Φημολογείται εντόνως τελευταία ότι επίκειται... έξοδος από το
τούνελ.
Η κυβέρνηση ανακαλύπτει κρυμμένους πακτωλούς από νέα... έσοδα
δισεκατομμυρίων.
Το ΙΚΑ ξαφνικά, ω του θαύματος (!!!), κατόρθωσε να...
παντρέψει δύο βάσεις δεδομένων, αυτούς που δήλωναν εργαζόμενους και
αυτούς που... πλήρωναν εισφορές για τους δηλωμένους. Τέτοιο επίτευγμα!!
Η
αντιπολίτευση προσπαθεί να μας προσγειώσει ανώμαλα. Καμία έξοδος,
είμαστε καταδικασμένοι, φτωχοί, άθλιοι και εξαπατημένοι. Φωνάζει
«βοήθεια» πίσω από (ή πάνω στα) κάγκελα της ΕΡΤ-ΝΕΡΙΤ.
Οι πιο
ψύχραιμοι ίσως διαβλέπουν κάποια έξοδο, αλλά έχουν σοβαρά ερωτήματα.
Θα
είναι έξοδος προς τη Γη της Επαγγελίας ή Εξοδος του Μεσολογγίου;
Οσοι
φανούν στην έξοδο θα τρέχουν γεμάτοι χαρά και ελπίδα σε ένα νέο αύριο ή
θα σέρνονται άρρωστοι, φτωχοί και αγράμματοι σε ένα αβέβαιο μέλλον;
Η
Ελλάδα του 2014 με ποια Ελλάδα θα μοιάζει; Την Ελλάδα του 2004 ή του
1944;
Το 2004, έστω και για ένα ψέμα, δείξαμε ένα φωτεινό πρόσωπο. Το
1944, διχασμένοι και εξουθενωμένοι, πολεμήσαμε άλλον έναν, πολύ
χειρότερο, πόλεμο, που μας άφησε πολιτικά και ψυχικά ανάπηρους για
γενιές ολόκληρες.
Η εικόνα μιας κοινωνίας διαμορφώνεται, αλλά και
αντανακλάται από τους ηγέτες της, πολιτικούς, εκπαιδευτικούς,
οικονομικούς, θεσμικούς. Η πολύ πρόσφατη εμπειρία μάς προσγειώνει
ανώμαλα. Η Βουλή το περασμένο Σαββατοκύριακο ήταν καταθλιπτική για όσους
περιμένουν κάτι από τους σημερινούς πολιτικούς, κυβερνώντες και μη.
Αγράμματοι, ασυνάρτητοι, χειραγωγημένοι ή στα «κάγκελα», φανερά
ψευδόμενοι και ιδιοτελείς, παρουσίασαν μια απωθητική εικόνα. Οι
εκπαιδευτικοί μας ηγέτες τούς συναγωνίζονται.
Υπουργός Παιδείας
και πρυτάνεις βλέπουν τα Πανεπιστήμια κλειστά και σφυρίζουν αδιάφορα ή
ρίχνουν λάδι στη φωτιά.
Ως προς την οικονομική μας ηγεσία, προχθές
μάθαμε ότι μόνο το 8% των 370.000 οφειλετών του ΟΑΕΕ αξιοποίησε την
ευκαιρία να ρυθμίσει τα χρέη του από τον Ιούνιο μέχρι σήμερα. Η
ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας είναι στα πρόθυρα της φυλακής ή του
νοσοκομείου, καθώς είναι και... ανασφάλιστη.
Μένουν οι υπόλοιποι
θεσμοί, ως ηγεσία του τόπου. Αν κάποιος ζητά κάτι ελπιδοφόρο, υπάρχει η
Δικαιοσύνη. Δυστυχώς, όμως, οι δικαστές δεν δημιουργούν πλούτο, ευημερία
και ελπίδα. Αλλος είναι ο ρόλος τους και ίσως είναι ενδεικτικό του
προβλήματος ότι στην έξοδο από το τούνελ η κοινωνία θα βρεθεί με τους
δικαστές στο κέντρο της πορείας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου