Ενόψει χειµώνα η Ευρώπη έχει καταληφθεί από σύγκρυο. Αν, μάλιστα, αυτός ενσκήψει βαρύς, τότε οι Ευρωπαίοι, ιδιαίτερα αυτοί του βορρά, θα βιώσου(ν)με έναν άνευ προηγουμένου εφιάλτη και όποιος αντέξει.
Κατά τα φαινόμενα ο Πούτιν θα μεταφέρει την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», όπως έχει βαφτίσει τη βάναυση εισβολή στην Ουκρανία, στην υπόλοιπη Ευρώπη με τη μορφή «ειδικής ενεργειακής επιχείρησης», για να υπονομεύσει την ενότητά της και εντέλει να τη «γονατίσει».
Δείχνει ήδη να απολαμβάνει την καύση πλεονάζοντος φυσικού αερίου στα εδάφη του, τροφοδοτώντας την αγωνία στη Δύση για το τι μπορεί να συμβεί τον χειμώνα.
Λέει, με τον απεχθή τρόπο ενός δικτάτορα, στις δημοκρατίες της Δύσης ότι όταν τον χειμώνα εσείς θα τουρτουρίζετε στα διαμερίσματα, στα σχολεία και τα γηροκομεία, εγώ δεν θα έχω τι να κάνω το πλεονάζον φυσικό αέριο και θα το καίω. Με άλλα λόγια φοβερίζει τους Ευρωπαίους ότι έχει το υπερόπλο της ενέργειας και στα χέρια του κρατάει τις τύχες μας, θέτοντας έτσι, το δίλημμα: ή υποτάσσεστε στους γεωπολιτικούς μου σχεδιασμούς ή σας καταστρέφω.
Θα αντέξει η δημοκρατική Ευρώπη την επίθεση που δέχεται από τον ολοκληρωτισμό και την απολυταρχία;
Πιθανότατα ναι, αν και με τραύματα, ειδικά οι φτωχότερες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, που παραμένουν βαριά εξαρτημένες ενεργειακά από το ρωσικό αέριο και πετρέλαιο.
Φωνές για υποχωρήσεις έχουν αρχίσει να ακούγονται σχεδόν παντού στην Ευρώπη, κυρίως από την ακροδεξιά, για «υποταγή» στον Πούτιν.
Ο πρόεδρος Μακρόν μίλησε για τίμημα που καλούνται να πληρώσουν οι δημοκρατίες της Δύσης.
Οι ημέρες που έρχονται είναι δύσκολες και καθοριστικές για τη σύγκρουση των δύο κόσμων: της δημοκρατίας και του αυταρχισμού. Οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών λαμβάνουν ήδη μέτρα για την αντιμετώπιση του δύσκολου ενεργειακά χειμώνα και προετοιμάζουν τις κοινωνίες τους.
Το ίδιο και η ελληνική, που διαβεβαιώνει ότι δεν θα αφήσει –και σωστά– τα νοικοκυριά να ξεπαγιάσουν.
Δεν φτάνει, κατά την άποψή μου, αυτό.
Είναι ανάγκη να ξεκινήσει από τώρα...
μια εκστρατεία ενημέρωσης και καθοδήγησης των πολιτών γύρω από το τι θα πρέπει και οι ίδιοι να κάνουν ώστε να αποφύγουν σπατάλες στο ρεύμα, στο πετρέλαιο, στο αέριο.
Γιατί αν ο καθένας συνεισφέρει έστω και λίγο, περιορίζοντας στο σπίτι του την κατανάλωση, τότε το κοινό όφελος, σε συνδυασμό με τη βοήθεια της πολιτείας, θα είναι σημαντικό και ίσως αποδειχθεί σωτήριο.
Με το να καλλιεργείται κλίμα εφησυχασμού ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά γιατί η κυβέρνηση θα καλύψει μέρος των λογαριασμών ή θα σβήσει τα φώτα στον Παρθενώνα και τον Λευκό Πύργο, είναι σαν να λέει στον πολίτη «φάε, πίε και ευφραίνου» και μη σε νοιάζει, πληρώνω εγώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου