"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Νίνα Κασιμάτη: Αμνησία -- Αλλαξαν οι παλιννοστούντες στο ΠΑΣΟΚ. Ή άλλαξε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ;

 

Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ 

Η Νίνα Κασιμάτη θα μπορεί να το λέει: Δεν άλλαξα εγώ· το ΠΑΣΟΚ άλλαξε.

Το ΠΑΣΟΚ, το οποίο εγκατέλειψε το 2010, δεν είναι το ίδιο κόμμα με το ομώνυμο που υποδέχτηκε ξανά τη Δευτέρα την πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Εκείνη δεν χρειάστηκε να ανακαλέσει τίποτε απ’ όσα είχε πει στην αντιμνημονιακή της περίοδο. Οπως δεν χρειάστηκε να ανακαλέσουν ούτε οι προηγούμενοι που έχουν διαγράψει την ίδια πορεία τα τελευταία δύο χρόνια – από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ.

Γιατί να είμαστε μνησίκακοι, όταν μπορεί να τα γιατρέψει όλα η λήθη;

Γιατί να θυμόμαστε όσα έφερε στην επιφάνεια ο θυμός σε μια στιγμή χρεοκοπικής ανωμαλίας για τη γαληνοτάτη μας δημοκρατία;

Το ερώτημα, βέβαια, δεν είναι ποιες διαδρομές έχει ακολουθήσει ένα στέλεχος που προσπαθεί να βρει σανίδα επιβίωσης από το ναυάγιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ερώτημα είναι γιατί το ΠΑΣΟΚ προσφέρεται να λειτουργήσει ως μονάδα ανακύκλωσης αυτών των στελεχών;

Είναι αυτό «διεύρυνση»;

Θα ήταν, αν αυτοί που (επαν)έρχονται στο κόμμα είχαν βαριά βιογραφικά και δεξιότητες που δικαιολογούσαν τη στρατολόγησή τους.

Στην περίπτωση της Κασιμάτη, αυτό που έχει να θυμάται κάποιος από τη σταδιοδρομία της είναι μόνο κάποιες εμπρηστικές αναρτήσεις της στα κοινωνικά δίκτυα.

Θα πει κανείς, όμως, ότι οι εισερχόμενοι δεν φέρνουν στη νέα/παλιά τους στέγη μόνο τους μεταστραφέντες εαυτούς τους. Καθένας και καθεμιά από αυτούς τους βουλευτές κομίζει και τη μικρή του προσωπική πελατεία, που μπορεί να είναι εκλογικά χρήσιμη στο επίπεδο της μικρής περιφέρειας.

Το άλλο εικαζόμενο όφελος στη μεγάλη εικόνα θα μπορούσε να είναι η εντύπωση ότι υπάρχει «ρεύμα», αφού θα υπερβούν τη δεκάδα οι βουλευτές και πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που βρήκαν ανοιχτές τις θύρες της Χαριλάου Τρικούπη. Βδομάδα παρά βδομάδα, ο Νίκος Ανδρουλάκης φωτογραφίζεται στον καναπέ του γραφείου του έχοντας στο πλευρό του ένα νεοπροσήλυτο.

 

Το κλισέ, όμως, λέει ότι στην πολιτική δεν λειτουργούν η πρόσθεση και η αφαίρεση. Λειτουργεί μόνο η διαίρεση ή ο πολλαπλασιασμός. Οι διευρύνσεις δεν κρίνονται από την ποσότητά τους. Η διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ είναι μονομερής – έχει εφαρμοστεί μέχρι στιγμής μόνο σαν «δεύτερη ευκαιρία» για Συριζαίους.

Στον βαθμό που η εκλογική συμπεριφορά επηρεάζεται από αυτές τις κινήσεις, δεν υπάρχουν μόνο ευχαριστημένοι. Υπάρχουν και δυσαρεστημένοι, ψηφοφόροι και στελέχη που στήριξαν το ΠΑΣΟΚ όταν επωμιζόταν το βάρος της χρεοκοπίας και της εξόδου από αυτήν –κάποιοι και με προσωπικό κόστος– και τώρα βλέπουν τους πολιτικούς «τζαμπατζήδες» της κρίσης να παίρνουν εισιτήριο επαγγελματικής αποκατάστασης.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν ακούει αυτές τις αντιδράσεις.

Προσποιείται αμνησία.

Για εκείνη…

 

 η στάση του κόμματος στην κρίση είναι απλώς η αιτία της συρρίκνωσης.

Μια ιστορία για πέταμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: