Toυ ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ
Την περίμενα, μετά τη Νολανιάδα, αυτή την "άποψη". Ήμουν απολύτως σίγουρος ότι θα το άρχιζαν το τραγούδι. Σόλο στην αρχή, χορωδία στο τέλος. Να δείτε που όσο πάει θα εξελίσσεται η παρτιτούρα.
Ο αρθρογράφος ήταν προφανώς φωτορεπόρτερ που κάλυψε τη μάχη του Μαραθώνα και έχει τα αρνητικά των έγχρωμων φιλμς στα οποία φαίνεται καθαρά το χρώμα της επιδερμίδας του Κυναίγειρου - ήταν πιο μελαχρινός από τον Αισχύλο.
Υ.Γ. Ο Όμηρος αλλά και οι ποιητές της κλασικής αρχαιότητας, φρόντισαν, εκτός από την περιγραφή του ψυχισμού των ηρώων και των ηρωίδων τους, να μας δώσουν πληροφορίες και για το χρώμα της επιδερμίδας τους. Το επίθετο «λευκώλενος» (λευκή ωλένη: με λευκούς βραχίονες) χρησιμοποιείται συχνά για την Ήρα (θεά λευκώλενος Ήρη), την ωραία Ελένη, (εκτός αν ήταν μαύρη αλμπίνα) και για άλλες μυθικές μορφές, θεών και ανθρώπων. Η Αφροδίτη προστατεύει τον Αινεία (Ιλιάδα Ε 314 «πήχεε λευκώ» (με λευκό βραχίονα). Στην Οδύσσεια, όταν η Αθηνά ομορφαίνει την Πηνελόπη ενώ κοιμάται, κάνει το δέρμα της «λευκότερο από (πριστό: κομμένο με πριόνι) ελεφαντόδοντο» («λευκοτέρην δ' άρα μιν θήκε πριστού ελέφαντος»).
Η Ηλέκτρα, λόγω του πένθους και της κακομεταχείρισής της από την Κλυταιμνήστρα, θρηνεί για την αλλαγή της όψης της και τη λευκότητα που έχασε καθώς στερείται τις περιποιήσεις της βασιλικής της τάξης.
Στη Μήδεια και τις Φοίνισσες ο Ευριπίδης αναφέρεται στον λευκό λαιμό και στο λευκό μάγουλο για να περιγράψει την εύθραυστη γυναικεία φύση μπροστά στον πόνο και τον θάνατο.
Οι γυναίκες των τραγωδιών ήταν "αστές" που παρέμεναν στο εσωτερικό του οίκου μακριά από τον ήλιο. Το λευκό δέρμα δήλωνε ότι η γυναίκα δεν χρειαζόταν να κάνει χειρωνακτική εργασία στο ύπαιθρο. Αυτή η σύμβαση αποτυπώνεται καθαρά και στην αγγειογραφία, στον μελανόμορφο ρυθμό, όπου οι γυναικείες μορφές ζωγραφίζονταν με λευκό χρώμα, ενώ οι άνδρες με μελαψό.
Άρα, ήταν οι άνδρες μελαμψοί;
Ναι, διότι ήταν συνέχεια έξω στον ήλιο: δούλευαν και πολεμούσαν.
Στους άνδρες, το αισθητικό πρότυπο ήταν το ηλιοκαμένο δέρμα. Ο Ευριπίδης (στις Βάκχες) βάζει τον Πενθέα να περιγράφει ειρωνικά τον Διόνυσο λέγοντας ότι έχει λευκό δέρμα επειδή αποφεύγει τις ηλιακές ακτίνες και μένει στη σκιά, κάτι που θεωρούνταν θηλυπρεπές για άνδρα. Όμως, δείτε τι... ανακαλύπτει ο Όμηρος στην Ιλιάδα: κάτω από την πανοπλία το δέρμα είναι λευκό, γιατί δεν το βλέπει ο ήλιος! Όταν ο Μενέλαος τραυματίζεται από το βέλος του Πανδάρου, το αίμα τρέχει πάνω στον λευκό του μηρό («μιάνθην αίματι μηροί ευφυέες...»). Κι όταν η Αθηνά μεταμορφώνει τον Οδυσσέα από γέρο ζητιάνο ξανά σε δυνατό ήρωα, ο ποιητής αναφέρει ότι το δέρμα του γίνεται πάλι μελαψό, δίνοντάς του την αρρενωπή και στιβαρή όψη που αρμόζει σε έναν θαλασσοδαρμένο πολεμιστή (μελαγχροιής γένετο).
Αλλά ...
τι ξέρει ο Όμηρος μπροστά στους φωτορεπόρτερς του "in";
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου