"Επίγεια κωμωδία"

Μόνη έχω συντροφιά τον Καντιλιέρη!

Στέκει πάντα κοντά μου ο καψερός,

Καθισμένος εγώ, κ' εκειός ορθός.

Πότε θ' αλλάξω τύχη ο Θειός το ξέρει!

Ω μπιστεμένε σύντροφε κι' αϊτέρι,
Σου τάζω πως αν έρτη ένας καιρός
Να γένω, που το ελπίζω, φοβερός…
Δεσπότης, θα σε κάμω Καντσιλιέρη.

Και θα ιδής τι θα κάμω εγώ για σένα.

Πόσα στολίδια και ψαλίδια πόσα.

Μ' αν ίσως έλθη αλληώς το πράμμα, ωοιμένα,

Και πρωτήτερα εσύ πας κ' εύρης όσα

Τώρα σου λέω, να θυμηθής κ' εμένα,

Που με τόση αφθονία σου τάζω τόσα.

Α. ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΥ Ο φίλος μου ο Καντιλιέρης μου