Αυτοδημιούργητη.
— Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος (@NIKSOTIROPOYLOS) August 23, 2026
Οικονομικά ανεξάρτητη.
Εργατική
Τελειομανής.
Διάσημη.
Αγαπάει την Ελλάδα.
Με σωστή οδοντοστοιχία.
Ότι δεν μπορούν να έχουν οι Αριστεροί...γι'αυτό κράζουν την #Μαντόνα... pic.twitter.com/xMPiuZCTFe
 |
«Δεινόν το γήρας, ου γαρ έρχεται μόνον...» |
Ω υποκρισίας απόγειο.
Η Μαντόνα πήγε στην Κέρκυρα, ζήτησε ιδιωτικότητα και ξαφνικά ένα κομμάτι της ελληνικής δημόσιας συζήτησης ανακάλυψε την εθνική αξιοπρέπεια.
Μας έπιασε ο πόνος για τους κατοίκους, τα παράθυρα, τους δρόμους, τα χωριά, την «υποταγή» στον πλούσιο τουρίστα και τη χώρα που κινδυνεύει να μετατραπεί σε σκηνικό για διάσημους επισκέπτες.
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα. Την μετατροπή αυτής της χώρας σε τουριστικό σκηνικό δεν την έκανε η Μαντόνα, την κάναμε εμείς.
Εμείς γεμίσαμε τις παραλίες ξαπλώστρες μέχρι εκεί που σκάει το κύμα.
Εμείς μετατρέψαμε ολόκληρες πολυκατοικίες σε Airbnb και μετά απορήσαμε γιατί οι κάτοικοι δεν βρίσκουν σπίτι να νοικιάσουν.
Εμείς χτίζουμε θηριώδη πεντάστερα ξενοδοχεία πάνω σε ακτές, λόφους και βουνά και τα παρουσιάζουμε ως «επενδύσεις που αλλάζουν τον τόπο». Που πράγματι τον αλλάζουν, απλώς δεν είμαστε σίγουροι προς ποια κατεύθυνση.
Εμείς ανεχόμαστε τα ηχεία να βαράνε μέχρι τις έξι το πρωί, γιατί ο τουρίστας πρέπει να διασκεδάσει.
Εμείς μετατρέπουμε ταβέρνες σε beach bars, χωριά σε resort, γειτονιές σε τουριστικές ζώνες και μικρά νησιά σε απέραντα δωμάτια προς ενοικίαση. Και το κάνουμε με αξιοθαύμαστη συλλογική συνέπεια.
Εμείς είμαστε που συμβουλεύουμε τα παιδιά μας «ασχολήσου βρε με τον τουρισμό, εκεί έχει σίγουρη δουλειά».
Μια ολόκληρη χώρα στήνει όλο και περισσότερο την οικονομία, τη γη, την εργασία και την καθημερινότητά της γύρω από τον επισκέπτη. Αλλά ξαφνικά μας ενοχλεί η Μαντόνα. Επειδή θέλησε να περάσει λίγες ώρες χωρίς να έχει εκατό κινητά στραμμένα πάνω της.
Μήπως ήρθε η ώρα να σταθούμε μπροστά στον καθρέφτη μας και να αναμετρηθούμε με την υποκρισία μας;
Δεν μας πειράζει που παραχωρούμε κάθε χρόνο λίγο περισσότερο δημόσιο χώρο στον τουρισμό.
Δεν μας ενοχλεί που σε ορισμένες περιοχές οι ντόπιοι αισθάνονται ξένοι στον τόπο τους.
Δεν μας ενοχλεί που το καλοκαίρι η ζωή ολόκληρων πόλεων οργανώνεται με αποκλειστικό κριτήριο το τι βολεύει τον επισκέπτη.
Μας ενοχλεί ένα παράθυρο.
Βεβαίως, υπάρχει ένα όριο. Αν κάποια δημόσια αρχή διέταξε πράγματι κατοίκους να κλείσουν παράθυρα ή να εγκαταλείψουν δημόσιο χώρο για χάρη μιας ιδιώτισσας, τότε υπάρχει θεσμικό ζήτημα. Το κράτος ή ο δήμος δεν είναι προσωπική ασφάλεια κανενός VIP. Άλλο όμως αυτό και άλλο να μετατρέπουμε την διατύπωση μιας λογικής ανάγκης ιδιωτικότητας ενός από τους διασημότερους ανθρώπους του κόσμου σε εθνικό δράμα.
Γιατί στο κάτω-κάτω η Μαντόνα θα φύγει. Οι αναρτήσεις της θα φέρουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες παραπάνω τουρίστες, αλλά αυτή θα φύγει.
Τα Airbnb θα μείνουν, τα ξενοδοχεία θα μείνουν, το ίδιο οι ξαπλώστρες κι οι εξαφανισμένες γειτονιές. Και ίσως κάποτε χρειαστεί να παραδεχτούμε κάτι πολύ απλό:
Δεν μας ενοχλεί που τάξαμε μονοπωλιακά τη χώρα στον τουρισμό.
Μας έθιξε ένας τουρίστας που μάς παρακάλεσε να κλείσουμε για λίγο το παράθυρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου