Toυ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ
Η σφήνα ήταν παράταιρη. Πολιτική μπηχτή δανεισμένη από άσμα ερωτικό. «Ωραία που τα λες, μα έλα που σε ξέρω». Το τραγουδούσε η Αλέκα Κανελλίδου στο ντουέτο της με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Το υπέκλεψε ο Μητσοτάκης για να το στρέψει κατά του –ακατονόμαστου– Τσίπρα.
Η γραμμή Μητσοτάκη κατά τις τέσσερις (και βάλε) ώρες τηλεοπτικού χρόνου που κάλυψε στη Θεσσαλονίκη ήταν η αντιστροφή του στίχου που εξαπέλυσε κατά του νέου/παλαιού αντιπάλου του: Ωραία σου τα λέω, και έλα εδώ που ξέρεις. Αυτό ήταν το μήνυμα προς τους ψηφοφόρους του. Εμένα ξέρετε, εμένα εμπιστεύεστε.
Το μήνυμα δεν ήρθε, βέβαια, ξεροσφύρι. Σερβιρίστηκε με ισχυρά γλυκαντικά. Αν διατρέξει κανείς τη λίστα με τους παραλήπτες, θα καταλάβει ποια εκλογική συμμαχία επιχειρεί να επανασυγκολλήσει ο Μητσοτάκης ενόψει της άνοιξης του 2027. Κούρεμα των τεκμηρίων για τους ελεύθερους επαγγελματίες, αφορολόγητο για τους αγρότες: οι δύο συνιστώσες του γαλάζιου ρεύματος στις κάλπες του 2019 και του 2023 που η Ν.Δ. αισθάνεται ότι σήμερα είναι οι περισσότερο «στραβωμένες» μαζί της.
Οι παροχές προς τους συνταξιούχους και το δωράκι Χριστουγέννων στους δημοσίους υπαλλήλους συμπληρώνει το μωσαϊκό των νοικοκυραίων τους οποίους το πακέτο της ΔΕΘ προορίζεται να ξεθυμώσει.
Φάνηκε ότι είχε μελετηθεί και η γλώσσα του ξεθυμώματος.
Κάθε φορά που ο πρωθυπουργός ευχαριστούσε με αβρό χαμόγελο έκαστο δημοσιογράφο για την ερώτησή του, κάθε φορά που ξόρκιζε την αλαζονεία και επαναλάμβανε ευλαβώς ότι «κριτής είναι ο λαός», υπάκουε στην επικοινωνιακή ανάγκη να μη «φωνάξει» ότι πάει να επιβληθεί ως αναντικατάστατος. Να μη δείξει ότι επενδύει υπερβολικά στον φόβο.
Είναι, άλλωστε, νωρίς ακόμη. Σε περίπου επτά μήνες, αν δεν έχει αποδώσει το δέλεαρ, θα μπορεί να επιστρατεύσει το φόβητρο: Ή εγώ, που τα λέω ωραία και με ξέρεις, ή το χάος.
Λένε ότι ο Μητσοτάκης –παρά την αγοραία δόξα– είναι τυχερός. Οι κύριοι αντίπαλοί του όζουν παρελθόντος: ο πρώην πρωθυπουργός του 2015, ο υπότροπος αποστάτης του 1993, ο προγονόπληκτος που επιμένει να «μεθύσει τον ήλιο» με τσικουδιές του ’81. Με αυτούς τους χθεσινούς απέναντι, θα ήταν μια εύκολη αναμέτρηση.
Ομως, αυτό που επιδιώκει ο Μητσοτάκης είναι κάτι ιστορικά πρωτοφανές: τρίτη συνεχόμενη εκλογική νίκη ύστερα από δύο πλήρεις κυβερνητικές θητείες.
Για να το πετύχει δεν θα του είναι αρκετές οι παροχές – που, όπως έχει δείξει η ιστορία, δεν είναι ικανές από μόνες τους να μεταβάλουν τις εκλογικές συμπεριφορές.
Δεν του αρκεί ούτε η αφόρητη προβλεψιμότητα των αντιπάλων του.
Θα πρέπει …
να εκτελέσει άλλη μία «επιστημονικά» μετρημένη προεκλογική εκστρατεία, όπου τα βάρη του δικού του νωπού παρελθόντος θα βαρύνουν λιγότερο από το παρελθόν των άλλων.
Οπου το χάος θα επισείεται όπως στη ΔΕΘ: σιγανά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου