Αυτό ζητάτε να ψηφίσουμε στις εκλογές;
— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) September 5, 2026
Γιατί, σας είπε κανείς ότι είμαστε ΠΑΣΟΚ; pic.twitter.com/6sDO6U3vTv
Νιώθετε περήφανοι που θα ψηφίσετε αυτή την ντροπή της πολιτικής;
— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 5, 2026
Που δεν διαστάζει να ρουφήξει το αίμα του ιδιωτικού τομέα και των ελεύθερων επαγγελματιών για να μοιράσει ψηφοθηρικά δώρα επειδή έχει μπει το αγγούρι στον κωλο;
Ντροπή και αίσχος. Αηδίασα pic.twitter.com/hHoG3F9zxA
Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Τι ήταν το πακέτο της ΔΕΘ;
Ενα προεκλογικό «πάρε, κόσμε»; Ή μια ζυγισμένη προσπάθεια να προστατευθούν τα εισοδήματα από την πληθωριστική πίεση, διακοσμημένη με μια έμπνευση: τον «επενδυτικό λογαριασμό» για τα παιδιά;
Ηταν λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο. Ενα οικονομικό πρόγραμμα που ανακοινώνεται λίγους μήνες πριν από τις εκλογές δεν μπορεί παρά να έχει σχεδιαστεί με τη μέριμνα να καλύψει όσο γίνεται περισσότερους. Κάτι για τους ελεύθερους επαγγελματίες, κάτι για τους αγρότες, κάτι για τις επιχειρήσεις, τους δημοσίους υπαλλήλους, τους συνταξιούχους. Ολοι έπρεπε να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στη λίστα.
Η λίστα, όμως, δεν έχει μόνον προεκλογική στόχευση. Απόδειξη ότι κάποιες από τις παροχές θα καταβληθούν μετά τις εκλογές. Στο οικονομικό επιτελείο, άλλωστε, λένε ότι διαθέτουν επίγνωση πως κανένα «πακέτο» δεν είναι ικανό να φέρει την εκλογική άνοιξη. Ο ωφελούμενος μπορεί με το ένα χέρι να εισπράττει αυτό που του δίνεις και με το άλλο να εξακολουθεί να σε μουντζώνει. Δεν έπρεπε, άραγε, να περιμένουμε από τα μυαλά μιας κυβέρνησης που δεν έπαψε ποτέ να αυτοαποκαλείται μεταρρυθμιστική κάτι πιο ευφάνταστο από προεκλογική «διανομή πλεονάσματος»;
Τα μυαλά καπνίζουν από αγανάκτηση, όταν έρχονται αντιμέτωπα με αυτή την ελιτίστικη κριτική. Η «διανομή» δεν είναι για εκείνους στυγνός λαϊκισμός. Είναι η απαραίτητη επίδειξη δημοκρατικής ευαισθησίας, προκειμένου η πλειοψηφία να μπορεί να αντλεί νομιμοποίηση για να εξακολουθήσει να κάνει μεταρρυθμιστικά βήματα.
Αυτή δεν ήταν, άλλωστε, η λεπτή γραμμή πάνω στην οποία έχει καταφέρει να σταδιοδρομήσει επί επτά και κάτι χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Ακούμε την κοινωνία, αλλά δεν συρόμαστε πίσω της. Επωμιζόμαστε πολιτικό κόστος για τις αναγκαίες αλλαγές, αλλά όχι περισσότερο απ’ όσο αντέχει η πολυσυλλεκτική μας ράχη. Είμαστε η Ν.Δ. και όχι το Ποτάμι.
Η γραμμή δεν ισχύει μόνο για την οικονομία. Ισχύει και για τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, που τώρα αποσιωπώνται. Καλός ο γάμος για όλους, αλλά μη μας τον θυμίζετε. Ο,τι κάψαμε σε πολιτικό κεφάλαιο κάψαμε.
Πολιτικό ζώον προπονημένο σε αυτήν τη μεσότητα (μεταξύ καλοήθους δημαγωγίας και μεταρρυθμιστικής καπατσοσύνης), ο Κυριάκος Πιερρακάκης κινδυνεύει με αυχενικό.
Κοιτάζει δυτικά, ως πρόεδρος του Eurogroup, και βλέπει την Ελλάδα να αντιμετωπίζεται ως success story· βλέπει ξέπνοες ευρωπαϊκές ηγεσίες που δεν τολμούν ούτε τα ωράρια των αρτοποιείων να «μεταρρυθμίσουν».
Κοιτάζει ανατολικά, ως υπουργός Οικονομικών, και βλέπει μια Ελλάδα να μεμψιμοιρεί ότι έχει μείνει πίσω και από τη Βουλγαρία· μια χώρα που υποτιμά τον εαυτό της και την πρόοδο που έχει κάνει από τη δεκαετία της χρεοκοπίας.
Κανένας από τους δύο Πιερρακάκηδες δεν έχει εντελώς λάθος θέα.
Το ερώτημα είναι...
ποιος διαθέτει τη χειροπρακτική επιδεξιότητα για να διορθώσει τη γεωμετρία του συλλογικού βλέμματος.
Οι μαλάξεις στο εκλογικό σώμα έχουν ήδη αρχίσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου