«Και εσείς να βρισκόσασταν εκεί κ. Παπαδάκη, το χέρι σας και το πόδι σας θα το σηκώνατε να ρίξετε μια κλωτσιά». Τάδε έφη, στον τηλεοπτικό ANT1, o γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι πολιτικός αρχηγός του κόμματος που, παρά τη συμβολή του στον Εμφύλιο, μετά τον Χαρίλαο Φλωράκη, ήταν σαφές ότι αντιτίθεται στην πολιτική βία, δικαιολογούσε έναν τραμπούκο που ανήκει στο κόμμα του. Ενα κόμμα που, στη δίνη της κρίσης, δεν παρασύρθηκε από τα λαϊκιστικά ρεύματα της πλατείας, δεν προσπάθησε να προσποριστεί οφέλη από την ακατάτακτη οργή των «Αγανακτισμένων», δεν φώναξε «να καεί το μπ....ο η Βουλή» και, κάποια στιγμή, τον Οκτώβριο του 2011, μια πολύ δύσκολη μέρα, μέλη του προστάτευσαν τη διαδήλωση και, ουσιαστικά, το Κοινοβούλιο και τη δημοκρατία από επίδοξους υπονομευτές της.
Βεβαίως, το κόμμα δεν απέφευγε πάντα τη βία. Στον συνδικαλισμό, π.χ., συχνά όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος. Τον περασμένο Μάιο, η εισβολή συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στον χώρο όπου διεξαγόταν συνέδριο της ΓΣΕΕ στην Καλαμάτα τροφοδότησε με πολλές εικόνες τα ΜΜΕ. Η αντίληψη που κυριαρχούσε όμως έλεγε ότι τέτοιες πρακτικές δεν περνούσαν στην κεντρική σκηνή. Το ΚΚΕ, παρά την αντισυστημική ρητορική του και τη θεμελιακή αντίθεσή του στην αστική δημοκρατία, κατάφερνε να συμβιώνει αρμονικά με τους δημοκρατικούς θεσμούς. Περιμένοντας τις συνθήκες να ωριμάσουν για να κατακτηθεί η λαϊκή δημοκρατία και η αταξική κοινωνία, το ΚΚΕ μπορεί να επωφελείται από το μερίδιο εύνοιας που προβλέπει το πολίτευμα για τα κόμματα.
Και δεν είναι μικρό το μερίδιο αυτό. Από την αστική δημοκρατία, το κόμμα παίρνει κρατική επιδότηση, έχει περιουσία, κοινοβουλευτική ομάδα, μετακλητούς υπαλλήλους, συνδικαλιστές με προνόμια... Τα γραφεία του στον Περισσό τα φυλάνε αστυνομικοί, τους βουλευτές του επίσης. Δεν δικαιούνται να αρνηθούν να τους φυλάξουν, έχουν διαταγή να φυλάνε τους εκπροσώπους του λαού. Ούτε και οι αστυνομικοί των ΜΑΤ δικαιούνταν να αρνηθούν υπηρεσία στο άγαλμα του Τρούμαν.
Κι αν για τον γραμματέα το συγκεκριμένο άγαλμα είναι «ένα άψυχο κουφάρι εκεί», για την πολιτεία είναι ένα σύμβολο της σχέσης της χώρας με τον ελεύθερο κόσμο, με τις δυτικές δημοκρατίες, που συνέβαλαν στη δημοκρατική ζωή μας.
Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι πολιτικός αρχηγός του κόμματος που, παρά τη συμβολή του στον Εμφύλιο, μετά τον Χαρίλαο Φλωράκη, ήταν σαφές ότι αντιτίθεται στην πολιτική βία, δικαιολογούσε έναν τραμπούκο που ανήκει στο κόμμα του. Ενα κόμμα που, στη δίνη της κρίσης, δεν παρασύρθηκε από τα λαϊκιστικά ρεύματα της πλατείας, δεν προσπάθησε να προσποριστεί οφέλη από την ακατάτακτη οργή των «Αγανακτισμένων», δεν φώναξε «να καεί το μπ....ο η Βουλή» και, κάποια στιγμή, τον Οκτώβριο του 2011, μια πολύ δύσκολη μέρα, μέλη του προστάτευσαν τη διαδήλωση και, ουσιαστικά, το Κοινοβούλιο και τη δημοκρατία από επίδοξους υπονομευτές της.
Βεβαίως, το κόμμα δεν απέφευγε πάντα τη βία. Στον συνδικαλισμό, π.χ., συχνά όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος. Τον περασμένο Μάιο, η εισβολή συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στον χώρο όπου διεξαγόταν συνέδριο της ΓΣΕΕ στην Καλαμάτα τροφοδότησε με πολλές εικόνες τα ΜΜΕ. Η αντίληψη που κυριαρχούσε όμως έλεγε ότι τέτοιες πρακτικές δεν περνούσαν στην κεντρική σκηνή. Το ΚΚΕ, παρά την αντισυστημική ρητορική του και τη θεμελιακή αντίθεσή του στην αστική δημοκρατία, κατάφερνε να συμβιώνει αρμονικά με τους δημοκρατικούς θεσμούς. Περιμένοντας τις συνθήκες να ωριμάσουν για να κατακτηθεί η λαϊκή δημοκρατία και η αταξική κοινωνία, το ΚΚΕ μπορεί να επωφελείται από το μερίδιο εύνοιας που προβλέπει το πολίτευμα για τα κόμματα.
Και δεν είναι μικρό το μερίδιο αυτό. Από την αστική δημοκρατία, το κόμμα παίρνει κρατική επιδότηση, έχει περιουσία, κοινοβουλευτική ομάδα, μετακλητούς υπαλλήλους, συνδικαλιστές με προνόμια... Τα γραφεία του στον Περισσό τα φυλάνε αστυνομικοί, τους βουλευτές του επίσης. Δεν δικαιούνται να αρνηθούν να τους φυλάξουν, έχουν διαταγή να φυλάνε τους εκπροσώπους του λαού. Ούτε και οι αστυνομικοί των ΜΑΤ δικαιούνταν να αρνηθούν υπηρεσία στο άγαλμα του Τρούμαν.
Κι αν για τον γραμματέα το συγκεκριμένο άγαλμα είναι «ένα άψυχο κουφάρι εκεί», για την πολιτεία είναι ένα σύμβολο της σχέσης της χώρας με τον ελεύθερο κόσμο, με τις δυτικές δημοκρατίες, που συνέβαλαν στη δημοκρατική ζωή μας.
Μπορεί να μην αρέσει αυτό στον Δημήτρη Κουτσούμπα, αλλά αλίμονο αν ό,τι δεν μας αρέσει το καταστρέφουμε.
Οι προχθεσινές δηλώσεις του γραμματέα του ΚΚΕ είναι απαράδεκτες από τη δημοκρατία.
Οι προχθεσινές δηλώσεις του γραμματέα του ΚΚΕ είναι απαράδεκτες από τη δημοκρατία.
Αν τις είχε κάνει κάποιος ακροδεξιός...
θα τον είχαμε κατασπαράξει μαζί εγώ κι ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ.
Τι είναι αυτό που τον κάνει να πιστεύει ότι το ΚΚΕ μπορεί να εξαιρείται από τους δημοκρατικούς κανόνες;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου