Ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι σε περίπτωση που η Ν.Δ. δεν μπορεί να σχηματίσει μόνη της κυβέρνηση, το μόνο κόμμα που θα μπορούσε να συνεργασθεί θα ήταν το ΠΑΣΟΚ.
Κάτι μάλλον λογικό. Και τα δύο κόμματα διεκδικούν τον κεντρώο χώρο. Εξάλλου, έχουν συγκυβερνήσει με σχετική επιτυχία στο παρελθόν.
Ο κ. Μητσοτάκης κατ’ αυτόν τον τρόπο αποκλείει τη συνεργασία με τους σχηματισμούς που βρίσκονται στα δεξιά της Ν.Δ. και, εννοείται, δηλώνει το αυτονόητο. Μια συνεργασία Ν.Δ. – ΕΛΑΣ θα θύμιζε τα μυθολογικά τέρατα με κεφάλι λέοντος και σώμα ερπετού. Αλίμονό μας, δηλαδή.
Μόλις προχθές ο κ. Τσίπρας έβγαλε τον Πολάκη από το τσεπάκι του και απείλησε τον Μητσοτάκη με ειδικά δικαστήρια και τα παρελκόμενα.
Το πρόβλημα της συνεργασίας Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είναι ότι το δεύτερο έχει εκδώσει φετφά στο συνέδριό του ότι αποκλείει συνεργασία με τη Ν.Δ. Αντιθέτως, δεν αποκλείει να συγκυβερνήσει με τις «προοδευτικές» δυνάμεις του τόπου. Ή τις δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές επειδή έτσι χαρακτηρίστηκαν πριν από μερικές δεκαετίες.
Τις προάλλες ο κ. Ανδρουλάκης αποπειράθηκε να διαψεύσει όσους δεν τον θεωρούν ηγέτη αντάξιο της ιστορίας του κόμματός του. Και έκανε την υπέρβαση. Προκειμένου ο τόπος να μη μείνει ακυβέρνητος σε ένα διεθνές περιβάλλον που απαιτεί άμεσες αντιδράσεις και συνεχείς ελιγμούς, μπορεί να συνεργασθεί μετεκλογικά με τη Ν.Δ., αρκεί να μην είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης. Κι αυτό το «αρκεί» τα λέει όλα.
Στη χειρότερη περίπτωση, ο κ. Μητσοτάκης θα επιτύχει ένα 25%. Είναι το κατώτατο όριο που έβαλε ο ίδιος για να παραμείνει αρχηγός της Ν.Δ.
Το κόμμα του κ. Ανδρουλάκη προσδοκά, στην καλύτερη περίπτωση, το μισό αυτού του ποσοστού και ελπίζει ότι θα πάρει τη δεύτερη θέση. Οπότε, με βάση τη δημοκρατική λογική του κ. Ανδρουλάκη, το κόμμα του 14% θα έχει την πρωτοβουλία των αποφάσεων σε μια συνεργασία με το κόμμα του 25%.
Νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να καταλάβουμε ποια θα είναι η τύχη μιας συγκυβέρνησης Ν.Δ. με το ΠΑΣΟΚ. Εκτός κι αν κληθούν οι εφεδρείες, όπως ο κ. Κουβέλης, για να στρογγυλέψουν τις γωνίες.
Το πρόβλημα του κ. Ανδρουλάκη δεν είναι ούτε η Ν.Δ. ούτε η πολιτική της.
Το πρόβλημά του είναι ο κ. Μητσοτάκης. Κοινώς, το πρόβλημά του δεν είναι πολιτικό. Είναι ψυχολογικό.
Δεν μπορεί να ξεπεράσει ακόμη το θέμα των παρακολουθήσεων; Ή μήπως φοβάται ότι σε μια κυβέρνηση στην οποία θα προΐσταται ο κ. Μητσοτάκης η φωνή του θα εξασθενήσει ακόμη περισσότερο;
Hδη το αδύνατο σημείο του είναι η χλωμή παρουσία του. Ακόμη κι όταν λέει σωστά πράγματα, δυσκολεύεται να ακουστεί.
Είναι το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ. Δεν χρειάζεται ...
να γίνει και πρόβλημα της χώρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου