"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Είναι Δημοκρατία η Σαουδική Αραβία;

Του ΕΥΤΥΧΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΗ


Η σύγχυση και οι αλλοπρόσαλλες επιλογές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχουν τελειωμό. Με μια έννοια, ο εφιάλτης που βιώνει το Μαξίμου με αφορμή τα κατορθώματα του υπουργού Άμυνας κ. Καμμένου δεν τελείωσαν την περασμένη Δευτέρα στη Βουλή. Σε καθεστώς σύγχυσης −αλλά και άγνοιας για τα τεκταινόμενα− βρίσκονται και οι περισσότεροι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παρά το θερμό χειροκρότημα που χάρισαν τόσο στον πρωθυπουργό για την ομιλία του όσο και στον κ. Καμμένο...


Έτσι, από τη μια ο βουλευτής και πρώην υπουργός κ. Νίκος Φίλης έθετε στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας στη Βουλή θέμα ακύρωσης της συμφωνίας −παρόλο που παραμένει αδιευκρίνιστο αν η συμφωνία αυτή υλοποιήθηκε και τι απέγινε το ποσό των 60 εκ. ευρώ που επρόκειτο να λάβουμε−, κι από την άλλη ένας άλλος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Σταύρος Αραχωβίτης ανύψωνε το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας σε... Δημοκρατία. Σε συνέντευξή του ισχυρίστηκε ότι «υπήρξε μια καθόλα νόμιμη συναλλαγή μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Σαουδικής Αραβίας»! 


Την ίδια ώρα πάντως, κι ενώ η κυβέρνηση αναζητούσε σανίδα σωτηρίας στην παρέμβαση του κ. Φίλη για ακύρωση της επίμαχης συμφωνίας, η εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Μανταλένα Παπαδοπούλου διατύπωνε την άποψη ότι η συμφωνία... είναι εδώ: «Υπάρχει μια αναβολή της συμφωνίας. Δεν έχει όμως καταγγελθεί η συμφωνία από την πλευρά της Σαουδικής Αραβίας. Έχει ζητηθεί μια προθεσμία μερικών ημερών».


Στο μεταξύ, μέχρι να εκπνεύσει η προθεσμία για αναβολή ή ματαίωση ή υλοποίηση της συμφωνίας, οι ενστάσεις για την τακτική που επέλεξε ο κ. Τσίπρας να υπερασπιστεί ψυχή τε και σώματι τον υπουργό Άμυνας έρχονται στην επιφάνεια. «Θεωρώ ότι έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία το τι γίνεται στη Μάνδρα παρά οι συζητήσεις αυτές στη Βουλή. Το Κολωνάκι, βασικά, απασχολούν αυτές οι συζητήσεις» είπε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Στέλιος Κούλογλου και πρόσθεσε: «Βράζουμε στο ζουμί μας και το συζητάμε για μέρες. Αυτές οι συζητήσεις δημιουργούν την εικόνα ότι είμαστε όλοι ίδιοι».


Κι ενώ οι αντιφατικές δηλώσεις στελεχών και υπουργών δείχνουν το μέγεθος του ενδοκυβερνητικού προβλήματος για τα βλήματα, ένα είναι σίγουρο:  

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αχτύπητοι… παπατζήδες



Πώς το είπε ο Αλέξης Τσίπρας στο διάγγελμα; «Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω τη διανομή κοινωνικού μερίσματος…».


Εννοείται πως δεν έκανε διάγγελμα για να ανακοινώσει ούτε τα μέτρα ύψους 3 δισεκατομμυρίων του 2017 ούτε τα μέτρα 2 δισεκατομμυρίων του 2018. Αλλά αυτή ακριβώς είναι και η δεξιοτεχνία του πολιτικού παπατζή. Να επιχειρεί να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα κάθε ημέρα. Μόνο με αυτή την προπαγανδιστική στρατηγική μπορούν να ελπίζουν ότι θα εξαπατήσουν τους πολίτες και θα επιβιώσουν όσο περισσότερο καιρό στην εξουσία.


ΑΛΛΑ την τακτική του παπατζή δεν τη χρησιμοποιούν μόνο για να κρύψουν την επώδυνη πολιτική που εφαρμόζουν. Τα ίδια κάνουν και με την υπόθεση της Σαουδικής Αραβίας.


ΠΡΟΧΘΕΣ στη Βουλή ισχυρίζονταν πως όλα γύρω από την πώληση των πυρομαχικών είναι καλώς καμωμένα. Πως δεν υπάρχει κανένας μεσάζοντας. Και το Μαξίμου θριαμβολογούσε με τα συνήθη non paper ότι κατέρριψαν τις κατηγορίες της αντιπολίτευσης.


ΤΙ θα περίμενε κάθε λογικός άνθρωπος, αν όλα όσα ισχυρίζονταν oι Τσίπρας – Καμμένος ήταν αλήθεια;  


Μα και βέβαια πως θα προχωρούσαν στην υλοποίηση της συμφωνίας με το Ριάντ.


ΚΑΙ τι κάνει, όμως, η κυβέρνηση;  


Ακόμη μια μεγαλοπρεπέστατη κωλοτούμπα, καθώς ετοιμάζεται να ακυρώσει τη συμφωνία. 


Εντάξει, το deal θα το ακυρώσουν προφασιζόμενοι την τεράστια ανθρωπιστική κρίση της καθημερινά βομβαρδιζόμενης Υεμένης. Ετσι και «αριστεροί» θα το παίξουν και θα επιχειρήσουν να συγκαλύψουν για πάντα τη σκοτεινή υπόθεση.


ΩΣ αυθεντικοί παπατζήδες δεν θα μπορούσαν να κάνουν και κάτι διαφορετικό. Τι να πουν; 


 Πως η συμφωνία χάλασε γιατί ο περίφημος μεσάζοντας όχι μόνο δεν εκπροσωπούσε τη Σαουδική Αραβία, αλλά θα πωλούσε στη μαύρη αγορά σχεδόν διακόσιες χιλιάδες βλήματα;


Ο ΑΛΕΞΗΣ και ο Πάνος, προχθές, χασκογελούσαν σαν κολλητάρια στα υπουργικά έδρανα. Η σχέση τους ξεκίνησε ως μια ετερόκλητη πολιτική συμμαχία απέναντι στον μνημονιακό εχθρό και μόλις υπέγραψαν το μνημόνιο και ο εχθρός… εξαλείφθηκε πέρασαν στο επόμενο στάδιο. Πλέον ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Ο ένας κόβει, ο άλλος ράβει. Και οι δύο μαζί φτιάχνουν...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δεν είναι η ιδεολογία αλλά τα βλήματα που ενώνουν

Ένας άνθρωπος που μπορεί να λέει ότι το ξενοδοχείο που έμεινε στο Λονδίνο την μια φορά πληρώθηκε με μετρητά και την άλλη με κάρτα δεν πρόκειται να πει για πιο λόγο ήθελε η πώληση των όπλων στην Σαουδική Αραβία να έχει ενδιάμεσο τον Βασίλη Παπαδόπουλο.

 
Όπως αναμενόταν ο Πάνος Καμμένος στην Βουλή θα ήταν πρόθυμος να κουνήσει χαρτιά, να πει όποιο όνομα μπορούσε στρέψει την κουβέντα σε άλλο θέμα αλλά δεν θα αναφερόταν σε αυτό που έπρεπε να απαντηθεί. Για ποιο λόγο σε μια διακρατική συμφωνία, που μπορούσε να γίνει χωρίς ενδιαμέσους έπρεπε να χωθεί ο Βασίλης Παπαδόπουλος. Όπως και για ποιο λόγο  η κυβέρνηση που είχε αφήσει την Ζωή να απειλήσει τον Στουρνάρα ότι θα διατάξει την βίαιη προσαγωγή δεν πίεσε τον Παπαδόπουλο να εμφανιστεί στην Βουλή και να δώσει εξηγήσεις. Ειδικά όταν ο Παπαδόπουλος δεν ήταν κάποιος άγνωστος  αλλά το όνομα του αναφερόταν σε δελτίο Τύπου της 9 Αυγούστου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Με τον Βασίλη Παπαδόπουλο να μην έχει πρόθεση να εμφανιστεί ή να κάνει δήλωση μέσω εκπροσώπου του, η κυβέρνηση είχε εξασφαλίσει τα νώτα της. Το μόνο που απέμενε ήταν να τρομοκρατηθούν και να εξαναγκαστούν να σιωπήσουν όσοι γνώριζαν κάτι για την υπόθεση.

 
Στην συζήτηση της Δευτέρας στην Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ μπόρεσε να διατηρήσει την συνοχή του με αντάλλαγμα τα υπόλοιπα της ιδεολογίας του. Τα χειροκροτήματα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στην ομιλία του Καμμένου στην Βουλή δεν είχαν σαν αποδέκτη τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ  αλλά τον Αλέξη Τσίπρα, για να του δείξουν ότι θα τον ακολουθήσουν όποιον δρόμο και αν πάρει. Μέχρι το ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να πάψει να γίνει από ευφημισμός κόμμα όπως φάνηκε και από μια αντίδραση της προεδρεύουσας στην συνεδρίαση Τασίας Χριστοδουλοπούλου. 

 
Ήταν η στιγμή που ο Μάκης Βορίδης από το βήμα της Βουλής έλεγε «Είναι προφανές, ότι ο κ. Καμμένος που αρέσκεται στο να χασκογελάει και να λέει εξυπνάδες και να εκτοξεύει ύβρεις, θα βρεθεί σε ακροατήρια που δεν ανέχονται τέτοιες συμπεριφορές. Η επόμενη Βουλή θα είναι εδώ και προφανώς θα το αποφασίσει» και η προεδρεύουσα Τασία Χριστοδουλοπούλου αντιδρούσε μουρμουρίζοντας «Φοβηθήκαμε…».  


Οι αναφορές επικεντρώθηκαν στην συμπεριφορά, το σημαντικό όμως ήταν ο χρόνος στην απάντηση. «Φοβηθήκαμε» σε μια αναφορά που απευθυνόταν αποκλειστικά στον Καμμένο. Σαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ να έχουν ήδη γίνει  ένα και να σχεδιάζουν πως θα πορευτούν μαζί στην επόμενη Βουλή. 


Όσο για το πώς θα μοιάζει το νέο μόρφωμα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα είναι περισσότερο  ΑΝΕΛ από ΣΥΡΙΖΑ. Φάνηκε από την θέση που πήρε για την πώληση των βλημάτων ο διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστα Ζαχαριάδη


Η θέση ότι και να  πάνε στην Σαουδική Αραβία και να τα χρησιμοποιήσει κατά της Υεμένης  δεν αλλάζει κάτι αφού «Αν λοιπόν κάποιος μου έλεγε ότι αν δεν πουλήσουμε αυτές τις οβίδες και αυτά τα βλήματα θα υπάρξει ειρήνη στην περιοχή, θα το σκεφτόμουν κι εγώ διαφορετικά» είναι ο θρίαμβος του καμμενισμού απέναντι στην αριστερά. Πούλα τα, ρε. Τουλάχιστον να κονομήσεις εσύ και όχι κάποιος άλλος.

 
Πριν από τρία χρόνια στο πνεύμα της Κουμουνδούρου μια δήλωση όπως του Ζαχαριάδη θα ήταν αδύνατη. 


Σήμερα...

ΣΥΡΙΖΑίοι: Η ντροπή της Αριστεράς



Ενώ ολόκληρος ο πλανήτης βρίσκεται σε επιφυλακή λόγω των «παιχνδιών» του Κιμ Γιονγκ Ουν με τους βαλλιστικούς πυραύλους, στην ελληνική πραγματικότητα ακόμη ασχολούμαστε με τα βλήματα του Πάνου Καμμένου.


Λίγες ώρες μετά τις διαβεβαιώσεις των Αλέξη Τσίπρα και Πάνου Καμμένου ότι η κυβέρνηση δεν έχει τίποτε να κρύψει στην υπόθεση αυτή ο Νίκος Φίλης έρχεται να θέσει τον ανθρωπιστικό παράγοντα στην αγοραπωλησία, ο οποίος και απασχολεί πολλούς στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ.


Σε ερώτηση για το εάν η συμφωνία χρεώνεται πολιτικά σε κάποιους ο κ. Φίλης σημείωσε: «κανείς δεν βγάζει την ουρά του απ’ έξω από τη συγκεκριμένη κατάσταση. Όλοι τα έχουν ψηφίσει. Πιθανόν κι εγώ να ψήφιζα υπέρ πριν τα γεγονότα. Να πουλήσει αλλού η χώρα μας τα όπλα και όχι εκεί που σκοτώνουν αμάχους. Τα όπλα τα χρειάζονται οι χώρες όχι για να σκοτώνουν αμάχους αλλά για να στήσουν το οπλοστάσιό τους. Το δικό μας δόγμα είναι η αποτροπή επίθεσης. Το να πουλάμε όπλα σε χώρες με επιθετικό δόγμα είναι έξω από τα δεδομένα της χώρας μας».




Όλα τα ωραία που είπε ο κ. Φίλης αποδεικνύουν περίτρανα πόσο δυνατή είναι η βαρυτική έλξη της καρέκλας εξουσίας. Ο κ. Φίλης παραδέχθηκε πως ίσως να συμφωνούσε με την πώληση όπλων σε χώρα που σκοτώνει αμάχους, αλλά τελικά δεν το κάνει «μετά τα γεγονότα».  


Ποια είναι τα γεγονότα;  


Μα φυσικά το ότι η αγοραπωλησία πήρε διαστάσεις.


Και τι κάνει ένας ΣΥΡΙΖΑίος στην εξουσία όταν τον «κοιτά» ο κόσμος; 


Φορά το αριστερό προσωπείο και ρητορεύει για τα ανθρώπινα δικαιώματα.


Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύουν πόσο χαμηλά έχουν στην εκτίμησή τους τον Έλληνα πολίτη. Θα ψήφιζαν τα πάντα προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμια της εξουσίας, αλλά θυμούνται τις καταβολές τους όταν οι καπιταλιστικές τους πρακτικές έρχονται στο φως.


Εντάξει, ο Πάνος Καμμένος είναι ένας σκληρά συντηρητικός δεξιός που απευθύνεται σε ακροατήρια δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας και αυτοπροσδιορίζεται ως εκφραστής του πατριωτικού κέντρου το οποίο φυσικά και υιοθετεί τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Μπροστά λοιπόν σε μία καλή συμφωνία και ένα καλό κέρδος, δεν υπάρχει κάτι άλλο να σκεφτεί. (Αφήνουμε την κάθε υπόνοια για σκοτεινή υπόθεση για άλλο κείμενο για οικονομία χώρου και χρόνου).


Οι συνοδοιπόροι του όμως, μέχρι πού θα φτάσουν προκειμένου να μην χαλάσουν το status quo που κέρδισαν με κόπο και πολύ ψέμα; 


Αλήθεια, πόσο...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ακυρώνουν τη συμφωνία... με τη γίδα στην πλάτη

Γράφει το ANTINEWS


Πραγματικά δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Γιατί ακυρώνεται η συμφωνία με της Σαουδική Αραβία για την πώληση των βλημάτων του Καμμένου;  


Γιατί χάνουν τα κρατικά ταμεία πάνω από 65 εκατ. ευρώ και δεν ξεφορτωνόμαστε κι εμείς τα σαπάκια του στρατού;


Όλα δεν είναι νόμιμα και ωραία;  


Ο Παπαδόπουλος δεν είναι επίσημος εκπρόσωπος των Αράβων, σύμφωνα με τα «αποκαλυπτικά» στοιχεία που μας έδωσαν χθες οι κ. Τσίπρας και Καμμένος;


Προχθές δεν είπαν ότι επρόκειτο για μια επωφελή συμφωνία καθώς θα γλιτώναμε πολλά λεφτά για να καταστρέψουμε αυτό το πολεμικό υλικό σε μερικά χρόνια; Δεν είπαν ότι ήταν μια διακρατική συμφωνία που θα έφερνε ένα αξιοσέβαστο ποσό στην Ελλάδα;


Δεν είπαν ότι όλα είναι καθαρά, δεν υπάρχουν μίζες και δεν υπάρχει κανένα σκάνδαλο; 


Και μάλιστα όλοι αυτοί χθες δεν είπαν ούτε μια κουβέντα για το ηθικό ζήτημα της πώλησης όπλων.


Γιατί λοιπόν ακυρώνουν τη συμφωνία;  


Γιατί μας στερούν μια επωφελή σύμβαση με έναν σημαντικό εταίρο όπως οι Σαουδάραβες; Και γιατί ουσιαστικά μπλοκάρουν κι άλλες μελλοντικές συμφωνίες;


Μαθαίνουμε ότι με πρόταση Φίλη θα συνεδριάσει η αρμόδια επιτροπή για να ακυρώσει τη συμφωνία.  


Μια απόφαση που ελήφθη τον περασμένο Ιανουάριο και που είχε επισημανθεί από το στέλεχος του ΚΚΕ, τον Παφίλη, ότι πάνε όπλα σε μια χώρα για να σκοτώνει αμάχους. Τότε η προοδευτική και ειρηνιστική αριστερά έκανε τουμπεκί ψιλοκομμένο.


Τι έχει γίνει σήμερα;  


Αυτό που έχει γίνει είναι ότι τους έπιασαν με τη γίδα στην πλάτη. 


Ότι...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ετσι θα (τη) γλιτώσει ο Καμμένος…



Η ακύρωση της συμφωνίας για την πώληση των βλημάτων στην Σαουδική Αραβία ήταν ο μοναδικός τρόπος για να σβηστούν οι όποιες ευθύνες του Πάνου Καμμένου στην υπόθεση αυτή. Διότι χωρίς συμφωνία δεν υπάρχει μεσάζοντας, επομένως δεν υπάρχει σκάνδαλο και ο υπουργός τη βγάζει καθαρή.


Αν προχωρήσει η ακύρωση της συμφωνίας, ο Αλέξης Τσίπρας είναι σαν να ομολογεί ότι η υπόθεση δεν  είναι καθαρή.  


Πώς προκύπτει αυτό;  


Κατά τη συζήτηση στη Βουλή ο Πρωθυπουργός:


1. Αγνόησε επιδεικτικά την πρόταση του Νίκου Φίλη να ακυρωθεί η συμφωνία για ηθικούς λόγους («δεν μπορούμε να πουλάμε όπλα σε μια χώρα που τα χρησιμοποιεί εναντίον αμάχων σε άλλη χώρα»).


2. Και όχι μόνον αυτό. Ο κ. Τσίπρας υπερασπίστηκε με πάθος τη σύναψη της συμφωνίας και την επιδίωξη του κ. Καμμένου «να πάρει περισσότερα λεφτά».


3. Και όχι μόνον αυτό. Εβγαλε λάδι τον φερόμενο ως μεσάζοντα με το όνομα Παπαδόπουλος, ο οποίος έχει συνδεθεί με τον κ. Καμμένο και ονομάτισε έναν άλλον, με το όνομα Σφακιανάκης, τον οποίο επιχείρησε να συνδέσει με τον Μητσοτάκη και τη σύζυγό του.


4. Κατέστησε έτσι σαφές ότι η συμφωνία με (μη) μεσάζοντα τον Παπαδόπουλο ήταν επωφελής, αφού η άλλη (αυτή που επιδίωκε ο Σφακιανάκης) θα απέφερε μικρότερο τίμημα.



Δεν πέρασαν 24 ώρες από τη χτεσινή συζήτηση και η κυβερνητική πλειοψηφία προτείνει την ακύρωση της συμφωνίας. 


 Γιατί, αφού δεν υπάρχει ούτε σκάνδαλο, ούτε μεσάζοντας και θα ήταν επωφελής για το ελληνικό Δημόσιο;


Η προφανής απάντηση είναι ότι ο κ. Τσίπρας αποδέχτηκε την επιχειρηματολογία (του κ. Φίλη και άλλων) για «ηθικό πρόβλημα». 


Όμως, ο κυνισμός του κ. Τσίπρα αποκλείει αυτήν την εξήγηση. Όταν επί ώρες επιχειρηματολογούσε για τη καθαρότητα της συμφωνίας και δεν άρθρωσε ούτε μια λέξη για το πού θα χρησιμοποιούνταν τα ελληνικά βλήματα, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστέψει κανείς ότι Τσίπρας και Καμμένος «ευαισθητοποιήθηκαν» και ακύρωσαν τη συμφωνία.


Άλλες είναι οι εξηγήσεις γι’ αυτήν τη μεγαλειώδη κωλοτούμπα:


1. Είτε...

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητο ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Εις πνεύμα ένα...



Χειροκρότημα σαν το προχθεσινό στη Βουλή δεν πρέπει να έχει ξανακούσει ο κ. Πάνος Καμμένος. Ηταν πιο ηχηρό –δηλαδή τον χειροκρότησαν περισσότεροι– και από την εποχή που ήταν υφυπουργός της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή των 152 βουλευτών και όχι πρόεδρος ενός μικρού κόμματος εννέα μόλις βουλευτών, του ιδίου συμπεριλαμβανομένου. 


Ενιωσαν άραγε ανακούφιση οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μόλις κατάλαβαν ότι, παρά τα συντριπτικά στοιχεία εις βάρος του υπουργού Εθνικής Αμυνας, οι αρχηγοί τους θα συνεχίσουν το ίδιο παιχνίδι της λάσπης προς τους αντιπάλους για να εμφανίσουν τη φωλιά τους καθαρή ή απλώς χειροκροτούσαν τον κ. Καμμένο, όπως χειροκροτούν και τον κ. Τσίπρα, επειδή δεν μπορούν πια να τους ξεχωρίσουν;


ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δεν έσονται απλώς εις σάρκα μίαν, αλλά και εις πνεύμα ένα. Οι ομιλίες των αρχηγών τους είχαν τον ίδιο κορμό, διανθισμένο με διαφορετικά επίθετα. 


Σχέδιο μεσαζόντων όπλων κατήγγειλε ο κ. Καμμένος στη Βουλή, σχέδιο ΜΜΕ και διαπλοκής κατήγγειλε ο κ. Τσίπρας με εμπλοκή κάποιου Τζον Σφακιανάκη. 


Λάσπη ο ένας με μια φωτογραφία στην οποία έτυχε να βρεθεί τυχαία ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης, λάσπη ο άλλος με έναν δήθεν σύμβουλο του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου που ήταν –λέει– ανταγωνιστής του μοιραίου για την κυβέρνηση μεσάζοντος.


Το πρόβλημα όμως των συγκυβερνητών είναι πως το «εσείς δεν δικαιούσθε διά να ομιλείτε» έχει κοντά ποδάρια. Ακόμη και στην περίπτωση του Μένιου Κουτσόγιωργα λίγο κράτησε. Οταν άνοιξε το φρεάτιο του βόθρου, οι κατάρες κατά της Δεξιάς πνίγονταν στην οσμή του σκανδάλου Κοσκωτά. 


Το ίδιο συμβαίνει και τώρα.  


Πόσες φορές θα αναφέρει τη Siemens ο κ. Τσίπρας, με δεδομένο μάλιστα πως και τούτη η κυβέρνηση σεβάστηκε τις συμφωνίες των προκατόχων της με τον γερμανικό κολοσσό; 


Πόσα...

ΣΥΡΙΖΟΤΣΑΡΛΑΤΑΝΑΔΙΚΟ: 10 πρά(γ)ματα που κατάλαβα από τη συζήτηση στη Βουλή για τα βλήματα

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ


Πρώτα από όλα να ζητήσω συγγνώμη για το μπέρδεμα που μπορεί να δημιουργήσει ο τίτλος και να διευκρινίσω: Όταν λέω «τι κατάλαβα από τη συζήτηση για τα βλήματα» δεν αναφέρομαι στα βλήματα που ενδεχομένως να πήραν καποια στιγμή τον λόγο στη  συζήτηση, αλλά στα βλήματα τα οποία αφορούσε η συζήτηση. Δηλαδή τα βλήματα προς πώληση. Τα πυρομαχικά.  


Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως καλύτερος τίτλος να ήταν το «10 πρά(γ)ματα που κατάλαβα παρακολουθώντας τη συζήτηση για τα πυρομαχικά που η Ελλάδα ήθελε να πουλήσει στη Σαουδική την Αραβία αλλά δεν τα κατάφερε».


Μια συζήτηση που, έτσι κι αλλιώς, δεν έπρεπε να γίνει καθώς όλοι γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι που κυκλοφορούν με χιλιάδες ευρώ μετρητά στις τσέπες τους είναι υπεράνω πάσης υποψίας, παραβατικής συμπεριφοράς και διαφθοράς. Το ίδιο και οι στενοί συνεργάτες τους.


Όπως και να έχει, η συζήτηση έγινε, δεν ήταν «η μητέρα των μαχών» (πιο πολύ με κάποια μακρινή της ξαδέρφη έμοιαζε) αλλά ήταν μια συζήτηση που με έμαθε μερικά σημαντικά πρά(γ)ματα, από τα οποία ξεχώρισα 10:


1. Ο πρωθυπουργός πρέπει να είναι τρομερά στριμωγμένος. Μέχρι χτες απαντούσε στις εναντίον του κατηγορίες. Δεν έχει σημασία αν έλεγε αλήθεια ή ψέματα, σημασία έχει ότι, μέχρι χθες, αφού ξεκινούσε με το γνωστό «γιατί οι άλλοι καλύτεροι ήταν;» είχε πάντα κάτι να πει για όσα του καταλόγιζαν οι αντίπαλοι του. Χτες, έμοιαζε να είναι τόσο εκτεθειμένος, που η ομιλία του ήταν ένα νοσταλγικό ταξίδι στο χρόνο για όσους έζησαν τη διασκεδαστική προσπάθεια των υπερασπιστών του ΠΑΣΟΚ την περίοδο του σκανδάλου Κοσκωτά.


2. Δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να εξηγήσει στον Αλέκση ότι όταν τα στοιχεία δεν αμφισβητούνται, η πηγή τους δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία. Θέλω να πω πως αν κάποιος χάσει το πορτοφόλι του και αυτό βρεθεί στα χέρια μου, δεν θα αθωωθώ αν αυτός που με κάρφωσε ήταν ο Κατρούγκαλος.


3. Οι μόνες αγγλικές λέξεις που γνωρίζει ο Αλέκσης είναι η λέξη «Panama» και η λέξη «Papers». Η μόνη γερμανική, η λέξη «Siemens». Βέβαια, νομίζει ότι και οι τρεις σημαίνουν «είμαι αθώος», αλλά δεν πειράζει. Το ότι τις χρησιμοποιεί σημαίνει ότι κάποια στιγμή θα μάθει και το πρα(γ)ματικό τους νόημα.


4. Ο πρωθυπουργός πρέπει να έχει καιρό να ανοίξει τηλεόραση και ακόμα περισσότερο να περάσει από περίπτερο. Διαφορετικά θα γνώριζε πως τα περισσότερα ιδιωτικά κανάλια τηρούν μια, εξαιρετικά ευνοϊκή γι’ αυτόν, πολιτική ίσων αποστάσεων (προσοχή, όχι ουδετερότητας), η κυβερνητική τηλεόραση κάνει αυτό που έκανε πάντα και οι εφημερίδες είναι μοιρασμένες. Φυσικά τη μεγαλύτερη κυκλοφορία την έχουν οι λιγότερο φιλικές στην κυβέρνηση, αλλά αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι οι κυβερνητικοί οπαδοί δεν είναι πολύ καλοί στην ανάγνωση.


5. Ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης επιμένει να αρνείται να βάλει γάμμα στο πράμα του. Επιμένει να λέει το πράγμα «πράμα», την πραγματικότητα «πραματικότητα», το πράγματι «πράματι» κ.ο.κ. Πρα(γ)ματικά δεν μπορώ να καταλάβω πως το κάνει αυτό το πρά(γ)μα, αλλά το διασκεδάζω, οπότε θα ήθελα να τον παρακαλέσω να μην το σταματήσει ποτέ.


6. Το να υψώνει τη φωνή ο αρχηγός της αξιωματικής της αντιπολίτευσης, είναι το αντίστοιχο του να προσπαθώ εγώ να καρφώσω στο μπάσκετ. Εννοώ πολύ διασκεδαστικό. Δυστυχώς το έχει περιορίσει, ευτυχώς εξακολουθεί να το κάνει.


7. Κάποιοι επιμένουν να αποκαλούν τον συνέταιρο του Αλέκση ακροδεξιό, ενώ ο άνθρωπος είναι ένας τυπικός εκπρόσωπος της λαϊκής δεξιάς. Αν αμφιβάλλετε, προσπαθήστε...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αλλη μία πρώτη φορά για την κυβέρνηση

Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ


Είναι και αυτή μια πρώτη φορά για την «πρώτη φορά Αριστερά» και την οφείλει στο δεκανίκι της από τη Λαϊκή Δεξιά. Μετά την  προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, με αφορμή επερώτηση της Ν.Δ., η υπόθεση της διακρατικής συμφωνίας με τη Σαουδική Αραβία αναδεικνύεται ως η πρώτη σύνδεση της κυβέρνησης –και μάλιστα του πυρήνα της– με κάτι το οποίο θυμίζει επικίνδυνα σκάνδαλο με οικονομικές διαστάσεις. Μέχρι τώρα είχαμε διάφορα κρούσματα: κραυγαλέας ανευθυνότητας, αλαζονείας και έπαρσης, κακοδιαχείρισης λόγω τεμπελιάς και ανικανότητας. Σκάνδαλο τέτοιου τύπου, όμως, το οποίο να αφήνει να πλανώνται στον αέρα υποψίες περί οικονομικών συμφερόντων, πρώτη φορά έχουμε. Διότι, παρά τις κορώνες της κυβέρνησης και τον βομβαρδισμό εγγράφων και αμφιλεγόμενων «αποκαλύψεων», το ουσιώδες ερώτημα της υπόθεσης έμεινε αναπάντητο: υπάρχει ή, εν πάση περιπτώσει, υπήρξε ποτέ διακρατική συμφωνία για την πώληση πυρομαχικών ή όχι;  


Απάντηση σαφής και ευθεία δεν δόθηκε.


Η κυβερνητική επιχειρηματολογία, είτε προερχόμενη από τον υπουργό Αμύνης είτε από τον πρωθυπουργό, ήταν σκοπίμως δομημένη άτακτα και άνισα, ώστε να επιτείνει τη σύγχυση. Ο καταιγισμός διευκρινίσεων περί τα επιμέρους της υπόθεσης είχε τον σκοπό να εντυπωσιάσει και να εκφοβίσει, ώστε να κρύψει την αδυναμία της κυβέρνησης να αποδείξει την ύπαρξη συμφωνίας. Η δυσκολία της ήταν εμφανέστατη στην εξόχως κακή φόρμα του πρωθυπουργού, κάτι που ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εύστοχα επισήμανε στη δευτερολογία του.


Πώς είναι όταν νιώθουμε ξαφνικά μια απαίσια γεύση στο στόμα και σουφρώνουμε το πρόσωπο; (Π.χ., όταν δοκιμάζουμε ένα κακόμοιρο κρέας που κάποιος βλακέντιος σεφ το έχει κακοποιήσει βάναυσα με μους καρπουζιού και εσάνς φέτας...) Ετσι ήταν το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα σε όλη την πρωτολογία και τη δευτερολογία του. Προσωπικώς είχα να τον δω τόσο ζορισμένο από την περίοδο της ιστορικής kolotoumba τον Ιούλιο του 2015. Συνοφρυωμένος διαρκώς, παρά την παράσταση «ιεράς αγανακτήσεως» με την οποία ξεκίνησε την ομιλία του, έδειχνε ότι δεν είχε άνεση με το υλικό που ήταν αναγκασμένος να χειριστεί. Μιλούσε αργά, κάποιες φορές κομπιάζοντας, με σχοινοτενείς παρενθετικές προτάσεις που δεν έλεγαν να τελειώσουν, λες και ήθελε να φύγει μακριά από το θέμα. Ο δε ισχυρισμός του ότι το κίνητρο της Ν.Δ. ήταν η ζήλια για τις επιτυχίες της κυβέρνησης ήταν απλώς θλιβερός.


Η δυσκολία της θέσης του έγινε πασιφανής στο τέλος της πρωτολογίας του, όταν αναγκάστηκε να επικαλεστεί πληροφορίες από κρατικά έγγραφα που φέρουν την ανώτατη διαβάθμιση απορρήτου («ειδικού χειρισμού»). Παρότι ο υπουργός Εξωτερικών απουσίαζε σε προγραμματισμένη επίσκεψη στην Ινδία, είμαι βέβαιος ότι δεν θα του άρεσε καθόλου η πράξη του πρωθυπουργού, καθώς μέχρι χθες ο υπουργός είχε εκδώσει τρεις ανακοινώσεις με τις οποίες καταδίκαζε τη δημοσιοποίηση τέτοιων εγγράφων. Φαίνεται, όμως, ότι τον πρωθυπουργό πίεζε η ανάγκη να βγει από τη δύσκολη θέση. Τον καταλαβαίνω, γιατί...

ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Με φωνή Τσίπρα και όψη Καμμένου



Για τον Αλέξη Τσίπρα και τον Πάνο Καμμένο ισχύει εδώ και καιρό το προφανές: είτε θα κρεμαστούν ο ένας πάνω στον άλλο, είτε θα τους «κρεμάσουν» χώρια. Ωστόσο ο Πρωθυπουργός φαίνεται ότι επέλεξε να κρεμαστούν μαζί.


Ο Πρωθυπουργός δύναται να αισθάνεται ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα της συζήτησης στη Βουλή. Οι πολιτικοί του φίλοι θα ισχυριστούν ότι όχι μόνο βγήκε από τα σχοινιά, αλλά γρονθοκόπησε αγρίως και τον αντίπαλό του.  


Χρησιμοποίησε ψεύδη; Ε, ναι. Κουτσαβακισμούς; Εντάξει, αλλά το παιχνίδι τα τελευταία χρόνια παίζεται με αυτόν τον τρόπο. Και εν τέλει, δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που ο Τσίπρας πετάει τη μπάλα στην κερκίδα. Αλλά ακόμα και αν την κρατάει εντός γηπέδου, αλλάζει τους κανόνες.  


Βέβαια κάνει ένα λάθος: συμψηφίζει σημερινά σκάνδαλα (ή την οσμή τους) με σκάνδαλα των προκατόχων του. Ετσι, όμως, καταφέρνει και τους μοιάζει όλο και περισσότερο.




Αυτή τη φορά ο Αλέξης Τσίπρας πήγε ένα βήμα πιο πέρα. Απαίτησε από την αντιπολίτευση να ζητήσει συγγνώμη. Από τον Πάνο Καμμένο. Και όχι μόνο αυτό. Πήρε την υπόθεση πάνω του, κράτησε τα χαρτιά του Καμμένου. Του δάνεισε τη φωνή του και ντύθηκε την όψη του. Δεν αγκαλιάστηκαν, απλώς. Εγιναν ένα.  


Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κράτησε ούτε μία επιφύλαξη έναντι του ιστορικού ή του ανακριτή του μέλλοντος. Πήρε την εκδοχή Καμμένου και έβαλε την υπογραφή του από κάτω. 


Θα μου πείτε ότι αν δεν το έκανε αυτό, θα έπρεπε να αποπέμψει τον υπουργό του.  


Οχι. Από την πολιτική κάλυψη ως την υιοθέτηση και του τελευταίου εγγράφου που φέρνει ο Καμμένος, υπάρχει απόσταση. Αν ξαναβρούν αυτήν την υπόθεση μπροστά τους θα πρέπει και πάλι να σταθούν ο ένας δίπλα στον άλλον.


Τότε προς τι ο ζήλος του Τσίπρα;


Το ένα ενδεχόμενο είναι προφανές: ο Πρωθυπουργός είχε εγκρίνει τους χειρισμούς του υπουργού του και τώρα δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.


Το δεύτερο ενδεχόμενο είναι θέμα πολιτικής αξιοπρέπειας:  

"ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητου τσαρλατανισμού κωμωδία"




"Υπαρκτού ΣΥΡΙΖΟΛΑΓΝΟΥ ελληνισμού κωμωδία"


29 Νοεμβρίου: Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό


Σαν σήμερα (29/11/ΧΧΧΧ)

1899: Ο ελβετός επιχειρηματίας Χανς Γκάμπερ ιδρύει την ποδοσφαιρική ομάδα της Μπαρτσελόνα.

1906: Ιδρύεται η αυτοκινητοβιομηχανία Lancia από τον ραλίστα και μηχανικό Βιτσέντσο Λάντσια.

1963: Οι Beatles κυκλοφορούν την επιτυχία τους «I Want to Hold Your Hand».Οι προπωλήσεις φθάνουν το 1.000.000 .

1964: Στο αίμα πνίγεται ο επίσημος εορτασμός στον Γοργοπόταμο για την ανατίναξη της ομώνυμης γέφυρας από αντιστασιακούς το 1942. Έκρηξη στον χώρο της εκδήλωσης προκαλεί το θάνατο 13 ανθρώπων και τον τραυματισμό 45.

1975: Ο Μπιλ Γκέιτς και ο Πολ Άλεν ονομάζουν τη νέα εταιρία που ίδρυσαν Microsoft (Microcomputer Software).

1851: Πεθαίνει ο Εμμανουήλ Ξάνθος, από τους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας.

1924: Πεθαίνει ο ιταλός συνθέτης Τζιάκομο Πουτσίνι («Τόσκα»)

2001: Πεθαίνει ο Τζορτζ Χάρισον, βρετανός κιθαρίστας των Beatles.

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Αντιπλημμυρικά τακούνια - «Ερχομαι την Μάντρα-Μάντρα και σε βρίσκω μ' άλλον άντρα»...

Μου το 'πανε οι μάγισσες κι όλες οι καφετζούδες: οι πυροβολισμοί με Καλάσνικοφ στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ ήταν προβοκάτσια.  


Μου το 'πε μια απ' την Αίγυπτο με τις βαριές πλεξούδες: και οι πλημμύρες στην Μάνδρα ήταν προβοκάτσια. Αμα το πάρεις μαρξιστικά, βγαίνει - αφού οι ιμπεριαλιστές έχουν την δυνατότητα να μας ψεκάζουν, ποιος ο λόγος να μην προκαλέσουν και μια πλημμύρα, και μάλιστα σχεδόν ανήμερα του Πολυτεχνείου για να αποπροσανατολίσουν τη κοινή γνώμη, οι φονιάδες των λαών; 


Είναι γνωστό πως ελέγχουν μέχρι και το κλίμα, οπότε είναι αυταπόδεικτο το ότι έστειλαν αέρα και ύδατα απ' το όρος Πατέρα (αέρα-πατέρα) για να αλλάξουν την ατζέντα των ειδήσεων και αντί ο λαός να πηγαίνει πολεμοφόδια, Κόκα-Κόλες και πίτσες-μαργαρίτα στους αναρχικούς που είχαν κλειστεί στο Πολυτεχνείο, να ασχολείται με τους δύστυχους πλημμυροπαθείς στο Θριάσιο.


Κι ορθώς η συντρόφισσα περιφερειάρχης, πιστή στις αποφάσεις των Κορυσχάδων, έκανε μήνυση κατά του εαυτού της με βάση την πάγια τακτική των κυβερνώντων να διαδηλώνουν εναντίον όσων οι ίδιοι ψήφισαν ή μετά τον Λευκό Οίκο να πηγαίνουν κατευθείαν για αντίσταση στην Μακρόνησο. Το μόνο που μένει είναι και να δικάσει η ίδια η περιφερειάρχης εαυτήν, γενόμενη και λαϊκή δικαστίνα, οπότε θα έχει πλήρη αυτάρκεια σε όλα. Κι αν παρ' ελπίδα αυτοκαταδικαστεί, θα δηλώσει ότι αναλαμβάνει τις ευθύνες (στα λόγια) και θα συνεχίσει να κυβερνάει την περιφέρεια απτόητη, προετοιμάζοντας τις επόμενες πλημμύρες για τις οποίες, όμως θα ευθύνονται τελικά οι ιμπεριαλιστές και η ταξική δομή της κοινωνίας.


Πάντα το θέμα είναι ταξικό. Σκοτώνεται ο πλούσιος με την Πόρσε, το θέμα είναι ταξικό. Πεθαίνουν οι φτωχοί απ' τις πλημμύρες πάλι ταξικό το θέμα. Κι όσο για την παρασιτική μεσαία τάξη, αυτή φταίει πάντα και για όλα - μήπως η παράλογη και μικροαστική απαίτησή της για θέρμανση τον χειμώνα δεν προκάλεσε και την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό, για την οποία αδίκως πετρελαιο-κηλιδώθηκε ο σύντροφος Κουρουμπλής, ο οποίος έκανε μόνο μια παράλειψη: δεν μήνυσε τον εαυτό του όπως η Δούρου. (Αλλά, σιγά σιγά μαθαίνει κι αυτός.)


Πάντα φταίνε κάποιοι άλλοι. Πάντα κυβερνάνε κάποιοι άλλοι και οι κυβερνώντες είναι αντιπολίτευση του εαυτού τους - εξάλλου αυτό είναι ένα από τα ανομολόγητα βασικά όνειρα: να εξαλειφθούν οι αντιδραστικοί αντιπολιτευόμενοι και να αποφασίζει μόνος ο λαός, δηλαδή πάλι οι ίδιοι, όντας κυβερνο-αντιπολίτευση. Αυτός είναι ο τελικός στόχος, εξού και οι τόσοι συμβιβασμοί και οι αθεμιτογαμίες με τον Τραμπ, με το κεφάλαιο, με τους ελεεινούς μικροαστούς της μεσαίας τάξης, τους πλούσιους που βγάζουν τα λεφτά τους έξω. Ενώ τα κορόιδα πρέπει να τα αφήνουν εδώ για να τους τα κάνει πλιάτσικο ο σύντροφος Σκουρλέτης και να τα μοιράζει ως επιταγές απόρων κορασίδων και κυρίως να μπορέσει να δώσει κι ένα κατοστάρικο στον Βασιλάκη Καΐλα, βασικό σύμβολο της ταξικής ανάλυσης α λα Γκράμσι.


Κάνουν αναδιανομή, όπως δήλωσε ο έτερος χουβαρντάς κ. Κυρίτσης. Τώρα πώς κάνουν αναδιανομή, αφού δεν προηγείται διανομή, είναι ένα άλλο θέμα, μυστικιστικής καταγωγής.


Πάντως για όλα φταίνε οι άλλοι. Οπως...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η ενστάλαξη της βίας

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Η επιφανειακή ανάγνωση της πολιτικής λειτουργίας των αφελών και άλλων τη συρρικνώνει στην πρόταση «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού». Ετσι δεν μπορεί η ανάγνωση αυτή να υποψιαστεί αυτό που πραγματικά είναι κυρίως και θεμελιωδώς η πολιτική: ο θεσμικός έλεγχος της βίας.


Ως διαχείριση του εφικτού η πολιτική περιορίστηκε στον στενό ορίζοντα του ορατού και περιόρισε τη ματιά των ανθρώπων στο αμέσως ορατό, δηλαδή το πρόσκαιρο και το εφήμερο. Πάνω σε αυτόν τον συμβιβασμό λειτούργησε το «πολιτικό σύστημα». Η άκοπη ευμάρεια του λαού έλαβε χαρακτήρα ιερότητας.


Δίπλα σε αυτή τη συνθήκη ο τυφλοπόντικας της πραγματικότητας υπέσκαπτε τα θεμέλια. Το πιο σημαντικό ήταν ότι προοδευτικά, συνειδητά και επίμονα αγνοήθηκε η ανάγκη σεβασμού των κανόνων της συνύπαρξης. Ο νόμος, ως εγγυητής, αγνοήθηκε και περιφρονήθηκε.


Η σχετικότητά του έγινε σχεδόν ιδεολογία και διακηρύχθηκε ως λαϊκή κατάκτηση από εκείνους που στην προηγούμενη φάση συμπύκνωσαν την παραπλάνηση στην πρόταση: «Το ΠαΣοΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία».


Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ενσταλάζεται αργά, αλλά σταθερά, σαν ποτιστική βροχή, η βία στην ελληνική κοινωνία.


Η χρεοκοπία ήρθε σε μια στιγμή που το πλαίσιο συνύπαρξης είχε ήδη σεισμικά διαταραχθεί.  


Η καθημερινή ανομία είχε κερδίσει το δικαίωμα στην ύπαρξη. Διεκδικούσε τη θέση του νόμου. Και την κέρδισε.


Ποικίλες μορφές βίας, διαφορετικής έντασης, ξεδιπλώνονται γύρω μας. Και καθημερινά πολλαπλασιάζονται, χάνοντας τον χαρακτήρα της εξαίρεσης.


Αυτή η ενστάλαξη της βίας στην καθημερινότητα είναι μια προχωρημένη μορφή αλλοίωσης. 


Η ήττα της πολιτικής πολλαπλασιάζει αυτή την αλλοίωση και ως ηττημένη πλέον η πολιτική την εντάσσει στα σχέδιά της. Η αλλοιωμένη συνείδηση του καθημερινού σύγχρονου Ελληνα είναι η πρώτη ύλη της κερδοσκοπίας της.


Εδώ η αποτυχία της πολιτικής λειτουργίας να καταστήσει τον νόμο κανόνα της συνύπαρξης, να περιορίσει θεσμικά τη βία δηλαδή, δεν συντρίβει μόνο τα πρόσωπα, τα δικαιώματα και την ελευθερία τους, αλλά σταθερά πλέον συντρίβεται μαζί τους.


Πάνω στο αλλοιωμένο κοινωνικό σώμα ο αυτάρεσκος διχασμός του κ. Τσίπρα «ή εμείς ή αυτοί» γίνεται πολλαπλασιαστής της φθοράς. Και πάνω του ανεμπόδιστα ενσταλάζεται η βία ετοιμάζοντας τους πικρούς καρπούς του μέλλοντος.


Καθώς ανεμπόδιστα λόγω της ήττας της πολιτικής θα συνεχιστεί η ενστάλαξη της βίας, το κοινωνικό σώμα σε λίγο...

ΣΥΡΙΖΟΑΛΗΤΑΡΑΔΙΚΟ: Η μπίλια στη ρουλέτα του διχασμού



Εδώ και περίπου τρεις εβδομάδες η χώρα δείχνει ότι έχει εισέλθει ανεπίσημα σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Ή, σύμφωνα με μια άλλη ανάγνωση, η συγκυβέρνηση θα επιχειρήσει να παίξει την τελευταία μπιλιά. Στη… ρουλέτα του διχασμού. Στη ρουλέτα του ψεύδους. Στη ρουλέτα της υποκρισίας. Στη ρουλέτα της εξουσιολαγνείας και της… καρεκλομανίας!


Η σημερινή κυβέρνηση με το… αριστερό πρόσημο, υπό το βάρος των… αλύπητων και γενικευμένων πλειστηριασμών το 2018, της πλήρους εφαρμογής… νεοφιλελεύθερων μέτρων στο πλαίσιο της γ΄ αξιολόγησης, της πλήρους εκχώρησης όλων των περιουσιακών στοιχείων του Κράτους στο Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων μέσα στις επόμενες 51 ημέρες και τα αδιέξοδα στην κοινωνία, δεν πρόκειται να αντέξει.


    Όσο θα παραμένει φαινομενικά όρθια θα χρησιμοποιεί τα μοναδικά όπλα που διαθέτει: το ψέμα και το θράσος.


Ο συγκολλητικός ιστός της εξουσίας έχει απλώσει στις… οθόνες μας όλο το εύρος των παρά φύση συμμαχιών. 


Ένα… αριστερό μόρφωμα τυχοδιωκτών συνυπάρχει με έναν αχαρακτήριστο δεξιό θίασο. Ένα… αριστεροψεκασμένο μόρφωμα στηρίζεται στην ψήφο τριών Μουσουλμάνων βουλευτών. Και ο κυβερνητικός (συν)εταίρος, πάλαι γνωστός… τουρκοφάγος, έχει… καταπιεί τη γλώσσα του.


Παρακολουθούμε τον… κόκκινο βραχίονα της κυβέρνησης να προάγει ο,τιδήποτε είναι αντίθετο προς το εθνικό και πατριωτικό. Και τον γαλάζιο βραχίονα να… καταπνίγει τον πόνο και την… ντροπή του στα ουίσκι… Και τη… ρουλέτα του ψεύδους, της υποκρισίας, της χυδαιότητας και της ξεφτίλας.

   
Είθισται, στα θέματα της ποινικής δικονομίας να ακούμε συχνά-πυκνά τους εγκληματίες να δηλώνουν μετανιωμένοι. Έχουν ως προφανή στόχο την ελάφρυνση της θέσης τους. Αυτό, είτε γίνεται τεχνητά κατόπιν προτροπής του δικηγόρου, είτε γίνεται… αγνά και ειλικρινά, συνεκτιμάται από το δικαστήριο. Όποιος προσπαθεί να πείσει με το φιλότιμο του και την ειλικρινή μεταμέλειά του ότι δεν ήθελε να διαπράξει έγκλημα, στο τέλος καταφέρνει στις περισσότερες περιπτώσεις να μειώσει την ποινή του.


Στην Ελλάδα όμως των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έχουμε τους κατεξοχήν αρμόδιους για την άσκηση της οικονομικής πολιτικής, τον υπουργό και κυρίως τον υφυπουργό Οικονομικών να δηλώνουν ότι συνειδητά… σκότωσαν τους μικρομεσαίους με την άγρια και ληστρική φορολογία ή άλλα μέτρα. Γιατί ήθελαν να ενισχύσουν τους… αδύναμους!


Σίγουρα δεν το είπαν τυχαία. Βλέπουν ότι...