EΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αποζημιώσεις «τέλος» για εργαζομένους σε επιχειρήσεις που «πτωχεύουν» με πρόταση των τσαμπουκαλεμένων γραφικών της "πρωτης φοράς Αριστερά" !!! - Το κηφηναριό του Δημοσίου να πληρώνεται και να βολεύεται από τους ΣτρατουλοΚατρούγκαλους και τα κορόιδα του ιδιωτικού τομέα να πάνε να γ@m#θούν !!!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΑΤΟΥ

Θα χάνουν τις αποζημιώσεις λόγω απόλυσης οι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις που «πτωχεύουν». 

Την εξαίρεση των αποζημιώσεων από την τρίτη (σήμερα) σειρά ικανοποίησης των απαιτήσεων πιστωτών έναντι του εργοδότη σε περιπτώσεις πλειστηριασμού ακινήτων ή πτώχευσής του, προβλέπει το 47σέλιδο σχέδιο (σελίδες 27 και 28) της ελληνικής κυβέρνησης που έχει υποβληθεί στους δανειστές στο πλαίσιο της αλλαγής του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και του Πτωχευτικού Δικαίου.
 

Με βάση την ελληνική πρόταση, στην τρίτη σειρά κατάταξης των απαιτήσεων θα παραμείνουν οι εργατικές απαιτήσεις για τους οφειλόμενους μισθούς πλην των αποζημιώσεων, καθώς και οι απαιτήσεις των ασφαλιστικών ταμείων, ανεξαρτήτως του χρόνου γέννησής τους. 

 «Ανατρέπεται ένα ιστορικό δικονομικό κεκτημένο των εργαζομένων και με δεδομένο το γεγονός ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το εκπλειστηρίασμα θα εξαντλείται υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων και στην καλύτερη περίπτωση ενός μέρους των οφειλομένων μισθών, οι αποζημιώσεις στην πράξη θα γίνονται... καπνός», επισημαίνει  ο δικηγόρος Γιάννης Καρούζος.

Να σημειωθεί ότι: 

Το 2010, με το άρθρο 41 του ν. 3863/10, αναβαθμίστηκε η κατάταξη των απαιτήσεων των ασφαλιστικών ταμείων στην ίδια τάξη προνομίου με τις εργατικές απαιτήσεις για ικανοποίηση από την περιουσία του εργοδότη σε περιπτώσεις πλειστηριασμού ακινήτων ή πτώχευσης.

Η ΓΣΕΕ, έχοντας ως πάγια θέση τη διασφάλιση των απαιτήσεων των εργαζομένων, επικαλείται τις διεθνείς συμβάσεις υπ. αριθμ. 95 και 173 του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας που προβλέπουν την υποχρέωση του κράτους να κατατάσσει τις απαιτήσεις των εργαζομένων σε υψηλότερη προνομιακή βαθμίδα από τις άλλες προνομιακές απαιτήσεις του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων, έτσι ώστε η εργατική πλευρά να μην επωμίζεται το κόστος της αφερεγγυότητας του εργοδότη.