Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ
Είμαστε κοινωνία με σταθερές αξίες. Λογικό αν υπολογίσει κανείς τις βαθιές ιστορικές μας ρίζες. Εμείς, σαν τον Οδυσσέα, δεμένοι στο κατάρτι, συνεχίζουμε απτόητοι την πορεία μας ενώ έχουμε προστατεύσει με βουλοκέρι τους συντρόφους μας από τον πειρασμό των Σειρήνων. Κάθε τρία χρόνια, πόσα χρόνια τώρα, τα αποτελέσματα της δοκιμασίας που μετράει τις δεξιότητες των εφήβων είναι απογοητευτικά. Φέτος ήταν χειρότερα από την προηγούμενη φορά. Και για να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να επισημάνουμε πως η επιδείνωση δεν αφορά μόνο το ελληνικό σχολείο.
Για να είμαστε επίσης ειλικρινείς με τον εαυτό μας, οφείλουμε να αναρωτηθούμε τι σημαίνει αυτό για εμάς και για ποιον λόγο, τόσα χρόνια τώρα, δεν έχουμε κάνει κάτι για να το αντιμετωπίσουμε.
Αντιθέτως, ως συνήθως, προσπαθούμε να βρούμε διάφορες δικαιολογίες για να αθωώσουμε εαυτούς. Φέτος, ας πούμε, οι σοφοί απέδωσαν την πανωλεθρία στο γεγονός ότι τα παιδιά που δοκιμάσθηκαν στην Δ΄ και Ε΄ Δημοτικού έζησαν την πανδημία του κορωνοϊού.
Και ας πούμε ότι τα επηρέασε. Εν τω μεταξύ, όμως, έχουν περάσει έξι χρόνια.
Τι έγινε για να καλυφθούν τα κενά;
Και στις προηγούμενες τριετίες που πάλι τα ελληνόπουλα υστερούσαν και δεν υπήρχε η COVID-19;
Σημειωτέον ότι τη δοκιμασία την οργανώνει ο ΟΟΣΑ και αφορά κυρίως δύο βασικές δεξιότητες, την κατανόηση κειμένου και τα μαθηματικά.
Οι νεαροί βλαστοί μας απεδείχθησαν ανίκανοι να κάνουν στοιχειώδεις μαθηματικές πράξεις και δεν ανταποκρίθηκαν στις ανάγκες της κατανόησης ενός κειμένου, το οποίο υποθέτω δεν ήταν ούτε του Αριστοτέλη ούτε του Εγελου.
Η συνήθης δικαιολογία είναι ότι οι προδιαγραφές της δοκιμασίας είναι τρόπον τινά «τεχνοκρατικές» και γι’ αυτό πρωτεύουν ασιατικές χώρες, όπως η Κορέα, και άλλες, όπως η Γαλλία, υστερούν. Υπονοείται κατ’ αυτόν τον τρόπο ότι εμείς έχουμε έναν διαφορετικό τρόπο να κατανοούμε τα κείμενα που διαβάζουμε και να κάνουμε μαθηματικές πράξεις.
Τους κάνουμε δε τη χάρη να συμμετέχουμε στον διαγωνισμό για να μη φανούμε ακατάδεκτοι.
Θα πρότεινα τον επόμενο να τον καταγγείλουμε και να απέχουμε με το κεφάλι ψηλά.
Για να σοβαρευτούμε όμως. Κατ’ αρχάς, πρέπει οι υπεύθυνοι να αντιληφθούν το πρόβλημα.
Η κ. Ζαχαράκη, για παράδειγμα, ως υπουργός που είναι, αντιλαμβάνεται τι σημαίνει κατανόηση κειμένου και ποια η σημασία της στην καθημερινότητά μας;
Φοβάμαι πως όχι. Στις δημόσιες συζητήσεις παρακολουθούμε διάφορους οι οποίοι όχι μόνο δεν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον, αλλά δυσκολεύονται να κατανοήσουν και τον εαυτό τους.
Μετέχουν της ημετέρας παιδείας και μπράβο τους. Θα τολμήσει κάποιος να παραδεχθεί ότι ...
το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει πρόβλημα το οποίο κληροδοτεί στην κοινωνία, στην πολιτική και οικονομική μας ζωή;
Και δεν χρειάζεται η PISA για να το αντιληφθούμε. Αυτή απλώς επιβεβαιώνει ό,τι βλέπουν τα μάτια μας χωρίς να το βλέπουμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου