Το μόνο βέβαιο είναι ότι κάτι δεν πάει καλά. Εκείνο που δεν έχω καταλάβει είναι τι δεν πάει καλά.
Πριν από σχεδόν δύο χρόνια επί υπουργίας Κυριάκου Πιερρακάκη ανακοινώθηκε ότι στην Ελλάδα θα λειτουργήσουν μη κρατικά πανεπιστήμια. Το υπουργείο Παιδείας ανέλαβε την ευθύνη να συγκροτήσει μια Ανεξάρτητη Αρχή η οποία θα όριζε και θα ήλεγχε τους όρους λειτουργίας τους. Τέσσερα ιδρύματα αδειοδοτήθηκαν και άρχισαν να λειτουργούν εγγράφοντας φοιτητές.
Οπως τα τέσσερα κανάλια που, βάσει των οδηγιών του ινστιτούτου-φαντάσματος της Φλωρεντίας, είχε αδειοδοτήσει ο κ. Παππάς επί ΣΥΡΙΖΑ έτσι και στην περίπτωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ο αριθμός τέσσερα αποδείχθηκε μοιραίος. Γιατί ενώ όλα έδειχναν ότι έχουν πάρει τον δρόμο τους, το ΣτΕ απεφάνθη, εγκαίρως ως συνήθως, ότι τα τρία από τα τέσσερα ιδρύματα δεν πληρούν τους όρους λειτουργίας. Εξαιρείται το παράρτημα του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
Οι δικαστικοί λειτουργοί δεν ήθελαν να στενοχωρήσουν τους αδελφούς Κυπρίους εν μέσω θερινών διακοπών.
Οι υπόλοιποι μπορούν να τρέχουν. Οι επενδυτές, οι διδάσκοντες και οι φοιτητές οι οποίοι, ξαφνικά, βρίσκονται ξεκρέμαστοι.
Μη με ρωτήσετε ποια είναι τα επιχειρήματα της απόφασης. Διαβάζοντάς τα στη χθεσινή «Κ» δεν τα κατάλαβα και για να είμαι ειλικρινής δεν με ενδιαφέρει να τα καταλάβω. Φίλος μου είπε ότι, εκτός των άλλων, τους προσάπτουν ότι δεν υπάρχει πρόσβαση για ΑμεΑ. Αλήθεια σε πόσα δημόσια πανεπιστήμια υπάρχουν τέτοιες εγκαταστάσεις;
Προφανώς το ΣτΕ θεωρεί ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά της η ανεξάρτητη αρχή, κατά συνέπεια όλη η ευθύνη ανήκει στο υπουργείο το οποίο και οφείλει να δώσει τη λύση σε μια υπόθεση που αποδεικνύει για μία ακόμη φορά πως η Ελλάδα αλλάζει για να μείνει ίδια.
Ανυποληψία είναι η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό. Το ανυπόληπτο ελληνικό Δημόσιο που προσκαλεί επενδυτές για να τους παγιδεύσει στη σαδιστική του τυπολατρία.
Το ανυπόληπτο υπουργείο Παιδείας που αδιαφορεί παντελώς για όσους φοιτητές έχουν επενδύσει το μέλλον τους στα ιδρύματα. Και αυτό το ανυπόληπτο υπουργείο έχει το θράσος να περιμένει να έρθει να επενδύσουν στην Ελλάδα το Χάρβαρντ ή η Σορβόννη, οι οποίοι φαντάζομαι ότι μετά το πάθημα όσων δοκίμασαν την κρυφή γοητεία της χώρας μας και της νομοθεσίας της μόλις ακούν το όνομα «Ελλάδα» θα γελούν με την καρδιά τους.
Κάτι είναι κι αυτό. Ο,τι είχαμε να προσφέρουμε από σοφία το εξαντλήσαμε από αρχαιοτάτων χρόνων, τουλάχιστον ας τους διασκεδάσουμε με τα καμώματά μας.
Η λειτουργία των μη κρατικών πανεπιστημίων ήταν από τους πυλώνες της κυβερνητικής πολιτικής. Η αδυναμία της να την υλοποιήσει αναδεικνύει...
έλλειψη σοβαρότητας που αναρωτιέμαι τι μπορεί να κάνει για να την ανακτήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου