ΤΟΥ THOMAS ERDBRINK / THE NEW YORK TIMES
Στο φαρμακειο του Ερυθρού Σταυρού, στην Κεντρική Τεχεράνη, επικρατεί το
αδιαχώρητο. Σε μία από τις πολλές αίθουσες αναμονής, ο 26χρονος Αλί
φτιάχνει κάτι στο κινητό του. Εδώ και σχεδόν έξι εβδομάδες, ο νεαρός
μηχανικός περιμένει καρτερικά τις παρτίδες του Herceptin, ενός
αμερικανικού φαρμάκου για τον καρκίνο.
Εξαντλήθηκε. Μαζί του, φίλοι και
συγγενείς από άλλες ιρανικές πόλεις, οι οποίοι έχουν κάνει ό,τι είναι
ανθρωπίνως δυνατό για να εξασφαλίσουν το συγκεκριμένο φάρμακο. Στο
σπίτι, τον περιμένει η μητέρα του∙ αδύναμη και χωρίς μαλλιά από τη
χημειοθεραπεία για τον καρκίνο του μαστού. Το Herceptin όμως έχει
εξαφανιστεί από τα φαρμακεία και τα νοσοκομεία της πρωτεύουσας. Ο Αλί
ενημερώνεται ότι σε ένα φαρμακείο δύο ώρες ανατολικά της Τεχεράνης
υπάρχουν 20 κουτιά. «Σας παρακαλώ, αγοράστε όσα μπορείτε». Πέντε λεπτά
αργότερα, μαθαίνει και τα άσχημα μαντάτα: «Τέλειωσαν κιόλας;».
Αυτό το φάρμακο όπως και αρκετά άλλα που παρασκευάζονται στη Δύση είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν στο Ιράν λόγω των κυρώσεων που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ προκειμένου να πιέσουν τη χώρα να σταματήσει την παραγωγή εμπλουτισμένου ουρανίου - ένα επικίνδυνο υλικό το οποίο οι ΗΠΑ περιγράφουν ως πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών όπλων. Ιρανοί γιατροί, ασθενείς και αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι η απαγόρευση στις οικονομικές συναλλαγές είναι τόσο αποτελεσματική ώστε ακόμη και τα φάρμακα ή άλλα αγαθά πρώτης ανάγκης τα οποία εξαιρούνται από τις κυρώσεις για ανθρωπιστικούς λόγους δεν εισάγονται πλέον στην Ισλαμική Δημοκρατία.
Τα μέτρα έχουν δημιουργήσει τεράστιες ελλείψεις σε εισαγόμενα υλικά αγαθά - και μια μεγάλη βουτιά στην αξία του εθνικού νομίσματος, του ριάλ. Οι Αρχές εκτιμούν πως περίπου έξι εκατομμύρια ασθενείς, στη μεγάλη τους πλειονότητα καρκινοπαθείς, πλήττονται από τις ελλείψεις. Καθημερινά, ασθενείς και συγγενείς σχηματίζουν ουρές έξω από συγκεκριμένα φαρμακεία της Τεχεράνης, όπου όσοι πάσχουν από καρκίνο, αιμοφιλία, θαλασσαιμία, νόσους των νεφρών ή άλλες, πληροφορούνται ότι τα ξένης παραγωγής φάρμακα που χρειάζονται δεν είναι πλέον διαθέσιμα.
Ο Αλί που δεν θέλει να αναφέρει το επίθετό του, επειδή ως φοιτητής τιμωρήθηκε για την πολιτική του δραστηριότητα, εξηγεί πως αντιμετωπίζει με πολύ μεγάλη δυσκολία την αρρώστια της μητέρας του. «Η μητέρα μου, εμείς, άλλοι ασθενείς, όλοι έχουμε βρεθεί στο μέσον μιας πολιτικής μάχης. Εμείς όμως δεν έχουμε καμία επιρροή σε πυρηνικές πολιτικές. Είμαστε θύματα», τονίζει.
Για την κατάστασή τους, οι Ιρανοί κατηγορούν και τις ΗΠΑ αλλά και τους δικούς τους ηγέτες. Και πλέον έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους μόνο στον Θεό. «Θα έπρεπε να λύσουν τα προβλήματά τους μεταξύ τους οι δύο κυβερνήσεις», υπογραμμίζει η Κοκάν Τασακόρι, 72 ετών, που πάσχει από καρκίνο στην ουροδόχο κύστη.
Αντ' αυτού ο Μπαράκ Ομπάμα υποστηρίζει ότι οι Ιρανοί θα πρέπει να αποδώσουν τις ευθύνες στους ηγέτες τους. Και ο ιρανός ανώτατος ηγέτης από την πλευρά του, ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κάλεσε πριν από λίγες μέρες τον λαό του να παραμείνει σταθερός και επανέλαβε ότι μόνο η αντίσταση στη Δύση θα οδηγήσει σε νίκη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου