Όταν πιστεύεις ότι είσαι ο Κουκουρέγια της αριστεράς αλλά είσαι απλώς κουκουρούκου... pic.twitter.com/C10CV3QI2Z
— oldschoolfileles (@oldfileles) July 20, 2026
Toυ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ
Είναι λογικό και θεμιτό ένας πρώην πρωθυπουργός να θέλει να ξαναγίνει πρωθυπουργός. Είναι και η μοναδική επιλογή που έχει εάν θέλει να διατηρήσει το όποιο κύρος του. Διαφορετικά, τον καλύπτει το γνωμικό «από δήμαρχος κλητήρας».
Απαραίτητο προαπαιτούμενο για να πετύχει αυτόν τον στόχο είναι να έχει κατανοήσει τι έφταιξε και έγινε πρώην, ώστε να προχωρήσει στις αναγκαίες αναθεωρήσεις.
Ο Αλέξης Τσίπρας εκτελεί αυτό το δρομολόγιο. Αντιλήφθηκε πως η κυβερνώσα Αριστερά θα πρέπει να είναι λιγότερο Αριστερά, ώστε να μπορέσει να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο, πλειοψηφικό ακροατήριο.
Αυτό στα λόγια ακούγεται εύκολο, αλλά στην πράξη τα εμπόδια είναι πολλά. Και το κυριότερο είναι το ιδεολογικό γονιδίωμα του αρχηγού. Από μαθητής στην Αριστερά, και μάλιστα τη ριζοσπαστική, σήμερα καλείται να νερώσει το κρασί του εάν θέλει να γίνει και πάλι πρωθυπουργός. Καλείται να αλλάξει εν μέρει και ακροατήριο, καθώς ένα κομμάτι του δεν θα τον ακολουθήσει στις νέες αναζητήσεις του.
Σε αυτή την αποστολή καθοριστικό ρόλο παίζει η επικοινωνία. Δηλαδή η προσπάθεια να ταυτίζεται η εικόνα που θέλει να φιλοτεχνήσει ο Αλ. Τσίπρας για τον χώρο του και τον εαυτό του με την πραγματικότητα. Το πώς πλασάρονται ιδέες, πολιτικές και συμπεριφορές στην κοινή γνώμη έχει μεγαλύτερη αξία από τις ίδιες τις ιδέες, τις πολιτικές και τις συμπεριφορές.
Βέβαια, αυτή η επικοινωνιακή στρατηγική βρίσκεται μπροστά σε ένα πρόβλημα. Τα αγιογραφήματα διαψεύδονται από τα γεγονότα. Εκεί που προβάλλονται η μετριοπάθεια και η σοβαρότητα του νέου κόμματος έρχεται το προβεβλημένο και καθ’ ύλην αρμόδιο στέλεχος και απειλεί τον Νετανιάχου με σύλληψη, ενώ άλλα στελέχη πυροβολούν κατά ριπάς τον «υπερπλούτο» – άγνωστο πώς τον εννοούν. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μιλάμε για ηθελημένη ασάφεια, αλλά για έναν «προοδευτικό» ζήλο που ο ηγέτης θέλει γρήγορα να ξεχαστεί.
Στην εποχή μας είναι γνωστό ότι η επικαιρότητα μπορεί να επικαλύπτει αυτά τα ατοπήματα, όμως τα πάντα καταγράφονται, αποθηκεύονται και την κατάλληλη στιγμή θα εμφανιστούν.
Το rebranding έχει έναν σκληρό πυρήνα. Για όσα λάθη έγιναν στο παρελθόν την ευθύνη φέρουν οι συνεργάτες του Αλ. Τσίπρα. Η προστασία της εικόνας του είναι η ουσία της ανακαίνισής της.
Αυτή η λογική κυριαρχεί, όπως είναι φυσικό, και με την ΕΛΑΣ. Για τις άστοχες δηλώσεις ευθύνονται όσες και όσοι τις έκαναν.
Στο μυαλό του κάθε εχέφρονος πολίτη, όμως, έρχεται το ερώτημα: Σε αυτό το πόστο ποιος τους τοποθέτησε;
Τους υπουργούς στις προηγούμενες κυβερνήσεις του ποιος τους επέλεξε;
Οπως δεν υπάρχει ανεύθυνος πρωθυπουργός, δεν υπάρχει και ανεύθυνος αρχηγός κόμματος.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το απώτατο όριο της επικοινωνιακής στρατηγικής της ΕΛΑΣ:
Το…
απυρόβλητο του ηγέτη ισχύει μόνο για τον περιορισμένο κύκλο των πιστών του, οι οποίοι πολλάκις του προκαλούν μεγαλύτερη ζημία από τους εχθρούς του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου