"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΝΕΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Σαν παλαιοημερολογίτες

https://doroepiloges.gr/wp-content/uploads/2022/09/20220920_191203.jpg

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Γίνομαι κάθε μέρα δέκτης αυτής της χιονοστιβάδας απαιτήσεων. Κοινωνικών, οικονομικών, συντεχνιακών, ατομικών και βάλε. Τους βρίσκω στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στον δρόμο. «Τα δικαιούμαστε», «τα απαιτούμε», «θα ‘πρεπε να τα χουμε πάρει από χρόνια», «τα χουμε πληρώσει», «μας τα χουν υποσχεθεί», «μας τα επιδίκασαν τα δικαστήρια» και άλλα παρόμοια.

Απαιτήσεις που πάνε πάντα παρέα με την μουρμούρα και την κλάψα. «Πεινάμε», «κλείνουμε», «δεν αντέχουμε», «αποκάμαμε», «δεν έχουμε να πληρώσουμε» και όσα τα συναφή.

Όλα τουρλού-τουρλού, από όλους αδιακρίτως. Τυχεροί και άτυχοι, δίκαιοι και άδικοι, καλοπληρωτές και μπαταχτσήδες, εργατικοί και τεμπέληδες, έντιμοι και μικροκομπιναδόροι της καθημερινότητας στην ίδια χορωδία διεκδίκησης. Σ’ αυτό τον κοινωνικό (ο Θεός να τον κάνει) καταιγισμό, αν υπάρχει κάτι που είναι σε απόλυτη έλλειψη, είναι η έννοια της πρόσθεσης. Κανένας δεν προσθέτει αυτά που απαιτεί. Ούτε οι πολίτες, αλλά ούτε οι πολιτικές δυνάμεις. Στο κάθε τους ξεχωριστό έχουν χίλια δίκια, αλλά κανένας δεν κάνει τον κόπο να τα αθροίσει όλα τα αιτήματα μαζί για να δει αν το τελικό ποσό που βγαίνει είναι ρεαλιστικό ή εξωπραγματικό.

Η όλη ατμόσφαιρα δεν παλεύεται. Η κοινή λογική υποχωρεί ατάκτως. Πόλεμοι και αποκλεισμοί διαλύον την γειτονιά μας και την υφήλιο ολόκληρη, και αντί αυτό να μας κάνει πιο προσεκτικούς ή πιο ψυλλιασμένους, μας κάνει ακόμα πιο απαιτητικούς και διεκδικητικούς. Όσο οι πόροι γύρω μας λιγοστεύουν και γίνονται ακριβότεροι, τόσο εμείς ζητούμε περισσότερους και γρηγορότερα. Πάμε ανάποδα απ’ αυτό που υπαγόρευε η σωφροσύνη. Η ατμόσφαιρα γύρω μας φωνάζει «πατήστε φρένο» κι εμείς ουρλιάζουμε «πάτα γκάζι».

Κανένας δεν τολμά να επικαλεστεί στην κοινή λογική. Ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν όλα και μάλιστα τώρα. Το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης κυβερνά οκτώ χρόνια έχει μεταβληθεί σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ όσων ζητούν τον ουρανό με τ’ άστρα. Αφού κυβερνά οκτώ χρόνια, θα ‘πρεπε να μας έχει κάνει Λουξεμβούργο, τελεία και παύλα. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι είναι εθνική κατάρα το γεγονός ότι δεν υπάρχει αντιπολίτευση ικανή να υπηρετήσει τον νόμο της διαδοχής των κυβερνήσεων. Μια άλλη κανονική και λογική κυβέρνηση που θα έλεγε «τώρα ανέλαβα, μην τα ζητάτε όλα, δώστε μου χρόνο» θα ήταν ίσως σωτήρια για την χώρα υπό τις παρούσες συνθήκες. Θα έβαζε φρένο σε μια χιονοστιβάδα απαιτήσεων που μας οδηγεί σε νέα χρεωκοπία.

Έλα όμως που δεν υπάρχει τέτοια αντιπολίτευση. Αντιθέτως, αυτή που υπάρχει υπερθεματίζει σε παροχολογία και απαιτήσεις. Δίνει πλήρη πολιτική κάλυψη στο «δώσε τα όλα», δίχως τα άφρονα στελεχάκια που βγαίνουν στις τηλεοράσεις να σκέφτονται πως έτσι και το κάνει ο διάολος και βρεθούν σε κανένα υπουργείο, όσα υπόσχονται τώρα θα τους έρθουν κατακέφαλα. Κι ο Γιώργος είπε κάποτε «λεφτά υπάρχουν» κι έπειτα βρέθηκε περικυκλωμένος απ’ αυτούς που απαιτούσαν τα λεφτά που υπήρχαν.

Προσωπικά αντιμετωπίζω κάθε μέρα εκπροσώπους του «δώστα όλα τώρα». Δεν παλεύονται. Είναι σαν να συζητώ με παλαιοημερολογίτες.

Το χω ξαναγράψει. Όσοι έχετε την δυνατότητα…

 

 κρατήστε μετρητά.

Οι υπόλοιποι, υπομονή.


 

Δεν υπάρχουν σχόλια: