"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΦΑΣΙΣΤΑΡΑΔΙΚΟ: To βροντερό «εγώ έτσι γουστάρω» μιας μειοψηφίας

 

Του Μάνου Βουλαρίνου

γκρινιαζαίος (ο) 1. στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που κλαψουρίζει και γκρινιάζει
«δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί να ξεχωρίσει κανείς τους γκρινιαζαίους από τους απλούς συριζαίους αφού και οι μεν και οι δε γκρινιάζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ» 2. στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που κάνει αντιπολίτευση στον Κασσελάκη «ο πιο διασκεδαστικός γκρινιαζαίος είναι αυτός που κάλεσε τους συντρόφους του να κάνουν κατάληψη στα γραφεία της Κουμουνδούρου»


«Να πάμε να καταλάβουμε τα γραφεία του κόμματος, σύντροφοι, και να γίνει αυτό πολιτικό γεγονός στην Ελλάδα. Δεν λύνεται αλλιώς το ζήτημα. Δεν μπορούμε να παραδώσουμε αυτά που έχουμε δώσει μέχρι σήμερα αμαχητί», φώναξε ένας αντικασσελακικός σύντροφος και επειδή αγνοώ το όνομά του θα τον πω «η φωνή της Αριστεράς».

Γιατί (από την εποχή του συντρόφου Λένιν που, εκκαθαρίζοντας την πλειονότητα των Ρώσων επαναστατών, επέβαλε την εξουσία των μπολσεβίκων) τι άλλο είναι η Αριστερά αν όχι η απέχθεια για τη δημοκρατία και η ασέβεια για τα εκλογικά αποτέλεσματα; 

Τι άλλο είναι η Αριστερά από την προσπάθεια των λίγων να επιβληθούν ακόμα και με τη βία στους πολλούς;

Τι άλλο είναι η Αριστερά από ένα βροντερό «εγώ έτσι γουστάρω» μιας μειοψηφίας;  

Συνεπώς οι σύντροφοι που εξεγείρονται εναντίον ενός προέδρου που εξελέγη σε εκλογές στις οποίες συμμετείχαν και οι ίδιοι, τιμούν όσο κανένας την αριστερή αντιδημοκρατική παράδοση.

Η γκρίνια των γκρινιαζαίων θα ήταν κάπως δικαιολογημένη αν ο γοητευτικός Στέφανος είχε κερδίσει τις εκλογές προσποιούμενος κάτι που στην πραγματικότητα δεν είναι. Όμως ο άνθρωπος απολιτίκ νάρκισσος ήταν και πριν βάλει υποψηφιότητα, απολιτίκ νάρκισσος ήταν και ως υποψήφιος, απολιτίκ νάρκισσος παρέμεινε και μετά την εκλογή του στην αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν καταλαβαίνω επίσης με ποιο σκεπτικό παραπέμπεται στην επιτροπή δεοντολογίας η συντρόφισσα Ακρίτα επειδή στις δημοτικές εκλογές στη Φιλοθέη όπου κατοικεί υποστήριξε δήμαρχο της ΝΔ και όχι αυτόν που πρότεινε το κόμμα της. Η γυναίκα έκανε ...

 

ό,τι θα έκανε κάθε γνήσιος εκπρόσωπος της ανανεωτικής Αριστεράς: πούλησε την παπάτζα των «προοδευτικών» δημάρχων στις γειτονιές των άλλων και μετά κοίταξε το όφελος της δικής της γειτονιάς.



Δεν υπάρχουν σχόλια: