"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΚΙΝΑ: Στρατηγική κίνηση στην πιο αμφιλεγόμενη θαλάσσια περιοχή του κόσμου

(Photo: Το κυβερνείο της πόλης Σάνσα στολισμένο κατα τη διάρκεια της τελετής ίδρυσής της)

Του ΣΑΚΗ ΜΑΛΑΒΑΚΗ

Η τελευταία πόλη που ίδρυσαν οι Κινέζοι βρίσκεται σ' ένα μικροσκοπικό νησί στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. 

Σ' αυτήν την καινούργια πόλη υπάρχει ταχυδρομείο, νοσοκομείο, ένα σουπερμάρκετ και μία τράπεζα. Το πόσιμο νερό στους ελάχιστους κατοίκους της φτάνει με φορτηγό πλοίο ύστερα από ταξίδι 13 ωρών από τη νοτιότερη επαρχία της χώρας. Για τη Σάνσα ο λόγος ή αλλιώς το σημείο πρόσβασης της Κίνας στην πιο αμφιλεγόμενη θαλάσσια περιοχή στον κόσμο, τμήματα της οποίας πέρα από την Κίνα διεκδικούν επίσης οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ και οι υπόλοιπες γειτονικές χώρες. Πριν από μερικές ημέρες ο νέος δήμαρχος της νεοϊδρυθείσας πόλης ανακήρυξε τη Σάνσα, με πληθυσμό μόλις 1.000 κατοίκους, νεότερη κοινότητα της Κίνας.

Ο λόγος που το Πεκίνο προέβη σ' αυτήν την κίνηση είναι όχι τόσο για να επιβλέπει αυτό το προκεχωρημένο φυλάκιο της αχανούς επικράτειάς του, αλλά για να επιτηρεί τα χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα υδάτων της Θάλασσας της Νότιας Κίνας. Απώτερος σκοπός της κινεζικής διοίκησης είναι να ισχυροποιήσει τη θέση της αναφορικά με τη διεκδίκηση δύο συστάδων νησιών. Η διοίκηση της Σάνσα εδρεύει στο νησί Γιονγκξίνγκ, 350 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την τροπική νήσο Χαϊνάν. Το Υπουργικό Συμβούλιο της Κίνας ενέκρινε τον διορισμό της νέας διοίκησης της Σάνσα με σκοπό να «εδραιώσει τον έλεγχό» του επί των νησιών Παρασέλ και Σπράτλι. Τα νησιά Παρασέλ, στα οποία ανήκει το Γιονγκξίνγκ, διεκδικούνται και από την Κίνα και από το Βιετνάμ. Τα νησιά Παρασέλ, πέρα από την Κίνα και το Βιετνάμ, διεκδικούνται επίσης από τις Φιλιππίνες, τη Μαλαισία, το Μπρουνέι και την Ταϊβάν.

Πρακτικά, το Πεκίνο διεκδικεί σχεδόν ολόκληρη τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, μαζί με τα νησιωτικά συμπλέγματά της, ενώ οι διαμάχες με τους υπόλοιπους διεκδικητές συχνά καταλήγουν σε ανοιχτές αντιπαραθέσεις. Τα συγκεκριμένα νησιά βρίσκονται σε έναν από τους πιο σημαντικούς θαλάσσιους διαύλους παγκοσμίως, ενώ ο βυθός τους πέρα από εξαιρετικά αποθέματα ψαριών ενδέχεται να είναι πλούσιος σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. 

ΤΟΥΡΚΙΑ: Επέμβαση στη Συρία ζητά ο Ερντογάν

Την ανάμιξή του στο ζήτημα της Συρίας επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, από το Λονδίνο που βρέθηκε για την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ο κ. Ερντογάν δήλωσε πως υπάρχει ανάγκη να γίνουν βήματα από την πλευρά της διεθνούς κοινότητας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ενίσχυσης της παρουσίας του στρατού του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ γύρω από το Χαλέπι και η απειλή για χρήση χημικών όπλων.

«Η στρατιωτική ενίσχυση στο Χαλέπι και οι πρόσφατες ανακοινώσεις όσον αφορά τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής είναι πράξεις μπροστά στις οποίες δεν μπορούμε να παραμείνουμε παρατηρητές ή θεατές», δήλωσε ο Ερντογάν σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον.

«Πρέπει να γίνουν κοινά βήματα στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, του Οργανισμού Ισλαμικών Κρατών, του Αραβικού Συνδέσμου και πρέπει να συνεργαστούμε για να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση», πρόσθεσε.

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Οταν ο Κίσινγκερ άνοιγε δρόμο στον «Αττίλα»


Στις 20 Μαρτίου 1974, μόλις τέσσερις μήνες πριν από τις ραγδαίες εξελίξεις που οδήγησαν στην αποκατάσταση της δημοκρατίας και τον επαναπατρισμό του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις 24 Ιουλίου του 1974, η ηγεσία του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών πραγματοποίησε μυστική σύσκεψη προκειμένου να καθορίσει τη στάση της.

Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα με τους διαλόγους από τη συνάντηση του Μαρτίου του 1974 αποδεικνύουν την απόλυτη σύγχυση που επικρατούσε στα υψηλά κλιμάκια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, σε σχέση με τις καυτές ελληνικές εξελίξεις. 

Παρόντες στη σύσκεψη ήταν ο Χένρι Κίσινγκερ, ανώτατοι αξιωματούχοι πολλών διαφορετικών υπηρεσιών και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Χένρι Τάσκα.

Καθ' όλη τη διάρκεια της σύσκεψης, ο Κίσινγκερ δεν φαίνεται διατεθειμένος να επιτρέψει στον Τάσκα να επαναφέρει στη συζήτηση την επίσημη αμερικανική γραμμή, που έτεινε να υιοθετήσει μια στάση υπέρ της αποκατάστασης της δημοκρατίας στη χώρα μας. Πολλοί αξιωματούχοι προέβλεπαν ότι η κυβέρνηση Ιωαννίδη, που είχε διαδεχθεί τον Παπαδόπουλο μετά τις εξελίξεις του Νοεμβρίου 1973, θα κατέρρεε το πολύ σ' έναν χρόνο. Κατά προφητικό τρόπο, μερικοί από τους παρόντες εκτιμούσαν ότι η χούντα του Ιωαννίδη δεν θα απέφευγε τις εξελίξεις στο Κυπριακό και την κρίση με την Τουρκία, με πιθανώς καταστροφικά αποτελέσματα για την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Εκφράστηκαν επίσης φόβοι ότι η συνεχιζόμενη υποστήριξη προς τη χούντα του Ιωαννίδη θα οδηγούσε μακροπρόθεσμα την ελληνική κοινή γνώμη σε εκτεταμένο αντιαμερικανισμό. 

Οι διάλογοι δείχνουν ότι ο Κίσινγκερ θεωρούσε τον Αν. Παπανδρέου αποδεκτό ηγέτη για την περίοδο μετά την πτώση της χούντας, παρά την αντιαμερικανική ρητορική του καθ' όλη τη διάρκεια της επταετίας και το γεγονός ότι η ιδεολογία του ήταν φιλομαρξιστική. Μερικά μόλις λεπτά αργότερα, ο Κίσινγκερ έκανε στροφή 180 μοιρών υποστηρίζοντας την άποψη ότι «δεν είναι προς το συμφέρον μας να σπεύσουμε να υποστηρίξουμε τον Παπανδρέου», θέση που βρήκε σύμφωνο τον Τάσκα.

"Επίγεια σοφία"

Ανακάλυψα κάτι αστείο για τους ανθρώπους: Είναι έτοιμοι να πεθάνουν για μετάλλια και χρωματιστές κορδέλες.
Ναπολέων Βοναπάρτης, 1769-1821, Γάλλος ηγέτης

Ποτέ μην μπερδεύεις το μέγεθος της αμοιβής σου με το μέγεθος του ταλέντου σου.
Marlon Brando, 1924-2004, Αμερικανός ηθοποιός

Όταν το άλογό μου τρέχει καλά, δεν σταματώ για να του δώσω ζάχαρη.
William Faulkner, 1897-1962, Αμερικανός συγγραφέας, Νόμπελ 1949


Σαν σήμερα (30/7/ΧΧΧΧ)

1920: Δολοφονική απόπειρα κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου στο Παρίσι.


1928: Ο Τζορτζ Ίστμαν παρουσιάζει την πρώτη έγχρωμη κινηματογραφική ταινία.


1942: Ο Ναπολέων Ζέρβας συγκροτεί την πρώτη αντάρτικη ομάδα του ΕΔΕΣ στην Ήπειρο.


1962: Καθιερώνεται στην Ελλάδα το λίτρο ως μονάδα μέτρησης των υγρών.


1982: Η υπουργός Πολιτισμού, Μελίνα Μερκούρη, θέτει το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα στη χώρα μας, στη Διάσκεψη των υπουργών Πολιτισμού της UNESCO στο Μεξικό.


1784: Πεθαίνει ο Ντενί Ντιντερό, γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας.

Δεν είναι καταπληκτικό να είσαι ζωντανός;


39 βαθμοί υπό σκιάν

Σβήσε αυτό το φως. Βάλε νερό στη γλάστρα. Κλείσε τα ρολά. Ναι, θα ξεραθεί. Ξέχασέ το. Δεν μπορείς να τα φροντίσεις όλα, ποτέ δεν μπορείς να τα φροντίζεις όλα.

Ξημερώνει. Είσαι έτοιμος να φύγεις; Έχεις εισιτήρια; Φεύγεις με αεροπλάνο ή με καράβι; Βιάζεσαι να πας κάπου ή σου χρειάζεται χρόνος για ν’ αφήσεις την πόλη πίσω σου;

Έχεις ένα καταφύγιο; Ένα μέρος που να θεωρείς δικό σου; Έχεις τουλάχιστον κάπου να πας;

Αναρωτιέσαι τι να διακόψεις; Μην είσαι αυθάδης με την τύχη σου. Σύντομα ίσως έρθουν περίπλοκες νύχτες και ακόμα πιο δύσκολες μέρες.

Νιώθεις ότι φέτος οι διακοπές δεν αρκούν, δεν είναι αυτό που περίμενες; Ναι, υπό ορισμένες συνθήκες η κατάθλιψη θα μπορούσε να θεωρηθεί υγιής αντίδραση. Όχι στους 40 βαθμούς. Σκέψου τη θάλασσα. Σκέψου να βυθίζεσαι στο νερό. Το αλάτι στο δέρμα. Τον ήλιο, την καυτή άμμο.

Δεν είναι καταπληκτικό να είσαι ζωντανός;

Τελευταία νύχτα στην πόλη. Ένα τηλέφωνο χωρίς σήμα, ένα κορίτσι που κλαίει όταν κάνει έρωτα, βρεγμένα σεντόνια, ο θόρυβος από το ερκοντίσιον. Κλειδωμένες πόρτες. Δάκρυα. Γιατί φεύγεις;

Δεν μπορείς να τον αφήσεις; Φοβάσαι να πεις αντίο; Σκέφτεσαι μήπως δεν γυρίσει;

Εγώ πάντα επιστρέφω, είπε απειλητικά αλλά στα χείλη της ακούστηκε σαν υπόσχεση.

Δακρύζεις στους χωρισμούς;

Πού θες να πας διακοπές; Εκεί που θα πας εσύ.

Έχεις φύγει; Με ποιον; Οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί απ’ τα μέρη.

Κλείσε τη βαλίτσα. Πήρες ό,τι χρειάζεσαι; Τα ρούχα που σ’ αρέσουν; Τον σκέφτεσαι όταν ντύνεσαι το πρωί;

Θέλεις να του γράψεις κάτι μικρό για να διαβάζει και να σε θυμάται όταν δεν σ’ έχει; Ν’ αγγίζει τα γράμματα απαλά όπως το σώμα σου;

Μη διαβάσεις αυτό το γράμμα πριν περάσουν 10 μέρες. Πριν σου λείψει πολύ.

Προτιμάς τις σκληρές αλήθειες ή τα γλυκά ψέματα;

Αξία σε ΚΡΥΦΟ Κίνδυνο: Ιστορίες Καπιταλιστικής Τρέλας!

Γράφει ο ΤΥΧΑΙΟΣ

Που αρχίζει το η αλήθεια και που σταματά το ψέμα ή η αφέλεια όσων με ευκολία κατεβάζουν το μολύβι από το αυτί και αρχίζουν να γράφουν πάνω στο χαρτί νούμερα, προσπαθώντας να αποδείξουν αν η μεταβίβαση ενός κρατικού περιουσιακού στοιχείου σε ιδιώτες ή η αποτίμηση μιας πηγής εσόδων ή ακόμη και η επιλογή συγκεκριμένων μέτρων είναι σωστή κίνηση, λανθασμένη κίνηση ή ακόμη και σκάνδαλο;
 
Όμηροι, κράτος και κοινωνία, πολίτες και πολιτικοί, σε μια λανθάνουσα αριστερή κουλτούρα που έχει εμποτίσει πολύ βαθειά ακόμη και επαιρόμενους "φιλελεύθερους" στη χώρα μας, συχνά αδυνατούμε να αντιληφθούμε που κρύβεται η πραγματικότητα.
 
Η πραγματικότητα δεν είναι καλή ή κακή όμως. Δεν είναι σωστή ή λάθος. Είναι εκεί και μας περιμένει να την αντιμετωπίσουμε.
 
Ποιο στοιχείο μας λείπει, λοιπόν, ώστε να έχουμε επαφή με τον πραγματικό κόσμο ο οποίος ζει, κινείται και συναλλάσσεται με όρους καπιταλιστικούς κι ας μη μας φοβίζουν οι λέξεις.  

Παγκοσμίως ο κομμουνισμός, ως οικονομική αντίληψη των πραγμάτων, πέθανε. Ωραίο περιτύλιγμα, όμορφες λεξούλες περί αταξικής κοινωνίας και κοινωνικού κράτους αλλά ...μας τελείωσε! Απορρίφθηκε ακόμη και από λαούς και κοινωνίες και χώρες που τον επεδίωξαν και με πολύ κόπο και αίμα τον εξέθρεψαν, τον επέβαλλαν σε εαυτούς και αλλήλους και τελικώς κατέδειξαν τη βαρβαρότητα να υπόσχεται η νομενκλατούρα οικονομικούς και κοινωνικούς παραδείσους μόνο και μόνο για να καρπώνεται η ίδια και η κομματική ελίτ τα προνόμια και τον άνετο τρόπο ζωής εις βάρος του λαού.
 
Το στοιχείο που μας λείπει είναι η έννοια της αξίας σε κίνδυνο.
 
Μιας βασικής έννοιας του καπιταλισμού, που συνδέεται με το ρίσκο, την ανάληψη κινδύνου και τη συνακόλουθη αποκόμιση του  κέρδους ή την αποδοχή της ζημίας.
 
Ας δούμε τα πράγματα απλά, όπως είναι στη φύση τους.
 
Σε μια κοινωνία "αριστερών καταβολών", ας υποθέσουμε ότι έχεις στην τσέπη σου 100.000 ευρώ. Όσο έχεις ακόμα ευρώ, βεβαίως!
 
Επειδή η σκέψη σου είναι αριστερή - ακόμη κι αν δεν το ξέρεις!- εσύ μετράς και ξαναμετράς τα λεφτά σου και σου βγαίνουν 100.000 ευρώ. Ούτε παραπάνω, ούτε παρακάτω. Χαμογελάς ευτυχισμένος και χαϊδεύες το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό στην τσέπη σου!
 
Έρχεται λοιπόν κάποιος - κακός, πολύ κακός άνθρωπος! - και σου προτείνει μια φαινομενικά παράλογη συναλλαγή: Να του "πουλήσεις" τα 100.000 ευρώ σου έναντι αντιτίμου 93.831 ευρώ ακριβώς!
 
Επειδή ακριβώς είσαι αριστερών πεποιθήσεων, ακόμη κι αν δεν το ξέρεις όπως είπαμε, τον πλακώνεις στο ξύλο επειδή ήρθε ο αχρείος ή να σου κάνει πλάκα με τα λεφτά σου ή να σε κλέψει. Μετά βεβαίως τον καταγγέλλεις ως περιφερόμενο απατεώνα που πίνει το αίμα του λαού κλπ. κλπ. Κλείσε και κανά δρόμο, κάνε και καμιά διαμαρτυρία ή απεργία.
 
Αν την ίδια ακριβώς κατάσταση την εξετάσουμε όχι με το αριστερό υπερήφανο φρόνημα αλλά στο φως της πραγματικότητας, του καπιταλισμού και την έννοια της αξίας σε κίνδυνο, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά.
 
Έρχεται και πάλι λοιπόν ο "παλαβός" και "κακός" έμπορος και σου εξηγεί την πρότασή του:

Οι μύθοι, η ελίτ μας και ο Κίσινγκερ - Πώς η Ελλάδα κρατείται δέσμια της ιδεολογίας του ανορθολογισμού

Γράφει ο  Γιώργος Σιακαντάρης 
Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας.

Την προηγούμενη εβδομάδα το Διαδίκτυο και κυρίως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «βούλιαξαν» από το βάρος της συνεχούς αναπαραγωγής μιας «δήλωσης» που υποτίθεται πως έκανε το 1994 ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ.
«Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευτεί. Γι' αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκαστεί να συμμορφωθεί. Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, τη θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε τη δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει». 

Η «δήλωση» αυτή δημοσιεύθηκε το 1997 στο περιοδικό «Νέμεσις». Τότε οι αναμεταδότες αυτής της πλαστογραφίας κινήθηκαν από τη λαϊκίστικη «Αυριανή» μέχρι τον Γιάννη Μαρίνο του «Οικονομικού Ταχυδρόμου». Σήμερα εκτείνονται σε ακόμη ευρύτερο χώρο.
 
Η διάψευση της δήλωσης έγινε από τον ίδιο τον Κίσινγκερ στα «Πολιτικά Θέματα». Είτε όμως διαψεύστηκε είτε όχι, το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό. Αυτή η πλαστογραφημένη δήλωση κατά καιρούς επανέρχεται για να υποστηρίξει εκείνους τους μύθους που κρατούν αυτόν εδώ τον τόπο δέσμιο μιας κυρίαρχης ιδεολογίας: της ιδεολογίας του ανορθολογισμού.
 
Στις σύγχρονες «απομαγευμένες», κατά Βέμπερ, κοινωνίες οι μύθοι δεν αποτελούν λόγο συγκρότησης των δομών της κοινωνίας. Εκεί όμως που οι μύθοι φεύγουν από την πόρτα των οικονομικών σχέσεων, επανέρχονται δριμύτεροι από το παράθυρο των μπαλζακικών «χαμένων ψευδαισθήσεων». Χρησιμοποιώντας τη μαρξική ορολογία θα έλεγα πως όσο οι άνθρωποι χειραφετούνται από τις προσωπικές τους εξαρτήσεις τόσο αυτοί μετατρέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις τους σε «εμπράγματες», σε σχέσεις κατόχων αντικειμένων και όχι ανθρώπινων ιδιοτήτων. Αυτή όμως η κατάσταση, κατά την οποία οι ανθρώπινες σχέσεις υποκαθίστανται από τα πράγματα, από μια στιγμή και ύστερα καθίσταται ανυπόφορη και οδηγεί στην επανεμφάνιση των μύθων. Αυτοί παίρνουν έτσι την εκδίκησή τους από την πραγματικότητα δημιουργώντας τον δικό τους ζωτικό χώρο.
 

Θεωρίες συνωμοσίας

Του ΗΛΙΑ ΜΑΓΚΛΙΝΗ

Ο Πορτογάλος συγγραφέας Φερνάντο Πεσόα είχε πει ότι «αυτό που φαίνεται δεν είναι αυτό που φαίνεται. Αυτό που φαίνεται είναι αυτό που είναι».  

Ο,τι χειρότερο μπορεί να ακούσει κάποιος που είναι επιρρεπής σε θεωρίες συνωμοσίας. Ενδεικτικό παράδειγμα: τόσο στο Διαδίκτυο όσο και προφορικά, ανακυκλώθηκε ευρέως η άποψη ότι, όπως και ο σεισμός της Ινδονησίας το 2004, έτσι και εκείνος στη Φουκουσίμα ήταν αποτελέσματα ανθρώπινης ενέργειας (υποβρύχιας πυρηνικής έκρηξης), προκειμένου να πληγούν οι οικονομίες της Ασίας και της Απω Ανατολής. Ερεθιστική άποψη, το δίχως άλλο. Ο Πεσόα όμως θα μας προσγείωνε λέγοντας: Ηταν απλώς ένας σεισμός...

Από μια απλή καχυποψία έως τα παθολογικά σύνδρομα καταδίωξης, από τις εμμονές «ότι κάποιοι με υπονομεύουν μέσα στον χώρο της εργασίας μου» έως τις μυστικές επικοινωνίες της NASA με εξωγήινους, οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν ένα ετερόκλητο αλλά μεγάλο κοινό σε όλον τον κόσμο: ψεκασμοί που αλλοιώνουν τις συνειδήσεις μας, συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίντελμπεργκ (η οποία αποφασίζει για τις τύχες του κόσμου), προσσελήνωση τον Ιούλιο του 1969 (ήταν σκηνοθετημένη), μυστική Περιοχή 51 στην Αριζόνα (και ο «εξωγήινος του Ρόζγουελ»), ο περίφημος Κώδικας Ντα Βίντσι κ.ά.

Στο ίδιο πνεύμα κινούνται και οι θεωρίες διαφόρων αντισημιτικών κύκλων που θέλουν και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων μια μεγάλη σκευωρία: θάλαμοι αερίων δεν υπήρξαν ποτέ ή ότι στην πραγματικότητα οι ίδιοι οι Εβραίοι προκάλεσαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να γίνει το Ολοκαύτωμα και να αποκτήσουν κράτος. Συνήθως, οι θιασώτες τέτοιων θεωριών ή παραλλαγών τους στηρίζονται στο γνωστό επιχείρημα «η Ιστορία γράφεται από τους νικητές», συνεπώς, κάποιοι αισθάνονται, πιστεύουν ότι πρέπει να την ξαναγράψουν από την αρχή.


Ελ και Νεφιλίμ

ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΝΕΣ: 2 εξαιρετικά ΔΥΝΑΤΑ άρθρα για το θέμα της Ελληνικής γλώσσας και το αν αυτή αλλοιώνεται με το νέο βιβλίο Γραμματικής Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού -- ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΟΥΝ...

"140 γλωσσολόγοι συνιστούν αχταρμά"

Τoυ Χρίστου Δάλκου
Καθηγητή Φιλόλογου 

Καίτοι φιλόλογος και όχι γλωσσολόγος, δεν μπορώ να μη θαυμάσω την ευελιξία των καθ' ημάς «γλωσσολόγων» οι οποίοι στην «επιστημονική» τους διακήρυξη, υποστηρικτική της Γραμματικής Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού της κ. Φιλιππάκη - Warburton και των συν αυτή, διαβεβαιώνουν τους αφελείς ιθαγενείς ότι:
«Επιβεβαιώνουμε την πέραν πάσης αμφιβολίας επιστημονικά ορθή παρουσίαση των φωνηέντων της Νέας Ελληνικής στο νέο εγχειρίδιο. Ναι, κανένας γλωσσολόγος δεν αμφιβάλλει ότι η Νέα Ελληνική έχει 5 φωνήεντα, τους φθόγγους [α], [ε], [ι], [ο], [ου], οι οποίοι στον γραπτό λόγο αναπαρίστανται με τα επτά γράμματα της αλφαβήτου άλφα, έψιλον, ήτα, γιώτα, ύψιλον, όμικρον, ωμέγα και τους συνδυασμούς των γραμμάτων αυτών ως διψήφων».

Η «ασήμαντη» ένσταση ενός φιλολόγου στη διαβεβαίωση αυτή είναι στο ζήτημα του συμβολισμού.
 

Διότι δεν μπορεί να μην ξέρουν κοτζάμ γλωσσολόγοι ότι οι φθόγγοι πρέπει να συμβολίζονται με το φωνητικό αλφάβητο ([a], [e], [i], [o], [u]) και όχι μ' αυτό το μεικτό σύστημα που υποπίπτει στο σφάλμα που καταγγέλλει: Μπερδεύει τα γράμματα με τους φθόγγους. Παρόμοια -χειρότερη- μείξη παρατηρείται στο φιλιππάκειο «σύγγραμμα», όπου δίπλα στο ου κάνει την εμφάνισή του το [e] (και όχι [ε] που προκρίνουν οι 140, ή [ι] και όχι [i] ή [ι] που προκρίνουν οι 140, βλ. και σ. 46 της Γραμματικής Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού κ.α.), πράγμα που σημαίνει ότι ο συμβολισμός εισάγει έναν απαράδεκτο αχταρμά στη διδασκαλία της γραμματικής στο Δημοτικό.

Η ίδια αντίληψη εκφράζεται και στο ζήτημα των συμφωνικών φθόγγων, όπου στη θέση των συμβόλων [b], [g] κ.λπ. εισάγεται αυτός ο απαράδεκτος ημιφωνητικός / ημιφωνολογικός συμβολισμός ([μπ], [γκ] κ.λπ.), ο οποίος θα δημιουργήσει πολύ περισσότερα προβλήματα απ' όσα φιλοδοξεί να λύσει.


Αν κάποιοι απορούν ποιο σύστημα τελικώς προτείνεται από τον υποφαινόμενο, το φωνητικό ή αυτό της ιστορικής ορθογραφίας, ευθέως απαντώ το δεύτερο, κι ας ξέρω ότι μιλάει για γράμματα και όχι για φθόγγους.
Στη Γραμματική της Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού, προκειμένου περί των φθόγγων, χρησιμοποιείται μια περίεργη γραμματοσειρά που είναι δυνατόν να σου δώσει την εντύπωση ότι έχεις προ οφθαλμών το [e] και όχι το [ε] (εγώ, πάντως, την πάτησα -και δεν είμαι πρεσβύωψ- και ευχαριστώ τον κ. Ν. Σαραντάκο που μου υπέδειξε το λάθος, αν και με βάζει σε σκέψεις η υιοθέτηση μιας τέτοιας γραμματοσειράς). Εκεί πάντως που δεν κάνω λάθος, είναι στο ότι για την υποδήλωση του φθόγγου [ι] η Γραμματική δεν χρησιμοποιεί το γιώτα που προκρίνουν οι 140, ούτε το λατινικό i (με την τελεία από πάνω) αλλά το λατινικό γιώτα χωρίς την τελεία. Θα πείτε λίγο το κακό, ιδιορρυθμία της γραμματοσειράς. Όμως το σύμβολο αυτό είναι υπαρκτό και χρησιμοποιείται στο τουρκικό αλφάβητο για να υποδηλωθεί ο φθόγγος της τουρκικής -που δεν υπάρχει στην ελληνική- μεταξύ του ε και του ου [όπως περίπου προφέρεται το i του αγγλικού girl, πρβλ. Biktim, αόρ. του bikmak (= αηδιάζω) - ν.ελλ. μπουχτίζω]. Η μείξη φθόγγων και γραμμάτων κάνει την εμφάνισή της και στο ζήτημα των συμφωνικών φθόγγων, όπου, στη θέση των συμβόλων [b], [g] κ.λπ. εισάγεται ο ημιφωνητικός / ημιφωνολογικός συμβολισμός ( [μπ], [γκ] κ.λπ.), ο οποίος θα δημιουργήσει πολύ περισσότερα προβλήματα απ' όσα φιλοδοξεί να λύσει.

Αν κάποιοι απορούν ποιο σύστημα τελικώς προτείνεται από τον υποφαινόμενο, το φωνητικό ή αυτό της ιστορικής ορθογραφίας, ευθέως απαντώ το δεύτερο, κι ας ξέρω ότι μιλάει για γράμματα κι όχι για φθόγγους.
Η κ. Ανδριανή Καράπια-Πλάκα, η δασκάλα μου στην Α' Δημοτικού, θυμάμαι έκανε τον σταυρό της με το αριστερό χέρι, έτσι ώστε τα παιδιά να χρησιμοποιούν το δεξί. Λάθος θα μου πείτε. Κι όμως, αυτό το λάθος δίδαξε στους μικρούς μαθητές το σωστό. Κι αν κάποιος μικρός μαθητής είχε την ευφυΐα να ανακαλύψει και την παιδαγωγική «αβαρία», διπλό το κέρδος, γιατί συνέχιζε να κάνει τον σταυρό του με το δεξί, εν πλήρει επιγνώσει του παιδαγωγικού τεχνάσματος.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Κάποιοι πέρασαν τους Λίβυους για M@k@kες και το πάρτι υπερτιμολογήσεων ιατρικών πράξεων το πληρώνονται σε... ΛΙΒΥΚΑ ΦΕΣΙΑ αρίστης ποιότητας !!! - Παράπλευρα θύματα οι ξενοδόχοι Αθηνων και Θεσσαλονίκης...

Του Λεωνίδα Λιάμη

Τον... ύπνο τους έχουν χάσει, εσχάτως, οι ιδιοκτήτες 16 γνωστών ξενοδοχείων της Θεσσαλονίκης, από ένα... φέσι άνω των 9,5 εκατ. ευρώ, που απειλεί να τους «φορέσει» το λιβυκό κράτος, από οφειλές για τις υπηρεσίες φιλοξενίας που προσφέρθηκαν σε Λίβυους υπηκόους, στο πλαίσιο προγράμματος ιατρικής αποκατάστασής τους.

Η συμφωνία με τη βορειοαφρικανική χώρα, αμέσως μετά τον «αέρα ελευθερίας» που «φύσηξε» με την «Αραβική Άνοιξη» και την αποκαθήλωση του καθεστώτος Καντάφι, αντιμετωπίστηκε από την τοπική ξενοδοχειακή κοινότητα σαν «μάννα εξ ουρανού», αφού ερχόταν να υλοποιηθεί σε μια περίοδο οικονομικής «ξηρασίας», όπως αυτή που βιώνει η χώρα, συνεπεία της παρατεταμένης κρίσης.

Οι πρώτοι μήνες της συνεργασίας με τα ελληνικά ιδιωτικά θεραπευτικά κέντρα που είναι οι αντισυμβαλλόμενοι του λιβυκού δημοσίου (σ.σ. τα τοπικά ξενοδοχεία έχουν να κάνουν κυρίως με αυτά τα κέντρα, για την πληρωμή τους) παρέπεμπαν στο... τζίνι του παραμυθιού που πραγματοποιούσε ευχές. Βδομάδα έμπαινε, βδομάδα έβγαινε, οι Λίβυοι είχαν γίνει... Άγγλοι στις πληρωμές τους φροντίζοντας να στέλνουν σε κάθε ξενοδοχείο από 15 ως 20 χιλ. ευρώ, ανάλογα με τον αριθμό των φιλοξενουμένων.

Το χρήμα άρχισε σταδιακά να ρέει (σ. σ. η κάθε διανυκτέρευση τιμολογείται μεταξύ 70 και 100 ευρώ) όχι μόνο στα ξενοδοχεία, αλλά και στην τοπική οικονομία της Θεσσαλονίκης εν γένει (σ. σ. κάθε Λίβυος είχε για εβδομαδιαίο χαρτζιλίκι 500 ευρώ) και δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι για αρκετό καιρό πολλά καταστήματα έπαιρναν «ανάσα» από την παρουσία των Λίβυων.

Το όνειρο, όμως, από τον περασμένο Μάρτιο - Απρίλιο, άρχισε να γίνεται εφιάλτης. Οι ευχές τελείωσαν και μαζί τους και τα εμβάσματα που έπαψαν να έχουν... αγγλική περιοδικότητα, με αποτέλεσμα οι ξενοδόχοι να αισθάνονται ότι τους ζώνουν τα... φίδια, καθώς ο ανεξόφλητος λογαριασμός όλο και μεγάλωνε.

Υπερτιμολογήσεις
Τι μεσολάβησε; «Η λιβυκή πλευρά έχει κηρύξει στάση πληρωμών. Η χώρα έχει χρήματα και πολλά μάλιστα, όμως οι επιτελείς του νέου καθεστώτος αρνούνται να εξοφλήσουν τις οφειλές τους, διότι σε ελέγχους που έκαναν διαπίστωσαν πως έχουν γίνει υπερτιμολογήσεις στο πρόγραμμα στη βάση της διαπλοκής» τονίζει ξενοδόχος της Θεσσαλονίκης ο οποίος έχει λαμβάνειν ένα σημαντικό εξαψήφιο ποσό για παρεχόμενες υπηρεσίες.

Και μάλλον έχουν γίνει τέτοιου είδους... ρεμούλες γιατί πώς αλλιώς να δικαιολογηθεί η καταγγελία που έγινε , για ύπαρξη τιμολογίου που χρέωνε το λιβυκό δημόσιο με το ποσό των 750 χιλ. ευρώ! για έναν μόνο ασθενή και για υπηρεσίες που αφορούσαν σε χειρουργικές επεμβάσεις και νοσήλια. Ή, αντίστοιχα, για μαγνητικές τομογραφίες που τιμολογήθηκαν με 1.800 ευρώ έκαστη και αναπηρικά καρότσια με κόστος για το καθένα στα 7.500 ευρώ!

Για τους ξενοδόχους της Θεσσαλονίκης, βέβαια, ουδεμία σημασία έχει αν τα στελέχη του λιβυκού κράτους έβαλαν το... δάχτυλο στο μέλι και σε συνεργασία με Έλληνες συνεργάτες τους ζημίωσαν την πατρίδα τους. Εκείνοι θέλουν τα χρήματα που τους οφείλονται, διότι οι συνθήκες οικονομικής ασφυξίας που έχουν αρχίσει να βιώνουν, αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, τους οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο «λουκέτο».

Το πρόβλημα το παραδέχεται και ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης (ΕΞΘ) κ. Αρ. Θωμόπουλος τονίζοντας πως «είμαστε σε απόγνωση. Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι ότι δεν θα εξοφληθούν οι οφειλές».
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ερημα στάδια ζητούν ξεκλείδωμα

Του ΠΕΤΡΟΥ ΣΤΕΦΑΝΗ

Συρματοπλέγματα και λουκέτα. Αδέσποτα σκυλιά, Τσιγγάνοι που βρήκαν καταφύγιο δίπλα σε ολυμπιακά ακίνητα. Η εικόνα εγκατάλειψης στις περισσότερες αθλητικές εγκαταστάσεις του 2004 είναι αποκαρδιωτική σήμερα, οκτώ χρόνια από τους ελληνικούς Ολυμπιακούς Αγώνες...
Το παράδειγμα του Σίδνεϊ και κυρίως της Βαρκελώνης, πόλεων που επίσης διοργάνωσαν Ολυμπιακούς Αγώνες στο παρελθόν αλλά μετέπειτα διαχειρίστηκαν και εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την ολυμπιακή κληρονομιά τους, στην Ελλάδα δεν ακολουθήθηκε στο ελάχιστο. Μια απλή, καθημερινή επίσκεψη σ' ένα από τα ολυμπιακά συγκροτήματα, είναι ενδεικτική. 
 
Στο Φάληρο ο φύλακας του γηπέδου μπιτς βόλεϊ απλά αποτρέπει οποιαδήποτε πρόσβαση σ' αυτό. Τι κι αν κόστισε 36 εκατομμύρια ευρώ, η αθλητική εγκατάσταση δείχνει πλέον και από μακριά στοιχειωμένη. Μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι, λένε οι γνωρίζοντες, οι φορές που μετά το 2004 δόθηκε προς χρήση. Φιλοξένησε εκεί το παγκόσμιο τουρνουά του αθλήματος το 2005, μια-δυο συναυλίες και γυρίσματα ελληνικών ταινιών και μετά σκοτάδι. Στην πορεία, το 2007, νοικιάστηκε από επιχειρηματία προς εκμετάλλευση, αλλά τελικά αυτή σκάλωσε στις συμπληγάδες του νόμου.
 
Λίγο πιο πέρα, ένα από τα ολυμπιακά πάρκινγκ είναι πλέον περιφραγμένος χώρος μαθημάτων και εξέτασης για υποψήφιους μοτοσικλετιστές. Μερικές εκατοντάδες μέτρα μακρύτερα, κάτι παραπάνω κινείται εκεί στην παραλιακή, στο ύψος των Τζιτζιφιών: τον παλιό λιμενίσκο, ο οποίος στο πλαίσιο ανάπλασης του φαληρικού όρμου ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων έδωσε τη θέση του σε καινούργια μαρίνα, χρησιμοποιούν σήμερα τοπικά ναυταθλητικά σωματεία, εξηγεί ο Μάνθος Χρυσαφάκης, αρμόδιος για τη διαχείριση της μαρίνας Αθηνών, για λογαριασμό του Δήμου Καλλιθέας. «Στην ευθύνη μας έχουμε και το παρακείμενο στο μπιτς βόλεϊ γήπεδο ποδοσφαίρου με χλοοτάπητα. Σε καθημερινή βάση προπονούνται ή αγωνίζονται σε αυτό τοπικά σωματεία και ομάδες της Ενωσης Πειραιά. Στο απέναντι κτίριο στεγάζονται σήμερα τα γραφεία Διοίκησης του Δημοτικού Οργανισμού Παιδικής Αγωγής και Αθλητισμού, υπεύθυνου για όλες τις αθλητικές εγκαταστάσεις και τους παιδικούς σταθμούς της Καλλιθέας...», αναφέρει.
 
Καθ' οδόν προς τη διπλανή αθλητική εγκατάσταση του τάε κβον ντο, καμιά δεκαριά ποδηλάτες απολαμβάνουν ορθοπεταλιές στην άσφαλτο, μακριά από τα αυτοκίνητα, με θέα τη θάλασσα και το θωρηκτό «Αβέρωφ». Αντιθέτως, στον υπέργειο τεράστιο πεζόδρομο που οδηγεί προς το κλειστό - που μόνο περιστασιακά χρησιμοποιείται για συναυλίες και πολιτικές ή άλλες εκδηλώσεις - δεν κουνιέται φύλλο: η πολυδιαφημισμένη ως η χαρά του περιπάτου για τους Αθηναίους Εσπλανάδα και η Πλατεία Νερού νέκρωσαν για τα καλά...
 
Οι πινακίδες έμειναν
Και στο Ελληνικό, περίφραξη και σεκιούριτι απαγορεύουν περιμετρικά την προσέγγιση στο ολυμπιακό συγκρότημα. Η πινακίδα, ωστόσο, που μιλά για ολυμπιακά έργα συνολικού προϋπολογισμού 88 εκατομμυρίων ευρώ είναι ακόμα εκεί, στην είσοδο του παλαιού αεροδρομίου. Απεικονίζει ακόμα πως εκεί γύρω πρόκειται (!) να κατασκευαστούν γήπεδα μπέιζμπολ, σόφτμπολ και χόκεϊ, λοιπά έργα υποδομής και ανάπλασης. Και στη βάση της πεζογέφυρας που διασχίζει υπέργεια την Ποσειδώνος, άλλη επιγραφή κάνει λόγο για «γήπεδο ποδοσφαίρου 5x5, ποδηλατοδρόμιο, γήπεδα σόφτμπολ, χειροσφαίρισης, αντιπτέρισης, γυμναστικής, ποδοσφαίρου 7x7 στον Αγιο Κοσμά». Μόνο που σήμερα, με εξαίρεση το κλειστό του μπάσκετ, οι λοιπές ολυμπιακές εγκαταστάσεις δεν λειτουργούν. Η Πολιτεία δεν δίνει άδεια χρήσης τους, ενώ το χεράκι του βάζει και το τέρας της γραφειοκρατίας...
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αργά αλλά σταθερά ο εγχώριος πληθυσμός ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ απο ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. Με ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ακρίβεια ΣΒΗΝΟΥΜΕ απο τον χάρτη...

Της ΜΑΡΙΑΣ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

Αν δεν υπήρχαν οι αλλοδαποί, ο πληθυσμός της χώρας θα μειωνόταν αισθητά και σήμερα ολόκληροι δήμοι της επαρχίας θα είχαν μόνο ηλικιωμένους και ελάχιστους νέους. Αλβανοί και προερχόμενοι από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, καθώς και άτομα από την Ευρωπαϊκή Ενωση, άνδρες και γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας, που σήμερα εκτιμώνται στο 10-11% του γενικού πληθυσμού, συνέβαλαν καθοριστικά στην αύξηση του μόνιμου πληθυσμού σε 1.112.000 άτομα την εικοσαετία 1991-2010.

Τα δεδομένα αυτά προκύπτουν από την ανάλυση των στοιχείων της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που έκανε το Εργαστήριο Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του τμήματος Μηχανικών, Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσσαλίας.

Μελετώντας τα διαθέσιμα δεδομένα την εξαετία 2004-2009, οι καθηγητές Βύρων Κοτζαμάνης και Μαρί-Νοέλ Ντυκέν, διαπίστωσαν ότι σε εθνικό επίπεδο οι γεννήσεις αλλοδαπών μητέρων αποτελούν το 17,6%, ενώ αντίθετα οι θάνατοι των αλλοδαπών μόλις το 1,7%.

«Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία για την προέλευση των αλλοδαπών, ωστόσο είναι ευνόητα κατανοητό πως οι γεννήσεις αφορούν γονείς αλβανικής καταγωγής ή καταγωγής από την πρώην Σοβιετική Ενωση ή χώρες της Ευρώπης. Είναι γνωστό άλλωστε πως αλλοδαποί ασιατικής ή αφρικανικής καταγωγής, όπως οι Πακιστανοί στα Οινόφυτα ή οι Βουλγάρες στη νότια Πελοπόννησο, βρίσκονται μόνοι τους εκεί, για συγκεκριμένο λόγο, δηλαδή για εργασία και δεν δημιουργούν οικογένεια», είπε  ο κ. Κοτζαμάνης.

Η συμβολή σε εθνικό επίπεδο των αλλοδαπών στις συνολικές γεννήσεις είναι σημαντική, καθώς, όπως αναφέρθηκε, περισσότερες από 17 στις 100 γεννήσεις προέρχονται από μητέρες που δεν έχουν ελληνική υπηκοότητα.

«Σε εθνικό επίπεδο το ισοζύγιο γεννήσεων - θανάτων στον πληθυσμό των εχόντων ελληνική υπηκοότητα είναι αρνητικό σε αντίθεση με αυτό των αλλοδαπών που είναι ισχυρά πλεονασματικό», μας ανέφερε ο κ. Κοτζαμάνης, προσθέτοντας ότι το πλεονασματικό αυτό ισοζύγιο των αλλοδαπών αντισταθμίζει το αρνητικό των Ελλήνων και χάρη σε αυτό, το συνολικό φυσικό ισοζύγιο λαμβάνει θετικό πρόσημο.


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Δάσκαλοι που "κόπτονται" για "ποιότητα" εκπείδευσης και αρνουνται την αξιολόγηση! - Για γέλια και για κλάματα

Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

« Η εμμονή στην οικονομική προσέγγιση της εκπαίδευσης, αδιαφορώντας για τους ποιοτικούς δείκτες της, είναι μια λανθασμένη οπτική και θα βρει απέναντί της τη συσσωρευμένη οργή του εκπαιδευτικού κόσμου από τα διαρκή χτυπήματα εις βάρος του, τα οποία δεν έχουν σταματημό».  
Αυτό διακήρυξε η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ) ύστερα από την πρόταση του ΚΕΠΕ για αύξηση των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών εβδομαδιαίως.

Ο στόχος της πρότασης είναι να περιοριστεί ο αριθμός των προσλήψεων αναπληρωτών και, κατά συνέπεια, να εξοικονομηθούν κονδύλια. Υπολογίζεται ότι για κάθε εκπαιδευτικό δίνονται 28.000 ετησίως σε μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές.

Μαθαίνω πως η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει υιοθετήσει την πρόταση του ΚΕΠΕ και ήδη μελετά τον τρόπο αύξησης των ωρών διδασκαλίας για δασκάλους, νηπιαγωγούς και καθηγητές, ενώ θα υπάρξει ανάλογη αύξηση στις ελάχιστες ώρες διδασκαλίας των πανεπιστημιακών.

«Ε, και;» λένε πολλοί εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα (και όχι μόνο). Μιλάμε για το πολύ δύο επιπλέον ώρες την εβδομάδα!  

Η Διδασκαλική Ομοσπονδία, πάντως, εκτιμά ότι «το υπουργείο Παιδείας αποκρύπτει τεχνηέντως πως το ωράριο στην πρωτοβάθμια εκπαίδευσης είναι στον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΟΟΣΑ (21–25 διδακτικές ώρες την εβδομάδα και 30 ώρες η συνολική εργασιακή απασχόληση) και δεν συντρέχει κάποιος παιδαγωγικός λόγος αλλαγής του».

Πολλοί Ελληνες λόγω της οικονομικής κρίσης κάνουν εκπτώσεις σε βασικές τους ανάγκες (ακόμη και στη διατροφή). Διαφωνώ μαζί τους και συμφωνώ με τη ΔΟΕ ως προς τις περικοπές που δεν πρέπει να γίνουν στον κρατικό κορβανά.

Η παιδεία οφείλει να είναι εκ των τελευταίων τομέων όπου θα γίνουν αιματηρές περικοπές, ώστε να παραμείνει υψηλή η ποιότητα του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου. Δεκτές λοιπόν οι ενστάσεις της ΔΟΕ, αλλά μήπως μπορεί η ομοσπονδία να μας εξηγήσει γιατί, αφού κόπτεται για την ποιότητα, αρνείται την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και τη θέλει στα... μέτρα της;

Πώς εξηγεί την κατηγορηματική της δήλωση προς τον υπουργό, Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, ότι «θα ακυρώσουμε δυναμικά στην πράξη οποιαδήποτε προσπάθεια για αξιολόγηση – κατηγοριοποίηση και τιμωρία των εκπαιδευτικών και των σχολείων»;

Είναι για γέλια ή για κλάματα οι αντιδράσεις της ΔΟΕ; 


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο "γίγαντας" Τζαβάρας "βαράει προσοχές" σε Τραβόλτα και Ντε Νίρο !!! Aνοιξαν νύχτα για την αφεντιά τους το Μουσείο Ακρόπολης , τους ξενάγησαν , και δεν τους πήραν μια φιλελληνική δήλωση !!!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Δεν έχω πολλές αυταπάτες ότι θα πάρω απαντήσεις, αλλά  λίγο με ενδιαφέρει. Εκείνο που έχει σημασία είναι να βελτιωθεί κάπως η κατάσταση, διότι έτσι δεν μπορεί να συνεχίσει. Και βλέπεις, ρε παιδί μου, ότι ενώ γίνονται πράγματα, και μάλιστα καλά πράγματα, χάνονται γιατί ακριβώς επικρατεί παντού μια γενική αφασία. Μια παραλυσία.  

Παράδειγμα: έκαναν διακοπές στα νησιά για μία εβδομάδα περίπου ο Ρόμπερτ ντε Νίρο και ο Τζον Τραβόλτα. Ανοιξαν βράδυ για αυτούς το Μουσείο της Ακρόπολης και τους ξενάγησαν. 

Και δεν σκέφτηκε ένας, ΕΝΑΣ, να τους ζητήσει μια δήλωση – να μιλήσουν για το πόσο εκστασιασμένοι αισθάνονται από την ομορφιά των ελληνικών νησιών και από τον πολιτισμό της Ελλάδας. Να παίξει η δήλωση παντού και να φέρει, γιατί θα έφερνε, μερικές χιλιάδες τουρίστες. Αλλά πού (στοιχειώδες) μυαλό – πέρασε σαν κοσμικό γεγονός, ότι τους φιλοξένησε μια πλούσια και αυτό ήταν.  

Πέρασε σαν να μην έγινε ποτέ...

ΤΟΥΡΚΙΑ: Hγετικός ο ρόλος της σε μυστική στρατιωτική επιχείρηση για την ανατροπή του Ασαντ

A.P., Reuters, AFP

ΝΤΟΧΑ. Ηγετικό ρόλο σε μυστική στρατιωτική επιχείρηση για την ανατροπή του συριακού καθεστώτος φέρεται να έχει αναλάβει η Τουρκία. Βασικός στόχος της μεγάλης αυτής επιχείρησης, το νευραλγικό κέντρο της οποίας βρίσκεται στα Αδανα, είναι η παροχή οπλικών συστημάτων, αλλά και πληροφοριών στους επικεφαλής των ανταρτών. 

«Η επιχείρηση διεξάγεται σε συνεργασία με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, αλλά οι Τούρκοι είναι αυτοί που έχουν τον απόλυτο έλεγχο», αποκάλυψε διπλωμάτης από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, μάλιστα, οι Αμερικανοί δεν αναμειγνύονται στη συγκεκριμένη επιχείρηση, παρά περιορίζονται μέσω ενδιάμεσων στη στενή παρακολούθηση των τεκταινομένων. Ακόμα και τα όπλα που παρέχουν οι Τούρκοι στους αντάρτες είναι ρωσικά και αγοράζονται από τη μαύρη αγορά. «Αυτό συμβαίνει, διότι οι αντάρτες έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση ρωσικών και όχι αμερικανικών όπλων», εξήγησε ο Αραβας διπλωμάτης. Σημειώνεται ότι τα Αδανα βρίσκονται σε απόσταση μόλις 100 χλμ. από τα σύνορα με τη Συρία. Δεν είναι ξεκάθαρο αν το νευραλγικό κέντρο της επιχείρησης βρίσκεται στην πόλη των Αδάνων ή στη βάση του Ιντσιρλίκ στα περίχωρά της.

Στο μεταξύ, κλίμα στρατιωτικής επέμβασης στη βόρεια Συρία καλλιεργεί συστηματικά πλέον η τουρκική κυβέρνηση, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της οποίας, συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού, Ταγίπ Ερντογάν, σπεύδουν να προειδοποιήσουν ότι η Αγκυρα δεν θα ανεχθεί την εγκατάσταση τρομοκρατικών οργανώσεων στα νότια σύνορά της. Μάλιστα, ο υπουργός Εξωτερικών της γειτονικής χώρας, Αχμέτ Νταβούτογλου, διευκρίνισε πως η ανησυχία της τουρκικής πλευράς αφορά την παρουσία ανταρτών του Εργατικού Κουρδικού Κόμματος (PΚK), καθώς και ενόπλων της Αλ Κάιντα. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο κ. Ερντογάν λίγες ώρες νωρίτερα είχε προειδοποιήσει το PΚK να μην διανοηθεί να εγκαταστήσει στρατόπεδα στη βόρεια Συρία. «Είμαστε αποφασισμένοι να λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εξουδετέρωση της τρομοκρατικής απειλής στα σύνορά μας», είχε δηλώσει ο Τούρκος πρωθυπουργός αργά το βράδυ της Πέμπτης. Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, επίσης, η τουρκική κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο δημιουργίας ζώνης ασφαλείας στη βόρεια Συρία σε περίπτωση που προκληθεί νέο μεγάλο κύμα προσφύγων λόγω των συγκρούσεων στο Χαλέπι.

"Επίγεια σοφία"

Ξέρω γιατί ο Σούπερμαν έφυγε από τον Κρύπτονα. Η Γη ήταν το μόνο μέρος όπου μπορούσε να βρει αναβολικά.
Milton Berle, 1908-2002, Αμερικανός κωμικός

Εκείνο που ξέρω είναι ότι πρωταθλητισμός και υγεία έχουν πλέον αντίθετη πορεία.
Γιώργος Βαμβακάς, γυμναστής

Ο σοβαρός αθλητισμός δεν έχει σχέση με το «ευ αγωνίζεσθαι». Είναι γεμάτος μίσος, ζήλια, αλαζονεία, άγνοια όλων των κανόνων και σαδιστική ευχαρίστηση στην παρακολούθηση βίας. Με άλλα λόγια, είναι πόλεμος χωρίς πυροβολισμούς.
George Orwell, 1903-1950, Βρετανός συγγραφέας


Σαν σήμερα (29/7/ΧΧΧΧ)

1014: Ο Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος και ο στρατηγός του Νικηφόρος Ξιφίας, συντρίβουν στην μάχη στο Κλειδί τον τσάρο των Βουλγάρων Σαμουήλ, αλλά τυφλώνουν έναν προς έναν τους 15.000 αιχμαλώτους τους.

1829: Ο Ιωάννης Καποδίστριας διανέμει σε ακτήμονες 200.000 στρέμματα εθνικής γης.

1981: Ο πρίγκιπας Κάρολος της Ουαλίας παντρεύεται τη λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ στον Άγιο Παύλο του Λονδίνου.

1883: Γεννιέται ο Μπενίτο Μουσολίνι, ιταλός δικτάτορας (1922 - 1943).

1919: Γεννιέται ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης

1925: Γεννιέται ο Μίκης Θεοδωράκης

1890: Πεθαίνει ο Ολανδός ζωγράφος Βίνσεντ Βαν Γκονγκ.

2004: Πεθαίνει η Ρένα Βλαχοπούλου

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ: Η «σιωπηλή διαμαρτυρία» που συγκλόνισε τον κόσμο

Toυ Αποστολου Μαγγηριαδη

Ο Τζον Κάρλος είναι ο αθλητής που μαζί με τον Τόμι Σμιθ συγκλόνισε συθέμελα το ολυμπιακό κίνημα και τον κόσμο ολόκληρο με την περιβόητη «σιωπηλή διαμαρτυρία» στους αγώνες του Μεξικού πριν 44 χρόνια, ίσως την πιο συμβολική στιγμή της ιστορίας των Ολυμπιακών αγώνων στον 20ο αιώνα: Ο Σμιθ, χρυσός Ολυμπιονίκης στα 200μ,. και ο Κάρλος που κατέλαβε την τρίτη θέση στο ίδιο αγώνισμα, παραλαμβάνουν τα μετάλλιά τους φορώντας μαύρες κάλτσες. Θα παραμείνουν σκυφτοί και σιωπηλοί σε όλη τη διάρκεια ανάκρουσης του αμερικανικού εθνικού ύμνου με τις γροθιές υψωμένες, φορώντας μαύρα γάντια. 

Η εικόνα αυτή θα εμπνεύσει εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρη τη γη και θα προκαλέσει θαυμασμό για την τόλμη και την αποφασιστικότητα που επιδεικνύουν οι δυο αθλητές. Θα αποτελέσει ταυτόχρονα και την ταφόπλακα της αθλητικής τους καριέρας.

Κι έπειτα, θα αντιμετωπίσουν την κόλαση πάνω στη γη. Η Ολυμπιακή επιτροπή των ΗΠΑ τους ανακαλεί πίσω στην πατρίδα και τους απαγορεύει την περαιτέρω συμμετοχή στους αγώνες – δεν τους αφαιρεί όμως τα μετάλλια διότι η πράξη αυτή θα μείωνε τη συνολική συγκομιδή μεταλλίων των αμερικανών σε σχέση με τους Σοβιετικούς. Αν και παγκόσμιοι ρέκορντμεν οι καριέρες τους θα βυθιστούν. Θα δεχθούν απειλές κατά της ζωής τους και χιλιάδες γράμματα μίσους με κατηγορίες για συμμετοχή στις οργανώσεις των Μαύρων Πανθήρων. 

Ακολουθούν φτώχεια, αποκλεισμός κι εγκατάλειψη. Η γυναίκα του Κάρλος δεν αντέχει την περιθωριοποίηση, κι αυτοκτονεί λίγα χρόνια μετά.

Όλα αυτά συμβαίνουν το ταραγμένο 1968. Τη χρονιά που δολοφονήθηκαν ο Μπόμπ Κένεντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, τη χρονιά που η νεολαία της Ευρώπης επαναστατούσε, τη χρονιά που ο πόλεμος στο Βιετνάμ κλιμακώνονταν, τη χρονιά που η μάχη για τα πολιτικά δικαιώματα και την εξάλειψη των φυλετικών διακρίσεων απλωνόταν σε όλες τις αμερικανικές πόλεις. Ο ρατσισμός, ήταν την εποχή εκείνη η κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία για πολλές νότιες πολιτείες των ΗΠΑ.

Ήταν ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες: Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπου ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων – ελήφθη ως μια ισχυρή προσβολή στα σύμβολα της χώρας. Και στο εξωτερικό που αντιμετωπίστηκε ως μια πράξη αλληλεγγύης με όλους όσους πολεμούσαν για μεγαλύτερη ισότητα, δικαιοσύνη και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μια πράξη θάρρους που οι πρωταγωνιστές της πλήρωσαν με την αθλητική, κοινωνική και προσωπική τους περιθωριοποίηση, μέχρι την σχετικά πρόσφατη αναγνώριση ότι οι δυο αθλητές άλλαξαν για πάντα την ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων γράφοντας την πιο συμβολική τους στιγμή στον 20ο αιώνα.

Μιλήσαμε τηλεφωνικά με το Τζον Κάρλος στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και συζητήσαμε για την ιστορική παρακαταθήκη της «σιωπηρής διαμαρτυρίας», την ανάμειξη του αθλητισμού με την πολιτική και τους ισχυρούς συνειρμούς που προκαλεί η πράξη τους, 44 χρόνια μετά του αγώνες του Μεξικού:

OΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ: Οταν (δεν) μας πιάνουν «ντοπέ»

Toυ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΟΦΙΑΝΟΥ

Η ιστορία με το ντόπινγκ είναι μια ακόμη τεράστια υποκρισία του σύγχρονου πολιτισμού. Ολοι, πολύ περισσότερο από εμάς όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με τον υψηλό αθλητισμό, γνωρίζουν ότι η υπέρβαση των ανθρώπινων ορίων, αυτό που εμείς χειροκροτούμε και αποθεώνουμε ως μεγάλα ρεκόρ και μετάλλια, πολύ απλά ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ χωρίς επιστημονική υποστήριξη. Οπου «επιστημονική υποστήριξη» και η χρήση αναβολικών ουσιών.

Αυτό ισχύει για
Ελληνες, Τούρκους, Αφρικανούς (που θα έλεγε και μια ψυχή), Αυστραλούς, για όλους. 

Και οι αθλητές το ξέρουν. Και οι προπονητές τους. Και, βεβαίως, οι αθλητικές και πολιτικές αρχές, οι μέγιστοι των υποκριτών, οι οποίες μάλιστα πληρώνουν κατ΄ ουσία τον λογαριασμό για «φάρμακα» και «μάσκες» (τις ουσίες που ενίοτε «καμουφλάρουν» τα αναβολικά κατά τους ελέγχους). Με δεδομένο μάλιστα ότι ο αθλητισμός στην Ελλάδα είναι χρηματοδοτούμενος από το κράτος, ο τελικός λογαριασμός έρχεται στους φορολογούμενους…

Σε ποιο βαθμό η χρήση αναβολικών αλλοιώνει τον ανταγωνισμό, κατά πόσο εκθέτει σε κινδύνους την υγεία των αθλητών, ποιοι και πόσοι κερδίζουν (πολλά!) μαύρα χρήματα από όλο αυτό το αλισβερίσι κλπ, είναι θέματα που χρόνια απασχολούν την αθλητική και επιστημονική κοινότητα. Θα απασχολούν και εμάς κάθε φορά που προκύπτει ένας «Χονδροκούκης».


Προτάσεις υπάρχουν για νομιμοποίηση των αναβολικών,
με στόχο να παταχθούν λαθρέμποροι και απατεώνες - «ειδικοί», αλλά και για να γνωρίζουν όλοι την αλήθεια. 

Αλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι το παιχνίδι του «πιάσε με αν μπορείς», μπορεί να κρύβει περίσσια υποκρισία, αλλά είναι το τελευταίο καταφύγιο «του γνήσιου, του ωραίου και του αληθινού» απέναντι στην αμείλικτη εμπορευματοποίηση, τις απαιτήσεις των ανήθικων παραγόντων και των αχόρταγων χορηγών. Και ότι χωρίς λίγη αφέλεια, κανένα «παραμύθι» δεν γίνεται πιστευτό…

Το βέβαιο είναι ότι τα αναβολικά είναι απάτη:
συνειδητή και εκούσια. Είναι επίσης παράνομα – τελεία και παύλα. Όμως, το ίδιο βέβαιο είναι πως δεν σε κάνουν από μόνα τους πρωταθλητή. Γι’ αυτό είναι εν μέρει άδικο να μηδενίζουμε χιλιάδες ώρες προπόνησης και χρόνια προετοιμασίας, για κάθε αθλητή που «πιάνεται». Σήμερα, μια βελτίωση ως 5-7% στις επιδόσεις, θεωρείται «φυσιολογική» και «ανεκτή». Αλλά υπάρχει και ένα 90% πάνω-κάτω, που είναι αυθεντικό, ανθρώπινο, θαυμαστό…