ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Ο κακός εαυτός του

Αυτός ο κρετίνος θα παρουσιάσει κοστολογημένο πρόγραμμα. 🤣🤣 https://t.co/hOPZB4Lpn6 pic.twitter.com/Wuj6uf6oPX

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) August 27, 2026

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης θύμωσε με τον Αλέξη Καραμήτρο, «για την πρωτοφανή στα χρονικά απρέπεια να προηγηθεί του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη», όπως το έθεσε ο κ. Μαρινάκης.

Δεν ήταν ο μόνος· και άλλοι κυβερνητικοί, καθώς και σχολιαστές, ενοχλήθηκαν από την κουτοπονηριά.

Ομως, απορώ ειλικρινά με τον θυμό που εκφράζεται από διάφορες πλευρές για την μπαγαμποντιά του προέδρου της ΕΛΑΣ.

Αφού είναι ο Καραμήτρος, τι περιμένουν όλοι εκείνοι που θίγονται από τη συμπεριφορά του;

Τώρα τον μάθαμε;

Από πότε μας κάνει εντύπωση ότι δεν σέβεται τους κανόνες;

Πρόκειται για την κλασική περίπτωση του τύπου ο οποίος θα κοιτάξει να προσπεράσει την ουρά – για να το θέσω με τον πιο ήπιο τρόπο.

Ασφαλώς είναι απρέπεια η παράβαση των κανόνων εκ μέρους του, αυτό δεν αμφισβητείται. Τουλάχιστον, όμως, ας του αναγνωρίσουμε ότι είναι γνήσιος και δεν κρύβεται. Είναι ο γνωστός, κακός εαυτός του!

Επειτα, αφού η παρέμβαση του Αρχικαπετάνιου της ΕΛΑΣ θα προηγηθεί χρονικά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα προσφέρει άφθονο υλικό για να το αξιοποιήσει η κυβέρνηση. Θα της δώσει το πλαίσιο, για να παρουσιάσει καλύτερα τις δικές της θέσεις. Εκτός αν έχουν πιστέψει στο Μαξίμου ότι ο Αλέξης Καραμήτρος έχει μυαλό στο κεφάλι του και μπορεί να εξελίσσεται.

Είναι ολοφάνερο ότι είναι ολόιδιος και απαράλλακτος – και είναι για τον λόγο αυτό, που όλη η επιχείρηση της επιστροφής του είναι μια διαφημιστική καμπάνια, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.

Επιπλέον, έκανε το λάθος να βιαστεί, έπεσε και αυτός στην παγίδα της φημολογίας περί πρόωρων εκλογών, που καλλιεργούσε, και εκδηλώθηκε. Τώρα πρέπει να γεμίσει το κενό που παρουσίασε. Πρέπει, δηλαδή, οι προθέσεις να γίνουν μέτρα και, για το κάθε κάθε τι που θα λέει, θα υφίσταται κριτική.

Αυτό είναι…

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΤΣΟΓΛΑΝΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Καινούργια μόστρα, παλιά χούγια!

στο τικ τοκ εχει γινει viral ενας τυπος που δεν εχει ενεργηθεί 15 μέρες pic.twitter.com/mmAWZSvNFZ

— Δημόσιος Υπάλληλος (@Tou_Dhmosiou) August 24, 2026

 

Του ΠΕΤΡΟΥ ΛΑΖΟΥ

Τον Αλέξη τον είχαν για χαμένο από την πιάτσα.

Είχε φάει τις σφαλιάρες του και, αφού πρώτα μάζεψε "όλο το χαρτί", την έκανε μ’ ελαφρά. Παρέδωσε το μαγαζί κι άφησε τους παλιούς συνεταίρους να πλακώνονται μεταξύ τους για τα φραγκοδίφραγκα. Κυκλοφορούσε πλέον στα μεγάλα τα σαλόνια με βιβλία, Ινστιτούτα και ύφος ανθρώπου που, όταν του έλεγες "κόμμα", σε κοίταζε απορημένος και ρωτούσε:

— Κόμμα; Ποιο κόμμα; Τι είναι αυτό;

Μόνο που η πιάτσα της πολιτικής, μάγκα μου, αφήνει ένα κουσούρι. Όποιος γεύεται μια φορά την εξουσία, τη μυρίζεται από τρία χιλιόμετρα μακριά και θέλει πάντα κι άλλη. Και φέτος η μυρωδιά έρχεται βαρβάτη από Θεσσαλονίκη μεριά.

Στη ΔΕΘ είχαν αρχίσει τα γνωστά. Γυάλισμα τα παπούτσια, πρόβες στα χαμόγελα, πακέτα, εξαγγελίες, υπολογισμοί και εκείνο το παραδοσιακό πανηγύρι όπου για μία εβδομάδα ολόκληρη η χώρα μαθαίνει ότι από τον Ιανουάριο, θα αλλάξει η ζωή της. Τουλάχιστον μέχρι τον… Ιανουάριο.

Ο Κυριάκος, όπως θέλει το έθιμον, είχε την… "παραγγελιά". Έτσι γίνεται χρόνια. Βγαίνει πρώτος ο πρωθυπουργός, η ορχήστρα παίζει γι’ αυτόν, λέει εκείνος το τραγούδι του και μετά παίρνουν σειρά οι υπόλοιποι.

Μια μπέσα, ένα φιλότιμο της πολιτικής πιάτσας, από τα λίγα που δεν έχουν χαθεί, ακόμα. Δεν είναι νόμος, δεν σε πάνε αυτόφωρο αν δεν το τηρήσεις, αλλά όλοι ξέρουν ότι υπάρχει. Και όλοι το σέβονται.

Μέχρι φέτος το σεβόταν κι ο Αλέξης. Τώρα αποφάσισε να το γράψει εκεί που θα έγραφε και τις αγορές, παίζοντας τους νταούλια.

Διότι μπορεί να έγινε statesman, να γκριζάρισε όσο πρέπει, να έγραψε την "Ιθάκη" και να απέκτησε εκείνο το σοβαρό βλέμμα του ανθρώπου που έχει πλέον συμφιλιωθεί με την Ιστορία, αλλά μόλις είδε αφύλακτη την πόρτα, κάτι μέσα του σκίρτησε. Το παλιό του χούι, η γνωστή φωνούλα μέσα του, δεν έλεγε να το βουλώσει: "Χώσου. Τρούπωσε. Μην χάσεις την ευκαιρία για την "υπέροχη αναμπουμπούλα" που θέλουν οι Μεγάλοι Τιμονιέρηδες".

— Πότε μιλάει ο Μητσοτάκης;

Του είπαν.

 

— Ωραία. Εγώ θα μιλήσω πριν.

Και κάπως έτσι, ο κύριος του Ινστιτούτου έγινε πάλι ο Αλέξης της πιάτσας.

Έβαλε το σακάκι, ίσιωσε το μαλλί, κοίταξε προς Θεσσαλονίκη και αποφάσισε να χαλάσει λίγο τη μανέστρα. Όχι τίποτε σπουδαίο. Μια μικρή σφήνα. Έτσι, για να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νεότεροι.

Μόνο που στο απέναντι μαγαζί, καθόταν ο Άδωνις. Που περιστέρι της ειρήνης ή κιοτή, δεν τόνε λες. Αν μυριστεί καβγά, δεν θ’ αλλάξει πεζοδρόμιο, δεν θα κάνει τουμπεκί. Θα βγει μπροστά για την τιμή και το γόητρό του.

Αφού λοιπόν τον στόλισε όμορφα, στο τέλος του κόλλησε και την ταμπέλα: "Παλιόπαιδο ήταν, παλιόπαιδο παραμένει".

Κι έτσι ξαφνικά, λύθηκε όλο το μυστήριο της πολιτικής επιστροφής Τσίπρα με τέσσερεις λέξεις.

Διότι το δύσκολο με το rebranding δεν είναι να φτιάξεις καινούργια ταμπέλα.

Ούτε να αλλάξεις μαγαζί.

Ούτε να πετάξεις τους παλιούς συνεταίρους που σου χαλάνε τη μόστρα. Ακόμη και το παλιό εμπόρευμα για φρέσκο, μια χαρά το πλασάρεις. Αυτά τα έχουν κάνει πολλοί, πολλές φορές.

Το δύσκολο είναι να περνάς από την παλιά σου γειτονιά και να μη σε κράζουν με το παρατσούκλι.

Ο Αλέξης προσπάθησε πολύ. Αποσύρθηκε, ξαπόστασε, έγραψε το βιβλίο του, έστησε το Ινστιτούτο του και, όταν έκρινε πως είχε έρθει η ώρα, ξανάνοιξε κανονικά νέο μαγαζί. ΕΛΑΣ λέει αυτή τη φορά. Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, με καινούργια ταμπέλα, καινούργια μόστρα και τον ίδιο πάντα πίσω από τον πάγκο.

Τώρα πια δεν κρύβεται κιόλας. Δηλώνει πως θέλει να κυβερνήσει, οργανώνει το μαγαζί για τις εκλογές, μαζεύει κόσμο, φτιάχνει πρόγραμμα και γενικώς κάνει όλα όσα κάνει ένας άνθρωπος που θέλει να ξαναπάρει το μαγαζί της εξουσίας. Απλώς με περισσότερο statesman, λιγότερα νταούλια και σαφώς καλύτερο περιτύλιγμα.

Και φυσικά, όλα γίνονται με τη γνωστή αθωότητα του Αλέξη.

Όπως εντελώς τυχαία διάλεξε να πάει στη Θεσσαλονίκη ακριβώς πριν από τον Κυριάκο. Όχι βέβαια για να του χαλάσει τη μανέστρα, να του κλέψει λίγο από το πάλκο και να θυμίσει στην πιάτσα ποιος ξέρει από παλιά να μπαίνει σφήνα, να… τρουπώνει.

 

Προς Θεού. Σύμπτωση. Απλή, όλως τυχαία σύμπτωση…

Και για να είμαστε δίκαιοι, το κόλπο έπιασε.

Η κυβέρνηση τσίμπησε, ο Άδωνις πήρε φωτιά, τα κανάλια άνοιξαν νταλαβέρι και ο Αλέξης βρέθηκε πάλι εκεί που πάντα του άρεσε περισσότερο.

Στη μέση. Κι όλοι να μιλούν γι’ αυτόν.

Κάπου εδώ, αν ζούσε ο Τσιφόρος, θα χαμογελούσε μόρτικα και φαρμακερά.

Γιατί ήξερε καλά πως τα παλιόπαιδα της πιάτσας μπορεί να μεγαλώνουν, να αλλάζουν κουστούμια, ακόμη και να γράφουν βιβλία.

Μόνο ένα πράγμα δεν αντέχουν:

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίου rebrand-ισμένου εθνικού σουργελο-τσογλανο-αληταρο-ξεφτιλαρά κωμωδία

Η φωνή σου, μια ατέλειωτη πηγή έμπνευσης για ολόκληρη τη χώρα, Πρόεδρε.#gosuckabagofdicks https://t.co/UDV4aCPTxs pic.twitter.com/Sj6plXeYAZ

— Mr President (@Mrpresidentgr) August 28, 2026

-Με κατηγορούν ότι είμαι αμετανόητος. Ομολογώ την ενοχή μου, είμαι αμετανόητος.

Ούτε που κατάλαβε τι είπε, ο ανόητος 🤷🏻‍♂️ https://t.co/L3hkgwnfYO pic.twitter.com/SgeOEM37fd

— Johnny Hoston (@Johnnyhoston_2) August 28, 2026

 

 

 

 

Αυτός ο κρετίνος θα παρουσιάσει κοστολογημένο πρόγραμμα. 🤣🤣 https://t.co/hOPZB4Lpn6 pic.twitter.com/Wuj6uf6oPX

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) August 27, 2026

Σήμερα τα εγκαίνια της γραμμής του #Μετρό Καλαμαριάς από τον #Τσιπρα pic.twitter.com/nnpjQZuJib

— P💙tty m⭕️uth 🆒 (@John_Fletcher70) August 27, 2026

Διαφωνειτε;;; pic.twitter.com/WmmUdfj5WS

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) August 25, 2026

Σαν σήμερα (30/8/ΧΧΧΧ)

 

1832: Η Διάσκεψη του Λονδίνου ορίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα στη γραμμή Αμβρακικού - Παγασητικού κόλπου.

1918: Ο σοβιετικός ηγέτης Βλαντιμίρ Λένιν πυροβολείται και τραυματίζεται κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εργοστάσιο της Μόσχας, σε μία δολοφονική απόπειρα από τη Φάνια Καπλάν, μέλος του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος.

1933: Ιδρύεται η γαλλική αεροπορική εταιρία «Air France».

1944: Σοβιετικά στρατεύματα εισέρχονται στο Βουκουρέστι, εκδιώκοντας τους Ναζί.

1992: Ο Μίκαελ Σουμάχερ κερδίζει το γκραν-πρι του Βελγίου, επιτυγχάνοντας την πρώτη νίκη του στη Formula 1.

1937: Γεννιέται ο Μπρους ΜακΛάρεν, νεοζηλανδός σχεδιαστής αυτοκινήτων, οδηγός αγώνων και μηχανικός, ιδρυτής της «Μακ Λάρεν» που διαπρέπει στους αγώνες της Formula 1.

2003: Πεθαίνει ο Τσαρλς Μπρόνσον, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Τσαρλς Μπουτσίνσκι, αμερικανός ηθοποιός.

2013: Πεθαίνει  Ιρλανδός ποιητής Σέιμους Χίνι, ο οποίος είχε βραβευθεί το 1995 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας

2015: Φεύγει από τη ζωή χτυπημένος από τον καρκίνο σε ηλικία 82 ετών ο βρετανός νευρολόγος και συγγραφέας Όλιβερ Σακς, ο οποίος έγραψε το βιβλίο που έγινε παγκόσμια επιτυχία «Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του με ένα καπέλο».

 

 

 

2022  Πέθανε ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο τελευταίος ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης

 

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ - ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ: Ο Μαρξισμός και η ανθρώπινη φύση…

 

Του Strange Attractor

Ο μαρξισμός υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές πολιτικές και κοινωνικές θεωρίες των δύο τελευταίων αιώνων.

Η βασική του υπόσχεση είναι ιδιαίτερα ελκυστική, μια κοινωνία χωρίς ταξικές ανισότητες, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, και χωρίς σημαντικές  διαφορές στον πλούτο και στην κοινωνική δύναμη.

Ο  Μαρξ άσκησε οξεία κριτική στις αδικίες του καπιταλισμού του 19ου αιώνα, και ανέδειξε προβλήματα που εξακολουθούν να απασχολούν τις σύγχρονες κοινωνίες. Ωστόσο, η ιστορική εμπειρία των καθεστώτων που επιχείρησαν να εφαρμόσουν τον μαρξισμό γεννά ένα κρίσιμο ερώτημα…

Γιατί και πώς μια θεωρία που υπόσχεται κοινωνική δικαιοσύνη κατέληξε σε οικονομική, και όχι μόνο, δυσλειτουργία, σε περιορισμό των ελευθεριών, και στη σφιχτή συγκέντρωση της εξουσίας;

Μια βασική απάντηση, κατ΄εμέ,  βρίσκεται στην αντίληψη για τον άνθρωπο.

Η μαρξιστική θεωρία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ιδέα ότι η κοινωνική οργάνωση και κυρίως οι οικονομικές σχέσεις διαμορφώνουν τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Εάν καταργηθούν οι ταξικές αντιθέσεις και η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, υποτίθεται ότι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια πιο συλλογική και πιο αλληλέγγυα κοινωνία.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι ο άνθρωπος δεν αποτελεί μόνο προϊόν των κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών του.

Διαθέτει προσωπικές επιθυμίες, φιλοδοξίες, ανταγωνιστικά ένστικτα, ανάγκη για αναγνώριση και, συχνά, έντονο ενδιαφέρον για το προσωπικό του όφελος.

Η ιδιοτέλεια δεν είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα του καπιταλισμού. Υπήρχε πολύ πριν από αυτόν, και εμφανίζεται σε διαφορετικούς πολιτισμούς και κοινωνικά συστήματα.

Ακόμη λοιπόν και σε μια κοινωνία που επιδιώκει την πλήρη οικονομική ισότητα, οι άνθρωποι εξακολουθούν να επιδιώκουν περισσότερη δύναμη, κύρος, προνόμια, και κυρίως υλικά αγαθά.

Εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες δυσκολίες της μαρξιστικής εφαρμογής.

 

Όταν το κράτος αναλαμβάνει τον έλεγχο της παραγωγής και της διανομής προκειμένου να εξασφαλίσει την ισότητα, τότε αποκτά τεράστια εξουσία. Και επειδή την εξουσία αυτή την ασκούν άνθρωποι, δεν εξαφανίζονται οι προσωπικές επιδιώξεις, απλά μπορούν να μεταφερθούν από την οικονομική αγορά στον κρατικό μηχανισμό.

Αντί λοιπόν να ανταγωνίζονται για πλούτο στην αγορά, κάποιοι ανταγωνίζονται για θέσεις, επιρροή, και προνόμια μέσα στο ίδιο το κράτος.

Η ιστορική εμπειρία της Σοβιετικής Ένωσης και άλλων κομμουνιστικών καθεστώτων αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Η κατάργηση, ή ο δραστικός περιορισμός της ατομικής ιδιοκτησίας, και ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας δεν δημιούργησαν την κοινωνία ελεύθερων και ίσων ανθρώπων που περιέγραφε η θεωρία. Αντίθετα, δημιουργήθηκαν γραφειοκρατικές ελίτ, περιορισμοί στην οικονομική και πολιτική ελευθερία, και ισχυρά αυταρχικά κράτη.

Η προσπάθεια να επιβληθεί η συλλογική ιδιοκτησία από τα πάνω απαίτησε έναν μηχανισμό εξουσίας πολύ ισχυρότερο από εκείνον που θα περίμενε κανείς από μια θεωρία που οραματιζόταν τελικά την αποδυνάμωση του κράτους.

Υπήρξε, βέβαια, και το οικονομικό πρόβλημα. Η οικονομία δεν αποτελεί απλώς έναν μηχανισμό κατανομής αγαθών. Βασίζεται σε εκατομμύρια καθημερινές αποφάσεις ανθρώπων που ανταποκρίνονται σε κίνητρα, τιμές, ανάγκες, και ευκαιρίες.

Όταν το οικονομικό σύστημα περιορίζει σημαντικά το προσωπικό κίνητρο, την επιχειρηματικότητα, και την ανταμοιβή της προσπάθειας, μειώνεται δραστικά η παραγωγικότητα και η καινοτομία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ανταγωνισμός και το προσωπικό συμφέρον πρέπει να είναι ανεξέλεγκτα, όπως στον φιλελεύθερο καπιταλισμό, αλλά σημαίνει ότι αποτελούν ισχυρές ανθρώπινες δυνάμεις που κάθε οικονομικό σύστημα οφείλει να λαμβάνει υπόψη.

Κάθε κριτική του μαρξισμού δεν είναι ταυτόχρονα υπεράσπιση του καπιταλισμού.

Ο Μαρξ ανέδειξε πραγματικές αδυναμίες της αγοράς, ειδικά της ανεξέλεγκτης αγοράς της δύσκολης εποχής του, όπως ανισότητες, εκμετάλλευση, συγκέντρωση οικονομικής ισχύος, και την πιθανότητα ο πλούτος να μετατρέπεται σε πολιτική επιρροή.

Η σύγχρονη κοινωνική πολιτική, η εργατική νομοθεσία, το οκτάωρο, η φορολογία, και το κοινωνικό κράτος, έχουν σε μεγάλο βαθμό αναπτυχθεί ακριβώς επειδή υπήρξε ο μαρξισμός, και οι κοινωνίες υπό την πίεση ισχυρής «μαρξιστικής» πίεσης και αντιπολίτευσης αναγνώρισαν ότι η αγορά χρειάζεται αυστηρούς κανόνες και θεσμούς.

Το ουσιαστικό δίδαγμα, επομένως, δεν είναι ότι κάθε ιδέα περί ισότητας είναι λανθασμένη. Είναι ότι μια πολιτική θεωρία πρέπει να ξεκινά από μια ρεαλιστική εικόνα της φύσης του ανθρώπου.

Ένα σύστημα που υποθέτει ότι οι άνθρωποι θα πάψουν να ενδιαφέρονται για το προσωπικό τους συμφέρον επειδή αλλάζουν οι οικονομικές δομές είναι καταδικασμένο να αποτύχει.

Η ανθρώπινη φύση δεν μεταμορφώνεται εύκολα με διατάγματα… ούτε με τσιτάτα εκ των άνω.

Ίσως, λοιπόν, η μεγαλύτερη αδυναμία του μαρξισμού δεν βρίσκεται στην επιθυμία του για δικαιοσύνη, αλλά στην…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γράμμος & παιδομάζωμα: Η αλήθεια για τον συμμοριτοπόλεμο απευθείας από τις πηγές

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο αριστερός Τάκης Λαζαρίδης ξεβρακώνει την ανθελληνική Αριστερά: H Αριστερά ευθύνεται για τον "εμφύλιο"

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας

 Του ΝΙΚΟΥ ΑΠΠΕΛΑΙΟΥ  

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. 

Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; 

Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; 

  Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε.  

Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. 

Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα.  

Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. 

Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. 

Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη.  

Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. 

Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). 

Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει,,,

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εμβατήριο Γράμμου - Περαστικά σύντρογοι!

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αυτοί που υπερασπίστηκαν τη δημοκρατία, έσωσαν τη χώρα από το Σιδηρούν Παραπέτασμα και διατήρησαν την εδαφική της ακεραιότητα είναι εγκληματίες ή λεπροί ???

 

Γράφει ο Άλκης ο Μετεμφυλιακός 

  

Σαν προχθες, στις 27 Αυγούστου του 1948, η Ελένη Γκατζογιάννη καταδικάστηκε σε θάνατο από "δικαστήριο" των κομμουνιστών του "Δημοκρατικού Στρατού".

 

Ξέρουμε την ιστορία της χάρη στο γιο της, που είχε το συγγραφικό χάρισμα να την αποτυπώσει στο χαρτί.

 

Σχεδόν κάθε οικογένεια - και από τις δύο πλευρές - έχει να διηγηθεί τέτοιες τραγωδίες του εμφυλίου. Η οικογένεια του πατέρα μου περπάταγε 10 χλμ, για να γλιτώσει τις λεηλασίες των (εκ του εξωτερικού ορμώμενων) συμμοριτών, και η μητέρα μου έμεινε ορφανή από πατέρα, ο οποίος εκτελέστηκε από το ΔΣΕ, πληρώνοντας με τη ζωή του το γεγονός ότι υπηρετούσε στον Εθνικό Στρατό.

 

Όπως έγραψα παραπάνω, αντίστοιχες τραγωδίες είμαι σίγουρος ότι βίωσε και η άλλη πλευρά. 

 

Το δυστύχημα στη μεταδικτατορική Ελλάδα είναι ότι ακούμε μονόπλευρα το φιλοκομμουνιστικό αφήγημα και προβάλλεται μονόπατα η εν λόγω πλευρά. Ακόμη και όταν κυβερνά η ΝΔ.

 

Λες και όσοι υπερασπίστηκαν τη δημοκρατία, έσωσαν τη χώρα από το Σιδηρούν Παραπέτασμα και διατήρησαν την εδαφική της ακεραιότητα είναι εγκληματίες ή λεπροί.

 

Και ακόμη περιμένουμε την ΕΡΤ να προβάλει μία φορά την Eleni του Peter Yates! Μία φορά!  

 

Και ενώ όλα αυτά τα χρόνια...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το χρέος απέναντι στην ιστορική μνήμη

Κανονικά η ΕΡΤ κάθε 28 Αυγούστου πρέπει να προβάλει την ταινία ''ΕΛΕΝΗ'' στην μνήμη της Ελένης Γκατζογιάννη! pic.twitter.com/rrbaFiRNnU

— Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος (@NIKSOTIROPOYLOS) August 28, 2026

 

Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Σαν χθες 28 Αυγούστου το 1948, εκτελέστηκε από τους αντάρτες η Ελένη Γκατζογιάννη.

Ακριβώς ένα χρόνο μετά, έληξε ο αιματηρός και καταστροφικός εμφύλιος πόλεμος με τη νίκη του Ελληνικού Στρατού επί του ΔΣΕ.

Παλαιότερα, αυτήν την ημέρα γιορταζόταν η Πολεμική Αρετή των Ελλήνων, μια γιορτή που καταργήθηκε το 1982.

Ενας φίλος εξέφρασε την απορία γιατί ασχολούμαστε ακόμη με αυτήν την ταραγμένη περίοδο. «Αφήστε την ορθόδοξη Αριστερά με τα μνημόσυνά της, το μαρτυρολόγιό της, τις πορείες και τα κάμπινγκ στον Γράμμο και στο Βίτσι. Από το 1991 κάνουν αυτή τη δουλειά, αλλά δεν έχουν ξεκολλήσει από το 5%. Μετά την πτώση του υπαρκτού, το Κομμουνιστικό Κόμμα έχει ενσωματώσει τον εμφύλιο πόλεμο, ως ταξικό αγώνα, στην ταυτότητά του. Αποτελεί έναν κρίσιμο τομέα στην ιδεολογική περιχαράκωσή του από τη στιγμή που εξέλιπε ο σοβιετικός παράγοντας αναφοράς. Από την άλλη πλευρά, αλήθεια, ποιος νέος άνθρωπος, είκοσι ή τριάντα χρόνων, ενδιαφέρεται για τα όσα έγιναν πριν από ογδόντα χρόνια; Αλλα είναι τα προβλήματά του και οι προτεραιότητές του».

Οντως ισχυρά τα επιχειρήματα, όμως αγνοούν το χρέος προς την Ιστορία. Το χρέος απέναντι στα γεγονότα.

Η μνήμη δεν διαγράφεται, αποτελώντας το πεδίο ενός κρίσιμου ιδεολογικού αγώνα. Η διαχείρισή της δεν είναι ουδέτερη. Τα αναλυτικά εργαλεία μπορεί να είναι ψυχρά και απρόσωπα, όμως το ερμηνευτικό σχήμα δεν είναι.

Συνεπώς, η ανάκληση των γεγονότων αποτελεί μέρος μιας διαρκούς αντιπαράθεσης, όπου η κάθε πλευρά καταθέτει τα τεκμήριά της και προσπαθεί να καταστήσει το δικό της ερμηνευτικό σχήμα ηγεμονικό.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως ευθύς ως κυκλοφόρησε το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη «Ελένη», το ΚΚΕ επιχείρησε να το αποδομήσει στο πραγματολογικό επίπεδο. Εστειλε στην περιοχή της Μουργκάνας απεσταλμένους, οι οποίοι όμως επιβεβαίωσαν τα όσα ανέφερε στο βιβλίο του ο συγγραφέας.

Γιατί έκανε αυτή την προσπάθεια το Κόμμα;

Διότι η «Ελένη» κυκλοφόρησε την περίοδο που οι διανοούμενοι της Αριστεράς και του «προοδευτικού» χώρου επιχειρούσαν να επανασυγγράψουν την Ιστορία της περιόδου 1943-1949 και διότι στην εκτέλεσή της εμπλεκόταν εμμέσως και ο Κώστας Κολιγιάννης, πρώην γραμματέας του ΚΚΕ.

Είναι αναμενόμενο, με το πέρασμα του χρόνου, όλο και να λιγοστεύει το αναγνωστικό κοινό που ενδιαφέρεται για τον εμφύλιο πόλεμο. Μάλιστα, αν δεν υπήρχε το πολιτικό υποκείμενο που συντηρεί τη μνήμη του προκαλώντας τις αντιδράσεις της απέναντι πλευράς, θα είχε την τύχη του Εθνικού Διχασμού. Σήμερα απασχολεί μόνον τον μικρόκοσμο των ιστορικών. Αν ρωτήσουμε έναν τριαντάχρονο για το Γκέρλιτς, μάλλον θα ακούει για πρώτη φορά στη ζωή του αυτή τη λέξη.

Είναι υποχρέωσή μας να θυμόμαστε τι έγινε στην Ελλάδα την περίοδο 1943-1949, ποιοι πολέμησαν και γιατί.

Και στη συνέχεια…

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η σημασία της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού σε Βίτσι και Γράμμο.

 

Γράφει η ΑΜΑΛΙΑ 

και δίνει πόνο στα ανθελληνικά κομμουνιστοφασισταριά 

 

🔴Σήμερα, συμπληρώνονται 77 χρόνια από την κατάληψη του υψώματος Κάμενικ στον Γράμμο, από τον Εθνικό Στρατό. Αυτή ήταν η τελευταία πράξη του συμμοριτοπολέμου 1946-1949.

🔴Σύμφωνα με το αφήγημα της αριστεράς, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας (1945), το «κράτος της δεξιάς» κατεδίωκε συστηματικά τους «δημοκρατικούς» πολίτες, που είχαν συμμετάσχει στην «εθνική αντίσταση». Αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά για να γλιτώσουν, κι έτσι άρχισε η ένοπλη σύγκρουση. Πρόκειται για κραυγαλέο ψεύδος, το οποίο καταρρίπτεται από την διάταξη των δυνάμεων του ΔΣΕ.

🔴Τον Σεπτέμβριο του 1946, τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσος, συναντήθηκαν με τον Βούλγαρο κομμουνιστή ηγέτη Γκεόργκι Δημητρώφ και του παρέδωσαν έκθεση, σύμφωνα με την οποία, η κατανομή των δυνάμεων των «καταδιωκόμενων δημοκρατικών πολιτών» ήταν η εξής:
Μακεδονία 2.180, Θεσσαλία 1.400, Ήπειρος περίπου 150, Στερεά περίπου 150, Πελοπόννησος περίπου 150.

🔴Όπως παρατηρούμε, σε Κρήτη, Θράκη, νησιά Αιγαίου και Ιονίου, δεν υπήρχαν «καταδιωκόμενοι». 

Εκεί έκανε εξαίρεση το «κράτος της Δεξιάς» και δεν καταδίωκε τους «δημοκρατικούς» πολίτες; 

Στην δε Πελοπόννησο, που ήταν «κάστρο της Δεξιάς», κι είχαν γίνει τα πιο φρικτά εγκλήματα από τους αριστερούς (Μελιγαλάς, Φενεός, Στιμάγκα κ.α.), λογικά θα έπρεπε να οργιάζει η «λευκή τρομοκρατία». Ωστόσο, παρατηρούμε πως οι «καταδιωκόμενοι» ήταν μόλις 150. Άρα, «άνθρακες ο θησαυρός».
 

🔴«Θα ήταν ανόητο να φανταστεί κανείς ότι, χωρίς την έγκριση της Σοβιετικής ηγεσίας, θ’ άρχιζε η ηγεσία του ΚΚΕ ένοπλο αγώνα». Αυτά έγραψε ο Δημήτρης Βλαντάς, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, υποστράτηγος του ΔΣΕ και «υπουργός» των «κυβερνήσεων του βουνού».  

Αυτή ήταν και η αλήθεια, η οποία δεν αποδεικνύεται μόνο από την απλή λογική, αλλά κι από επίσημα έγγραφα.
 

🔴Όπως, η 15σέλιδη έκθεση που συνέταξαν προς το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, τα στελέχη του, Κώστας Τσολάκης και Κώστας Κηπουρός, για την συνάντησή τους με τον Ζαχαριάδη, που έγινε στο Τιουμέν της Σιβηρίας στις 6 Οκτωβρίου 1967. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, ο Ζαχαριάδης είπε ξεκάθαρα πως η απόφαση για τον «Τρίτο Γύρο» δεν ήταν δική του, αλλά του Στάλιν: «Αν το ΚΚΕ είχε λανθασμένη πολιτική γραμμή, δεν ευθύνεται ο Ζαχαριάδης, τη λανθασμένη αυτή γραμμή την είχε συμφωνήσει με το ΚΚΣΕ. Τον ένοπλο αγώνα τον είχε υποδείξει το ΚΚΣΕ όταν το 1947 με κάλεσε ο Στάλιν και άλλοι...».
 

🔴Όντως, σύμφωνα με το ημερολόγιο συναντήσεων του Στάλιν, η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο Ζαχαριάδης, έγινε στην Μόσχα, στις 23:40 ώρα της 23ης Μαΐου 1947, παρουσία των Στάλιν, Μολότωφ και Ζντάνωφ. Γιατί, όμως, ο Στάλιν διέταξε τον Ζαχαριάδη να προκαλέσει αιματοκύλισμα, ενώ ο ίδιος είχε παραδώσει την Ελλάδα στον Τσώρτσιλ, τον Οκτώβριο του 1944;
 

🔴Οι Δυτικοί, είχαν συμφωνήσει να τεθούν στην σοβιετική σφαίρα επιρροής, οι χώρες που είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός. Όμως, δεν ήταν εύκολη υπόθεση η επιβολή κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, γιατί οι ντόπιοι κομμουνιστές δεν είχαν λαϊκό έρεισμα. Ταυτόχρονα, αυξανόταν η κριτική από τους Δυτικούς, καθώς είχε πλέον ξεκινήσει ο «ψυχρός πόλεμος». Άρα, έπρεπε ο Στάλιν να προκαλέσει έναν αντιπερισπασμό στην άλλη πλευρά.  

Η μόνη χώρα που προσφερόταν για κάτι τέτοιο ήταν η Ελλάδα, καθώς είχε αρκετούς κομμουνιστές, οι οποίοι μπορούσαν να υποστηριχθούν απευθείας από τις τρεις γειτονικές κομμουνιστικές χώρες.
 

🔴Την θεωρία του αντιπερισπασμού, την επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, μιλώντας στην 6η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που συνήλθε στις 9 Οκτωβρίου 1949, στην Αλβανία:
«Σύντροφοι χάσαμε, αλλά εκπληρώσαμε στο ακέραιο το διεθνιστικό μας καθήκον».

🔴Πέρα από τον αντιπερισπασμό, ο Στάλιν είχε και την κρυφή ελπίδα, ότι οι αντάρτες του ΔΣΕ θα καταλάβουν την Μακεδονία, ή έστω ένα μέρος της. Έτσι, θα έθετε τους Δυτικούς προ τετελεσμένου γεγονότος και μπορεί να πετύχαινε την ενσωμάτωση της «απελευθερωμένης» Μακεδονίας ή μέρους αυτής, στην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η δε Θράκη, που θα ήταν πλέον αποκομμένη από την υπόλοιπη Ελλάδα, θα γινόταν εύκολη λεία για την Βουλγαρία, που θα αποκτούσε έτσι την πολυπόθητη διέξοδο στο Αιγαίο.

🔴Αν γινόταν πραγματικότητα η κρυφή ελπίδα του Στάλιν, για δημιουργία τετελεσμένου γεγονότος στην Βόρεια Ελλάδα, αφού τα σύνορα των κρατών δεν άλλαξαν το 1991, σήμερα η Ελλάδα θα είχε σύνορα στα Τέμπη και η Θεσσαλονίκη θα ήταν η πρωτεύουσα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Η δε Θράκη θα ήταν επαρχία της Βουλγαρίας.
 

🔴Άρα...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αριστερών καθαρμάτων "έργα"...

Το ΚΚΕ πήρε 1.300 άοπλα παιδιά και εφήβους και τους έστειλε σε πορεία θανάτου.
40 μέρες πείνα, κρύο, σφαγές ζώων για ζωμό.
Έφτασαν 300. Οι υπόλοιποι πέθαναν.
Όχι «σωτηρία».
Όχι «αντίσταση».
Θυσία παιδιών .
Αυτή είναι η «ανθρωπιά» σας.
Αυτή είναι η ιστορία σας.
Και ακόμα τη… pic.twitter.com/mfpsliGFx0

— Giorgos_K.K. (@gio_Kk23) August 15, 2026

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μουν###να σας νικήσαμε, κάνουμε μπάρμπεκιου και κερνάμε!

Όλοι εκει https://t.co/kqTEg0Z4Qw pic.twitter.com/OUVBtkB673

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) August 26, 2026

 

"Υπαρκτού κομμουνισμού κωμωδία" - Νύχτα 29ης και 30ης Αυγούστου 1949: λήξη του εμφυλίου με νίκη του Εθνικού Στρατού - Η Ελλάδα αποφεύγει την μετατροπή της σε κομμουνιστικό μπουρδέλο

 

 

 

 

 

 

Σαν σήμερα (29/8/ΧΧΧΧ)

 

1885: Ο γερμανός μηχανικός Γκότλιμπ Ντάιμλερ κατασκευάζει την πρώτη μοτοσικλέτα.

1922: Οι Τούρκοι πυρπολούν τη Σμύρνη.

1949: Λήγει ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα.

1962: Εγκαινιάζεται η νέα μεγάλη οδική αρτηρία της χώρας, η εθνική Αθηνών - Λαμίας.

2004: Τελετή Λήξης των 28ων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.

1921: Γεννιεται η Σωτηρία Μπέλλου

1931: Γεννιέται ο Στέλιος Καζαντζίδης

1935: Γεννιέται ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ

1991: Πεθαίνει ο Αλέκος Σακελλάριος, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης

 

2020 Χάνει τη μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία μόλις 43 ετών, ο Αμερικανός ηθοποιός Τσάντγουϊκ Μπόουζμαν, ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός για τον ρόλο του ως «Μαύρος Πάνθηρας» στις ταινίες της Marvel.

 

 

 

2021: Σε ηλικία 79 ετών έφυγε από τη ζωή ο πρώην πρόεδρος της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ

Ο Βέλγος γιατρός (ορθοπεδικός) ήταν ο όγδοος πρόεδρος της ΔΟΕ αναλαμβάνοντας καθήκοντα το 2001 και έμεινε στον προεδρικό θώκο μέχρι το 2013. Επί της προεδρίας Ρογκ στην ΔΟΕ έγιναν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 2004.

Ο Ζακ Ρογκ υπήρξε αθλητής του ράγκμπι και της κωπηλασίας και μάλιστα είχε λάβει μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Συγκεκριμένα το 1968, το 1972 και το 1976.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΡΑΓΙΑΔΟ-ΠΑΡΑΣΙΤΟ-ΦΥΓΟΣΤΡΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Περί της στρατιωτικής θητείας

Τι ντροπή να καυχεσαι ότι είσαι ανίκανος να υπηρετήσεις την πατρίδα. Ξεφτίλα! pic.twitter.com/baTX1efrIE

— Κωνσταντίνα🇬🇷🇪🇺 (@KonstantinaGr02) April 30, 2025

 

Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Η θητεία στον Ελληνικό Στρατό είναι μια τιμή κολοσσιαίων διαστάσεων. Με το που φοράς τα χακί, καθίστασαι συνάδελφος και συμμαχητής του Κολοκοτρώνη, του Λεωνίδα, του Αχιλλέα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Ιωάννη Βελισσαρίου, του Φλάβιου Βελισάριου, του Αλέξανδρου Παπάγου, του Μεταξά, του Νικηφόρου Φωκά και εκατομμυρίων άλλων ημιθέων, που καταστέρωσαν το όνομα Ελλάς με την πολεμική αρετή τους.

Πάνω απ’ όλα, με το χακί γίνεσαι αδελφός του Αγνωστου Στρατιώτη, που σκοτώθηκε στο πεδίο της τιμής για να ζεις εσύ ελεύθερος.

Μπορεί μερικοί να γελούν με όσα διαβάζουν, αλλά η Ιστορία ποτέ δεν γράφτηκε από τους χάσκοντες αλλά από εκείνους που έπεσαν, μάτωσαν, αγωνίστηκαν, θυσιάστηκαν υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Ναι, είναι σπανιότατη τιμή να είσαι Ελλην.

Και αν είχαμε κράτος κανονικό και όχι ανθελληνικό ανέκδοτο όπως είναι τώρα, ο Στρατός θα διάλεγε οπλίτες με… κάστινγκ. Δεν θα γίνονταν όλοι δεκτοί. Θα υπήρχαν αιτήσεις για κατάταξη στον Στρατό απ’ όλα τα πλάτη και τα μήκη της υδρογείου και θα γίνονταν δεκτοί μόνο οι πιο ενάρετοι, οι πιο φλογεροί ελληνολάτρες, οι πιο αυτοπειθαρχημένοι και ολοκληρωμένοι χαρακτήρες.

Τα παραπάνω, φυσικά, δεν συμβαίνουν διότι το ακριδομάνι που παρασιτεί σε βάρος του έθνους έχει απαξιώσει την ίδια την έννοια της στράτευσης, τον πατριωτισμό, την ανάγκη υπεράσπισης του τόπου, του λαού, του πολιτισμού και της πίστης μας στον Χριστό. Βρισκόμαστε σ’ ένα σημείο όπου έχουν περάσει σαν οδοστρωτήρας δεκαετίες ανθελληνισμού πάνω από την κοινωνία και την έχουν ισοπεδώσει.

Το κράτος (που συνεχίζει να συνορεύει με το χτικιό που λέγεται Τουρκία) αραιά και πού προσπαθεί να μηχανευτεί τρόπους να πείσει τους νέους να στρατευτούν. Λειψανδρία, γαρ.

Σε αυτό, στη λειψανδρία δηλαδή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μια εμπνευσμένη ιδέα. Να θεσμοθετήσει τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων και άπασα η Ελλάς αναμένει με αγωνία τα γεννητούρια του Βρασίδα, που τον γκάστρωσε ο Μπάμπης (ή όχι; Δεν μπορεί ακόμη να συμβεί κάτι τέτοιο;).

 Φευ, το κόλπο δεν πιάνει.

Τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν γεννούν ακόμη. Και για να μην παύσει να υπάρχει το κράτος, μια και χωρίς στρατό δεν έχεις κράτος, από καιρού εις καιρόν εξαγγέλλονται μερικά μέτρα που έχουν θετικά χαρακτηριστικά.

Ενα από αυτά είναι ότι όσοι καταταγούν χωρίς αναβολή θα υπηρετούν 9 μήνες. Είναι θετικό που δημιουργείται κίνητρο για τους νέους να πάνε χωρίς αναβολές, όταν θα βρίσκονται σε ηλικία που χαρακτηρίζεται από το μάξιμουμ της ισχύος και της αντοχής ενός ανθρώπου.

Ωστόσο, το μέτρο θα έπρεπε να συνοδευτεί κι από επιπλέον τρεις νομοθετικές πρόνοιες:

1. Να μην πληρώνεις για να σου αναγνωριστεί ως συντάξιμος της στρατιωτικής θητείας. Στην Ελλάδα ο χρόνος της θητείας προσμετράται ως συντάξιμος χρόνος, εφόσον γίνει εξαγορά στον ΕΦΚΑ. Δηλαδή, αν υπηρέτησες 18 μήνες, θα πληρώσεις κάνα πεντοχίλιαρο (σε περίπτωση που η σύνταξη είναι περίπου στα 1.300 ευρώ). Αυτό είναι άδικο. Η Πολιτεία οφείλει να διορθώσει την αδικία και να αναγνωρίζει τον χρόνο της θητείας ως συντάξιμο χωρίς να πληρώνεις τα μαλλιοκέφαλά σου.

2. Αν έχεις υπηρετήσει, να έχεις επιπλέον μόρια για διορισμό στο Δημόσιο. Να μη σε θεωρεί το κράτος ίσα κι όμοια με τον κάθε λουφαδόρο ή κάθε… αντικρατιστή αντιρρησία συνείδησης που του καλαρέσει το κράτος μόνο αν είναι να πληρώνεται από εκεί.

3. Να σου πληρώνει κανονικά τα στοιχειώδη έξοδά σου. Δεν είναι δυνατόν να σε στέλνει 800 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι σου και να σου δίνει 100 ευρώ τον μήνα χαρτζιλίκι. Ας ξεκινούσε ο μισθός τουλάχιστον από 300 ευρώ.

Φυσικά, πριν και πάνω απ’ όλα πρέπει …