Χθες πήγαινα στο κτίριο Μπενάκη της Πειραιώς για να καλύψω τη
συνέντευξη Τύπου για το φετινό πρόγραμμα του Ελληνικού Φεστιβάλ. Δύο
γεγονότα, το ένα πριν και το άλλο μετά την ανακοίνωση του προγράμματος
του Φεστιβάλ, με έκαναν να ντραπώ και να αναρωτηθώ σοβαρά για ποιο
πολιτισμό μιλάμε σήμερα.
Σκηνή Πρώτη: σε ένα σημείο όπου τέμνεται η Κωνσταντινουπόλεως στο
Γκάζι με τις γραμμές του τρένου, ένας μετανάστης σπρώχνει το καρότσι του
γεμάτο ανακυκλώσιμα υλικά. Το καρότσι είναι βαρύ και δεν μπορεί να το
μανουβράρει εύκολα. Προσπαθεί να το σπρώξει προς το πεζοδρόμιο, όταν ένα
ταξί περνά ξυστά δίπλα του. Αμέσως μετά, σταματά μπροστά στον μετανάστη
ένα μηχανάκι με δύο επιβάτες Έλληνες και ο οδηγός του τού ρίχνει μια
σφαλιάρα βρίζοντάς τον. Δεν προλαβαίνω να αντιδράσω, καθώς ο νταής και
λεβέντης Ελληναράς με τον συνεπιβάτη του το έχουν σκάσει μέσα στα στενά.
(Για ποιο πολιτισμό μιλάμε εδώ, όταν στην καθημερινότητά μας ισχύει το
δίκαιο της αυθαιρεσίας του γηγενούς τραμπούκου; Σε ποιο σπιράλ του…
ένδοξου πολιτισμικού DNA μας εγγράφεται η μισαλλοδοξία και το
καταχέρισμα αλλοδαπών;)
Σκηνή Δεύτερη: Στη συνέντευξη Τύπου του Ελληνικού Φεστιβάλ, δίπλα
στον Πρόεδρό του κ. Γιώργο Λούκο καθόταν ο Προϊστάμενος της Γενικής
Γραμματείας Πολιτισμού, κ. Κώστας Τζαβάρας. Ο άνθρωπος ο οποίος
κωλυσιέργησε αρκετά να ανανεώσει τη νέα θητεία του κ. Λούκου και ακόμα
δεν έχει ορίσει διάδοχο για τη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του
Εθνικού Θεάτρου, όπως δεν έχει ορίσει νέο Διοικητικό Συμβούλιο για την
κρατική μας σκηνή, εδώ και 10 μήνες. Ο κ. Τζαβάρας, λοιπόν, προέβη σε
δηλώσεις λόγω της περίστασης. Σταχυολογώ κάποιες εξ αυτών:
- «Να κάνουμε την πολιτική έργο τέχνης […] αλλά δεν ευθύνονται οι
πολιτικοί για αυτό». (το πρώτο σκέλος της δήλωσης να το αποδώσουμε στο
περιρρέον καλλιτεχνικό κλίμα της συνάντησης… το δεύτερο σκέλος ποιος
Ιονέσκο θα μας το εξηγήσει;)
- «Η πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων». (μάλιστα… πώς, όμως, ο
ίδιος διαχειρίζεται το πολιτιστικό συμβολικό κεφάλαιο της χώρας;)
- «Να σκεφτούμε με νέα νοήματα τις παλιές ορολογίες». (δηλαδή, για
παράδειγμα, η «παλιά ορολογία» των θεσμικών προσώπων και του έργου τους,
που προκύπτει μέσα από χρονοβόρους και πολύπλοκους προγραμματισμούς,
ποιο «νέο νόημα» αποκτά μετά από τις πολιτικές ολιγωρίες του ιδίου;)
Σε αυτό το σημείο, παρεμβαίνει ο κ. Γιώργος Βέλτσος και κάνει κάποιες
καίριες παρατηρήσεις επί των λεχθέντων του Γενικού Γραμματέα Πολιτισμού.
Σε απάντηση αυτών, ο κ. Τζαβάρας κάνει μια εντυπωσιακή λεκτική
ανακυβίστηση:
- «Αποσύρω ό,τι μπορεί να προκάλεσε ψυχικό φορτίο στον κ. Βέλτσο».
- «Υπερετώ…» (το υπόλοιπο της πρότασης δεν το συγκράτησα γιατί τα
ελληνικά του Γενικού Γραμματέα Πολιτισμού με απόκαμαν - «υπερετώ» κατά
το «υπερέτης»;)
- «Η ανακοίνωση για τον νέο Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου
θα γίνει αφού εκπνεύσει η θητεία του κ. Χουβαρδά και αφού έκανε τον
απολογισμό του. Δεν μπορώ να θεραπεύσω κάθε νόσο». (i. η θητεία του κ.
Χουβαρδά λήγει αύριο στις 17/5, ii. ο απολογισμός του έγινε προχθές στις
14/5, iii. ο κ. Χουβαρδάς δήλωσε στον απολογισμό του ότι είχε ζητήσει
να οριστεί ο διάδοχός του ένα μήνα πριν τουλάχιστον για να γίνει ομαλή
μετάβαση και διευθέτηση των θεμάτων του θεάτρου, iv. είναι νόσος για τον
Γενικό Γραμματέα Πολιτισμού ο θεσμός του Εθνικού Θεάτρου ή το Ελληνικό
Φεστιβάλ;)
- «Είμαι Προϊστάμενος της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού, δυστυχώς». (αν
δυστυχείτε σε αυτή τη θέση, ζητήστε να σας απαλλάξουν ή παραιτηθείτε)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου