Του ΘΑΝΟΥ ΔΗΜΑΔΗ
Και πριν καλά καλά στεγνώσουν τα μαγιό τους, τα μπλε, ροζ και τιρκουάζ, ζωγραφισμένα με καλοκαιρινά χελωνάκια και καβουράκια, να σου οι πολιτικές μεγαλοφυΐες του ΠΑΣΟΚ που, πριν προλάβουν να καθαρίσουν τις σαγιονάρες και τις πατούσες τους απ’ την κολλημένη άμμο, έχουν κάνει την κυρία του Φιλοθέης εικόνισμα και το περιφέρουν στα κανάλια και μας το παρουσιάζουν ως λιτανεία, στολισμένη με λουλούδια περί θεσμικότητας, για να μας πείσουν ότι η ψήφος τους στην Ακρίτα για την αντιπροεδρία της Βουλής είναι ψήφος σοβαρότητας.
Τώρα, το πώς γίνεται η ψήφος στην Ακρίτα να γίνεται με επίκληση θεσμικότητας, την ώρα που αφορά ένα πρόσωπο που κάθε τόσο και λιγάκι χρησιμοποιεί τα social media για να στήνει δημόσιες κρεμάλες και να ρίχνει στη διαπόμπευση όποιον έχει αντίθετη άποψη, πυροβολώντας λεκτικά γυναίκες για το πώς ντύνονται, είτε αυτές λέγονται Κατερίνα Παναγοπούλου, ή για το ποιον έχουν σύζυγο, επειδή ο σύζυγός τους είναι πολιτικός αντίπαλος, είτε αυτές λέγονται Μαρέβα, Μανωλίδου, ή να τις δολοφονεί πολιτικά, όπως τη Βάσια Αναστασίου του ΠΑΣΟΚ, και πώς η κα Ακρίτα έχει δικαίωμα μόνον αυτή στον σεξισμό, αλλά μην πιάσει κανείς στο στόμα του όσους βρίσκονται στο κοπάδι της, το ΠΑΣΟΚ μάλλον έχει χάσει το μέτρο του τι σημαίνει θεσμικότητα.
Δεν είναι η Ακρίτα το πρόβλημα και κακώς και η Νέα Δημοκρατία έχει επικεντρώσει την κριτική της στο γιατί η Δούρου επέλεξε ένα πρόσωπο όπως η Ακρίτα, με όσα συνειδητοποιεί κανείς από την επιλογή ενός προσώπου που διορίστηκε από τον Τσίπρα, υποκλίθηκε στον Κασσελάκη, που μέχρι με βαλιτσάκι την έκανε μαζί με τους συντρόφους της να τρέχει στα καλντερίμια των Σπετσών με τα γοβάκια και τις Hermès για να συνεδριάζει στο εξοχικό με την πισίνα-γούρνα, έδωσε τα διαπιστευτήριά της στον Φάμελλο και σήμερα στη Δούρου.
Δεν είναι η Ακρίτα το θέμα.
Καθένας που είναι υπάλληλος του κάθε αρχηγού είναι και στρατιώτης.
Το πώς το ΠΑΣΟΚ θεωρεί τη θεσμικότητα είναι το ζήτημα, γιατί δεν καταλαβαίνω.
Αν είναι θεσμικότητα το να ψηφίζεις την Ακρίτα, γιατί δεν είναι θεσμικότητα να ψηφίζεις και τον Κασιδιάρη, στο κάτω κάτω της γραφής, αν σου προταθεί;
Κι αυτός κρεμάλες και λαϊκά δικαστήρια στήνει, κι αυτός μαχαιρώνει λεκτικά γυναίκες και αντιπάλους, κι αυτός φτύνει την Προεδρία της Δημοκρατίας, τόσο το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας όσο και αυτά που Κασιδιάρης και Ακρίτα αποκαλούν φιέστες και πασαρέλες, αναφερόμενοι στη γιορτή της Δημοκρατίας, στην οποία αρνούνται να παραστούν.
Ο καθένας έχει δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Όμως, όπως τον λόγο δεν τον κατατάσσεις σε λόγο σεξισμού, χυδαιότητας ή δολοφονίας χαρακτήρων επιλεκτικά, έτσι και η επίκληση της θεσμικότητας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.
Γιατί μανουλα και πατέρα δεν έχει μόνο η κα Ακρίτα για να τους επικαλείται μόνο όταν αφορά τον εαυτό της. Μανάδες και πατεράδες έχουν και όλοι όσοι, γυναίκες και άνδρες, πιάνει στο στόμα της κάθε Ακρίτα. Και στο όνομα αυτών των μανάδων και πατεράδων, οι πασόκοι πρέπει να επαναξιολογήσουν τα κριτήρια τους για το τι είναι θεσμικότητα.
Τελικά, τυχερός ο...
Στουρνάρας πάλι, ως μόνος κερδισμένος απ’ την όλη ιστορία.
Ξέμπλεξε από το ΠΑΣΟΚ και δεν κουβαλάει στην πλάτη του την εκλογή του με τις ψήφους ενός κόμματος που ζει με εικονίσματα, μνημόσυνα, ευχέλαια κάθε τρεις του Σεπτέμβρη, εσχάτως και με Ακρίτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου