"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Δεν είναι φυλακές. Είναι γραφεία μεγαλοεγκληματιών

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Ο καταδικασμένος για τη δολοφονία δυο ανθρώπων εγκληματίας Αλκέτ Ριζάι είχε βγει από τη φυλακή με άδεια. Ήταν η 16η άδεια που του χορηγήθηκε τα τελευταία χρόνια προκειμένου η ψυχούλα του δολοφόνου να μην πληγωθεί ανεπανόρθωτα.

Το ότι εκτός από δολοφονίες είχε και δύο αποδράσεις να επιδείξει δεν φάνηκε να κρίνεται ιδιαιτέρως σημαντικό και σίγουρα όχι σημαντικότερο από την ικανοποίηση της επιθυμίας του.

Από αυτή του την άδεια, λοιπόν, ο δολοφόνος –που κανείς δεν σκέφτηκε ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να φοράει ένα βραχιολάκι εντοπισμού– δεν γύρισε στη φυλακή αλλά, όπως είπε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη (όταν ρωτήθηκε από τους Οικονόμου - Πιτταρά στον ΣΚΑΙ), «θα κάθεται έξω να κάνει τι;».

Και πιθανότατα ο υπουργός να έχει δίκιο, αφού οι φυλακές για τους επικίνδυνους εγκληματίες λειτουργούν περισσότερο ως προστατευόμενα αρχηγεία παρά ως χώροι απομόνωσης για την προστασία της κοινωνίας. Από ό,τι μαθαίνουμε, η φυλάκιση δεν εμποδίζει τους μεγαλοεγκληματίες να κάνουν τις δουλειές τους και να κινούν τα νήματα των εγκληματικών επιχειρήσεών τους. Ο εγκλεισμός τους δεν προστατεύει την κοινωνία. Προστατεύει τους ίδιους από τους ανταγωνιστές τους, ενώ ταυτόχρονα τους επιτρέπει να κάνουν ό,τι θα έκαναν αν ήταν ελεύθεροι.

Μιλώντας για τη (μιντιακή) δραστηριότητα την οποία είχε μέσα από τη φυλακή ένας άλλος κατάδικος, ο Ηλίας ο Κασιδιάρης, ο σύντροφος Χρυσοχοΐδης είπε «ο Κασιδιάρης πρώτον, όπως όλοι οι κρατούμενοι, έπαιρνε άδειες, δεύτερον έχει δικηγόρο, τρίτον με τα σημερινά τεχνικά μέσα όλα αυτά είναι τόσο εύκολα να γίνουν», επιβεβαιώνοντας την απροθυμία της πολιτείας να προστατεύσει την κοινωνία.

Απροθυμία που μοιάζει να έχει γίνει κοινός τόπος για όλους μας, έτσι ώστε κανείς να μην αναρωτιέται για τα πιο απλά:

Γιατί ένας δολοφόνος να παίρνει άδεια;

Γιατί ένας καταδικασμένος ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης να μπορεί να τηλεφωνεί σε εκπομπές μέσα από τη φυλακή;

Γιατί οι δικηγόροι που μπαίνουν στη φυλακή να μην ερευνώνται εξονυχιστικά και γιατί η συνομιλία με τον πελάτη τους να μη γίνεται από απόσταση; Γιατί η συνομιλία τους να μην καταγράφεται;

Η απάντηση σε αυτά και σε άλλα πολλά «γιατί» θα επικαλείται τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Μόνο που σε αυτά ως άνθρωποι λογίζονται μόνο οι εγκληματίες. Οι υπόλοιποι που δεν εγκληματούν δεν έχουν δικαίωμα προστασίας ή, ακόμα κι αν έχουν, αυτό είναι υποδεέστερο των δικαιωμάτων των εγκληματιών να συνεχίζουν τη δραστηριότητά τους μέσα από τη φυλακή.

Και είναι απολύτως λογικό.

Η εγκληματική δράση, οι άδειες, οι δυνατότητες πρόωρης αποφυλάκισης, το μάξιμουμ του εγκλεισμού και τόσα άλλα δικαιώματα, τα οποία απολαμβάνουν μέχρι και οι κατά συρροή δολοφόνοι, δημιουργούν ανάγκη για δικηγορική εργασία.

Και το επάγγελμα που εκπροσωπείται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στο κοινοβούλιο είναι αυτό του δικηγόρου.

Γιατί, λοιπόν…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: "Κράτος" προστασίας του εγκληματία αλήτη...


Γράφει ο Άλκης ο Δραπέτης

Ο Αλκέτ Ριζάι είναι από τους σκληρότερους και πιο επικίνδυνους κακοποιούς.

Ενεπλάκη το 2006 και το 2009 σε αποδράσεις από τις φυλακές, στη μία μάλιστα περίπτωση με τον Παλαιοκώστα.

Αυτός ο κακοποιός πήρε από το 2021 έως το 2026 16 άδεια από τις φυλακές! Επαναλαμβάνω 16! Δηλαδή πάνω από 3 5μερες άδειες ανά έτος.

Στην τελευταία του άδεια και ενώ διασκέδαζε (!) προκάλεσε ένοπλη συμπλοκή έξω από παραλιακό κλαμπ. Και μετά δε γύρισε στις φυλακές από την άδεια του.

Πλέον η αστυνομία τον θεωρεί (πάλι) δραπέτη. Και τον αναζητεί!

Αυτό είναι το σωφρονιστικό σύστημά μας κ. Χρυσοχοΐδη και κ. Φλωρίδη - συγγνώμη αλλά έχω λίγο μπερδευτεί με το ποιος έχει πλέον την αρμοδιότητα. Σκληρούς εγκληματίες που υποτίθεται ότι έχουμε αποσύρει από την «κυκλοφορία», επειδή είναι επικίνδυνοι, κατ’ εξακολούθηση δραπέτες, να τους βγάζουν τα σωφρονιστικά συμβούλια πάλι έξω.

Συγχαρητήρια!

Ξέρετε, εκτός από το να κρατάτε εσαεί στη φυλακή Κουφοντίνα και Γιωτόπουλο, ίσως - ίσως λέω - καλό θα ήταν να…

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: H λαθρομαχμουτολάγνα κυβέρνηση έχασε το Κλειδί

 

Του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη

Διευθυντή του περιοδικού «Ενδοχώρα»

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο Κλειδί του Δήμου Σιντικής (Σιδηρόκαστρο), με τη λειτουργία δομής όπου φιλοξενούνται λαθρομετανάστες, είναι από αυτές που δεν επιτρέπουν πλέον στην Πολιτεία να κρύβεται πίσω από «σχεδιασμούς» και επικοινωνιακές ασκήσεις.

Η εν λόγω δομή λειτουργεί από το 2020, παρά το ότι αρχικώς είχε δημιουργηθεί ως… προσωρινή! Οπως κατήγγειλε πρόσφατα σε ψήφισμά του το δημοτικό συμβούλιο Σιντικής, υποτίθεται πως θα λειτουργούσε για… 30 ημέρες και ως κλειστή δομή.

Κλειστή, όμως, τη μετέτρεψε η Πολιτεία μόλις πρόσφατα, έπειτα από πέντε και πλέον χρόνια λειτουργίας της και μάλιστα χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει τις αναγκαίες συνθήκες για την ομαλή λειτουργία της, τόσο σε εξειδικευμένο προσωπικό όσο και σε υλικοτεχνική υποδομή.

Το αποτέλεσμα ήταν στις 22 και στις 29 Αυγούστου, αλλά και στις 13 Σεπτεμβρίου να σημειωθούν σοβαρά επεισόδια, καταστροφές, πετροπόλεμος εναντίον των αστυνομικών, παραβίαση της περίφραξης και δεκάδες δραπετεύσεις λαθρομεταναστών.

Προφανώς και όλα αυτά δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο μιας «διαχείρισης του Μεταναστευτικού», αλλά αποτελούν στην πραγματικότητα τη διαχείριση μιας αποτυχίας.

Ολα αυτά δεν τα πληρώνουν, φυσικά, μόνο οι κάτοικοι της περιοχής που νιώθουν να απειλείται η ασφάλειά τους αλλά και οι αστυνομικοί (που καλούνται να διαχειριστούν καταστάσεις υψηλής επικινδυνότητας χωρίς να έχουν, κατά κανόνα, την κατάλληλη εκπαίδευση γι’ αυτό), οι εργαζόμενοι στη δομή, αλλά και οι ίδιοι οι φιλοξενούμενοι, αφού καταστρέφονται οι υποδομές στις οποίες διαβιούν.

Το δημοτικό συμβούλιο Σιντικής, με μόλις μία αρνητική ψήφο, απαίτησε το οριστικό κλείσιμο της δομής, ενίσχυση των αστυνομικών δυνάμεων με εξειδικευμένο προσωπικό και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποχώρησης. Δύσκολα μπορούμε να σκεφτούμε κάποιο πιο σαφές μήνυμα από μία τοπική κοινωνία!

 

Υπάρχει, όμως, και ακόμα ένα ζήτημα που ίσως χρήζει και εισαγγελική διερεύνηση. Υπάρχουν καταγγελίες ότι ορισμένοι παράγοντες ΜΚΟ ενθαρρύνουν λαθρομετανάστες να προκαλούν επεισόδια, υποστηρίζοντας ότι ακόμα και η φυλάκισή τους γι’ αυτά μπορεί να λειτουργήσει ως ένας τρόπος παράτασης της παραμονής τους στην Ελλάδα! Αν αυτές οι καταγγελίες ευσταθούν, τότε δεν μιλάμε για μία απλή ανευθυνότητα, αλλά για υπονόμευση της δημόσιας τάξης και για πρακτικές που πρέπει να ελεγχθούν αυστηρότατα.

Το βαθύτερο πρόβλημα, φυσικά, βρίσκεται αλλού. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζει τις συνέπειες της ανεπαρκούς μεταναστευτικής πολιτικής της με «μπαλώματα» και ημίμετρα. Δεν μπορεί να μετατρέπει μία ακατάλληλη και ανεπαρκώς προστατευμένη δομή σε «κλειστή» και να θεωρεί ότι… έλυσε το πρόβλημα. Ούτε να ζητεί από την Αστυνομία να καλύπτει με επιχειρησιακό ηρωισμό τα δικά της κενά. Και κυρίως δεν επιτρέπεται να παραβλέπει την ουσία, που είναι ότι η αποτελεσματικότερη δομή είναι εκείνη που δεν χρειάζεται να υπάρχει!

Εάν τα κρατικά μας σύνορα φυλάσσονταν αποτελεσματικά και η παράνομη είσοδος αποτρεπόταν στο πεδίο, δεν θα χρειάζονταν δομές ούτε όλα τα υπόλοιπα μέτρα που η δημιουργία τους επιφέρει (φύλαξη, σπατάλη πόρων και δυνάμεων κ.ά.).

Η απαίτηση για ασφάλεια των πολιτών δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεται «ξενοφοβία». Και η εφαρμογή του νόμου δεν αποτελεί «ακροδεξιά» πρακτική.

Ούτε φυσικά τα σύνορα της πατρίδας είναι μία διακοσμητική γραμμή στον χάρτη.

Το Κλειδί πρέπει να γίνει μάθημα.

Αν όμως η κυβέρνηση δεν πάρει το μάθημά της και το αγνοήσει με προσχηματικά ημίμετρα, τότε …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικου λαθρομαχμουταρόπληκτου αφελληνισμένου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίικου καθαρματόπληκτου ξέφραγου Κουλο-χανείου κωμωδία

 

Image 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΝουΔο-γαλαζαίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

 

Image

 Image

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

Σαν σήμερα (20/9/ΧΧΧΧ)

 

1821: Οι Οθωμανοί του Ομέρ Βρυώνη ανακαταλαμβάνουν την Αθήνα.
1946: Ξεκινά το πρώτο κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών.
1989: Η Βουλή, με ψήφους 169 υπέρ, 2 κατά και 2 αποχές, και χωρίς την παρουσία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, παραπέμπει τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο για την υπόθεση των υποκλοπών.
356 π.Χ: Γεννιέται ο Μέγας Αλέξανδρος, μακεδόνας στρατηλάτης.
1934: Γεννιέται η Σοφία Λόρεν, ιταλίδα ηθοποιός.
1971: Πεθαίνει ο Γιώργος Σεφέρης, φιλολογικό ψευδώνυμο του Γεώργιου Σεφεριάδη, νομπελίστας ποιητής.
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Κυριακή, Σεπτεμβρίου 20, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες

ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΡΑΚΙΑ: Ο «χορός» της Νίκαιας και οι πολιτικές του προεκτάσεις.

Image  

Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Ωπα. Κάτι αλήθεια συνέβη εδώ. Δεν γίνεται κάθε μέρα τέτοια σύναξη – να κυκλώνει την εκκλησία το πλήθος. Να τραγουδάει με μια φωνή, σαν αρχαίος χορός, και να χορεύει, κλαίγοντας, γύρω από ένα φέρετρο, με χιλιάδες άλλους να μετέχουν στον θρήνο από τις οθόνες τους.

Δεν βλέπουμε κάθε μέρα τέτοια πύκνωση συναισθήματος. Από ένστικτο, οι επαγγελματίες της πολιτικής είδαν ότι ο θρήνος για τον Μαζωνάκη ήταν μια στιγμή σπάνια. Σπάνια και γι’ αυτό επικίνδυνη.

Οταν μαζεύεται τόσο ψυχικό φορτίο, δεν πρέπει να το αφήσεις αδέσποτο. Δεν πρέπει να το αγνοήσεις και να του επιτρέψεις να υποκύψει στην πολιτική του απόσταξη.

Οδηγημένος από αυτό το ένστικτο εμφανίστηκε ο υπουργός Υγείας τη δεύτερη ημέρα της εκδήλωσης του πένθους στον (φυσικό) δημόσιο χώρο. Πήγε στη Νίκαια, στον ναό και στο νεκροταφείο, για να απολογηθεί εκ μέρους της Πολιτείας και να ανακόψει έτσι τη ροή του θρήνου προς την κοίτη της πολιτικής οργής.

 Image

Εν είδει εξορκισμού, επανέλαβε μόνος του τη λέξη-κλειδί: το «σύστημα».

Προτού προλάβετε να στραφείτε κατά του συστήματος, εμφανίζεται ενώπιόν σας το ίδιο το «σύστημα» για να σας εξευμενίσει.

Προτού προλάβετε να αναρωτηθείτε, «αφού εκείνος, με τη φήμη και τα χρήματά του, πήγε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι, τι μπορώ να πάθω εγώ;», σας παρέχεται «αυτοπροσώπως» ένας καθησυχασμός.

Ούτε το σκάνδαλο για τους κομπογιαννίτες της ελίτ, ούτε η ανασφάλεια για την ιατρική ασυδοσία και την αδυναμία του κράτους να την ελέγξει μπορεί πάντως να εξηγήσει το ηφαιστειώδες πένθος για τον Μαζωνάκη.

Αλλες ήταν οι πηγές της πάνδημης αντίδρασης. Ηταν μάλλον η αυθόρμητη ανάγκη πολλών ανθρώπων να συναντηθούν στον τόπο ενός κοινού βιώματος· ανάγκη ενός συλλογικού υποκειμένου διασκορπισμένου σε παράλληλες ψηφιακές πραγματικότητες να επανασυσπειρωθεί. Να ξανανιώσει «μαζί».

 

Αλλά γιατί συντελέστηκε διά του Μαζώ το μαζί;

Γιατί να γίνει εκείνος ο δίαυλος μιας ομοψυχίας που δεν είχε εκδηλωθεί με τέτοια ένταση ούτε για τους «εθνικούς δημιουργούς» – για τον Μίκη ή για τον Σαββόπουλο;

Γιατί δεν επηρέασε ούτε καν η έκκεντρη περσόνα του εκλιπόντος –η queerness του και η επιδεικτική χλιδή του– τη λαϊκή αποδοχή του;

Πώς λιβάνισε ένα τέτοιο είδωλο ακόμη και η μακαριότητά του, ο Αρχιεπίσκοπος;

Ο Γιώργος γεννήθηκε στη Νίκαια και πέθανε ως Μαζώ στο Κολωνάκι. Η κοινωνική πίστα στην οποία είχε με μεγάλη επιτυχία μεταναστεύσει τον επέστρεψε πρόωρα ύπτιο στην κοιτίδα του, χωρίς τα διακριτικά της σταδιοδρομίας του. Χωρίς επίκτητες ιδιότητες και επιμελημένες ταυτότητες.

Τον…

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Σεπτεμβρίου 19, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , ,

ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ και ΣΚΑΤΟΨΥΧΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Με αφορμή την παρέμβαση της κας Μάνου...

 
Image  
 
 
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Η Αφροδίτη η Μάνου είπε να τοποθετηθεί και αυτή για την ιστορία του Μαζωνάκη.

Με τον Μαζωνάκη ακόμη άταφο βγήκε λοιπόν πειραγμένη για το λαϊκό προσκύνημα να τοποθετηθεί.

Το είδε από την μεριά της κουλτούρας που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί και λίγο πολύ εξέφρασε την απελπισία της γιατί αλλιώς τα ήθελε τα πράγματα και αλλιώς βλέπει ότι έχουν εξελιχθεί.

Και άκουσε πολλά από πολλούς .

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι τι είπε η κα Μάνου αλλά τι ήθελε να πει και δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να το πει.

Όλοι αυτοί που πήγαν να αποχαιρετήσουν με τον τρόπο τους τον Μαζωνάκη είναι αυτοί που δεν κατάφερε η πλευρά της Μάνου να προσεγγίσει.

Είναι αυτοί που είχαν μπροστά τους ένα κενό και το κενό αυτό το κάλυψε όπως και όσο το κάλυψε ο Μαζωνάκης.

Και δεν είναι νέο το φαινόμενο.

Κάποτε πιο παλιά είχαμε τον ΛΕΠΑ

Όλοι πάνω στα τραπέζια να μερακλώνονται με το μεγάλο σουξέ «να πεθάνουν οι γυναίκες να πεθάνουν»

Και σιγά μην πέθαναν ……

Και ακολούθησαν άλλοι και άλλοι

Και μετά τον Μαζωνάκη θα βρεθεί κάποιος άλλος.

Η ζωή δεν αφήνει κενά και αυτό πρέπει να το ξέρουν όσοι πιστεύουν ότι μετά από αυτούς θα έλθει η συντέλεια του κόσμου.

Αλλά η συντέλεια αργεί

Αν κάποιος θέλει και μπορεί να δει διαλεκτικά τα πράγματα δεν ψάχνει για καρφιά στο φέρετρο.

Κοιτάει πρώτα ποιοι το έφεραν και μετά τι έχει μέσα.

Καλή η κουλτούρα και η λεγόμενη υψηλή διανόηση αλλά η ζωή συνεχίζεται ερήμην κάποιων που εννοούν να τα εξηγούν όλα και να τα ελέγχουν τάχα όλα.

«Καλές η ΗΠΑ και η Ρωσία μα έχω το δράμα μου και εγώ».

Μια νέα γενιά

---που κυνηγά 8μηνα προγράμματα ανεξάρτητα αντικειμένου και αυτά με γλείψιμο.

---που συλλέγει πτυχία, κάποια και με πληρωμή, που είναι παντελώς άχρηστα αν δεν ενδιαφερθεί ο βουλευτής τους να τους βρει κάπου μια θεσούλα με τον βασικό και έχει ο θεός που μάλλον δεν έχει.

δεν μπορεί να εγκαλείται γιατί ακούει και μερακλώνεται με το «ανήκω σε μένα» του Μαζωνάκη.

Θα μπορούσε να τραγουδήσει το «σώπα όπου να’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες» αν πίστευε ότι κάποιος κάπου κρατάει «της καμπάνας το σκοινί».

Χρόνια τώρα έχουμε επιδέξια καταφέρει να απομυθοποιήσουμε τα πάντα και η ζωή θέλει και τον μύθο της να προχωρήσει.

Εκτός από το ψωμί υπάρχει και ο ουρανός και η γενιά αυτή στερείται και από τα δυο.

Κάποιοι παραιτημένοι προ ετών εννοούν τώρα να κάνουν κριτική γιατί (και) εμείς έχουμε παραιτηθεί.

Η γενιά της κας Μάνου πέρασε.

Έκανε ότι έκανε και προσέφερε ότι προσέφερε. .

Αν θέλει να κάνει κριτική για την επόμενη δεν μπορεί να αποποιείται των όποιων ευθυνών της.

Και δεν θα λέγαμε για ευθύνες αν η ίδια δεν έπαιρνε απρόσκλητη το ρόλο του αυστηρού κριτή.

Έτσι και αλλιώς «η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει την δική μας μελαγχολία».

Αλλά φαίνεται ότι ...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Σεπτεμβρίου 19, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ "ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ"-ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Κωστής Παλαμάς, Γεώργιος Παπανδρέου και… Μαζωνάκης!

SearchCulture.gr | Κηδεία Κωστή Παλαμά (;)
ΚΗΔΕΙΑ ΚΩΣΤΗ ΠΛΑΜΑ

ΚΗΔΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

 

 

Του Strange Attractor

Υπάρχει ένας πολύ ασφαλής τρόπος να καταλάβεις ότι κάτι είναι «ιστορικό» στην Ελλάδα. Ποιος;

Να το αποφασίσουν τα κανάλια.

Δεν χρειάζονται ιστορικοί.

Δεν χρειάζονται αρχεία.

Δεν χρειάζεται καν στοιχειώδης αίσθηση αναλογίας…

Αρκεί ένα ντρόουν, μια κάμερα από ψηλά, και ένας παρουσιαστής- μαϊντανός,  που θα πει με φωνή συντετριμμένου συγγενή Α’ βαθμού: «Αυτές οι εικόνες δεν έχουν προηγούμενο…»

Και κάπου εκεί, ο Κωστής Παλαμάς πρέπει να αρχίζει να ανησυχεί.

Διότι το 1943, μέσα στην Κατοχή, η κηδεία του μετατράπηκε σε μαζική αντικατοχική εκδήλωση. Ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, και η παρουσία του είχε πολιτικό και εθνικό περιεχόμενο…

Δεν υπήρχε διαδίκτυο.

Δεν υπήρχε «αποκλειστικό πλάνο από ψηλά».

Δεν υπήρχαν ούτε κανάλια, ούτε πάνελ.

Υπήρχε Κατοχή.

Υπήρχε φόβος.

Και υπήρχε ένα πλήθος που, με την παρουσία του έλεγε πράγματα που δεν μπορούσε να πει ανοιχτά.

Αυτό είναι ιστορική στιγμή.

Όχι επειδή είχε ωραίο τηλεοπτικό πλάνο.

Αλλά επειδή είχε κόστος.

 

Το 1968,εν μέσω χούντας,  στην κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου, το πλήθος δεν ήταν ντεκόρ, και η κηδεία εκείνη εξελίχθηκε σε μαζική αντιδικτατορική εκδήλωση.

 

Ούτε τότε υπήρχαν «εισαγγελάτοι».

Και, κυρίως, δεν υπήρχε το σημερινό τηλεοπτικό κατσαπλιάδικο σουργελιστάν…

Ενώ σήμερα… μια κηδεία ενός λαϊκού τραγουδιστή, εν μέσω δημοκρατίας μετατρέπεται σε σόου, και σε… κοσμοϊστορικό γεγονός.

Ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη, και στο στούντιο τρεις ειδικοί.

Ο ένας εξηγεί την κοινωνιολογία.

Ο δεύτερος την πολιτική διάσταση.

Και ο τρίτος, ηχολήπτης σε νυχτερινό κέντρο, απλά μιλάει για το μεγαλείο, και την αγιοσύνη του τεθνεώτος, με τον οποίο συνεργάστηκε κάποτε…

Μετά περνάμε σε διαφημίσεις.

Και λίγο πιο μετά επανερχόμαστε με έκτακτη ενημέρωση:

«ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ! ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ»…

Με πλάνα από τεθλιμμένους θαυμαστές του νεκρού ινδάλματος να χοροπηδάνε πάνω στα μνήματα στην προσπάθειά τους να απαθανατίσουν το φέρετρο με τα κινητά τους, και με κάποιους να πέφτουν μέσα σε μνήμα, όταν σπάει το μάρμαρο από το βάρος…

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.

Όμως αυτή είναι και  η ελληνική τηλεόραση, που δεν αρκείται ποτέ στο σημαντικό.

Το σημαντικό είναι πολύ μικρό για τα γραφικά της.

Χρειάζεται ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ.

Χρειάζεται, ει δυνατόν, και ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ.

Σε λίγο θα μας πληροφορήσουν ότι «ολόκληρη η Ελλάδα βρέθηκε στη Νίκαια»…

«Δεν έχει ξαναζήσει η Ελλάδα τέτοιες εικόνες», άκουσα μια τσάκαλο «ρεπόρτερ» με ματσούκι να λέει αγκομαχώντας…

Η ελληνική τηλεόραση ζει σε μια χώρα όπου κάθε εβδομάδα συμβαίνει κάτι που «δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ».

Ένας γάμος.

Μια συναυλία.

Μια κηδεία.

Ένα reality.

Ένας καύσωνας.

Ένα μποτιλιάρισμα στην… Κηφισίας.

Λαγοκέφαλοι στο Σούνιο, κ.ο.κ.

Όλα ιστορικά.

Όλα πρωτοφανή.

Όλα συγκλονιστικά.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που μάλλον δεν χωράει στο τηλεοπτικό κάδρο.

Ο Παλαμάς είχε απέναντί του την Κατοχή.

Ο Παπανδρέου είχε απέναντί του τη δικτατορία.

Ο Μαζωνάκης είχε απέναντί του… κάποιους κομπογιαννίτες (και τους δικούς του προσωπικούς δαίμονες).

Και αυτό από μόνο του δεν είναι λίγο.

Δεν χρειάζεται όμως να μετατρέψουμε έναν λαϊκό αποχαιρετισμό σε μια δεύτερη 28η Οκτωβρίου…

Δεν χρειάζεται να ακούσουμε ότι «η Ελλάδα γονάτισε».

Δεν γονάτισε η Ελλάδα, απλά πήγε πολύς κόσμος, και πολλοί αργόσχολοι, σε μια κηδεία, ενός διάσημου.

Και καλά έκανε.

Δεν χρειάζεται όμως κάθε πλήθος να μετατρέπεται σε «λαϊκό ποτάμι που πλημμύρισε τους δρόμους, αποτίνοντας φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο Έλληνα».

Δεν χρειάζεται κάθε χειροκρότημα να βαφτίζεται «συγκλονιστικό μήνυμα μιας ολόκληρης κοινωνίας».

Μπορεί να είναι απλώς χειροκρότημα.

Και δεν χρειάζεται κάθε νεκρός, όσο δημοφιλής ή καλός ερμηνευτής κι αν ήταν, να ανακηρύσσεται «σύμβολο μιας εποχής», πριν καν προλάβει να κρυώσει το… κερί.

Γιατί τότε η λέξη «σύμβολο» θα πάθει υπερκόπωση.

 

Το πιο κωμικό, βέβαια, είναι η περίφημη σύγκριση με τις μεγάλες κηδείες του παρελθόντος.

 

Έχουμε λοιπόν

Παλαμάς.

Παπανδρέου.

Μαζωνάκης…

Και κάπου εδώ ο ιστορικός μέσα μας θέλει να βάλει τα γέλια, ενώ ο τηλεοπτικός μαϊντανός θα τρίβει τα χέρια του.

«Τρεις μεγάλες κηδείες! Τρία τεράστια πλήθη! Τρεις εποχές! Μείνετε μαζί μας για να αποκαλύψουμε ποια κηδεία είχε τη μεγαλύτερη… τηλεοπτική εικόνα»!

Μη γελάτε, ο Αλέξης είχε πει πως ούτε οι Ναζί δεν είχαν κλείσει την ΕΡΤ επί κατοχής…

Αυτό όμως δεν είναι ιστορική σύγκριση.

Είναι ντέρμπι λαοθάλασσας.

Με VAR.

Με ριπλέι.

Με εναέρια πλάνα.

Και στο τέλος, ειδικό γραφικό:

«ΠΑΛΑΜΑΣ 1943 – ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 1968 – ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ 2026: Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ»

Μόνο που οι κηδείες δεν είναι πρωτάθλημα.

Και η ιστορία δεν απονέμει κύπελλο σε όποιον είχε περισσότερους περαστικούς…

Η κηδεία του Παλαμά είχε τη δύναμη μιας κοινωνίας που αντιστεκόταν μέσα στην Κατοχή.

Η κηδεία του Παπανδρέου είχε τη δύναμη μιας κοινωνίας που ασφυκτιούσε κάτω από τη δικτατορία.

Η κηδεία του Μαζωνάκη είχε τη δύναμη ενός απαίδευτου κοινού, που απλά έχασε έναν τραγουδιστή, τον οποίο αισθανόταν δικό του.

 

Και οι τρεις εικόνες έχουν τη σημασία τους. Απλώς δεν έχουν την ίδια σημασία.

Κι έτσι, μέσα σε λίγες ώρες, η τηλεόραση καταφέρνει το ακατόρθωτο:

Nα πάρει μια αληθινή στιγμή λαϊκής συγκίνησης και να τη σερβίρει σαν τελικό Champions League, με μπόλικες διαφημίσεις.

Ο Μαζωνάκης αγαπήθηκε.

Και ο κόσμος πήγε να δει την ταφή του.

Αυτό αρκεί.

Δεν χρειάζεται να γίνει Παλαμάς.

Δεν χρειάζεται να γίνει Παπανδρέου.

Και κυρίως δεν χρειάζεται …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Σεπτεμβρίου 19, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ "ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ"-ΣΚΟΥΠΙΔΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Θάνατος Μαζωνάκη: Κρεσέντο Τηλεοπτικής «Ανθρωποφαγίας!...»

 Δείτε και ακούστε την οργή μου στο Youtube ξεκινώντας στο 25ο μέχρι το 36ο  λεπτό 

Προφορικό πιπεράτο του Γιώργο Πιπερόπουλου                      

     Θα είμαι Λακωνικός και ταυτόχρονα πολύ καυτός και ασυνήθιστα «πιπεράτος», στην σημερινή μου έκτακτη παρέμβαση στον αγαπημένο ιστότοπο που με φιλοξενεί κάθε εβδομάδα.

     Παρακολούθησα με κομμένη την ανάσα τα τελευταία 24ωρα και εγώ, όπως υποθέτω και εσείς, το θέμα του θανάτου του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη σε ένα (Θεέ μου αυτό ήταν) «Ιατρείο» στην καρδιά της Ελληνικής Πρωτεύουσας στο Κολωνάκι και βιώσαμε πρωτόγνωρη κάλυψη σε ΟΛΕΣ τις εκπομπές, σε ΟΛΑ τα κανάλια της ελληνική Τηλεόρασης  …

    Μέσα στο «παραλήρημα» της χυδαίας τηλεοπτικής «ανθρωποφαγίας» έγινε παγκοίνως ορατό και γνωστό ότι ο θάνατος του λαϊκού τραγουδιστή, του παιδιού της Νίκαιας (και της Νύχτας) έγινε «καταναλωτικό προϊόν» που δημιούργησε νούμερα τηλεθέασης λησμονημένα εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

     ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ, όμως, σοβαρές και εκτενείς αναφορές στους δύο Αεροπόρους μας, στους δύο Άνδρες της Πολεμικής Αεροπορίας, που έπεσαν σε «ώρα καθήκοντος» όχι πολεμικής αντιπαράθεσης αλλά σαφώς «διατεταγμένης υπηρεσίας..» αλλά και στις χήρες και τα ορφανά που άφησαν πίσω!…

     Βέβαια οι δύο Αεροπόροι ΔΕΝ συγκέντρωσαν στην κηδεία τους μεγάλα πλήθη και, προσωπικά, φρονώ ότι αυτό λέει πολλά για εμάς ως Λαό και φιλοθεάμον κοινό…

     Εάν το «απαγόρευσε» ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ή το Μαξίμου (πράγμα που πιστεύω ΔΕΝ έγινε) ΟΦΕΙΛΑΝ να μας το ανακοινώσουν τα τηλεοπτικά κανάλια…

     Λέγαμε ότι τα νούμερα τα φέρνουν ειδήσεις που περιέχουν «αίμα και σπέρμα…» αλλά...

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Σεπτεμβρίου 19, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , ,

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟ-ΣΑΜΑΝΙΚΑ ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: "Το νερό του Καματερού" το 2026

 

Του Άγη Βερούτη

agissilaos@gmail.com

 

Το νερό του Καματερού δεν εξαφανίστηκε ποτέ. Απλώς σήμερα δεν μοιράζεται δωρεάν από βυτιοφόρα. Σερβίρεται σε κρυστάλλινα μπουκαλάκια, συνοδεύεται από μηχανήματα με φωτάκια, επιστημονικοφανείς λέξεις και έναν τιμοκατάλογο που επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για σοβαρή θεραπεία.

Υπάρχει και το λάπτοπ που, με ένα μανταλάκι στο δάχτυλο, σου λέει μέσα σε 30 δευτερόλεπτα τι αλλεργίες έχεις για 100 ευρώ! Διότι, ως γνωστόν, ένα θαύμα των 100 ή των 500 ευρώ, είναι πολύ πιο αξιόπιστο από ένα δωρεάν θαύμα.

Το θέμα της αδειοδότησης και του ελέγχου "εναλλακτικών" θεραπειών που υπόσχονται όσα η ιατρική επιστήμη αδυνατεί να υποστηρίξει παιδεύει τη χώρα μας από την εποχή που το περίφημο "Νερό του Καματερού" μοιραζόταν δωρεάν για τη θεραπεία πάσας νόσου και πάσας μαλακίας, με τη βιβλική έννοια. Το 1976 ο δικηγόρος Γιώργος Καματερός δήλωσε ότι είχε ανακαλύψει θεραπεία για τον καρκίνο και χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν να προμηθευτούν το θαυματουργό νερό του. Κάποιοι μάλιστα διέκοψαν την ιατρική θεραπεία τους για να γίνουν καλά μόνο με το "νερό". Η δίψα τους ήταν κυρίως για ελπίδα.

Το εμπόριο της ελπίδας είναι πολύ παλαιότερο. Στην Άγρια Δύση του 19ου αιώνα περιφέρονταν οι περιβόητοι snake-oil salesmen, που πουλούσαν ελιξίρια για κάθε ανθρώπινο βάσανο. Στις αρχές του 20ού αιώνα εμφανίστηκε ακόμη και το Radithor, ραδιενεργό νερό που διαφημιζόταν ως πηγή υγείας και ευεξίας. Το έπιναν άνθρωποι με χρήματα, μόρφωση και κοινωνική θέση. Το γεγονός ότι μπορούσαν να πληρώσουν το δηλητήριο δεν το μετέτρεπε σε φάρμακο.

Σήμερα το περιτύλιγμα έγινε κομψότερο. Υπάρχουν "ιατρεία ευεξίας", "κέντρα αντιγήρανσης" και "ολιστικές μονάδες" που προσφέρουν "πρωτοποριακές" θεραπείες.

Η λέξη είναι εξαιρετικά βολική: ακούγεται επιστημονική, χωρίς να υποχρεώνει κανέναν να αποδείξει ότι η πράξη θεραπεύει κάτι.

Η πραγματική πρόοδος περνά από έρευνα, πρωτόκολλο, καταγραφή παρενεργειών και έλεγχο. Ο πωλητής θαυμάτων αρχίζει κατευθείαν από το ταμείο. Αν ο ασθενής νιώσει καλύτερα, η θεραπεία πέτυχε. Αν δεν νιώσει, χρειάζεται περισσότερες συνεδρίες. Αν χειροτερέψει, "αποτοξινώνεται". Το προϊόν δεν αποτυγχάνει ποτέ. Αποτυγχάνει πάντοτε ο πελάτης.

Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έσπασε τη βιτρίνα. Ο τραγουδιστής υπέστη ανακοπή κατά τη διάρκεια πλασμαφαίρεσης σε ιδιωτικό ιατρείο της Καρνεάδου. Το σκεπτικό της προσωρινής κράτησης των δύο κατηγορούμενων γιατρών περιγράφει σοβαρές ιατρικές πράξεις σε χώρο χωρίς την απαιτούμενη άδεια και τον κατάλληλο εξοπλισμό. Οι ίδιοι αρνούνται τις κατηγορίες.

Η πλασμαφαίρεση είναι απαιτητική ιατρική πράξη, με συγκεκριμένες ενδείξεις και κινδύνους. Ο πρόεδρος του ΕΟΦ δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν γίνεται εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος. Σίγουρα πάντως όχι σε διαμέρισμα του Κολωνακίου. Η δικογραφία εξετάζει τι συνέβη όταν το μηχάνημα άρχισε να βαράει συναγερμό και γιατί άργησε να κληθεί το ΕΚΑΒ.

Αποκαλυπτική είναι και η διαδρομή του εξοπλισμού. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, τα μηχανήματα πλασμαφαίρεσης εισάγονταν από εταιρεία στο όνομα της 18χρονης κόρης τους. Η εταιρεία ελέγχεται πλέον από τις Αρχές. Το μηχάνημα είχε τιμολόγιο, εισαγωγέα, παραλήπτη και διεύθυνση. Ο έλεγχος, από την άλλη, είχε ραντεβού.

Στην Αθήνα λειτουργούν ακόμη και σήμερα "εναλλακτικά ιατρεία" που δεν περιορίζονται σε αρχαίες πρακτικές, όπως ο κινεζικός βελονισμός, ή σε προσεκτικές συμβουλές διατροφής. Μια φίλη γιατρός μού ανέφερε ότι μια γνωστή της, την οποία γνωρίζω κι εγώ, τη ρώτησε αν έπρεπε να κάνει σε έναν τέτοιον "εναλλακτικό" ενέσεις οξυγόνου για τη θεραπεία της "αμυλίωσης". Η κάθε ένεση κόστιζε 500 ευρώ και χρειάζονταν πέντε ή έξι για να γίνει καλά. Η φίλη μου έπεσε κάτω από τα γέλια με την υποτιθέμενη θεραπεία και την προειδοποίησε ότι πιθανότατα συνομιλούσε με απατεώνα. Η σιγή ιχθύος που ακολούθησε πιθανόν δηλώνει ότι η "θεραπεία" τελικά έγινε και πληρώθηκε.

Πέντε ενέσεις, δυόμισι χιλιάρικα. Έξι ενέσεις, τρία χιλιάρικα. Η επιστημονική τεκμηρίωση μπορεί να λείπει, ο πολλαπλασιασμός λειτουργεί άψογα.

Αν πίσω από τη φιλικότερη ονομασία "οξυγόνο" κρύβεται όζον, τα πράγματα γίνονται σοβαρότερα. Ο αμερικανικός FDA χαρακτηρίζει το όζον τοξικό αέριο χωρίς γνωστή χρήσιμη ιατρική εφαρμογή σε συγκεκριμένη θεραπεία ή πρόληψη. Το οικονομικό ξεπουπούλιασμα είναι η ηπιότερη πιθανή ζημιά. Ύστερα έρχονται η καθυστέρηση της πραγματικής θεραπείας, οι λοιμώξεις και οι κίνδυνοι μιας επεμβατικής πράξης σε χώρο ανίκανο να αντιμετωπίσει μια επιπλοκή.

 

 

Το γεγονός ότι σε τέτοια ιατρεία πηγαίνουν πολιτικοί και νεόπλουτοι δεν τα καθιστά νόμιμα ούτε τις θεραπείες αποτελεσματικές. Δείχνει την πενία μιας κοινωνίας που μπερδεύει την υψηλή τιμή με την υψηλή ποιότητα και το ακριβό σαλόνι με την επιστημονική εγκυρότητα. Η ανοησία δεν κάνει ταξικές διακρίσεις. Στους πλουσιότερους απλώς προσφέρεται με καλύτερο φωτισμό.

Ο μηχανισμός βολεύει τους πάντες εκτός από τον ασθενή. Ο πωλητής εισπράττει, ο επώνυμος πελάτης γίνεται διαφήμιση, η αρμόδια αρχή περιμένει μια κάποια έγγραφη καταγγελία και ο εξαπατημένος σωπαίνει για να μην παραδεχτεί ότι πιάστηκε κορόιδο. Κάπως έτσι, κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη μέχρι να εμφανιστεί το ΕΚΑΒ.

Το υπουργείο Υγείας και οι Ιατρικοί Σύλλογοι μπορούν να μοιράζουν μεταξύ τους αρμοδιότητες και ευθύνες όσο θέλουν. Ο κίνδυνος όμως μένει ολόκληρος στον ασθενή.

Το ΠΔ 84/2001 προβλέπει άδεια λειτουργίας, τεχνικές προδιαγραφές και ελέγχους για τους ιδιωτικούς φορείς πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η άδεια του χώρου δεν είναι συγχωροχάρτι για οτιδήποτε αποφασίσει κάποιος να πουλήσει μέσα σε αυτόν, είτε έχει άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος είτε όχι. Ούτε αρκούν έλεγχοι κατόπιν ραντεβού.

Μετά τις αποκαλύψεις ανακοινώθηκε εφαρμογή με QR code για κάθε ιατρείο. Χρήσιμη, αρκεί να μη βαφτίσουμε τον κωδικό έλεγχο. Το κινητό μπορεί να επιβεβαιώσει ποιος είναι ο γιατρός και τι άδεια διαθέτει ο χώρος. Δεν μπορεί να δει τι μπαίνει στη φλέβα του ασθενούς ούτε αν πίσω από την πόρτα υπάρχει η υποδομή για να σωθεί όταν κάτι πάει στραβά.

Πρόθυμοι θα υπάρχουν πάντα. Άλλος θα πιει μια γουλιά από το τάδε ελιξίριο για να ζήσει μέχρι τα 150. Άλλη θα καταπιεί το δείνα θαυματουργό χάπι για να τεντωθεί το δέρμα της σαν εικοσάχρονης. Κάποιος θα ανακατέψει την ειδική σκόνη από πέος ρινόκερου για να του ξαναγεννηθεί η λίμπιντο. Η απελπισία, ο φόβος του θανάτου και η ματαιοδοξία αποτελούν ανεξάντλητη αγορά.

Το ερώτημα είναι …

 

Διαβάστε περισσότερα »
Την ανάρτηση έκανε ο ΑΓΡΥΠΝΟΣ ΦΡΟΥΡΟΣ στις Σάββατο, Σεπτεμβρίου 19, 2026 0 σχόλια
Ετικέτες , , , , , , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)