"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΝουΔο-γαλαζαίικος ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΑΜΑΡΙΣΜΟΣ: Ο Αντώνης Κομανέτσης στα… καλύτερά του

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην πολιτική.
Δεν χρειάζεται ποτέ να αναρωτηθεί αν έχει δίκιο. 

Εχει. Εκ γενετής, εξ αποκαλύψεως και, αν χρειαστεί, αναδρομικά.  

Οι άλλοι κάνουν λάθη. 

Οι άλλοι προδίδουν αρχές. 

Οι άλλοι μικραίνουν την παράταξη

Οι άλλοι κατευνάζουν την Τουρκία, κυνηγούν τη μεσαία τάξη, καταστρέφουν την επαρχία, διαλύουν την παραδοσιακή ελληνική οικογένεια, αλώνουν τα σχολικά βιβλία, υποκλίνονται, φορολογούν, διαφθείρονται και γενικώς οδηγούν το έθνος εις τον όλεθρον. 

Ο Σαμαράς απλώς παρακολουθεί, υπομένει και, όταν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο, ανοίγει την κάμερα του κινητού

Στη ΔΕΘ ο Μητσοτάκης θύμισε το 1993. Είπε ότι ο Σαμαράς διαθέτει «τεχνογνωσία» στο να κάνει κακό στη Νέα Δημοκρατία και του συνέστησε να σκεφτεί την υστεροφημία του.  

Ο Σαμαράς δεν άφησε το γάντι να πέσει ούτε για είκοσι λεπτά. Απάντησε ότι ο Μητσοτάκης θα μείνει στην Ιστορία ως πρωθυπουργός της ακρίβειας, της αλαζονείας, της διαφθοράς, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των Τεμπών, των υποκλοπών και περίπου όλων των πληγών του Φαραώ. Και κατέληξε: «Δεν είναι αυτή η παράταξη. Αυτό είναι το κόμμα Μητσοτάκη». 

Εδώ βρίσκεται όλο το μεγαλείο του σαμαρικού σύμπαντος. Η ΝΔ είναι παράταξη όταν συμφωνεί με τον Σαμαρά. Οταν δεν συμφωνεί, μετατρέπεται αυτομάτως σε ιδιωτική εταιρεία του εκάστοτε αρχηγού της. Μικρή λεπτομέρεια. 

Τον συγκεκριμένο αρχηγό ο Σαμαράς τον είχε στηρίξει. Το υπενθύμισαν αυτές τις μέρες ακόμα και κυβερνητικά στελέχη. Τότε, προφανώς, ο Μητσοτάκης ήταν αρκετά ΝΔ. Σήμερα έγινε «κόμμα Μητσοτάκη». Αύριο, αν αλλάξουν οι συνθήκες, μπορεί να γίνει πάλι παράταξη. Η ιδεολογία είναι σπουδαίο πράγμα, αρκεί να διαθέτει ροδάκια. 

Και τώρα αιωρείται πάνω από το πολιτικό σκηνικό το περίφημο κόμμα Σαμαρά. Θα γίνει; Δεν θα γίνει; Θα πάρει 3%; 5%; 8%; Θα κόψει τη ΝΔ; Θα σώσει τη Δεξιά από τη Νέα Δημοκρατία; Θα συνεργαστεί με τη ΝΔ βάζοντας άλλον πρωθυπουργό στη θέση εκείνου που θα έχει έρθει μακράν πρώτος;  

Μυστήριο. Πάντως, ήδη όλοι οι δυσαρεστημένοι και οι απόκληροι της ΝΔ, αυτοί που δεν θα είχαν ελπίδα να εκλεγούν, συνωστίζονται γύρω του. Ανακάλυψαν και αυτοί ξάφνου ότι η woke ατζέντα και οι παλιοί Ποταμίσιοι καταστρέφουν την ελληνική κοινωνία και έτρεξαν να συνεισφέρουν στη διάσωσή της

Δίπλα στον Σαμαρά, επίσης, αρωγοί και συναγωνιστές στον καινούργιο αγώνα του, όλοι όσοι μέχρι πρότινος προσπαθούσαν ψυχρά να τον χώσουν φυλακή. Τσιπρικοί, συριζαίοι, αριστερίζοντες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. Στους έμπειρους ώμους του εναποθέτουν τις ελπίδες τους να κάνει τη δουλειά που αυτοί αποδείχθηκαν ανίκανοι να φέρουν εις πέρας. Να διώξει τον Μητσοτάκη

Βρε πώς τα φέρνουν οι καιροί… 

Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Σαμαράς...

 

 δυσκολεύεται αφάνταστα να γίνει «πρώην». Πρώην πρωθυπουργός, πρώην αρχηγός, πρώην πρωταγωνιστής.  

Η πολιτική σκηνή αλλάζει, οι αρχηγοί αλλάζουν, οι γενιές αλλάζουν, αλλά εκείνος παραμένει στη γωνία του κάδρου, αυστηρός, αδικημένος και έτοιμος να εξηγήσει στους νεότερους πώς πρόδωσαν την παράταξη. Σαν παλιός ιδιοκτήτης καφενείου που το πούλησε, αλλά κάθεται κάθε πρωί στο πρώτο τραπέζι και φωνάζει αυστηρά στον καινούργιο: «όχι έτσι τον ελληνικό!»

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: