"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Αν πουλούσαν και λίγη τσίπα…

EΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΕΛΙΑ


Πρώτα τα καλά νέα, με χαρές και υπογραφές, σεμνά και ταπεινά (εδώ). Δεν χρειάζονται περισσότερα. 

Μετά ένα βιντεάκι, για να ευθυμήσουμε λιγάκι 


Τα δύο γεγονότα απέχουν περίπου τρία χρόνια


Μέσα σ’ αυτά ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να μάθει ότι «με πορδές δεν βάφονται αβγά». Και από το «μολών λαβέ» να περάσει στο «ελάτε, τα δίνουμε». Χωρίς κανονιοφόρους. 


Μπορεί κάποιοι να το πουν πολιτική απάτη και πολιτικό κυνισμό, εντάξει. Oμως, όπως και να το κάνουμε, είναι και μια μεγάλη πρόοδος.




Οσοι ΣΥΡΙΖΑίοι πίστεψαν το «μολών λαβέ», έχουν μια επιλογή: να μην ταξιδέψουν ποτέ από τα «ξεπουλημένα» στους Γερμανούς αεροδρόμια και το «ξεπουλημένο» στους Κινέζους λιμάνι. Ετσι για «αντίσταση»  και «παρηγοριά».


Πάμε παρακάτω.  


Αλήθεια, ο σύντροφος που έλεγε αυτό εδώ, παραμένει στη θέση του; 

Και καλά, όταν το έλεγε για πρώτη φορά, ήταν στα επαναστατικά ντουζένια του, είχε λίγες μέρες στο υπουργείο του.  

Οταν έλεγε αυτό, πέντε μήνες υπουργός, δεν είχε καταλάβει τίποτα;





Στοιχειώδης ευθιξία επιβάλλει στον (ακόμα) υπουργό, Θοδωρή Δρίτσα να πάει στο σπίτι του.  

Εντάξει, η τσίπα αποτελεί είδος εν ανεπαρκεία την σήμερον ημέραν. Αλλά...

 και ο εξευτελισμός (πρέπει να) έχει όρια. Ή όχι;

Δεν υπάρχουν σχόλια: