιεχόμενο της παροχής απορρήτων» τόνιζε ο ίδιος αξιωματούχος εξηγώντας ότι θα επιχειρηθεί να στεγανοποιηθεί το σύστημα ώστε να μην υπάρχουν διαρροές της ταυτότητας όσων λαμβάνουν τα κονδύλια αυτά.

ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ: H διάψευση των προσδοκιών εξημέρωσης του θηρίου!

Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ

Υπάρχουν και άλλα θέματα πέραν εκείνων της οικονομίας, με τα οποία ασχολείται η κυβέρνηση των «αγανακτισμένων» –κατά το παρελθόν– και σήμερα προσαρμοζόμενη, εκούσα άκουσα, προς τα ισχύοντα στη Ζώνη του Ευρώ. Φρόντισε να τα «υπενθυμίσει» η Αγκυρα, με τρόπο ενοχλητικό, και στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ.
 

Στην ιστοσελίδα του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας της Τουρκίας προσφάτως αναρτήθηκε ένα «βίντεο» της πτήσεως ενός διθέσιου μαχητικού F-16, χειριστής του οποίου ήταν ο Α/ΓΕΑ Οζτούρκ. Το αεροσκάφος διέσχισε το Αιγαίο από τη Λέσβο έως το Καστελλόριζο, παραβιάζοντας κατ’ επανάληψιν τον ελληνικό εναέριο χώρο των δέκα ναυτικών μιλίων.
 

Προ ολίγων ημερών, η Αγκυρα εξέδωσε ΝΟΤΑΜ δεσμεύοντας τεράστια περιοχή στο Αιγαίο επί σειρά μηνών για τη διεξαγωγή αεροναυτικών ασκήσεων και στη συνέχεια την απέσυρε –κατόπιν παρεμβάσεως προφανώς του  ΝΑΤΟ  και  των  ΗΠΑ– με τη διευκρίνιση ότι οι  συντεταγμένες  που  αρχικώς  δημοσιοποιήθηκαν  ήσαν  εσφαλμένες.
 

Τα εν λόγω συμβάντα μπορεί να θεωρηθούν περιστατικά συνήθη της τουρκικής αυθαιρεσίας. Αλλά το πλαίσιο διαχειρίσεως των ελληνοτουρκικών θεμάτων έχει αλλοιωθεί.  

Εδώ και δύο δεκαετίες, διαδοχικές κυβερνήσεις πίστευαν ότι η πορεία της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ενωση θα εξανάγκαζε την Αγκυρα σε προσαρμογές προς τα ευρωπαϊκώς ισχύοντα και στην ομαλοποίηση των διμερών σχέσεων.
 

Οι προσδοκίες διαψεύσθηκαν. Η Ε.Ε. έπαυσε να ασκεί έλξη προς στην Αγκυρα. Παράλληλα, και εκτός του ευρωπαϊκού συστήματος, οι ισλαμικές κυβερνήσεις της Τουρκίας προχώρησαν σε ένα ριζοσπαστικό εκσυγχρονισμό της οικονομίας και η χώρα εισήχθη στη λέσχη του G20.

 
Τον Δεκέμβριο του 2014, ο πρόεδρος κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατέστησε σαφές ότι δεν ενδιαφέρεται εάν η Ε.Ε. δεχθεί ως μέλος την Τουρκία. Η ευρωπαϊκή «ιδέα» σταδιακώς έχει απωθηθεί στο περιθώριο του οράματος της «νέας Τουρκίας» που έχει υπόψη του ο κ. Ερντογάν, ενώ η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν αναδεικνύεται σταδιακώς μείζων πολιτικός και οικονομικός εταίρος της Αγκυρας.
 

Χώρα ισλαμική, σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχεί το Ισλάμ, περιβαλλόμενη από υπολείμματα της πρώην Σοβιετικής Αυτοκρατορίας, δεν ενδιαφέρεται να πραγματοποιήσει άλμα εις το κενό του ευρωπαϊκού συστήματος, με τους ασφυκτικούς ρυθμιστικούς πολιτικούς και οικονομικούς κανόνες.  

Παρά τις διαφωνίες, η μόνη χώρα της Δύσεως με την οποία διατηρεί σχέσεις λειτουργικές είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες.
 


Στη διάρκεια των ετών, η Αγκυρα επέτυχε τη φινλανδοποίηση της Ελλάδος στην περιοχή του Αιγαίου και στην παρούσα συγκυρία δεν θα επιθυμούσε λογικώς να ανοίξει και άλλο μέτωπο θερμό. Με δεδομένη, όμως, τη ρευστότητα σε όλη την περιοχή, οι σχέσεις με την Αγκυρα καθίστανται εις την παρούσα συγκυρία ιδιαιτέρως κρίσιμες: 

"Επίγεια κωμωδία"

"Θα δεχτώ ερωτήσεις από υπαλλήλους του υπουργείου..."

Γιάνης με το ένα "ν" κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο Υπουργείο του!

«Εμείς τι θα κάνουμε δηλαδή που είμαστε δημοσιογράφοι?»

Απορία δημοσιογράφου

«Θα γράφετε άρθρα, θα κάνετε εκπομπές, μπορείτε να γράψετε και ένα βιβλίο αργότερα».

Απάντηση του Γιάνη με το ένα "ν"!

«Μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, αλλά στις συνεντεύξεις Τύπου…»

Απορία δημοσιογράφου

«Ναι, αλλά μην είστε ανάγωγος αυτή τη στιγμή. Δεν είναι συνέντευξη Τύπου αυτή».

Απάντηση του Γιάνη με το ένα "ν"!

Σαν σήμερα (6/3/ΧΧΧΧ)

1894: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ»,

1899: Αποδίδεται δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την Ασπιρίνη στην γερμανική χημική εταιρεία «Μπάγερ».

1902: Ιδρύεται η Ρεάλ Μαδρίτης

1910: Αγροτική εξέγερση στο Κιλελέρ

1933: Αποτυχημένο κίνημα του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα για την επαναφορά του Ελευθέριου Βενιζέλου στην εξουσία.

1475: Γεννιέται ο ιταλός αναγεννησιακός καλλιτέχνης Μιχαήλ Άγγελος

1937: Γεννιέται η ρωσίδα κοσμοναύτις Βαλεντίνα Τερέσκοβα, η πρώτη γυναίκα που βρέθηκε στο διάστημα.

1900: Πεθαίνει ο γερμανός μηχανικός και εφευρέτης της ντιζελομηχανής Γκόντλιμπ Ντάιμλερ. Ο Νταιμλερ υπήρξε ο σχεδιαστής της πρώτης μοτοσικλέτας και συνιδρυτής της αυτοκινητοβιομηχανίας Mercedes.

1994: Πεθαίνει η Μελίνα Μερκούρη

ΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΠΟΛΙΤΙΚΗ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η ανθρωπιστική κρίση των εκατομμυριούχων!!!

Του ΦΩΤΗ ΓΕΩΡΓΕΛΕ

Είναι κάποια πράγματα, όχι τα πιο καθοριστικά ίσως στην ιστορία, που αποκαλύπτουν ωστόσο την κατάσταση, τις επιδιώξεις. 

Ανάμεσα στις πρώτες ενέργειες για την αντιμετώπιση της «ανθρωπιστικής κρίσης» είναι και το πάγωμα των πλειστηριασμών για τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια. 

Έτσι πρέπει να γίνει, πρέπει να βοηθηθούν όσοι βρίσκονται σε μια άσχημη οικονομική κατάσταση και αδυνατούν να πληρώσουν τη δόση του δανείου. 

Το σύνθημα όμως «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» είναι σωστό σύνθημα; 

 Γιατί δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, κανείς δεν χαρίζει χρήματα, κάποιοι άλλοι πληρώνουν όσα διαγράφονται. Πληρώνουν οι καταθέτες των τραπεζών εάν χρεοκοπήσουν, πληρώνει η οικονομία που δεν έχει ρευστότητα πράγμα που οδηγεί σε λουκέτα και ανεργία, πληρώνουν οι φορολογούμενοι όταν οι τράπεζες διασώζονται από το κράτος για να μη χαθούν οι καταθέσεις. Όσοι έμειναν άνεργοι, όσοι δεν έχουν εισοδήματα και περιουσία, όσοι έχουν εισοδήματα ελάχιστα, τόσο λίγα που δεν τους επιτρέπουν να πληρώσουν τη δόση τους, χρειάζονται βοήθεια. Οι άλλοι; 

Οι πολιτικές αποφάσεις δεν είναι ουδέτερες, έχουν πρόσημο, και το υπέρ ποίων είναι συνήθως το δείχνει το ανώτερο όριο.  

Χρειάζονται προστασία όσοι έχουν οικογενειακή ακίνητη περιουσία 700.000 ευρώ και ετήσιο εισόδημα 70.000 ευρώ;  

Αν δεν μπορεί να πληρώσει τη δόση του στεγαστικού αυτός που βγάζει 70 χιλιάδες το χρόνο, τότε ποιος μπορεί; 

Όταν ανακοινώθηκαν τα πρώτα αυτά νούμερα, εγώ έμεινα άναυδος. Δεν είδα όμως καμία αντίδραση, κανένα κύμα αγανάκτησης στην κοινωνία που αντιμετωπίζει την «ανθρωπιστική κρίση».  

Μήπως ως κοινωνία έχουμε ξεφύγει, μήπως μας μπερδεύει το ευρώ, μήπως αν το πούμε σε δραχμές θα το καταλάβουμε καλύτερα; 

Ακίνητη περιουσία 240 εκατομμύρια δραχμές και ετήσιο εισόδημα 24 εκατομμύρια. Αυτός δεν είναι νόμος για την ανθρωπιστική κρίση, είναι νόμος για την προστασία των εκατομμυριούχων. Που αναδιανέμει το χρέος εις βάρος όλων, κι αυτών που μαζεύουν με θυσίες κάθε μήνα το νοίκι για να μην τους κάνουν έξωση. Ίσως έτσι καταλάβουμε γιατί η τόσο εύκολη, τόσο αστήρικτη επίκληση της ελληνικής «ανθρωπιστικής κρίσης» σοκάρει τόσο πολύ τον υπόλοιπο κόσμο. Γιατί αυτό που στον υπόλοιπο κόσμο θα φαινόταν μια ξεκάθαρη ταξική επιλογή, στην Ελλάδα ονομάζεται μέτρο υπέρ των φτωχών.

Οι ρυθμίσεις για τις 100 δόσεις στα χρέη προς το Δημόσιο είναι εξίσου γενναιόδωρες. Πληρώνεις και διαγράφεται άλλο τόσο από το χρέος. Είναι η καινούργια μορφή περαίωσης. Αυτή που κάναμε χρόνια να καταργήσουμε κατόπιν μεγάλης πίεσης της τρόικας της «νεοφιλελεύθερης». Επειδή δεν δημιουργεί φορολογική συνείδηση, επειδή μεταφέρει το βάρος από αυτούς που δεν πληρώνουν σε αυτούς που είναι συνεπείς. Γιατί πάντα κάποιος πληρώνει, είναι όπως με τον ΕΝΦΙΑ, χρειάζονται 2,5 δις, βάζουν φόρους 4,5 γιατί ξέρουν ότι οι μισοί δεν θα πληρώσουν. Έτσι για άλλη μια φορά πληρώνουν τα συνήθη θύματα, πέρα από τη γενικότερη ζημιά στην οικονομία όπου επαληθεύεται για μια ακόμη φορά το αξίωμα «το κακό χρήμα σκοτώνει το καλό». Οι επιχειρήσεις που χρωστάνε, που δεν εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, οδηγούν στο κλείσιμο τις συνεπείς. 

Στον γαλαντόμο αυτό νόμο, όμως, υπάρχουν κι άλλα περίεργα. Οι ευνοϊκές ρυθμίσεις επεκτείνονται και στα χρέη πάνω από ένα εκατομμύριο. 

Ποιοι χρωστάνε εκατομμύρια στο δημόσιο ανενόχλητοι; 

Είτε αυτοί που έχουν ήδη βάλει λουκέτο, είτε αυτοί που έχουν τον τρόπο επί σειρά ετών να μην πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους χωρίς να τους ενοχλεί κανένας. Οι ρυθμίσεις «κοινωνικής σωτηρίας» είναι στην πραγματικότητα ρυθμίσεις ώστε να μπορέσουν οι γνωστές επιχειρήσεις-ζόμπι να επιβιώσουν, να πάρουν φορολογική ενημερότητα χωρίς προβλήματα, πληρώνοντας μια δόση. Και να συνεχίσουν να παίζουν πολιτικά παιχνίδια προπαγανδίζοντας την «αντιμνημονιακή» χρεοκοπία και την επιστροφή στη δραχμή. 

Πόσοι είναι οι φορολογούμενοι που χρωστάνε εκατομμύρια; Μερικές χιλιάδες; 

Αφού στόχος όλων είναι η φοροδιαφυγή γιατί δεν εκκαθαρίζουν αυτές τις υποθέσεις για να δουν ποιοι έχουν περιουσία και αποφεύγουν τις υποχρεώσεις τους; 

Οι οριζόντιες ρυθμίσεις δεν είναι ποτέ αθώες, όταν είναι «για όλους» αυτομάτως σημαίνει ότι κάποιοι, χωρίς να έχουν ανάγκη, μεταβιβάζουν το βάρος στους πολλούς.

Συγχρόνως με αυτά τα μέτρα κοινωνικής σωτηρίας για εκατομμυριούχους, ετοιμάζεται και η επιστροφή στην κρατική τηλεόραση του 2009.  

Ποιος θα πληρώσει το κόστος; 

Οι πολίτες με αύξηση της εισφοράς.  

Χρειάζεται μια χώρα σε «ανθρωπιστική κρίση» κι άλλα κανάλια και ραδιόφωνα; Η χώρα που έχει τα περισσότερα κρατικά, δημοτικά, κομματικά, εκκλησιαστικά, της Βουλής, μέσα ενημέρωσης στην Ευρώπη, το κόστος των οποίων βαραίνει το κράτος, δηλαδή τους πολίτες που τα πληρώνουν με τους φόρους τους; 

Αν έχουμε «κοινωνική γενοκτονία» και «ανθρωπιστική κρίση» τέτοια που πρέπει να δίνουμε δωρεάν ρεύμα στους συμπολίτες μας, πώς γίνεται ταυτοχρόνως να ακριβαίνουμε τους λογαριασμούς ηλεκτρικού;

Αυτά τα τελευταία χρόνια, οι αυξήσεις στους λογαριασμούς ηλεκτρικού, είναι οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Προχθές υπογράφτηκε νέα σύμβαση στη ΔΕΗ, η οποία προβλέπει αυξήσεις μεταμφιεσμένες σε «επίδομα καφέ» που αναλογούν με έναν επιπλέον μισθό, συνδικαλιστικά προνόμια όπως «επιδόματα βάρδιας» ανεξαρτήτως φυσικής παρουσίας και κάμποσα ακόμα επιδόματα «ευδόκιμης παραμονής» που για τους πληβείους υπόλοιπους συμπολίτες μας ακούγονται εξωπραγματικά. Αυτό το χρεοκοπημένο κράτος που ψάχνει να βρει λεφτά στα ταμεία των νοσοκομείων και των ασφαλιστικών ταμείων, πώς μπορεί να είναι τόσο πολυτελές και large συγχρόνως για τον εαυτό του;

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Βαφτίζοντας το κρέας... ψάρι

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΨΗ

Η παράταση της «δανειακής σύμβασης» ήρθε προς ψήφιση στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Ψηφίστηκε ακόμα από την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος και βέβαια από το γερμανικό Κοινοβούλιο καθώς και άλλα Κοινοβούλια της Ευρωζώνης. Η ελληνική Βουλή όμως απλώς θα ενημερωθεί. Δεν θα χάσει τον χρόνο της με περιττές ψηφοφορίες. Γιατί βέβαια με 20 ως 30 βουλευτές της συμπολίτευσης να έχουν ήδη τοποθετηθεί αρνητικά, δεν είναι ώρα να μας προκύψει αμφισβήτηση της δεδηλωμένης ή καμιά ανταρσία της προέδρου κι έχουμε μπλεξίματα. 

Ωραία και κατανοητά αυτά κι ο καθένας εξ ημών μπορεί να διαμορφώσει την προσωπική του άποψη.

Το ζήτημα ωστόσο είναι και νομικό. Εγκριτοι συνταγματολόγοι του νέου καθεστώτος λοιπόν ανέλαβαν να μας εξηγήσουν πώς μπορούμε το κρέας να το βαφτίζουμε ψάρι - επιστημονικά βεβαίως, βεβαίως. Η θεωρία που ανέπτυξαν έχει ως εξής. 

Η Δανειακή Σύμβαση και το Μνημόνιο παραβιάζουν τον νόμο, το Σύνταγμα και περίπου κάθε διεθνή σύμβαση περί δικαιωμάτων του ανθρώπου ή περί κυριαρχίας των κρατών ή ό,τι άλλο... Ως εκ τούτου, η παράτασή της δεν μπορεί να έρθει προς ψήφιση στη Βουλή γιατί θα ήταν σαν να αναγνωρίζεται η νομιμότητά της! Για την ακρίβεια, σε μια τέτοια περίπτωση η κυβέρνηση, λένε, θα έπρεπε να αμφισβητήσει τη νομιμότητά της, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, θα υπονόμευε τη δική της διαπραγματευτική θέση, σύμφωνα με την οποία η σύμβαση είναι παράνομη και αντισυνταγματική. Οπερ άτοπο γιατί χωρίς την παράταση της σύμβασης χρεοκοπούμε.

Εντάξει είναι λίγο μπλεγμένα. Στο διά ταύτα, ωστόσο, οι εν λόγω σοφοί μάς λένε ότι την παράνομη σύμβαση μπορεί να την παρατείνουν με την υπογραφή τους υπουργοί, όχι όμως η Βουλή, διότι τότε θα τη νομιμοποιήσει. 

Γεγονός που διά της απλής λογικής συνεπάγεται ότι, παρατείνοντας την ισχύ της σύμβασης, οι υπουργοί παρανομούν εν γνώσει τους. 

Καλύτερο ορισμό της απιστίας ομολογώ δεν μπορώ να σκεφτώ.  

Η υπόθεση ωστόσο έχει και συνέχεια:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Η λογική του υπέρτατου ήρωα του Υπαρκτού Ελληνισμού

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ (Στέφανος ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ)

(Η διευκρίνιση για το επώνυμο του "Φαληρέα", για τους μη γνωρίζοντες,  έχει σχέση με το υστερόγραφο του άρθρου...)

Το ερώτημα τίθεται από την κοινή λογική: γιατί δεν πρέπει να ψηφίσει η δική μας Βουλή τη συμφωνία με τους θεσμούς/τρόικα, όταν την ψηφίζει, λ.χ., η γερμανική Βουλή; 

Η κυβέρνηση κρίνει ότι δεν πρέπει, προφανώς επειδή δεν έχει σκοπό να δώσει στην αριστερή πτέρυγα της Κ.Ο. την ευκαιρία ώστε να εκδηλωθεί ως εσωκομματική αντιπολίτευση. Την άποψη της κυβέρνησης, ωστόσο, επικροτούν και δύο «σοφοί», οι Γ. Κασιμάτης και Γ. Κατρούγκαλος, με κοινό άρθρο τους σε κυριακάτικο φύλλο.

Δεν πρόκειται για τυχαία πρόσωπα. Ο μεν Γιώργος Κασιμάτης, άλλοτε σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου, ανήκει στους «σοφούς του έθνους», δηλαδή στη χορεία των Μίκη Θεοδωράκη, Μανώλη Γλέζου, Λάκη Λαζόπουλου κ.ά. Ο δε υπουργός Κατρούγκαλος ανήκει στους «σοφούς του ΣΥΡΙΖΑ», με τον Μηλιό, τον Μπαλτά, τον Μητρόπουλο κ.ά.

Οι δύο «σοφοί» ξεκινούν με την παραδοχή ότι οι συμβάσεις δανεισμού «πλήττουν την ύπαρξη της Ελληνικής Δημοκρατίας, τα αγαθά της πολιτισμικής της κληρονομιάς (σ.σ.: π.χ., τα Καγιέν, τα πούρα Αβάνας κ.λπ.) και της ιστορίας της, προσβάλλουν θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη [...] παραβιάζουν όλες τις βασικές ανάγκες αξιοπρεπούς διαβίωσης και ανάπτυξης της προσωπικότητας του ανθρώπου». 

  

Με αυτό ως δεδομένο, επισημαίνουν ότι η συμφωνία παράτασης ανήκει στη διαδικασία διαπραγμάτευσης και δεν δεσμεύει το περιεχόμενο της τελικής συμφωνίας, στην εκπνοή του διαστήματος των τεσσάρων μηνών. Κατά συνέπεια, κρίνουν ότι η συμφωνία «δεν είναι ανάγκη, ούτε πρέπει πολιτικά και συνταγματικά, να εγκριθεί από τη Βουλή», διότι, αν το κάνει, η Βουλή θα είναι υποχρεωμένη να μπει στην ουσία του ζητήματος και να αποφασίσει για το κύρος των δανειακών συμφωνιών, ενώ κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν αφού η διαπραγμάτευση είναι εν εξελίξει.

Το επόμενο στάδιο στον συλλογισμό των δύο «σοφών» αφορά το τι θα κάνει η Βουλή αν, στο τέλος του τετραμήνου, η κυβέρνηση παρουσιάσει στη Βουλή την τελική συμφωνία προς κύρωση. Ακόμη και αν η Βουλή υπερψηφίσει τη συμφωνία, υποστηρίζουν, αυτή θα είναι άκυρη εφόσον δεν είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα, τις Συνθήκες της Ε.Ε. και το Διεθνές Δίκαιο ―δηλαδή, με όλα αυτά περί πολιτισμικής κληρονομιάς, ιστορίας, βασικών αναγκών αξιοπρεπούς διαβίωσης κ.λπ. που αναφέρονται στην αρχή.  

Αυτό ισχύει, υπογραμμίζουν οι δύο «σοφοί», εφόσον έχει υπάρξει συμφωνία με τους εταίρους όπως τη θέλουν οι Κασιμάτης και Κατρούγκαλος.

 

Αν όμως δεν υπάρξει, αν δηλαδή οι εταίροι εξακολουθούν να συναρτούν τη χορήγηση ρευστότητας με την εκτέλεση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων, τότε τι γίνεται; 

Εδώ, θα συνιστούσα να βάλετε γυαλιά ηλίου, γιατί η λάμψη της απάντησης που δίνουν οι δύο «σοφοί» τυφλώνει. (Ενδεχομένως και να κουφαίνει ―η επιστήμη δεν έχει καταλήξει...) : 

Αν δεν μας δώσουν την υπολειπόμενη δόση, επειδή δεν θα έχει προκύψει νέα συμφωνία για την παλιά που έμεινε μετέωρη, οφείλουν εντούτοις να καταβάλουν την τελευταία δόση της παλιάς συμφωνίας, διότι, αν δεν το κάνουν, η άρνησή τους «θα αποτελεί άσκηση οικονομικής βίας».

Εγώ νομικός δεν είμαι και ίσως αυτό με βοηθά να δω πίσω από το περισπούδαστο ύφος των «σοφών» τη διαχρονική λογική του υπέρτατου ήρωα του Υπαρκτού Ελληνισμού. (Αυτός που τον διεκδικούν οι Τούρκοι, αλλά είναι δικός μας.) Πρόκειται για τη λογική που λέει: τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου.  

Είναι μια λογική με την οποία ο καθένας σε αυτή τη χώρα θα συμφωνήσει αμέσως, εφόσον βρίσκεται από την πλευρά των ευνοημένων, καθώς, στο πλαίσιο του «συναμφότερου», που λέει κι ο Ζουράρις, ο άκρατος ιδεαλισμός μπορεί να συνυπάρχει θαυμάσια με τον πιο χυδαίο κυνισμό.  

Ωστόσο, ήταν ανάγκη αυτή η απλή αλήθεια, στην οποία βασίζεται η ιδιαιτερότητα του Υπαρκτού Ελληνισμού, να δοθεί τυλιγμένη σε νομικίστικες περικοκλάδες; 

Μπορούσε να εκφρασθεί αποτελεσματικότερα, με τρόπο που θα γινόταν αμέσως κατανοητός από τον ελληνικό λαό, μέσω του θεάτρου σκιών...

Νοσταλγικό υστερόγραφο: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Συντονισμός της πλάκας

Του ΕΡΡΙΚΟΥ ΜΠΑΡΤΖΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

bartzinopoulos@hotmail.com

Δεν με ξάφνιασε αυτή η ιστορία με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τη διαταγή του στρατηγού, την ειδησεογραφική αποκάλυψη, τη νεοδημοκρατική καταγγελία και το επακόλουθο μπάχαλο. 

Και ο λόγος που δεν με ξάφνιασε είναι ότι στερείται και μιας στοιχειώδους έστω πρωτοτυπίας. Είναι αποτέλεσμα μιας κατάστασης που τη ζούμε καθημερινά και από πολλούς.

Δεν θα ισχυριστώ ότι η κυβερνητική πραγματικότητα αποτελούσε διαχρονικά στη χώρα μας υπόδειγμα συνέπειας και αξιοπιστίας. Ανέκαθεν οι προεκλογικές εξαγγελίες συγκρούονταν με τα μετεκλογικά πεπραγμένα, αλλά από μια στιγμή και μετά, από τον σχηματισμό της εκάστοτε κυβέρνησης και μετά, όλα έμπαιναν σε κάποιον δρόμο. Λίγο-πολύ μαθαίναμε τι έπρεπε να περιμένουμε και πού μας δούλεψαν.

Αυτό το μίνιμουμ συνέπειας και αξιοπιστίας δεν υπάρχει από τις 25 Ιανουαρίου και μετά. Και ο λόγος που δεν υπάρχει οφείλεται στο πολύ απλό γεγονός ότι η κυβέρνηση κινείται με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας». Ο καθένας έχει την άποψή του και τη λέει, με την ψευδαίσθηση ότι έχει κάποια αξία.

Πρόχειρο παράδειγμα:  

Οταν ο εμπειρότατος πολιτικά Φλαμπουράρης, που έχει αναλάβει να ελέγχει και να συντονίζει τα μέλη της κυβέρνησης, ξεφουρνίζει με τη μεγαλύτερη άνεση στο πρωινάδικο του Mega την «πατάτα» πως «κι αν δεν τα έχουμε όλα τα λεφτά, θα πάρουμε παράταση εξόφλησης από το ΔΝΤ», γιατί να περιμένεις υψηλότερο βαθμό ευθύνης και συνέπειας από τον κάθε χθεσινό που μεταφράζει την ιδεολογία ή τα απωθημένα του σε κυβερνητικό πρόγραμμα.

 Ενα κόμμα που το 40% της Κεντρικής Επιτροπής του και μερικοί από τους βασικούς υπουργούς της κυβέρνησης διαφωνούν με τον πυρήνα της κυβερνητικής λογικής είναι καταδικασμένο να πορεύεται με συνεχείς αντιφάσεις, αντιθέσεις και αντικρουόμενες και αλληλοαναιρούμενες απόψεις. 

Και το πρόβλημα είναι αποκλειστικά δικό τους και δεν τους φταίνε ούτε τα ΜΜΕ, που αλίμονο αν χρειαζόταν να επιβεβαιώνουν αν συμφωνεί ή όχι ο υπουργός με επίσημα έγγραφα για θέματα της αρμοδιότητάς του, αλλά ούτε και το όποιο κόμμα εκμεταλλεύεται και αξιοποιεί προς το συμφέρον του την έλλειψη συντονισμού και δράσης των κυβερνητικών παραγόντων και υπηρεσιών.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Σπουδαίες φράσεις, του σπουδαίου Aνθρώπου-Παγώνι !!!

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Κάθε συνέντευξη του Ανθρώπου-Παγώνι είναι ένα μεγάλο σχολείο για την οικονομία, την πολιτική και τον έρωτα. Τον έρωτα για τον εαυτό μας θα πουν κάποιοι, αλλά αυτό δεν είναι καθόλου κακό καθώς ο εαυτός μας είναι η πιο σταθερή σχέση που θα έχουμε ποτέ στη ζωή μας και υπό αυτήν την έννοια ο Γιάνης ο Βαρουφάκης, ερωτικά τουλάχιστον, θα είναι ευτυχισμένος σε όλη του τη ζωή.

Όπως και να έχει, η συνέντευξη που έδωσε ο Απόλυτος Έλληνας Υπουργός στον Νίκο τον Χατζηνικολάου δεν αποτέλεσε εξαίρεση στον κανόνα και χάρη σ’ αυτήν πολλοί έμαθαν πολλά.  

Πρώτα από όλα, ο ίδιος ο υπουργός έμαθε για την αύξηση που πήραν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ. Αλλά και οι υπόλοιποι δεν βγήκαμε χαμένοι και βγήκαμε σοφότεροι, αν και κάποιοι πονηροί ισχυρίζονται πως η βασική σοφία που αποκομίσαμε έχει να κάνει με τη σημασία της έκδοσης διαβατηρίου. Αυτά φυσικά είναι βλακείες καθώς η σημασία της έκδοσης διαβατηρίου είναι κοινός τόπος στη χώρα μας αφού, εμμέσως αλλά με σαφήνεια, την προπαγάνδιζαν όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Από το δίωρο υπερθέαμα και υπερακρόαμα επέλεξα κάποιες φράσεις οι οποίες συμπυκνώνουν τη σοφία του Γιάνη του Βαρουφάκη και οι οποίες είναι τόσο σημαντικές που, σε κάποια άλλη, παρελθούσα εποχή, θα μπορούσαν να κεντηθούν και να τοποθετηθούν στους τοίχους των σπιτιών μας ως μνημεία αιώνιας σοφίας.

 

Ο Γιάνης ο Βαρουφάκης σε παλαιότερη ομιλία

«Εγώ είμαι υπουργός. Εσύ είναι ανάγκη να μου το θυμίζεις;» - Γιάνης Βαρουφάκης

Μια φράση που πρώτα και πάνω απ’ όλα εξηγεί πολλά για τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τα καθήκοντά του. Κάποιοι λένε πως ένας άνθρωπος που κατέχει υψηλό αξίωμα δεν πρέπει να το ξεχνάει ούτε δευτερόλεπτο καθώς οι ενέργειες του επηρεάζουν τη ζωή εκατομμυρίων. Όχι μόνο ανθρώπων, που είναι αναλώσιμοι, αλλά και ευρώ. Αυτά, προφανώς, είναι ανοησίες και η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα υπουργών που θα ήταν πιο χρήσιμοι αν κατά τη διάρκεια της θητείας τους έπασχαν από αλτσχάιμερ. Δεν κρύβω πως πρόκειται για μια εξομολόγηση η οποία με γέμισε ανησυχία καθώς το πιο συνηθισμένο καταφύγιο κάποιου που θέλει να ξεχάσει είναι το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Από την άλλη ο Γιάνης έχει τον καθρέφτη του, οπότε ίσως η ανησυχία μου να είναι υπερβολική.

«Μια αριστερή* κυβέρνηση πρέπει να είναι έτοιμη για θυσίες» - Γιάνης Βαρουφάκης

Ακόμα πιο έτοιμοι από την αριστερή κυβέρνηση είναι οι συμπατριώτες μας που θα θυσιαστούν. Έτσι κι αλλιώς το έχουν κάνει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια. Αυτό μπορεί να οδηγήσει κάποιον πονηρό να σκεφτεί πως αυτό για το οποίο είναι έτοιμη η αριστερή κυβέρνηση δεν είναι και τίποτα πρωτότυπο. Κι όμως. Μόνο οι αριστερές κυβερνήσεις θυσιάζουν, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες που εξοντώνουν. Αν δεν καταλαβαίνετε τη διαφορά μάλλον δεν θα καταλαβαίνετε ούτε το γιατί οι Αμερικάνοι είναι οι φονιάδες των λαών ενώ ο Μέγας ο Αλέξανδρος ήταν ο εκπολιτιστής τους. Κι επειδή κάποια αντικυβερνητικά παπαγαλάκια είναι έτοιμα να μιλήσουν για την ευκολία που πάντα έχουν οι θυσίες των άλλων, ο Γιάνης πρόσθεσε πως ΚΑΙ τα κυβερνητικά στελέχη θυσιάζουν κάτι. Και πιο συγκεκριμένα «Θυσιάζουν την ησυχία τους», όπως σχεδόν δακρυσμένος είπε. Αν αυτή δεν είναι μια τεράστια θυσία τότε δεν ξέρω τι είναι τεράστια θυσία.

*προφανώς ο υπουργός δεν είχε ενημερωθεί πως στην κυβέρνηση του συμμετέχει και το κόμμα των Καμένων Ελλήνων... Μα τι διάολο; Κανείς δεν του λέει τίποτα;

Ο Γιάνης ο Βαρουφάκης σε στιγμές ανάπαυσης

«Την περίοδο που έγιναν οι εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης, κανείς δεν διέβλεπε πως η κυβέρνηση του Αντώνη του Σαμαρά θα έθετε σε κίνδυνο το τραπεζικό σύστημα της χώρας προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία» - Γιάνης Βαρουφάκης

Πρόκειται για απάντηση στην ερώτηση σχετικά με τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και τη συνέπεια ως προς αυτές. Μια απάντηση που δείχνει πως, παρά το μεγαλείο του, ο Γιάνης ο Βαρουφάκης είναι κατά βάθος ένας άνθρωπος σαν όλους εμάς. Ένας άνθρωπος που, όπως όλοι εμείς, πίστευε πως ο Αντώνης ο Σαμαράς ήταν ένας οραματιστής που δρούσε με μοναδικό γνώμονα το καλό της χώρας του και όχι ένας αδίστακτος φύλαρχος που η λύσσα του για εξουσία και καρέκλα κυριαρχεί πάνω του όπως ο αναβάτης στο άλογο του ιπποδρόμου. Ποιος, άραγε, μπορεί να τον κατηγορήσει; Εγώ, τουλάχιστον, ακόμα πονάω από την πτώση μου από τα σύννεφα.

«Δεν ήθελα να γίνω πολιτικός. Δεν αγαπώ την καρέκλα μου. Ούτε ο πρωθυπουργός την αγαπάει τη δικιά του». - Γιάνης Βαρουφάκης

Το ότι ο απόλυτος Έλληνας υπουργός δεν αγαπάει την καρέκλα του το καταλάβαμε καλά τη στιγμή που ομολόγησε πως δεν θέλει να θυμάται πως είναι υπουργός. Άλλωστε: 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΓΡΑΦΙΚΟΙ: Μαζέψτε τον...

Του ΚΥΡ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ - ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΓΡΑΦΙΚΟΙ: O απόλυτος m@#@#@s είναι ΠΑΝΤΟΥ !!!

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Γραφικών γεύμα!!!

Toυ ΗΛΙΑ ΜΑΚΡΗ

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΙΣΤΑΝ: H μεταναστευτική "πολιτική" των γραφικών ως... τραγούδι

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΙΣΤΑΝ: H μεταναστευτική "πολιτική" των γραφικών ως... παιχνίδι

Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Μια παράσταση με τον Τζόνη Πανούση

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ

Στην αρχή, η εγκύκλιος με την οποία στην πράξη καθίστατο ελεύθερη η λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα του Αλέξη Τσίπρα ήταν για την κυβέρνηση «αποκύημα φαντασίας». (Παρεμπιπτόντως, μόλις το άκουσα, εγώ το εξέλαβα ως επίδειξη διεστραμμένου χιούμορ: ένα δώρο στον Ν. Μιχαλολιάκο για την αποφυλάκισή του...)

 Αργότερα, για την κυβέρνηση η εγκύκλιος έγινε «προβοκάτσια». 

Στο τέλος, αποκαλύφθηκε ως αυτό που ήταν από την αρχή: μια παράσταση από τον όχι πλέον νέο, αλλά πάντα ευαίσθητο, πολύπλευρο και ταλαντούχο καλλιτέχνη της πολιτικής σκηνής, Γιάννη (Τζόνη) Πανούση, ανεπανάληπτο στον ρόλο του υπουργού.

Οι υποθέσεις, που θα μπορούσαν να εξηγήσουν την επίμαχη εγκύκλιο με τη «νέα πολιτική» στην αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών, δεν είναι πολλές. 

Να την έγραψε κάποιος ανώτατος αξιωματικός, λόγω του υπερβάλλοντος ζήλου του και εν αγνοία των προθέσεων της πολιτικής ηγεσίας;  

Αυτό είναι εκείνο για το οποίο προσπαθεί να μας πείσει ο υπουργός Γ. Πανούσης. 

Ακούγεται απίθανο, αλλά ας μην το αποκλείσουμε εκ των προτέρων: θεωρητικά, κάθε μορφή απρονοησίας (και ανοησίας) είναι πιθανή.

Περισσότερο πιθανή, όμως, είναι η εκδοχή που φαντάζονται όσοι έχουν κάποια ιδέα για τη νοοτροπία των ανωτάτων αξιωματικών στα Σώματα Ασφαλείας: είναι αδύνατον αστυνομικός να συνέταξε την εγκύκλιο χωρίς ο ίδιος να πιστεύει ότι έχει την κάλυψη της πολιτικής ηγεσίας. Απλώς, μόλις η πρόωρη αποκάλυψη της εγκυκλίου από τον ΣΚΑΪ προκάλεσε τρόμο στην κοινή γνώμη, ο υπουργός ένιψε τας χείρας του και φόρτωσε την ευθύνη στον αστυνομικό. Παλιά και δοκιμασμένη μέθοδος της κάθε εξουσίας, πάντα αποτελεσματική...

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ισχύουν τρία τινά: η εγκύκλιος ήταν πραγματική· η εγκύκλιος εκφράζει τις δεδηλωμένες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα· η εγκύκλιος προκάλεσε σοκ με το περιεχόμενό της. 

Για όλο αυτό, τυπικά και πολιτικά, ευθύνεται ο κ. Πανούσης. Και μόνο το γεγονός, δε, ότι είχε την ατυχή έμπνευση να κατηγορήσει τον σταθμό που αποκάλυψε την είδηση δείχνει, κατά τη γνώμη μου, τη δυσκολία της θέσης του. Διότι, ακόμη και αν ο σταθμός επικοινωνούσε με τον υπουργό προσωπικώς για να τον ρωτήσει (το παράλογο) αν ισχύει το επίσημο έγγραφο των υπηρεσιών που ο ίδιος προΐσταται, ακόμη και αν ο υπουργός το διέψευδε αμέσως και απολύτως, ακόμη και αν η αγανάκτησή του ήταν ειλικρινής και η ντροπή του γνήσια, και πάλι η ιστορία του εγγράφου θα ήταν είδηση και ο σταθμός θα είχε την υποχρέωση να τη μεταδώσει. Ο θόρυβος θα ήταν εξίσου μεγάλος ακόμη και αν συνέβαιναν έτσι τα πράγματα. Επίσης, ο κ. Πανούσης θα ήταν εξίσου υπεύθυνος. Ο μόνος τρόπος για να μην ήταν θυμωμένος ο κ. Πανούσης θα ήταν αν ο σταθμός έκρινε ότι όφειλε να τον υποχρεώσει, αποφεύγοντας τη μετάδοση της είδησης. Ομως, ο σταθμός δεν έκανε κάτι τέτοιο και, φυσικά, ούτε και ο κ. Πανούσης θα διενοείτο ποτέ να το ζητήσει. Επομένως, προς τι τα νευράκια;

Αν η υπόθεση αυτή έχει (εκτός από πλάκα...) και πολιτική σημασία, είναι επειδή αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο στην περιπέτεια που ζει αυτές τις μέρες η κυβέρνηση, την περιπέτεια της ανακάλυψης, μέσω λαθών και αστοχιών, των πραγματικών ορίων της δημοκρατικής εντολής της:  

Εφόσον ως «δημοκρατική εντολή» αντιλαμβάνεται ό,τι δεν μειώνει τη δημοτικότητά της, τότε από τις πρώτες αντιδράσεις στην αποκάλυψη της εγκυκλίου προκύπτει ότι ο κόσμος που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία με την ψήφο του φρίττει στην ιδέα ότι, ως κυβέρνηση, θα εφαρμόσει τις εκπεφρασμένες και δημοσιευμένες θέσεις του για το μεταναστευτικό.

Οι προ Μνημονίου βολεμένοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι μάζες των μικρομεσαίων που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία περιμένουν από την κυβέρνηση την άμεση βελτίωση του εισοδήματός τους: λεφτά στην τσέπη τους και χαλάρωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού―βλέπε, π.χ., την αποκατάσταση προνομίων της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Πλην των ιδεολόγων (που, θεωρητικά τουλάχιστον, πάντα υπάρχουν), οι άλλοι, οι κανονικοί και συνηθισμένοι Ελληνες, αυτοί που άλλοτε ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και τώρα ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ με γνώμονα τον κυνισμό του προσωπικού συμφέροντος, βάζουν την ασφάλεια που απέκτησαν με την πολιτική Δένδια στο μεταναστευτικό πάνω από τα δικαιώματα των ανθρώπων που συρρέουν παράνομα στη χώρα. 

Τι να κάνουμε; Αυτή είναι η ανθρώπινη φύση και αν αλλάζει δεν το ξέρω.


Στα ακραία στοιχεία των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ –αυτά που κατήγγελλαν προεκλογικά τα στελέχη της Ν.Δ.– ο κόσμος τελικά δεν έδωσε σημασία:  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Εκβιαστές και προβοκάτορες

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Μέσα σε 24 ώρες η κυβέρνηση μίλησε για μία προβοκάτσια και ένα σχέδιο εκβιασμού. Εις βάρος της, φυσικά.  


Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη μας είπε ότι είναι θέμα ωρών η αποκάλυψη του σχεδίου με την προβοκάτσια για τους μετανάστες. Νύχτωσε και φως δεν έπεσε. 


Το Μαξίμου και ο κομματικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρονται ευθέως σε σχέδιο εκβιασμού της κυβέρνησης, πριν το Eurogroup της Δευτέρας.


Συχνά για την Αριστερά ως προβοκάτσια προσδιορίζεται η αλήθεια που επιμένει να υπάρχει εκτός οργανωτικού σχεδίου και ιδεολογικού πλαισίου. 


Ομοίως και η έννοια του εκβιασμού είναι αρκετά ευέλικτη με αριστερή προσέγγιση. Συνήθως όποιος βρίσκεται απέναντι, είναι είτε εκβιαστής, είτε προδότης. Εξαρτάται σε ποια πλευρά του τραπεζιού κάθεται και τι ισχύ έχει στα χέρια του. 


Όμως εδώ δεν μας απασχολεί η Αριστερά, γενικώς. Εδώ συζητάμε για την ελληνική κυβέρνηση που μέσα στην ίδια μέρα έβαλε τις φωνές και έδειξε άγνωστους εχθρούς στο εσωτερικό και γνωστούς στο εξωτερικό. 


Κάποια άλλη κυβέρνηση, σε μία άλλη χώρα, θα το διάβαζε αλλιώς: 
Αντί για προβοκάτσια, θα έβλεπε υπουργική γκάφα. Και αντί για εκβιασμό, θα διαπίστωνε ότι η διαπραγματευτική της θέση παραμένει ιδιαίτερα δυσχερής. 


Αλλά εδώ είναι Ελλάδα και έχουμε κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά.



Πού μας οδηγούν όλα αυτά; 


Δεν είμαι σίγουρος, αλλά φοβάμαι ότι θα πάμε όλοι μαζί προς τα εκεί. Η κυβέρνηση αποφασίζει να υψώσει τους τόνους. Προβοκάτορες εντός, εκβιαστές έξω, με γλοιώδη πλοκάμια στο εσωτερικό. Α, ναι, έτσι κρατάς το αγωνιστικό ηθικό σε υψηλό επίπεδο και σου μένουν ακόμα μερικές προσκλήσεις για λαό στην πλατεία. Το θέμα είναι τι πετυχαίνεις μακροπρόθεσμα. Νομίζω όσα και ο σκύλος που τρέχει πίσω από την ουρά του.  


Με προβοκάτορες και γερμανοτσολιάδες, το μόνο που θα καταφέρει η κυβέρνηση είναι να την εγκαταλείψει η κρίσιμη μάζα των μετριοπαθών νοικοκυραίων, αυτή δηλαδή που κρίνει εκλογές. Και όσο δείχνει εκβιαστές στο εξωτερικό, τόσο διευκολύνει εκείνους που θέλουν να υπονομεύσουν τις ελληνικές θέσεις σε ξένα κοινοβούλια και στη διεθνή κοινή γνώμη. Αν μάλιστα και ένας υπουργός, όπως ο Τέρενς Κουίκ, κάνει λόγο για ενδεχόμενη μονομερή παραβίαση της Σέγκεν από την Ελλάδα, τότε, συγχωρέστε με, η χώρα θυμίζει κάποιον που απειλεί ότι θα τινάξει τα μυαλά του στον αέρα για να λερώσει αυτόν που είναι δίπλα του. 


Και να πεις ότι έχουμε ένα καταραμένο σχέδιο να δείξουμε;