- Μπαμπά θύμισε μου, τι είναι τσόγλανος?
— ιξ του δε ζi (@iks_to_the_zi) September 26, 2026
- Ευκολάκι 👇🏻#ΧΑΟΣ_ΔΑΓΚΩΤΟ pic.twitter.com/V8SdAD6jqD
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ
Ο Θεοχάρης (Χάρης για τους φίλους του, για να κάνει και ρίμα) Θεοχάρης είναι υφυπουργός Εξωτερικών, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Ο Θεοχάρης (μικρό, επώνυμο, όπως θέλετε χρησιμοποιήστε το), καλό παιδί κατά τα άλλα, έχει μια αριστοκρατική αντίληψη για την πολιτική. Κατ’ αυτόν τα κόμματα δεν έχουν ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Δεν έχουν καν ταξικές διαφορές. Αυτό που τα χαρακτηρίζει είναι το «πλούσιοι και φτωχοί». Οι «έχοντες και κατέχοντες» και οι άλλοι, αυτοί που όπως έλεγε κι η γιαγιά μου «δεν έχουν πού την κεφαλήν… πλύναι»!
Ο Θεοχάρης (όνομα και επώνυμο μαζί) έχει καταλήξει ότι τα κόμματα είναι δύο ειδών:
Tων «νοικοκυραίων», όπως η ΝουΔου, στην οποία τώρα αυτός ανήκει, έπειτα από μια ταραχώδη διαδρομή στην πολιτική, και των «κακομοίρηδων. Πού είναι όλοι οι υπόλοιποι, και εν προκειμένω το ΠΑΣΟΚ – διότι στην κόντρα που είχε με το στέλεχος του Κινήματος Τόνια Αντωνίου (στο κανάλι Action24), πομπωδώς και με πλήρη επίγνωση του τι έλεγε, ξεφούρνισε βαθυστόχαστη ανάλυση: «Εχουμε τα κόμματα που εκπροσωπούν τον κακομοίρη. Υπάρχουν όμως και νοικοκύρηδες. Δεν υπάρχουν μόνο κακομοίρηδες»! Τόσο απλά, και τόσο απλουστευτικά…
Ηθελε να το παίξει Αδωνις
Ο Θεοχάρης λοιπόν (όνομα και επώνυμο μαζί), προφανώς είναι – και αυτός – λάτρης του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Οταν έλεγε αυτή τη βλακεία είχε στο μυαλό του, την κλασική ταινία «Ο εμίρης κι ο κακομοίρης», όπου ο φτωχός «κακομοίρης» (Γιώργος Πάντζας) ερωτεύεται την κόρη (Ελ. Προκοπίου) του εμίρη (Μίμη Φωτόπουλου), ο οποίος επισκέπτεται την Ελλάδα. Διαφορετικά, δεν βλέπω τον λόγο να βρίσει όλους τους υπόλοιπους. Εκτός κι αν είπε μέσα του, τώρα που ζορίζει το πράγμα στον νότιο τομέα της Β’ Αθήνας όπου εκλέγομαι, ας το παίξω λίγο Αδωνις.
Ναι ρε φίλε, αλλά Αδωνις είναι ένας, κι αυτό που κάνει είναι μοναδικό – μετά το καλούπι έσπασε.
Εσύ, με τι προσόντα;
Επειτα, δηλώνεις όσα δηλώνεις περί των κομμάτων που εκπροσωπούν τους «κακομοίρηδες», δεν φοβάσαι μη σε ρωτήσει κανείς, ρε Θεοχάρη το κόμμα που ίδρυσες, και στη συνέχεια σε… διέγραψε (πρωτοφανές!), «νοικοκύρηδες» εκπροσωπούσε ή «κακομοίρηδες»;
Υπενθυμίζω σχετικά ότι το παλικάρι ήταν για κανένα χρόνο (2015-2016) βουλευτής με το Ποτάμι, αλλά δεν έμεινε για πολύ εκεί. Ανεξαρτητοποιήθηκε, και ίδρυσε δικό του κόμμα που το ονόμασε «Δημοκρατική Ευθύνη», αυτοχρίστηκε αρχηγός, έφτιαξε και κάτι όργανα, αλλά στη συνέχεια τα… «όργανα» με το που κατάλαβαν περί τίνος επρόκειτο, τον… διέγραψαν! Και τι να κάνει κι αυτός, παρέμεινε για ένα διάστημα ανεξάρτητος βουλευτής και τον Δεκέμβριο του 2018 εντάχθηκε επίσημα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝουΔου, έπειτα από μια εμπνευσμένη πρωτοβουλία του προέδρου Κυριάκου του Α’. Σκέφτηκε ο αρχηγός, πού να τον αφήσω μόνο του, αυτόν τον «κακομοίρη» – να μου τον φάει κάνας… εμίρης; Ας τον πάρω μαζί μου. Και τον πήρε. Αυτό είναι όλο…
Η περίπτωση Θεοχάρη, όπως και η περίπτωση Κουλκουδίνα βουλευτή Πιερίας (αυτός που μας συστήνει αφού δεν μας φτάνουν τα χρήματα για βενζίνη, να πάρουμε λεωφορείο να φτάσουμε… αύριο, στη δουλειά), όπως και η περίπτωση της φίλης μου της Σοφίας Βούλτεψη που ρωτούσε την άλλη αν έχει… πετρελαιοπηγές και ενδιαφέρεται για τις τιμές των καυσίμων, θα μπορούσε να δεχτεί κανείς ότι αποτελούν αποτέλεσμα της πίεσης που δέχονται οι βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης στις δημόσιες εμφανίσεις τους.
Θα μπορούσε επίσης να τους αναγνωρίσει ως ελαφρυντικό ότι εξαιτίας της πίεσης, πολλές φορές καταφεύγουν στην πρόκληση και την ένταση, για να ξεφύγουν. Ομως…
Μα δεν ντρέπονται; Αλήθεια το λέω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου