Δείτε έπαρση; Δείτε ύφος; pic.twitter.com/vNWzPY9GUv
— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 14, 2026
Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ
Μπορώ, μάλλον όχι, ίσως θα μπορούσα να απαριθμήσω πολλά στοιχεία της προσωπικότητας αλλά και της ζωής του Μαζωνάκη που συνέτειναν στον ομαδικό θρήνο του χαμού του. Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, δεν θέλω να το κάνω, δεν θέλω να «μολύνω» με αναλύσεις. Με συγκινεί να αφεθώ στο ιερά αυθόρμητο, λαϊκό κριτήριο, το λαϊκό αίσθημα. Ετσι όπως το «παρήγαγε» η ψυχή τους. Ετσι όπως ξεχείλισε από το «μέσα» τόσο πολλών.
Ανθρωποι που το ένιωσαν να μαυροφορεθούν. Που το ένιωσαν να παραστούν. Να καταφθάσουν από κάθε σημείο στο «σημείο». Οχι ως περίεργοι σε κηδεία διασήμου αλλά ως βαθιά βαρυπενθούντες δικού τους ανθρώπου. Πούλμαν αμέτρητα που χώρεσαν σε «χωριού» προαύλιο. Το χωριό με το χωριό να σμίγει. Και να τον ξενυχτάνε και να τραγουδάνε και να σιωπούν.
Τέτοιες ώρες… Κιχ! Οπως και το διέταζαν οι παλιές οι μάνες. Κιχ! Επιβάλλοντας σιωπή μεσημεριού.
Κι εμείς… Τι άλλο να κάναμε;
Σκέψεις. Ολοι ετούτοι πενθούσαν σκεπτόμενοι. Δικά του και δικά τους. Eτσι συνενώνει ένα γνήσια λαϊκό είδωλο, ένα δημοτικό τραγούδι. Ετσι ενώνει.
Μια άβαφη Μαριάννα Λάτση που το ένιωσε να είναι άβαφη και να μιλάει σε κάμερα αυθόρμητα, όσο δεν μίλησε ποτέ περισσότερο, και μια κυρία άγνωστη από τη Βοιωτία και ένα κορίτσι από τη Δραπετσώνα και ένα αγόρι και άλλο και άλλος και άλλος. Και κόσμος από τα μπαλκόνια. Και λουλούδια στον αέρα. Αβαφα πράγματα, άβαφες καταστάσεις.
Μωρέ, τι κατόρθωσε ετούτος ο νεκρός;
Το λες και «Θανάτω θάνατον πατήσας».
Υπήρξε παραφωνία σε αυτή την κηδεία;
Στα μάτια μου, ναι, υπήρξε. Και αυθόρμητα, σβέλτα θα το καταθέσω γιατί και λίγο ντρέπομαι γι’ αυτό που λέω. Ντρέπομαι να απαντήσω σε ένα απάνθρωπο ερώτημα.
Είναι και οι πολιτικοί άνθρωποι;
Εννοείται. Βέβαια και είναι. Αλλά άσε, ρε φίλε, την παρουσία σου τέτοια μέρα! Ασε το κοινό, το λαϊκό αίσθημα να εκφραστεί και μόνο μελέτησέ το. Θρήνησε αν κάτι σε ένωσε με τον νεκρό. Αλλη ώρα. Δεν σε συνέχει αυτή η Στιγμή.
Είναι τόσο η άγρα ψήφου στο πετσί τους, τόσο εμφανής η διαδικασία στο βλέμμα. Σε κάθε, από κάθε συγκέντρωση πολλών ανθρώπων. Πες το και «διαστροφή» του έρμου επαγγέλματος.
Τόσο συνηθισμένοι στο να μαρκάρουν οθόνη, μικρόφωνο.
Τόσο η σπονδυλική στήλη στητή… Αυτό κυρίως… Ωστε να διακρίνονται ανάμεσα.
Ασ’ το, ρε φίλη! Σε είδα. Κι εδώ; Παρούσα;
Ασ’ το, ρε φίλε! Σε είδα. Κι εδώ; Παρών;
Παράφωνη η έλευση με οδηγό, παράφωνη η έλευση από ειδική είσοδο. Η στιγμή είναι για στριμωγμένους, για ορθίους, για αντέχοντες.
Ασ’ το να πάει στην ευχή!
Ασε και κάτι ν’ …
αναβλύσει κι εσύ μείνε μακριά του… Μείνε. Να το μελετήσεις, να το αναλύσεις.
Πιο χρήσιμο θα σου είναι από απόσταση το λαϊκό αίσθημα. Έχεις, είχες και θα έχεις και άλλες ευκαιρίες.
Μα την αλήθεια μου, με ψιλοαγάπη σ’ το λέω.
Μπορεί και οικτίροντας, κάπως συμπονώντας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου