ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ και ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΟΡΤΕΣ: Η μάστιγα της περιττολογίας στις εθνικές επετείους

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΚΟΛΥΡΗ

Στην προ social media εποχή, όσοι έβγαιναν στον δρόμο και άρχιζαν να φωνάζουν ακατάληπτα πράγματα θεωρούνταν μάλλον ότι έχρηζαν κάποιας ειδικής φροντίδας. 

Οι άνθρωποι μιλούσαν δημοσίως όταν κάποιος τους έδινε τον λόγο και πρωτίστως όταν υπήρχε λόγος γι’ αυτό.  

Το ίδιο ίσχυε, σε έναν βαθμό, και για τους πολιτικούς. Εβγαιναν να κάνουν μια δήλωση όταν είχαν ή όφειλαν κάτι να πουν, κάτι που θεωρούσαν ότι ενδιέφερε τους συμπολίτες τους.   

Αυτό άρχισε να ανατρέπεται με την έλευση του ελευθέρου ραδιοφώνου και της ιδιωτικής τηλεόρασης. Πέρα φυσικά από την πολύτιμη και απαραίτητη για τη σύγχρονη δημοκρατία πολυφωνία, όσο ο χρόνος της δημόσιας σφαίρας που έπρεπε να γεμίσει μεγάλωνε, τόσο η φειδώς άρχισε να αντικαθίσταται από τον πλατειασμό. Και όταν πια έφτασαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο καθένας μας απέκτησε το δικό του δίαυλο μιας κάποιας μαζικής επικοινωνίας αισθανθήκαμε ότι έπρεπε και να έχουμε κάτι να πούμε. Κάτι έξυπνο, διαφορετικό, ιδιαίτερο, περισπούδαστο. Μια διαφορετική ματιά σε όσα έχουν ειπωθεί, διότι μόνο τότε θα είχε νόημα η παρέμβασή μας.  

Πολλοί θεώρησαν ότι έχοντας το μέσο, όφειλαν να έχουν και το μήνυμα, για να θυμηθώ κι έναν από τους πατέρες της θεωρίας της επικοινωνίας, τον Μαρσάλ ΜακΛούαν. Μόνο που πλέον το ένα δεδομένο (το μέσο) δεν προϋποθέτει απαραιτήτως και το δεύτερο (δηλαδή το μήνυμα). Μπορεί να μην έχεις κάθε φορά κάτι έξυπνο να πεις, βρε αδελφέ. Άνθρωπος είσαι. Δεν είσαι λογισμικό παραγωγής «πιασάρικης διαδικτυακής ατάκας». 

Η διάθεση απφθεγματικότητας γίνεται πιο έντονη στις περιόδους των μεγάλων γεγονότων ειδικά όμως των επετείων. Για παράδειγμα, δεν γίνεται να είναι 28η Οκτωβρίου και να μην έχεις κάτι έξυπνο να πεις. Κάτι που να κλείνει το μάτι στον χρήστη. Αυτή η αγωνία κατατρύχει και ορισμένους πολιτικούς που συχνά εγκλωβίζονται σε ένα είδος γνωμολογίας και καταφεύγουν σε διάφορες αυθαίρετες αναγωγές, αυτοαναφορικές ερμηνείες και αναχρονισμούς. Επιχειρούν να ερμηνεύσουν ατεκμηρίωτα το χθες με βάση το σήμερα και να φέρουν επιλεκτικά στο σήμερα τα γεγονότα του χθες. 

Είναι βεβαίως άκρως γοητευτικό αυτό, καθώς με το ανακάτεμα γεγονότων και ιδίων απόψεων αισθάνεται κάποιος ότι γίνεται μέρος της ιστορίας, μέσω της δικής του προσπάθειας επανασηματοδότησής της. Είναι κατανοητή και η γοητεία και η αγωνία. Ομως δεν είναι πραγματική η ανάγκη να έχουμε διαρκώς κάτι να πούμε. Είναι πλασματική ακόμα και για τους πολιτικούς. 

Δεν αναφέρομαι φυσικά στους θεσμικά υπεύθυνους που εκ της θέσης τους οφείλουν να εκδίδουν, με σεβασμό και συναίσθηση, ένα επετειακό μήνυμα. Αναφέρομαι σε όσους πλανώμενοι πλάνην οικτρά αισθάνονται ότι οφείλουν να κάνουν την τοποθέτησή τους, διότι χωρίς το ποστάρισμα τους στο Facebook ο εορτασμός της επετείου θα είναι ημιτελής. 

Κατ’ αρχάς να τους διαβεβαιώσω, στο μέτρο που επιτρέπεται, ότι η ιστορική μνήμη δεν θα επηρεαστεί καταλυτικά από τη συμβολή τους. Οι ήρωες του 1940 δεν περιμένουν το δικό τους tweet για να υπάρξουν ή να δοξαστούν. Αλλά όσοι επιμένουν...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Δόμνα darling, ο Πετράν έπαθε Γκρέτα

Του ΜΙΚΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ
 

Εθελοντές στα ορυκτά καύσιμα.

Είναι η στιγμή των δηλώσεων, που ο κάθε πολιτικός θέλει να πει κάτι ιδιαίτερο, να κερδίσει τις εντυπώσεις επικοινωνιακά, να κάνει τη διαφορά, να μην πει τα τετριμμένα.

Και κάπως έτσι μάθαμε πως το ΄40 πήγαν εθελοντές, δηλαδή να καταλάβει κανείς πως ήταν στη διακριτική τους ευχέρεια αν θα στρατευθούν ή όχι: προσκοπισμός στο πιο μιλιταριστικό.

Να εμπεδώσει η νέα γενιά πως έτσι έγινε και το 2004: εθελοντισμός και αίτημα για μόρια για διορισμό στο Δημόσιο.

Σαν τους εθελοντές που θα πάνε τώρα για τους εορτασμούς των 200 ετών από τη Παλιγγενεσία.

“Δόμνα darling” που έλεγε και ο Κωνσταντάρας (που παρεμπιπτόντως πολέμησε στην Αλβανία, δεν πήγε τουρνέ) θα ήταν η πιο ατυχής δήλωση αν δεν υπήρχε ο Πέτρος και ο λύκος των ορυκτών καυσίμων.

Ο Πετράν έπαθε Γκρέτα στις Βρυξέλλες, καθώς έχει δυνατή κράση και αντέχει το κλίμα του βάλτου, αλλά του βγήκε μια ευαισθησία με τα περιβαλλοντικά.

Αέρα θα πουν οι επόμενες γενιές λοιπόν, όπως και οι προηγούμενες για τους δικούς τους λόγους.

Για αυτό λέμε όχι στα ορυκτά καύσιμα, όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές. Σβήνουμε καλά το τσιγάρο μας στο δάσος, δεν ανάβουμε φωτιές με θαλασσόξυλα οδηγούμε μόνο ποδήλατο και ηλεκτρικό πατίνι.

Ευτυχώς που η μεγάλη πλειοψηφία των μαχητών του αλβανικού έπους έχει φύγει από τη ζωή.

Διότι αν τα άκουγαν όλα αυτά...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Σπυράκη, (και Κούλη μου) το μαντίλι σου…

Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη

Είναι όχι μόνον δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση των τοπικών κοινωνιών και κάθε πολίτη ξεχωριστά να υπερασπίζονται την κοινωνική συνοχή, να αποτρέπουν την οργανωμένη και επιδοτούμενη εθνολογική αλλοίωση της Πατρίδας.

Το προβλέπουν το Σύνταγμα και οι νόμοι μας, τα οποία συνεχίζει να καταλύει, δυστυχώς, και η σημερινή κυβέρνηση, παραβιάζοντας στο Μεταναστευτικό, πλην της νομιμότητας, και τις προεκλογικές δεσμεύσεις της, που τείνουν πια στην Ελλάδα μετά τις εκλογές να γίνονται εθιμικά σφουγγαρόπανο.

Αδειάζει η Μόρια, στέλνονται στην ενδοχώρα και μετά ξαναγεμίζει. 

Ούτε μία βάρκα δεν εμποδίζεται. 

Η δε Frontex δεν είναι μηχανισμός αποτροπής αλλά υποδοχής των παρανόμων που στέλνει απολύτως ελεγχόμενα και με κέρδος το κράτος-συμμορία του Ερντογάν.

Η αιτία για τη στάση της κυβέρνησης δεν είναι πως ο Μητσοτάκης είναι «πράκτορας» του Σόρος, αν και έχει στο περιβάλλον του διάφορους/ες με κολεγιές και δεσμούς με αυτό το ραμολιμέντο του μηδενισμού και της κερδοσκοπίας. Ο Μητσοτάκης, όπως όλοι μας, είναι σίγουρα «πράκτορας» των πεποιθήσεών του και, σύμφωνα με αυτές, «τη σέβεται την Αριστερά για τους αγώνες της», λέει «ναι» σε κάθε γλώσσα που ξέρει στη Μέρκελ και την Ούρσουλα, διότι θέλει λάδι τα νερά με τους δανειστές. Τρέμει δε μην τον πιάσουν στο στόμα τους ο ΔΟΜ (Διεθνής Οργανισμός Μάσας – Δουλεμπόρων), οι ΜΚΟτζήδες, οι Αλληλέγγυοι και το δίκτυο των ΜΜΕ σε Ελλάδα και Ευρώπη, που αστυνομεύουν λαούς και κυβερνήσεις για την τήρηση της «πολιτικής ορθότητας» και της πορείας προς το παγόβουνο της ισλαμοποίησης και του κοινωνικού πολέμου από τη δημιουργία παράλληλων κοινωνιών-γκέτο με αναφομοίωτους μουσουλμάνους παντού.

Οι κάτοικοι των Βρασνών υπερασπίζονται τα αυτονόητα και το ίδιο θα γίνει κι αλλού με μαθηματική βεβαιότητα με τη συνέχιση της κατάλυσης του Συντάγματος και με το να γινόμαστε «χρήσιμοι ηλίθιοι» του Ερντογάν, των φανατικών ισλαμιστών και των δουλεμπόρων. Θυμίζω: Κανένα διεθνές δίκαιο ή συμφωνία δεν μπορεί να επιβάλει τον εθνικό αυτοχειριασμό.

Κάποιος πρέπει να πει στον Κυριάκο πως το ονόρε του, μετά την καλή επίδοση στην οικονομία και τη διάψευση όσων τον λοιδορούσαν, θα υποστεί τη νίλα της αρκούδας, και μάλιστα βραχυπρόθεσμα, από τις δραματικές συνέπειες του ανεπιθύμητου από τον λαό εποικισμού, μέσα από τον οποίο συνθλίβονται και τα δικαιώματα των αληθινών προσφύγων που στερούνται πόρων και προστασίας που αναλώνονται για παρανόμους, οι οποίοι δεν ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, δεν προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες, δεν διώκονται για πολιτικές, θρησκευτικές πεποιθήσεις, την εθνική ή τη σεξουαλική τους ταυτότητα ή ό,τι άλλο.

Με τον κατευθυνόμενο από τον Ερντογάν και επιδοτούμενο από την Ε.Ε., το σύστημα Σόρος και την Υπατη Αρμοστεία εποικισμό συμβαίνει ό,τι και με άλλες εγκληματικές δραστηριότητες, διότι θυμίζω πως η διακίνηση ανθρώπων και η παράνομη είσοδος είναι εγκλήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται από τον νόμο, άλλο που το Κράτος έχει παραιτηθεί και βλέπει σαν αγελάδα τα τρένα να περνάνε. Πέρα λοιπόν από τους πολιτικούς στόχους του Ερντογάν, του Σόρος, των μηδενιστών της Αριστεράς και του διεφθαρμένου ιερατείου της Ε.Ε. και του ΟΗΕ, όπως στην πρέζα και την πορνεία, υπάρχει πολύ χρήμα. ΜΚΟτζήδες, υπάλληλοί τους; «Αλληλέγγυοι» μασαμπουκιάζουν έναν σκασμό λεφτά, δήμοι και περιφέρειες δελεάζονται, πλήθος ανθρώπων που δοκιμάζονται από την κρίση λιγδώνουν το άντερό τους με κάνα μεροκάματο, προμηθεύοντας υλικά, νοικιάζοντας σπίτια που ως χθες ήταν κλειστά. Ετσι διασπάται η κοινωνία, αγοράζονται συνειδήσεις. Οσο λοιπόν πέφτει χρήμα μέσα στη χαβούζα των δουλεμπόρων και των συνεργών τους εθνοαποδομητών, γίνεται μαγνήτης.

Η κυβέρνηση οφείλει να θυμηθεί πως την ψηφίζουν οι Ελληνες και σε αυτούς θα λογοδοτήσει, να γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της τη δηλητηριώδη αντίδραση των δουλεμπορικών δικτύων του εποικισμού και να εφαρμόσει τους νόμους, να απωθήσει τους παρανόμους στα σύνορα, να τους κόψει κάθε παροχή, να τους φυλακίσει μέχρι την απέλαση και να φυλάξει τις απολύτως απαραίτητες παροχές μόνο για τους λίγους αληθινούς πρόσφυγες.  

Και, φυσικά, κλείσιμο, αναδρομικό έλεγχο των ΜΚΟ και απέλαση των αλλοδαπών στελεχών τους.  

Και, επιτέλους, το κράτος να παύσει να εργοδοτούνται εχθροί του, εθνοαποδομητές «τυφεκιοφόροι του εχθρού».  

Ξέρετε πως στη Σχολή των Ευελπίδων υπάρχουν καθηγητάδες που πάνε και τους λένε πως δεν υπάρχει Εθνος; Στα σχολεία και τα πανεπιστήμια στρατιές από φίδια μηδενιστές. Ιδιωτική εταιρία θα προσλάμβανε και θα κρατούσε υπαλλήλους που θα κήρυτταν εναντίον των συμφερόντων της;  

Ο ανθελληνισμός δεν είναι απλά μια άλλη, ανεκτή, «άποψη» μέσα στα όργανα του Ελληνικού Κράτους. Μπορούν να τον ευαγγελίζονται όποιοι θέλουν, αλλά όχι να πληρώνονται από τους Ελληνες για να τον διδάσκουν στα παιδιά τους. Ας πάνε στον ιδιωτικό τομέα να φάνε ψωμί, αλλά το Εθνος να παύσει να εργοδοτεί τους εχθρούς του. Η ψυχανωμαλία είναι υπαρκτή αλλά δεν χρειάζεται να προσλαμβάνεται στο Δημόσιο.

Εν τω μεταξύ οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. ψήφισαν υπέρ της ένταξης Σκοπίων και Αλβανίας στην Ε.Ε. 

 Το δε παλτό, η Σπυράκη...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Έπεσε νέα γραμμή για το μεταναστευτικό;

Του Μιχάλη Χαιρετάκη

Οι ίδιοι που υποσχόταν κλειστά σύνορα, οι ίδιοι που ξεπλύθηκαν απο τις αμαρτίες τους στην κολυμβήθρα του Σύριζα, έρχονται 4 1/2 χρόνια μετά να μας πουν το νέο αφήγημα.
 

Ότι τάχατες το μεταναστευτικό είναι ένα σύνθετο πρόβλημα.
 

Ναι το λένε οι ίδιοι που αμφιβάλλεις αν ξέρουν πως να δέσουν μόνοι τους τα κορδόνια των παπουτσιών τους. Οι ίδιοι που ψηφίστηκαν απο τον ελληνικό λαό πάνω στην απόγνωσή του για μιά ακόμα φορά.

Είναι βέβαια και τα ΜΜΕ που τους στηρίζουν, οι δημοσιογράφοι τους που ψελλίζουν “να τους μοιράσουμε σε όλη τη χώρα ομοιόμορφα” για να δεχθούν αμέσως την οργή του κόσμου στα socialmedia γιατί όσο και να τον υποτιμούν ο κόσμος χαζός δεν είναι…

Είναι τα ίδια ΜΜΕ που αφαιρούν τη λέξη μετανάστης και βάζουν τη λέξη πρόσφυγας με τέτοια αθλιότητα που θα το έκαναν χωρίς ντροπή ακόμα και για πολίτες της Ελβετίας.
 

Είναι τα ίδια ΜΜΕ που βάζουν μπροστά φωτογραφίες με γυναικόπαιδα εξαθλιωμένα αν και είναι λιγότερα απο το 10% των εισβολέων (ναι εισβολείς είναι, ανάθεμα την πολιτική κορεκτίλα των χορτάτων φιλελέδων και των σιτιζόμενων απο την μπίζνα δήθεν αριστερών αλληλέγγυων).
 

Οι περισσότεροι απο αυτούς τους εισβολείς είναι «ανήλικοι» 30χρονοι και βάλε που φυσικά δε θα δουλέψουν για ένα κομμάτι ψωμί όπως ήδη δουλεύουν οι εξαθλιωμένοι απο τα μνημόνια ιθαγενείς. Χωρίς χαρτιά με διαφορετικές ανά περίπτωση εξακρίβωσης στοιχείων, εθνικότητες και ονοματεπώνυμα αλλά με έξυπνα κινητά.
 

Ο υπάλληλος που εξακριβώνει τα στοιχεία του κάθε μετανάστη/πρόσφυγα, έχει τόσο ακριβώς χρόνο στη διάθεσή του όταν αυξάνονται οι ροές που έχει 2 επιλογές. 

Η μία είναι αυτή της αξιοπρέπειας και της παραίτησης, αρνούμενος να συμπράξει σε αυτό το άθλιο θέατρο 

και 

η άλλη να απογράφει και να ταυτοποιεί ότι του λένε χωρίς κανέναν άλλο έλεγχο. Αφγανός δηλώνεις, αφγανός είσαι, σύριος δηλώνεις, σύριος είσαι, ραπτομηχανή δηλώνεις, ραπτομηχανή είσαι.
 

Τόσο όμορφα, τόσο γ@@@ένα ξεφτιλισμένα όμορφα.
 

Δεν είναι τυχαίο, είναι σχέδιο προαποφασισμένο , που εκτελείται απο χρήσιμους ηλίθιους. Δεν έχουν σημασία οι σπουδές του κάθε χρήσιμου ηλίθιου και οι περγαμηνές του. Την δουλειά του αρκεί να κάνει, πιστά σε αυτούς που τον στήριξαν για να φτάσει και να υφαρπάξει τις ψήφους του λαού.
 

Θλιβεροί μνημονιακοι ηγέτες μιάς χρήσεως που τους πετούν σαν στιμμένες λεμονόκουπες μετά το τέλος της θητείας τους, αυτοί που χαράζουν το ζοφερό μέλλον μας πίσω απο τα παρασκήνια.
 

Λύσεις υπήρχαν και υπάρχουν. Δεν είμαστε το μοναδικό κράτος στον κόσμο που δέχεται εισβολή χιλιάδων μεταναστών. ¨Ομως το μεταναστευτικό συμφέρει κάποιους. Είναι μπίζνα εκατομμυρίων ευρώ. Δεκάδες ΜΚΟ ζούν απο αυτό. Αν σταματούσε θα έπρεπε να διαλυθούν γιατί δε θα ήταν όχι κερδοφόρες που είναι τώρα αλλά μη βιώσιμες καν.
 

Συμφέρει γιατί χρειάζεται ένας λαός εξαθλιωμένος αλλά και φοβισμένος.
 

Συμφέρει γιατί κάποιος πρέπει να μένει στα άδεια σπίτια των κατασχέσεων.
 

Συμφέρει για να κρατούν τις τιμές των ακινήτων και των ενοικίων υψηλές.
 

Συμφέρει γιατι τα ματωμένα χρήματα από την πορνεία και το οργανωμένο έγκλημα προσμετρώνται πλέον στο ΑΕΠ (από το 2006 παρακαλώ, επερώτηση στο ευρωκοινοβούλιο της Hélène Goudin )
 

Συμφέρει γιατί πρέπει να στηθούν ΕΟΖ με μισθούς πείνας.
 

Μην κοροϊδευόμαστε. 

¨Οσο παίζουμε την κολοκυθιά με το που θα γίνει το επόμενο κολαστήριο, όσο ανεχόμαστε να μας φτύνουν στα μούτρα αυτοί που ψηφίσαμε για να λύσουν δήθεν το πρόβλημα...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Το μεταναστευτικό απογυμνώνει γεωπολιτικά την Ελλάδα

Του ΣΑΒΒΑ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ
 
Όταν η Ελλάδα έγινε πλήρες μέλος της ΕΟΚ, το 1981, υιοθέτησε την πολιτική των βέτο απέναντι στο 4ο Χρηματοδοτικό Πρωτόκολλο που προέβλεπε χρηματοδότηση της Τουρκίας. 

Η πολιτική των βέτο ακολουθήθηκε από όλες ανεξαιρέτως τις ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι το 1995, που η Ελλάδα αποφάσισε να δεχτεί την υπογραφή της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας και να «ανταλλάξει» την άρση του βέτο με την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Κύπρου.
 
    Η πράξη εκείνη της Τσιλέρ, που με βάση την απαράδεκτη Συνθήκη Εγγυήσεων θα μπορούσε να μπλοκάρει την είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ, θεωρήθηκε από το βαθύ κράτος της Τουρκίας προδοσία.

Τότε το τουρκικό κράτος, οι μηχανισμοί του οποίου είναι αυτοί που χάρασσαν και συνεχίζουν να χαράσσουν πολιτική, θεωρούσε ότι η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ της χαρίζει στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας, αφού κάθεται σε ένα τραπέζι όπου λαμβάνονται αποφάσεις για την Τουρκία, από το οποίο απουσιάζει η τουρκική κυβέρνηση.

Έκτοτε η Τουρκία έθεσε έναν στρατηγικό στόχο: Να αφαιρέσει αυτό το στρατηγικό πλεονέκτημα από την Ελλάδα. Όσον αφορά το πώς, είτε μπαίνοντας και η Τουρκία στην ΕΕ, είτε οδηγώντας την Ελλάδα εκτός ΕΕ.

Το πρώτο το επιχείρησε το 1999, με τη συμφωνία του Ελσίνκι

Tο δεύτερο το επιχείρησε το 2015, με το επαίσχυντο πραξικόπημα της κυβέρνησης Τσίπρα, που βάφτισαν δημοψήφισμα, στο οποίο η Τουρκία είχε επενδύσει πολλά, αν κρίνουμε από τη δράση των εγκάθετών της στη Θράκη, βουλευτές και άλλα στελέχη της μειονότητας που πάλεψαν είναι αλήθεια πολύ… φιλότιμα για το ΟΧΙ, μαζί με τους εθνομηδενιστές του ΣΥΡΙΖΑ και άλλους πλανημένους Έλληνες. Πίστεψαν κι αυτοί ότι το ΟΧΙ θα υποχρέωνε την κυβέρνηση Τσίπρα να συγκρουστεί με την ΕΕ και να οδηγηθεί η Ελλάδα εκτός Ευρώπης, που ήταν και παραμένει ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας.  

Πού να ήξεραν κι εκείνοι με ποιους έχουν να κάνουν!
 
    Όμως, παρότι τότε η ανακολουθία της κυβέρνησης Τσίπρα δεν τους επέτρεψε να πετύχουν το στόχο τους, τους έδωσε ένα άλλο «δωράκι», που στην ουσία έφερε το ίδιο αποτέλεσμα.

Ενώ μέχρι το 2014, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες του ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση Σαμαρά είχε θέσει υπό σχετικό έλεγχο τα σύνορα, πότε με το φράχτη και πότε με άλλες μεθόδους, μετά το 2015 ο Ερντογάν είδε με έκπληξη τη νέα ελληνική κυβέρνηση να ανοίγει τα σύνορα και να μετατρέπεται η Ελλάδα στην κυριολεξία σε μια αφύλακτη χώρα, σε ένα ξέφραγο αμπέλι, όπως λέει ο λαός μας.

Ενώ μέχρι τότε ο Ερντογάν κρατούσε υπό τον απόλυτο έλεγχο του κράτους τους πρόσφυγες από τη Συρία, σε νομούς κοντά στα τουρκοσυριακά σύνορα, με στόχο τη δημογραφική αλλοίωση των νομών αυτών που «κινδυνεύουν» από τον υπερπληθυσμό των Κούρδων, όταν είδε το ξέφραγο αμπέλι, άρχισε να στέλνει κατά εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες στα ελληνικά νησιά.

Ταυτόχρονα, ήρε το καθεστώς θεώρησης για μια σειρά από μουσουλμανικές χώρες, με αποτέλεσμα ένας Μαροκινός ή Αλγερινός που ήθελε δέκα χιλιάδες δολάρια για να βρεθεί στα αφύλακτα ελληνικά σύνορα, τώρα βρισκόταν εκεί με 100 δολάρια, με την… ευγενική χορηγία της ΤΗΥ (Τουρκικές Αερογραμμές).

Έτσι ο Ερντογάν πέτυχε μ’ έναν σμπάρο πολλά τρυγόνια:

    Πρώτον, διέλυσε στην κυριολεξία τα ελληνικά σύνορα.

 
    Δεύτερον, εξευτέλισε το σύστημα ελέγχου των συνόρων, που αποτελεί μέρος του σχεδίου άμυνας των νησιών και του Έβρου.

 
    Τρίτον, προχώρησε σε δημογραφική αλλοίωση των νησιών και οδήγησε στην κατάλυση του κράτους, αφού προκάλεσε την άλωσή τους από ΜΚΟ, που τη στιγμή αυτή είναι ισχυρότερες από το ελληνικό κράτος.

 
    Τέταρτον, προκάλεσε το διχασμό της κοινής γνώμης στα νησιά αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, προκαλώντας ένα ανύπαρκτο δίλημμα, δηλαδή ανάμεσα σε εκείνους που υποτίθεται ότι αγαπούν και σε εκείνους που υποτίθεται ότι δεν αγαπούν τους παράνομους μετανάστες.

 
    Πέμπτον, οδήγησε στον εκμαυλισμό σημαντικό μέρος της κοινωνίας στα νησιά και στις περιοχές όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες και μετανάστες, προσφέροντάς τους ψίχουλα, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να αντιληφθούν την εθνική ζημιά που προκαλείται από το θέμα και το μέγεθος της νίκης που πετυχαίνει η Τουρκία.

 
    Έκτον, με τις ανεξάντλητες ροές μεταναστών, στη συντριπτική τους πλειονότητα μουσουλμάνων, έχει θέσει σε εφαρμογή την προκαταρκτική φάση του εθνικού στρατηγικού σχεδίου «Γαλάζια Πατρίδα» που θέλει τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου «τουρκικά».

 
    Έβδομον, ειδικά με την αύξηση των ροών μετά τον Ιούνιο του 2019, μόλις μετά την παρέλευση τριών μηνών έχει αποδυναμώσει σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση Μητσοτάκη και την οδηγεί σε αδιέξοδο, ενώ δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Ερντογάν μπορεί να ρίξει την κυβέρνηση σε διάστημα μερικών μηνών με «όπλο» το μεταναστευτικό.

 
    Όγδοον, με την εγκληματική πράξη των Τσίπρα-Χριστοδουλοπούλου να ανοίξουν τα σύνορα το 2015...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Αυτή είναι η μια και μοναδική λύση του μεταναστευτικού

Του Πολύβιου Πετρόπουλου*

Πολλά λέγονται και γράφονται για το μεταναστευτικό-προσφυγικό πρόβλημα, που ολοένα θα οξύνεται. Είναι λίγο-πολύ γνωστά, και θ' αποφύγω να τα επαναλάβω, αλλά και να τα διαψεύσω. Σχόλια, διαπιστώσεις και -το χειρότερο- ευχολόγια, όπως ότι η ΕΕ θα βοηθήσει να λυθεί το πρόβλημα. Ας το καταλάβουμε επιτέλους ότι η κάθε χώρα νοιάζεται για τα δικά της συμφέροντα.

Είναι γεγονός ότι είναι σχεδόν αδύνατη η απόλυτη φύλαξη των συνόρων μας -ιδίως των θαλασσίων- για προφανείς λόγους. Θα περιγράψω μόνο τη στιγμή που πλησιάζει μία βάρκα στις ακτές μας, και μάλιστα ειδικά στις ακτές που υποτίθεται πως υπάρχει φύλαξη, για να δείτε με ποιο γελοίο κόλπο μας ξεγελούν οι διακινητές. Αναποδογυρίζουν τις βάρκες, πέφτουν οι περισσότεροι στη θάλασσα δήθεν ότι πνίγονται, και πέφτουν οι λιμενικοί μας να τους "σώσουν", ανεβάζοντάς τους στη στεριά, στο νησί μας. Από εκεί και μετά το πρόβλημα δεν έχει τις εύκολες λύσεις που ακούω και διαβάζω.

Όλοι αυτοί θα ισχυριστούν ότι είναι πρόσφυγες, και θα ζητήσουν άσυλο, γιατί αυτό τους συμφέρει για πολλούς λόγους. Όμως η ροή των μεταναστών-προσφύγων είναι πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με τον χρόνο που απαιτεί η εξέταση των αιτήσεών τους για άσυλο. Επομένως θ' αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των εκκρεμών αιτήσεων, άρα και των μεταναστών-προσφύγων στη χώρα μας.

Θα μπορούσα ν' αναφερθώ διεξοδικά γιατί δεν μας καλύπτουν το διεθνές δίκαιο, οι διεθνείς συμβάσεις και τα πρωτόκολλα, η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας κλπ., ειδικά απέναντι στην Τουρκία, απ' όπου έρχεται η μεγάλη πλειοψηφία των μεταναστών-προσφύγων. Αλλά αυτό θα απαιτούσε πολύ χώρο, που δεν είναι διαθέσιμος εδώ, και θ' αποτελέσει αντικείμενο μιάς εργασίας που ίσως ετοιμάσω. Το ίδιο ισχύει και για τα λάθη που έγιναν και γίνονται για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά και τα σχέδια που λέγεται ότι καταστρώνονται.

ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ: 

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Αλλιώς μας τα έλεγες κύριε πρωθυπουργέ!

Γράφει ο Κώστας Καλτσής

Κάτι φταίει και η κυβέρνηση δε βρίσκει τον «βηματισμό» της σε πολλά θέματα κυρίως δε στα εθνικά. Διότι σε ό,τι αφορά τα εσωτερικά δεν αμφισβητείται η προσπάθεια εκσυγχρονισμού και επανεκκίνησης σε ορθολογιστικές και πιο ανθρώπινες βάσεις της οικονομίας και όχι μόνο. Απολύτως αναγκαίο μετά την πενταετή λαίλαπα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που κατεδάφισε μαζί με όλα τα άλλα αξίες και αρχές.

Να αρχίσουμε από το μέγα ζήτημα της σχέσης μας με την Αλβανία και τα Σκόπια– έτσι τα λέμε εμείς κι όχι Βόρεια Μακεδονία. 

Παίρνουμε αφορμή από την άρνηση Ευρωπαϊκών κρατώννα συγκατατεθούν στην ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία και αποτέλεσε το έναυσμα για εξελίξεις σε αυτά τα δύο γειτονικά κράτη, μέχρι που στα Σκόπια έπεσε η κυβέρνηση, πηγαίνουν σε εκλογές και θέτουν υπό αμφισβήτηση την κατάπτυστη και επονείδιστη (για τη χώρα μας) συμφωνία…

Και τι έκανε ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης; 

Κάτι ψέλισσε περί κακής συμφωνίας, την οποία όμως η Ελλάδα θα τηρήσει και πως δε διαφωνεί με την ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας (έτσι τη λέει…), ουδέ της Αλβανίας και ας τηρεί εχθρική στάση έναντι των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου κι ας διεκδικεί Ελληνικά εδάφη!
 

Φυσικά και εξεπλάγησαν οι ηγέτες της Γαλλίας, Ολλανδίας και Δανίας που είχαν προβάλλει το «βέτο», για να επικροτείται η στάση τους από την πλειοψηφία των Ελλήνων, οι οποίοι απορούν με την τακτική του κ. Μητσοτάκη.
 

Θυμάστε, όμως, ότι ως αντιπολίτευση αλλιώς τα έλεγε, μαζί νυν υπουργοί και βουλευτές, όλος ο κομματικός μηχανισμός, που συμπαραστέκονταν κιόλας σε όσους συμμετείχαν στα συλλαλητήρια ανά την Ελλάδα.
 

Μάλιστα δε ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή τόνιζε με έμφαση ότι ναι μεν δύσκολα μπορεί να ακυρωθεί η συμφωνία, μπορεί όμως η Ελλάδα να εμποδίσει την είσοδο των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ

Και τώρα; 

Ναι σε όλα και χωρίς φειδώ!
 

Γιά να εξοργιζόμαστε όλοι μαζί ακόμη περισσότερο, όταν επιχειρεί η κυβέρνηση τώρα να μας πείσει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο, όταν δε ζητά καν τη… βελτίωση της συμφωνίας, όπως έλεγε πριν!
 

Υπάρχει κι άλλο πρόβλημα, οι λαθρομετανάστες, που εισβάλλουν στη χώρα μας ανεξέλεγκτα.
 

Πουθενά στον κόσμο δε συμβαίνει αυτό! 

Θα πείτε ότι οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες έκλεισαν τα σύνορά τους – και καλά έκαναν – οπότε έμεινε η Ελλάδα που συμφώνησε(!) να δέχεται όλους όσους έρχονται!
 

Είναι θέμα ανθρωπιάς, θα πείτε. Αλλά εδώ δεν έχουμε πρόσφυγες πολέμου, ούτε μετανάστες. Ο νόμος προβλέπει πότε κάποιος θεωρείται πρόσφυγας πολέμου και πότε μετανάστης, που πρέπει να έχει τα απαραίτητα «χαρτιά».
 

Εδώ όμως πρόκειται για θρασύτατη εισβολή φανατικών μουσουλμάνων, μέχρι και Τζιχαντιστων τρομοκρατών!
 

Και άντε να πούμε ότι οι Έλληνες είμαστε φιλόξενος λαός. Πόσα εκατομμύρια λαθρομεταναστών από την Ασία, Μέση Ανατολή και Αφρική, είναι δυνατόν να αντέξει και να συντηρήσει η χώρα;
 

Σε λίγο οι αλλοδαποί θα είναι περισσότεροι από τους γηγενείς, με προφανή τον άμεσο κίνδυνο αλλοίωσης της σύνθεσης του πληθυσμού και με την ανήκουστη απαίτηση να προσαρμόσουμε εμείς τον τρόπο ζωής μας στο δικό τους!
 

Φυσικά και δεν παραβλέπουμε τους κινδύνους για την εθνική ασφάλεια που εγκυμονούνται (με την Τουρκία να τους στέλνει μεθοδικά) και την αύξηση της εγκληματικότητας κατακόρυφα.

Είναι υπερήφανος, δήλωσε ο πρωθυπουργός, που η χώρα μεταβάλλεται σε πολυπολιτισμική και ο υπουργός κ. Χρυσοχοίδης μας λέει να το πάρουμε απόφαση πως εδώ θα ζήσουν!
 

Όχι πρωθυπουργέ και υπουργέ, δεν το… παίρνουμε απόφαση!
 

Αλλιώς τα λέγατε πριν γίνετε εξουσία και μάλιστα σφυροκοπούσατε ανελέητα τον κ. Τσίπρα και τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ότι άνοιξε τα σύνορα και πως κακώς δέχεται η Ελλάδα τα κύματα των λαθρομεταναστών!
 

Τώρα; Με ποιό δικαίωμα – και από πού το αντλούν – ...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Δυσεπίλυτο δίλημμα στο προσφυγικό

Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ

Το προσφυγικό/μεταναστευτικό πρόβλημα είναι τεράστιο και ίσως να μην έχει λύση.  

Ενδεχομένως επίσης να ήταν ένα από τα λίγα ζητήματα που πραγματικά υποτιμήθηκε από τη σημερινή κυβέρνηση πριν έλθει στην εξουσία.

Οι αφίξεις από την Τουρκία δεν θα σταματήσουν. Για κάθε ομάδα που θα μεταφέρεται στην ενδοχώρα, θα φτάνει άλλη μία ομάδα στα νησιά. Οι έως τώρα, παρασκηνιακές και μη, διαπραγματεύσεις με την Αγκυρα δεν καταλήγουν πουθενά. Ή, μάλλον, έχει αρχίσει να γίνεται σαφές ότι ο Ερντογάν δεν ενδιαφέρεται να διαπραγματευθεί αυτό το θέμα διμερώς. Ούτε με την Ελλάδα ούτε με την Ευρώπη.

Οι πολιτικοί κίνδυνοι είναι μεγάλοι. 

Στα νησιά δημιουργείται ένα εκρηκτικό κλίμα. 

Στην υπόλοιπη χώρα οι αντιδράσεις –και στους κόλπους της Ν.Δ.– κλιμακώνονται για την ίδρυση των χώρων φιλοξενίας. 

Η ελληνική κοινωνία επέδειξε μια απίστευτη ωριμότητα στην πρώτη φάση του φαινομένου, η οποία όμως δείχνει να εξαντλείται και πιθανότατα θα εξανεμισθεί όσο οι αριθμοί θα ανεβαίνουν.

Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να φτάσει το πρόβλημα στην αυλή τους. Γι’ αυτό προσφέρουν ένα πολύ καλά ετοιμασμένο, και ίσως ακριβοπληρωμένο, πλαίσιο για τη φιλοξενία των προσφύγων/μεταναστών σε όλη την Ελλάδα. Εως εκεί. Ο Frontex δεν μπορεί να κάνει πολλά, εκτός από το να παρατηρεί και να συλλέγει στοιχεία. Και, βεβαίως, η Τουρκία ούτε κατά διάνοιαν δέχεται να περιπολεί ο οργανισμός αυτός εντός των δικών της χωρικών υδάτων.

Αν οι ροές συνεχισθούν αμείωτες, η κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σε ένα μείζον και δυσεπίλυτο δίλημμα. 

Αν δεν αντιδράσει με κάποιον απτό τρόπο και δεν δείξει ότι έχει βρει τρόπο να αναχαιτίσει τις ροές και να φυλάξει τα θαλάσσια σύνορά μας, το πολιτικό κόστος θα αυξάνεται μήνα μήνα.

Αν πάλι υιοθετήσει ένα «ημι-αυστραλιανό» μοντέλο, με πιο επιθετική χρήση του Λιμενικού και ίσως του Πολεμικού Ναυτικού, κινδυνεύει να κατηγορηθεί εντός και εκτός Ελλάδος ότι ακολουθεί την πολιτική Σαλβίνι ή Ορμπαν. Θα επιδειχθεί κλασική ευρωπαϊκή υποκρισία επί του θέματος, του τύπου «δεν μας νοιάζει ακριβώς τι κάνετε στη θάλασσά σας... αλλά αν τύχει κάποιο σοβαρό ναυάγιο, θα είμαστε σφόδρα επικριτικοί».

Πέραν τούτου, όμως, το ελληνικό κράτος δεν έχει την απαιτούμενη κουλτούρα και τις δυνατότητες για να εμπλακεί σε ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα.

Η εξέλιξη της κρίσης θα μας αναγκάσει –ως χώρα– ...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΑΔΙΚΟ: Υπέρ εποίκων, κατά Ελλήνων

Η Ελλάδα εποικίζεται από αφροασιατικούς πληθυσμούς και οι Ευρωπαίοι νοιάζονται για τους εποίκους, όχι για τους Ελληνες. Αυτή την εντύπωση έχουν σχηματίσει πολλοί πολίτες αυτής της χώρας, που βιώνουν μια πρωτόγνωρα αρνητική κατάσταση με την πλημμυρίδα των αλλοδαπών οι οποίοι επιδοτούνται από γνωστούς και άγνωστους κύκλους για να έρθουν και να μείνουν στην Ελλάδα.

Η εντύπωση περί της ευμενούς στάσης που κρατούν οι Ευρωπαίοι απέναντι στους επήλυδες δεν είναι ούτε αδικαιολόγητη ούτε και άδικη. Οι Ευρωπαίοι δείχνουν να έχουν αυξημένο ενδιαφέρον για όσους περνούν τα ελληνικά σύνορα με βάρκες που... σπρώχνει η Αγκυρα προς το μέρος μας.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει διαθέσει πακτωλούς κονδυλίων για όλες τις πιθανές και απίθανες ανάγκες των εποίκων, ενώ το ενδιαφέρον της αποδεικνύεται και με τις απανωτές επιθεωρήσεις και τους ελέγχους που πραγματοποιούν στελέχη της σε διάφορα hot spots ανά την επικράτεια. Κάθε έλλειψη, κάθε αμέλεια εξυπηρέτησης της καθημερινότητας των προσφύγων αλλά και των λαθρομεταναστών καταγράφονται από τα στελέχη της Ε.Ε. και αναμεταδίδονται άμεσα από δεκάδες ΜΜΕ. Η εικόνα που συχνά περνάει μέσα από τα ρεπορτάζ είναι ότι η Ελλάδα ευθύνεται για τις κακουχίες όσων αποφασίζουν να έρθουν εδώ από χώρες όπως η... Γκάνα και η Σομαλία.

Από την άλλη πλευρά, εδώ και περίπου δέκα χρόνια η πατρίδα μας βιώνει μιαν οξύτατη οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση. Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες έχουν μεταναστεύσει για να βρουν μεροκάματο στο εξωτερικό. Χιλιάδες ήταν οι αυτοκτονίες λόγω της απελπισίας, της πενίας και της μαζικής κατάθλιψης που σκόρπισαν απλόχερα οι διεθνείς τοκογλύφοι και τα πειθήνια ελληνόφωνα όργανά τους.

Οι άστεγοι αυξήθηκαν, οι γεννήσεις μειώθηκαν, η ανεργία εκτοξεύτηκε, η αγορά νέκρωσε. Ομως οι Ευρωπαίοι, ενώ για τους ισλαμιστές εποίκους που έρχονται στην Ελλάδα επιδίδονται σε ρεσιτάλ ανθρωπισμού (άλλες φορές γνήσιου κι άλλες υποκριτικού), δεν έδειξαν να συμμερίζονται ιδιαίτερα τον πόνο των Ελλήνων που υπέφεραν στα χρόνια των Μνημονίων.

Τα προαναφερθέντα είναι ομολογουμένως ανεξήγητα αν αποπειραθεί κάποιος να τα ερμηνεύσει με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, τις επίσημες δηλώσεις των εμπλεκόμενων φορέων αλλά και -πάνω απ’ όλα- με την εκπεφρασμένη βούληση των Ελλήνων πολιτών που δεν θέλουν η χώρα τους να καταντήσει hot spot. 

Θεωρείται αυτονόητο ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση οφείλει να μεριμνά πρώτα και κύρια για τα μέλη της και δεν πρέπει να θέτει ως προτεραιότητά της την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης της Ελλάδας. Εκτός αν...

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ: Άρειος Πάγος: ΔΕΝ θα εκδοθεί στα ισλαμοφασισταριά η Ιρανή Σαραρέ Κχαντεμί - Υπάρχουν (ακόμα) δικαστες εις τας Αθήνας...

Την ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης για την έκδοση της Ιρανής μητέρας στην χώρα της αποφάσισε ο Άρειος Πάγος το μεσημέρι της Τρίτης. Σε λυγμούς ξέσπασε η 37χρονη Σαράρε Καντεμί μετά την ανακοίνωση της απόφασης.

«Σας ευχαριστώ», είπε, καθώς οι ανώτατοι δικαστές έκριναν ότι δεν πρέπει να εκδοθεί στο Ιράν, αναιρώντας την απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.

«Εάν εκδοθεί στο Ιράν, η ζωή της μπορεί να κινδυνεύσει και να κακοποιηθεί ιδιαίτερα», ήταν η πρόταση της αντεισαγγελέως που υιοθέτησαν οι ανώτατοι δικαστές.
Η Σαραρέ Κχαντεμί, η οποία ήρθε στην Ελλάδα με την εξάχρονη κόρη της προκειμένου να γλυτώσει από τον σύζυγό της και το καθεστώς ζήτησε από την Ελληνική Δικαιοσύνη  να απορριφθεί το αίτημα έκδοσής της στο Ιράν, από το οποίο έφυγε το περασμένο καλοκαίρι μαζί με την κόρη της.

Πρωτοδίκως είχε αποφασιστεί η έκδοσή της, οπότε η 37χρονη ήλπιζε σε μια διαφορετική απόφαση από τον Άρειο Πάγο.

Η ιστορία της έγινε γνωστή όταν το δημοσίευσε ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης. 

Ο Α. Δοξιάδης αναφέρθηκε στους νόμους που ισχύουν στο Ιράν. Στο...

Υπαρκτού λαθρομαχμουτολάγνου αφελληνισμένου ελληνισμού κωμωδία

ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Νεοελληνικά σούργελα ευτελίζουν την παρέλαση - Γι αυτό είναι κόντα η ώρα που θα φάμε ένα ξεγυρισμένο Γ@Μ%$@ΚΙ από τον Σουλτάνο που θα ΄ναι όλο δικό μας ...

Σαν σήμερα (30/10/ΧΧΧΧ)

1905: «Οκτωβριανό Μανιφέστο»: Ο τσάρος Νικόλαος Β' παραχωρεί πολιτικές ελευθερίες στους Ρώσους, ενώ εγκρίνει τη λειτουργία της Βουλής.

1908: Εμφανίζονται στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα ηλεκτρικά τραμ, τα οποία αντικαθιστούν σταδιακώς τα ιππήλατα.

1930: Βενιζέλος και Ατατούρκ υπογράφουν στην Άγκυρα συνθήκη φιλίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

1938: Ο Όρσον Ουέλς παραμυθιάζει και πείθει  μέσω ραδιοφώνου τους Αμερικανούς ότι η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς.

1974: Διεξάγεται στην Κινσάσα του Ζαΐρ ένας από τους κορυφαίους αγώνες επαγγελματικής πυγμαχίας. Ο Μοχάμεντ Άλι νικά με νοκ-άουτ τον Τζορτζ Φόρμαν και επανακτά τον παγκόσμιο τίτλο βαρέων βαρών.

1821: Γεννιέται ο ρώσος λογοτέχνης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

1888: Γεννιέται ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, έλληνας ολυμπιονίκης.

1896: Γεννιέται ο ποιητής της νεορρομαντικής και νεοσυμβολιστικής σχολής Κώστας Καρυωτάκης

1910: Πεθαίνει ο Ερρίκος Ντινάν, ελβετός επιχειρηματίας και ανθρωπιστής, ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού

2013: Πεθαίνει ο σκηνοθέυης Νίκος Φωσκολος

ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ - ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Οι μπαλκονάτοι χάθηκαν και άρχισαν να προωθούνται οι Iλουμινάτι από τα Λίντλ - Mια συγκλονιστική ανατομία της μεταπολίτευσης

Ε-Ξ-Α-Ι-Ρ-Ε-Τ-Ι-Κ-Ο

Γράφει ο "Φίλιπ Μάρλοου" 

Η μισή αλήθεια, είναι ήδη μέσα μας… καθένας γνωρίζει τι δεν πάει καλά…τουλάχιστον, τι είναι εκείνο που δεν πάει όπως θα ήθελε. Είναι απλή, όσο και ανώριμη η σκέψη του ανθρώπου, όταν επιτρέψεις σε κάποιον να την χειραγωγήσει. Το σημαντικό πλάθεται, αναδεικνύεται και επαναπροτείνεται, με κάθε τρόπο και μέσο. 

Η επανάσταση έλαβε τέλος. Εκείνοι που θα άλλαζαν τον κόσμο, κατάλαβαν, οτι πρώτα έπρεπε να είναι σε θέση να αλλάξουν σώβρακο και λούφαξαν, αφού πρώτα βόλεψαν τον κώλο τους σε κάποια συστημική καρεκλίτσα…

H γνώμη, είναι σαν την κωλοτρυπίδα. Ο καθένας έχει από μία. 

Όσο για τη γνώση, αυτή, δεν είναι δημοκρατικό αγαθό: Αποκτάται με κόπο, μελέτη και αντιπαράθεση.

Και είναι αυτή, η ΓΝΩΣΗ και όχι η γνώμη, που οδηγεί τις εξελίξεις.

Γινόμαστε μάρτυρες και θεατές, ποικίλων κοινωνικών νεωτερισμών, που αποτελούν μέρος της τακτικής της πολυδιαφημισμένης πολιτικής ορθότητας. Και αν κανείς αναρωτηθεί, τι ακριβώς είναι αυτό, η απάντηση ποικίλει. Ας πάρουμε όμως τη βοήθεια του κοινού:  

Πολιτική ορθότητα είναι, αυτό που ο γύφτος, γίνεται ευαίσθητη κοινωνική ομάδα, ο πούστης, γενναίος άνδρας , η σιτεμένη αδερφομάνα- τσουτσουνοπνίχτρα, τηλεπαιδαγωγός ο αρπακόλας γυρολόγος, βαθιά σκεπτόμενος και η κάθε ανθελληνική κουράδα, διανοούμενος.  

Μόνη σταθερή αξία, ο πολίτης- ψηφοφόρος. Ήταν και παραμένει μαλάκας.

Προβλήματα, που δε γνωρίζαμε καν ότι υπάρχουν, έκαναν απότομα την εμφάνισή τους στην Ψωροκώσταινα.  

Κάποτε, η έννοια του κάθε γονιού, ήταν, να δώσει τα εφόδια στο παιδί του, να ζήσει έντιμα και καλύτερα από τον ίδιο. 

Σήμερα, ο έλληνας γονέας, είναι απειλούμενο είδος και το παιδί που μεγαλώνει βλέποντας την κοινωνία να αντιγράφει, αν ειναι δυνατόν, τα ΜΜΕ, έχει αναδιατάξει σκοπούς και προτεραιότητες.

Όταν κάποιος, δεν τα έπαιρνε ή δεν τα γούσταρε,τα γράμματα, θα έβρισκε μια τέχνη ή θα άνοιγε μια επιχείρηση και, τις περισσότερες φορές, με σκληρή δουλειά, θα γινόταν, πολύ πιο εύπορος, από τους αντίστοιχους μορφωμένους της εποχής…  

Ύστερα ήρθε το δημόσιο. Στρατιές δημοσίων υπαλλήλων, βλαχογιάπηδων, κωλοβολεμένων συνδικαλιζόμενων και αεργοαπασχολούμενων, γέμισαν χρέος και άδειασαν τα ελληνικά ταμεία.

Η υπερδιόγκωση του δημοσίου, ήταν η αρχή της υποδούλωσης

Δεν έχει ιδιαίτερη αξία να αναλύσουμε πράγματα, λίγο πολύ γνωστά σε όλους. Το ρουσφέτι και το χτύπημα στην πλάτη, ήταν το καύσιμο που κίνησε, το εγχείρημα μαυρογιαλούρος και σια, για έτη πολλά. Η κάθε ξεπεσμένη..και ξεχεσμένη θείτσα, φιλούσε κατουρημένες ποδιές για να βολέψει τον γιόκα της, που είχε …τρομερές δυνατότητες, αλλά τον αδίκησαν… και ο αρκουδόγυφτος πατερφαμίλιας, θα παζάρευε καμιά πενηνταριά ψήφους, που είχε στη “δούλεψή του” για να προωθήσει την καριέρα κάποιου σπουδαγμένου, πρωτοτυπία για τότες, μέλους της οικογενείας, που αν και “έσκισε” στα λονδίνα, βρήκε προσφορά εργασίας στο αναδρομικό Ελλαδιστάν.

Η αριστεία, πήρε σιγά σιγά τον πούλο, όχι ότι κατάφερε ποτέ να εδραιωθεί ως αξία στο νέο ελληνικό κράτος. Ανησυχημένα πνεύματα με άγνωστο παρελθόν και ακόμα πιο αβέβαιες και στρεβλωμένες απόψεις, είπαν να πάρουν τα ηνία, μιας χώρας που προσπαθούσε να ανασυντάξει τις δυνάμεις της.

Η παραγωγικότητα, μετατράπηκε σε λέξη, που στη χώρα, την αναζητάς, σε βιβλία παλαιοντολογίας.

Η βιωσιμότητα του αποκυήματος της φαντασίας και των προσταγών της ευρώπης, δεν αμφισβητήθηκε. Τουλάχιστον όσο έρεε το χρήμα. Το εξαήμερο, έγινε πενθήμερο, επί ορθοδόξου ΠΑΣΟΚ (βοήθειά μας), το δημόσιο, κοιτώνας κομματικών ακολούθων και το ρουμσ του λετ, η βαριά βιομηχανία της πατρίδας.

Κράτησε, όσο τράβηξε αυτή η κομπίνα και πέρασε και καλά κόσμος. Χτίσανε σπίτια, όσοι δεν τους τα είχε χαρίσει η χούντα και ο κακός Παπαδόπουλος, αλλάξανε αμάξια και πήρανε πλουσιοπάροχα εφ’άπαξ, για τα οποία,δεν τους έγιναν ποτέ αντίστοιχες κρατήσεις. 

Ακόμα και πέρα από το δημόσιο όμως τράνεψε το πανηγύρι.

Η δοξασμένη αγροτιά… έπεσε στα τέσσερα και περίμενε να της φερμάρουν τις ευρωπαϊκές εντολές. Κάπως έτσι, βασικά αγαθά έλειψαν σταδιακά από το ελληνικό τραπέζι και σε αντιδιαστολή, κωλόμπαρα και καγιέν, φύτρωσαν σα μανιτάρια στον περήφανο θεσσαλικό κάμπο.

Και όλα δουλεύαν ρολόι ( εκείνο δώρο με το μπλέκ) στο υπέροχο γαλατικό χωριό… Η αριστεροδεξιά νιρβάνα, καιρός πανιά, καιρός κουπιά, κούτσα κούτσα, και όποια άλλη παρωχυμένη ογδονταριά με βάτες, σας έρχεται στο μυαλό, προχωρούσε. Η πόλωση βαστούσε και οι δύο μονομάχοι της εξουσίας, είχαν, αν και κανένας δεν είχε καταλάβει ποιές, βασικές διαφορές. Ο ένας έκανε κάτι, με την πλήρη αντίθεση του άλλου, ο οποίος όμως, όταν ερχόταν η σειρά του, έβρισκε σθεναρή αντίδραση της ΓΣΕΕ ή συμβαλομένων κοπριτών. Ή ήταν τέτοια η φύση του νομοθετήματος, που, δυστυχως, δε μπορούσε να αλλάξει πια. Τράβηξε κι αυτό το παραμύθι, μέχρι που χάσαμε το γελαστό παιδί… το χαμόγελο που κοσμούσε το σπίτι, αυτοκίνητο, ακόμα και το εικονοστάσι του κάθε πασόκου, έφυγε ο Αντρέας..μαζί κακά τα ψέματα, άρχισε να σβήνει και το πασοκ.

Η αντιπαράθεση, έγινε πιο λάϊτ. Από το ” Ηλία ρίχτο” και το ” Τσοβόλα δώστα όλα”, που όσο και να διαφωνείς, γούσταρες να το βλέπεις σε b-movie, περάσαμε στο μαραμένο παραπαίδι του νεκροθάφτη, που τον έκανε κάζο ο Γεωργίου και που με σακάκι, τρία νούμερα μεγαλύτερο, υποδέχθηκε τον μπίλ (κλίντον, όχι Καρά) . Προσωπικά τον θυμάμαι, όταν είχε έρθει στα μέρη μου, στον Βόλο, που παρακινούμενος από τα λέγκο του γκαίμπελς, είπε να ανάψει τσιγάρο, για να βγάλει πιο λαϊκό προφίλ…που πας ρε κακομοίρη…εδώ ο άλλος κατέβαζε ένα τζακ στην καθισιά του. Ηγέτης όχι μαλακίες…
   

Από την άλλη, ο κουρασμένος γόνος, που σπρώχνοντας, τον πήγανε μέχρι την εκλογή, μετά την κρυάδα, το 2000.

Οι συγκεντρώσεις μίκρυναν σε αριθμούς και το πάθος, το οποίο, δεν οδηγούσε πάντα σε καλά, ή λογικά αποτελέσματα, σκεπάστηκε από την καθημερινότητα.

Οι μπαλκονάτοι χάθηκαν και άρχισαν να προωθούνται οι Ιλουμινάτι από τα λίντλ.

Έπεσε σύρμα, για τεχνοκράτες. Παπαντωνίου, Βενιζέλος, Παπακωνσταντίνου, Δήμας και κερασάκι στην τούρτα, ο Πάκης, η πιο ακριβή γλάστρα στην προεδρική ιστορία. 

Αναφορικά, πάνω από τους μισούς ενδεικτικά προαναφερθέντες, είναι καταδικασμένοι, ή υπόδικοι…κοινό στοιχείο, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έχει κολλήσει ούτε μισό ένσημο.

Κι όμως, ξανά, παρά την αλλαγή, στηρίχτηκαν από τους κινούντες τα νήματα της ενημέρωσης. Άλλωστε, αν αλλάζει ο παίκτης, ή το πιόνι, δεν αλλάζει το παιχνίδι. Ιδιαίτερα, όταν το προϊόν που αμφότεροι προσφέρουν, είναι στην καλύτερη περίπτωση ληγμένο, στη ρεαλιστικότερη, τοξικό.

Ετσι, ακολούθησε μια περίοδος που θα μπορούσαμε να της αποδώσουμε το χαρακτηρισμό “άλλαξ’ο κολιές” του Μπάμπη Παπαδόπουλου.

Ζαβό, Σαμαρας-Βενιζέλος-Καρατζαφέρης, Πικραμένος, ένας άλλος που δεν τον θυμάται ούτε η μάνα του και από το πουθενά, το κακέκτυπο τσίτσο και φράνκο, τσιπροκαμένος, με γκέστ σταρ, επί οικονομίας, τον μαύρα μεσάνυχτα, τώρα ξημέρωσε, 25.

Είδαμε στο ελληνικό κοινοβούλιο, στυλιστικές προτάσεις, που μήτε που τις είχανε φανταστεί μέχρι τότε. Ακομπλεξάριστες εμφανίσεις με ποικιλόχρωμες πουκαμίσες, μπλουζάκια με στάμπες μολότωφ, να μας θυμίζουν να μένουμε ζεστοί το χειμώνα… Βιώσαμε και την απόλυτη έκφραση της συμμετοχής, όταν είδαμε ένα παιδί…προς ψιλομεσόκοπος, που μοίραζε φραπέδες και λιγδοτυρόπιτα με το παπί, να κάθεται στα έδρανα της βουλής. Γιώργο τον λέγανε.

Αλλά και τον μανόλο το φίλο του Νίκου, που από σερβιτόρος, έγινε εισοδηματίας, την χαμένη τριτοξαδέρφη του οβελίξ, που μετά την προϋπηρεσία της ως τεθλιμένη κάτοικος Ματιού και σημαιοκρατούσας στις περιοδείες του αλέκση, αναβαθμίστηκε.

Ποιός μπορεί βέβαια να ξεχάσει τον άλλο Νίκο, που από τον πολύ σχεδιασμό, έπαιρνε την ευθεία σε οχτάρια, δεν θα ήταν καλές οι γραμμές…ή παραήταν.

Κάπου εκεί, ήρθε το Μακεδονικό, δηλαδή, μας το φέραν. Σε ένα κιόσκι, στη μέση του πουθενά, γιατί είναι και μινιμαλιστές, με διμοιρίες ΜΑΤ, να αποτρέπουν ευγενικά το πλήθος κόσμου, που ήθελε να αγκαλιάσει υπουργό και πρωθυπουργό, που ήρθαν, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, να δώσουν λύση…Κάτι ακούγεται, πως κάποιοι προβοκάτορες, από τα σκόπια, επειδή η γαλλία, για να πάει κόντρα στη γερμανία, που δεν ενέκρινε την χαλάρωση των οικονομικών μέτρων, δεν τους έβαλαν στην Ε.Ε, θα ακυρώσουν τη συμφωνία, μα πώς; εδώ μας είπαν πως είναι διεθνής και δεν πρέπει και ακόμα κι αν δε μας αρέσει, να την τηρήσουμε.

Αν υποψιαστώ, πως μπορούν κράτη ή κυβερνήσεις, να προσβάλουν εκπρόθεσμα, προσύμφωνα, μετά από γενική κατακραυγή, θα χάσω τη γή κάτω από τα πόδια μου.  

Κάπως άβολα, πρέπει να νιώθουν και οι διάφοροι σπόνσορες και χορηγοί των ενωτικών βουλευτών της προηγούμενης βουλής, που έμειναν με το προσύμφωνο στο χέρι.

Η δε ελληνική διπλωματία, μοιάζει με τον τύπο που τη βολεύει μόνος του σε επική παρτούζα. Γύρω τριγύρω Κυριακή, κι εκείνοι, Εβραίος,το Σάββατο. Δεν έχουν πάρει είδηση ακόμα, περιμένουν, να τους πούνε.

Φαίνεται το όλο σκηνικό, σαν κακόγουστο αστείο. Το μόνο που θα το κάνει να συνεχίσει να παίζεται, είναι η συνεχής προσπάθεια, να σε βγάλουν ακόμα περισσότερο από τα νερά σου. Αντί για κυρίαρχο κράτος, η εικόνα που λαμβάνουμε, είναι αυτή του σουρωμένου μπάρμπα, που, άλλα λέει, άλλα κάνει και συνεχίζει να φωνάζει. Μία γενικόλογη καταγγελτική ρητορική, στην αθρόα εισροή “επενδυτών” και την ίδια στιγμή, ο Πάκης, να λέει στο asia united, ότι είναι το μέλλον αυτού του τόπου. Δεν το ξέρω και το απεύχομαι.

Όσο, για το δικό σου μέλλον προκόπιε, δεν το βλέπω να κρατάει για πολύ σε αυτή την καρέκλα, τελειώνει η ναφθαλίνη… Ιεράρχες να μιλούν για την ενίσχυση της βαλλόμενης ελληνικής οικογένειας και μετά να κάνουν τεμενάδες στον συριζομπάτμαν, που βγάζει το σταυρό όταν μπαίνει σε ίσλαμ μόουντ. Βουλευτές της κυβέρνησης, να λένε πως δεν αναγνωρίζουν το κουρελόχαρτο των Πρεσπών και την ίδια στιγμή, πολιτευτές, να βγαίνουν και να αμφισβητούν την ίδια την ελληνικότητα, ως έννοια.

Τα πλοία των καλοθελητών, αλωνίζουν στο Αιγαίο.  

Οι Μ.Κ.Ο, που σε οποιοδήποτε κράτος, που σέβεται την ιστορία, την τιμή του και πάνω απ’όλα, τους πολίτες του, έχουν εξαφανιστεί, στην Ελλάδα, συνεχίζουν να δρούν ανενόχλητες. 

Νησιά όπως η Σάμος και η Μυτιλήνη, βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο και η λύση που βρήκαν οι φωστήρες της εσωτερικής πολιτικής, είναι να μεταφέρουν τα επιδοτούμενα τριαντάχρονα λαθροανήλικα, στην ενδοχώρα. Καθημερινές καταγγελίες, για απόπειρες βιασμού, κλοπές, ξυλοδαρμούς, εικόνες από βεβήλωση και καταστροφή θρησκευτικών συμβόλων, ακόμα και ψίθυροι για παιδοφιλία, από τους εκπολιτιστές, μέσα στους καταυλισμούς… κι όμως, συνέχιση της ίδιας ιστορίας. Η κατάσταση, είναι πια δύσκολο να αλλάξει.

Δεν είναι της παρούσης, να αναλύσουμε, γιατί το πνεύμα του ελληνισμού και κατ’επέκταση, της ευρώπης, υπερέχει. Δεν ειναι η δημοκρατία, είναι η ελευθερία της σκέψης, η αποχή από την θεοκρατία, η λογική, αντί της τυφλής πίστης.

Το υπέροχο γυναικείο βλέμμα και το πρόσωπο που καλύπτεται μόνο από τα μεταξένια μαλλιά και όχι η τσεμπερομαντίλα. 

Είναι, το δικαίωμα του να βρίσκεσαι σε μία χώρα, ανεξαρτήτως χρώματος, που έχει κερδηθεί με μόχθο και προσπάθεια, έναντι στην επιδοτούμενη λαθροεισβολή από κάποιους που την ελλάδα, δεν την έχουν δεί, ούτε στο χάρτη ως τώρα. 

Είναι, αν θέλετε, ο σεβασμός, που πρέπει να δείξουμε σε κάθε ΠΟΛΙΤΙΚΟ προσφυγα, σε αντίθεση με τον ευτελισμό και την υποβάθμιση που βλέπουμε να συμβαίνει με τους “ευχαριστούμε που μας επιλέξατε”.

Η κατάσταση, είναι άσχημη και άν δεν αντιδράσουμε, θα γίνει χειρότερη. Το ότι ψήφισες για να φύγει ο ένας και να έρθει ο άλλος, δεν σου δίνει καμία δικαιολογία ή ελαφρυντικό. Η κουτσουρεμένη δημοκρατία που μας πασάρουν, δε λειτουργεί. Απρόθυμοι, ή ανεπαρκείς κρατικοί λειτουργοί, χάνονται στη μετάφραση. Δεν είναι προτεραιότητα το καζίνο στο ελληνικό, ούτε το να κάνουμε τζαμί στην Αθήνα.

Προτεραιότητα, είναι...