Οι προκηρύξεις των επίδοξων διασπαστών του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν σαν να είναι γραμμένες από κάποια εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης. Κάποιος έχει ταΐσει το γλωσσικό μοντέλο με τα δογματικά κλισέ, κι εκείνο παραδίδει «σεντόνια» αριστερής, αυτάρεσκης πρόζας.
Η αγωνία των αριστερών του ΣΥΡΙΖΑ είναι έτσι, διά της θεωρίας, να διαφοροποιηθούν από τον πολακισμό που έχει καταλάβει το κόμμα. Εκείνοι δεν είναι νταήδες της λούμπεν εχθροπάθειας που επώασε η φούσκα των κοινωνικών δικτύων. Εκείνοι έχουν ιδεολογικές ρίζες και πολιτική ιστορία.
Εχουν δίκιο.
Μόνο που καμία από τις συνιστώσες που συμβίωναν στον τσιπρικό ΣΥΡΙΖΑ –ούτε ο μπρουτάλ αντισυστημισμός ούτε η παραδοσιακή Αριστερά– έχουν ελπίδες εκλογικής επιτυχίας.
Ο πολακισμός είναι απωθητικός και παράταιρος σε περιβάλλον δημοκρατικής –μη χρεοκοπικής– κανονικότητας. Η πούρα Αριστερά είναι απλώς παρωχημένη – πολύ μακριά από την καταγεγραμμένη πλειοψηφία σε ζητήματα όπως η εκπαίδευση, η οικονομία, το προσφυγικό. Κι αυτό θέλει να ξαναγίνει: μια καθαρή, πεφωτισμένη μειοψηφία, χειραφετημένη από εκλογικές σκοπιμότητες και δημαγωγικούς καταναγκασμούς.
Μια...
«ασυμβίβαστη» δράκα, που θα μπορεί να ανακυκλώνει με αλγοριθμική συνέπεια τις «διαθήκες» της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου