Άνετα θα μπορούσαν Σαμαράς,Τσιπρας,Ζωη να είναι νέα Τρόικα... pic.twitter.com/yDoYQGoU8W
— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) September 7, 2026
Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Τίποτε δεν πουλάει περισσότερο από έναν καβγά.
Οσα μέτρα κι αν εξαγγείλεις, όσους φακέλους κι αν αναλύσεις σαν καλός μαθητής –πώς θα ανατάξουμε τον πρωτογενή τομέα, πώς θα παλέψουμε το δημογραφικό, τι θα κάνουμε για τη στέγη–, στο τέλος θα «γράψει» η βολή που είχες ετοιμάσει για τον αντίπαλο.
Αυτό συνέβη στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τα δυο λόγια που αφιέρωσε στον Τσίπρα και στον Σαμαρά έκαναν στην αγορά της προσοχής πολύ μεγαλύτερο τζίρο απ’ ό,τι οι εξαγγελίες του.
Αυτή η επικοινωνιακή παρενέργεια προκαλεί δεύτερες σκέψεις στη Νέα Δημοκρατία: Μήπως δεν πρέπει να ασχολούμαστε με τον πρώην πρωθυπουργό;
Μήπως έχουν άδικο όσοι λένε ότι η πολεμική του μας συσπειρώνει;
Δεν απέδειξαν τα πρώτα εικοσιτετράωρα μετά τη ΔΕΘ ότι κάθε επίθεση προς τον Σαμαρά συντελεί στον εκσαμαρισμό της ατζέντας;
Το δίλημμα δεν επιδέχεται εύκολη απάντηση.
Αν ο Μητσοτάκης και η Ν.Δ. κάνουν σαν να μην υπάρχει ο Σαμαράς, κινδυνεύουν να τον νομιμοποιήσουν διά της σιωπής τους.
Αν του απαντούν σε κάθε τους εμφάνιση, δίνουν μόνοι τους πολιτική υπόσταση σε ένα κόμμα που δεν υπάρχει – και που μόνο ως μύλος δηλητηρίου μπορεί να τεθεί σε κίνηση.
«Αντιπολίτευση» με την κυριολεκτική έννοια του όρου, το σαμαρικό εγχείρημα δεν μπορεί να παραγάγει. Δεν μπορεί να αρθρώσει πρόγραμμα.
Μόνο κατάρες και πανηγυρικούς αυτοδικαίωσης – όπως ιδανικά συνοψίστηκαν στα 72 δευτερόλεπτα της απάντησης του Σαμαρά στην ατάκα του Μητσοτάκη περί «τεχνογνωσίας τού πώς να κάνει κακό στην παράταξη».
Ποια ήταν –και θα είναι– η απάντηση;
Εμένα που με ψήφισε η βάση της Ν.Δ. (πριν από 17 χρόνια), που είμαι η αυθεντική Ν.Δ., ενώ εσύ και η οικογένειά σου (στις βεντέτες πάντα αφυπνίζεται όλη η γραμμή του αίματος) είστε η μειοδοτική και γουόκ παραφθορά της.
Αυτός ο μηρυκασμός της χολής –η εξαντλητική ανακύκλωση της ίδιας ρητορικής– δεν φτουράει για να συστήσει κανονικό κόμμα που θα φτάσει πειστικά μέχρι την κάλπη.
Μπορεί όμως να προκαλεί διαρκείς αναζωπυρώσεις παραπολιτικού αναβρασμού – ένα σου-‘πα-μου-‘πες, που θα επιτρέπει στον σκιώδη παίκτη να μένει στη σκηνή, χωρίς να χρειάζεται ο ίδιος να λέει κάτι πρωτότυπο. Χωρίς να χρειάζεται να επιδείξει κάτι παραπάνω από τον ευάλωτο εγωισμό του.
Σε αντίθεση με τον Τσίπρα, τον οποίο η Ν.Δ. μπορεί να αντιμετωπίσει στο τερέν του ορθόδοξου πολιτικού ανταγωνισμού, ο Σαμαράς είναι Χούθι. Ενεδρεύει και πυροβολεί.
Και γι’ αυτό...
έχει κάθε συμφέρον να μείνει κρυμμένος μέχρι το τέλος και να συνεχίσει τον ανταρτοπόλεμο.
Θα ρίχνει, θα τσιμπάνε, θα του απαντούν, θα τους απαντάει. Τεχνογνωσία στην αντιπολιτική που δεν ξέρει τι θέλει να κάνει, αλλά θέλει μόνο να ξεκάνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου