Του ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ
Κατά μια εκδοχή επιθετικές κινήσεις σαν αυτές στο άγαλμα του Τρούμαν αποτελούν αταβιστικές κινήσεις που αποσκοπούν στη διατήρηση των δεσμών ενός ποιμνίου όπως συνηθίζεται με όλες τις νεκρές θρησκείες.
Υπάρχει μια παλιά ιστορία που περιγράφει ένα πείραμα συμπεριφορικής που εξηγεί τέτοιες πρακτικές.
Το πείραμα που περιγράφεται στη συνέχεια αποδίδεται σε μια σειρά πειραμάτων του καθηγητή Stanley Milgram και σε γενικές γραμμές έχει ως εξής:
"Σε ένα κλουβί που έχουμε κλεισμένους 5 πιθήκους, κρεμάμε ένα τσαμπί μπανάνες.
Κατά μια εκδοχή επιθετικές κινήσεις σαν αυτές στο άγαλμα του Τρούμαν αποτελούν αταβιστικές κινήσεις που αποσκοπούν στη διατήρηση των δεσμών ενός ποιμνίου όπως συνηθίζεται με όλες τις νεκρές θρησκείες.
Υπάρχει μια παλιά ιστορία που περιγράφει ένα πείραμα συμπεριφορικής που εξηγεί τέτοιες πρακτικές.
Το πείραμα που περιγράφεται στη συνέχεια αποδίδεται σε μια σειρά πειραμάτων του καθηγητή Stanley Milgram και σε γενικές γραμμές έχει ως εξής:
"Σε ένα κλουβί που έχουμε κλεισμένους 5 πιθήκους, κρεμάμε ένα τσαμπί μπανάνες.
Όπως είναι φυσικό οι πίθηκοι τρέχουν να πιάσουν το τσαμπί με τις μπανάνες. Ένας από τους αυτούς θα φτάσει πρώτος και θα φάει τις μπανάνες.
Οι άλλοι 4 που δεν θα τα καταφέρουν καταβρέχονται με μια μάνικα με πιεσμένο παγωμένο νερό.
Οι άλλοι 4 που δεν θα τα καταφέρουν καταβρέχονται με μια μάνικα με πιεσμένο παγωμένο νερό.
Αυτός που έπιασε το τσαμπί είναι ευχαριστημένος οι άλλοι 4 προσπαθούν να ξεπεράσουν το σοκ.
Μετά από μερικές ώρες, η κατάσταση της ομάδας επανέρχεται στο φυσιολογικό.
Ξανακρεμάμε ένα τσαμπί με μπανάνες και όλοι οι πίθηκοι τρέχουν να το πιάσουν. Ο πιο γρήγορος τα καταφέρνει και πάλι και τις τρώει και ευχαριστιέται. Οι άλλοι 4 καταβρέχονται με παγωμένο νερό.
Το σκηνικό αυτό επαναλαμβάνεται μερικές φορές…
Από κάποιο σημείο και μετά, μόλις τοποθετείται το τσαμπί και πάει να ξεκινήσει ο πιο γρήγορος, οι άλλοι 4 τον πλακώνουν στο ξύλο προκειμένου να αποφύγουν τα καθέκαστα..
Το τσαμπί παραμένει στη θέση του για πολλή ώρα. Όποιος προσπαθεί να το πλησιάσει ξυλοφορτώνεται.
Μετά από μερικά ξυλοφορτώματα, ο γρήγορος "μαθαίνει το μάθημά του” και δεν ξαναπροσπαθεί.
Στη συνέχεια βγάζουν από το κλουβί έναν από τους 4 πιθήκους, αυτούς που καταβρέχονταν και βάζουν έναν καινούριο πίθηκο, αντικαταστάτη.
Ο καινούριος πίθηκος, με το που βλέπει το τσαμπί με τις μπανάνες το οποίο φυσικά δεν ακουμπάει πλέον κανένας από τους "έμπειρους” της ομάδας ορμάει να το πιάσει.
Μετά από μερικές ώρες, η κατάσταση της ομάδας επανέρχεται στο φυσιολογικό.
Ξανακρεμάμε ένα τσαμπί με μπανάνες και όλοι οι πίθηκοι τρέχουν να το πιάσουν. Ο πιο γρήγορος τα καταφέρνει και πάλι και τις τρώει και ευχαριστιέται. Οι άλλοι 4 καταβρέχονται με παγωμένο νερό.
Το σκηνικό αυτό επαναλαμβάνεται μερικές φορές…
Από κάποιο σημείο και μετά, μόλις τοποθετείται το τσαμπί και πάει να ξεκινήσει ο πιο γρήγορος, οι άλλοι 4 τον πλακώνουν στο ξύλο προκειμένου να αποφύγουν τα καθέκαστα..
Το τσαμπί παραμένει στη θέση του για πολλή ώρα. Όποιος προσπαθεί να το πλησιάσει ξυλοφορτώνεται.
Μετά από μερικά ξυλοφορτώματα, ο γρήγορος "μαθαίνει το μάθημά του” και δεν ξαναπροσπαθεί.
Στη συνέχεια βγάζουν από το κλουβί έναν από τους 4 πιθήκους, αυτούς που καταβρέχονταν και βάζουν έναν καινούριο πίθηκο, αντικαταστάτη.
Ο καινούριος πίθηκος, με το που βλέπει το τσαμπί με τις μπανάνες το οποίο φυσικά δεν ακουμπάει πλέον κανένας από τους "έμπειρους” της ομάδας ορμάει να το πιάσει.
Οι υπόλοιποι 4, συμπεριλαμβανομένου και του παλιού "γρήγορου”, τον βουτάνε και τον κάνουν μαύρο στο ξύλο.
Ο παλιός "γρήγορος” μπορεί και να χαίρεται που τρώει και κάποιος άλλος ξύλο. Ο καινούριος δεν ξέρει γιατί τρώει ξύλο, αφού δεν είχε την εμπειρία του καταβρέγματος.
Μαθαίνει όμως πολύ γρήγορα ότι αν ξεκινήσει να πιάσει το τσαμπί, αυτό συνεπάγεται ξύλο από τους υπόλοιπους.
Έτσι υπάρχει ένα τσαμπί μπανάνες το οποίο δεν πάει να πιάσει κανείς.
Στη συνέχεια βγάζουμε πάλι έναν από τους παλιούς 3 πιθήκους (όχι τον παλιό "γρήγορο” ούτε τον νέο ξυλοφορτωμένο) και βάζουμε έναν καινούργιο αντικαταστάτη.
Αφού επαναλάβουμε τις προηγούμενες κινήσεις τους αντικαθιστούμε έναν έναν όλους.
Στο τέλος έχουμε 5 πιθήκους που βλέπουν το τσαμπί και δεν τρέχουν να το πιάσουν χωρίς να ξέρουν το γιατί.
Ο παλιός "γρήγορος” μπορεί και να χαίρεται που τρώει και κάποιος άλλος ξύλο. Ο καινούριος δεν ξέρει γιατί τρώει ξύλο, αφού δεν είχε την εμπειρία του καταβρέγματος.
Μαθαίνει όμως πολύ γρήγορα ότι αν ξεκινήσει να πιάσει το τσαμπί, αυτό συνεπάγεται ξύλο από τους υπόλοιπους.
Έτσι υπάρχει ένα τσαμπί μπανάνες το οποίο δεν πάει να πιάσει κανείς.
Στη συνέχεια βγάζουμε πάλι έναν από τους παλιούς 3 πιθήκους (όχι τον παλιό "γρήγορο” ούτε τον νέο ξυλοφορτωμένο) και βάζουμε έναν καινούργιο αντικαταστάτη.
Αφού επαναλάβουμε τις προηγούμενες κινήσεις τους αντικαθιστούμε έναν έναν όλους.
Στο τέλος έχουμε 5 πιθήκους που βλέπουν το τσαμπί και δεν τρέχουν να το πιάσουν χωρίς να ξέρουν το γιατί.
Στη δική μας περίπτωση έχουμε...
κάποιους που σε κάθε ευκαιρία τρέχουν να βανδαλίσουν ένα άγαλμα ή να κατασκοπεύσουν τη χώρα τους γιατί έτσι έκαναν πριν δεκαετίες επειδή κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου υποστήριζαν τους αντίπαλους που τώρα όμως δεν υπάρχουν…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου