OIKONOMIA: Οι γκρίζες ζώνες του νέου σχεδίου διάσωσης

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΤΗ

Γκρίζες ζώνες και σκοτεινά σημεία αφήνει η συμφωνία που επετεύχθη , έπειτα από δέκα ώρες σκληρών διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ε.Ε και των τραπεζών.

Αυτό που φαίνεται ορατό είναι ότι το «καθαρό αποτέλεσμα» κυμαίνεται στα 70 δισ. ευρώ (περίπου 30% του ΑΕΠ), γεγονός που επιτρέπει να επιτευχθεί ο μαγικός στόχος μείωσης του χρέους στο 120% του ΑΕΠ από περίπου 150% που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υπολόγιζε ότι θα φτάσει, κρίνοντάς το ως μη βιώσιμο.

Πάντως οι ασάφειες που υπάρχουν και τα κενά που θα συμπληρωθούν στην πορεία των επόμενων μηνών, επιτρέπουν σε όλους τους εμπλεκομένους (κυβέρνηση και τράπεζες) να ελπίζουν ότι θα βελτιώσουν τη θέση τους.

1 Οι απώλειες που θα υποστούν οι τράπεζες και γενικότερα οι «όροι της συμμετοχής των ιδιωτών», που είναι άλλωστε και το κομβικό σημείο της νέας συμφωνίας, βρίσκονται ακόμη υπό διαμόρφωση. Το λόμπι των τραπεζιτών, το IIF, δήλωσε χθες ότι η συμφωνία θα οριστικοποιηθεί στις επομένες εβδομάδες. Το μόνο που έχει οριστικοποιηθεί είναι το κούρεμα της ονομαστικής αξίας των ομολόγων κατά 50%.

Ομως το στοιχείο αυτό από μόνο του δεν είναι ικανό να προσδιορίσει ούτε τις ζημιές που θα πρέπει να γράψουν οι τράπεζες και συναφώς ούτε το μέγεθος της κεφαλαιακής ενίσχυσης που θα χρειαστούν. Εχουν διατυπωθεί σενάρια, τα οποία αναφέρουν ότι οι τράπεζες θα πάρουν μετρητά ένα μέρος (15%) της εναπομεινάσης αξίας των ομολόγων μετά το «κούρεμα».

Για το υπόλοιπο τμήμα (25%) το σενάριο αναφέρει ότι θα πάρουν ομόλογα 30ετή. Ομως τίποτε δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και όλα αυτά βρίσκονται υπό αίρεση.

2 Στο βαθμό που δεν οριστικοποιηθούν οι παράμετροι αυτοί, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει σαφής εικόνα της ζημιάς των τραπεζών. Η συμφωνία προβλέπει ότι μπορεί να διατεθούν 30 δισ. ευρώ για την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ομως η έκταση της βοήθειας αλλά και η μορφή με την οποία αυτή θα δοθεί, θα καθορίσουν εν τέλει αν θα κρατικοποιηθούν οι τράπεζες.

Στους τραπεζικούς κύκλους σηζητείται πλέον μετ' επιτάσεως το σενάριο ενίσχυσης με προνομιούχες μετοχές, καθώς η μέθοδος αυτή είναι πιθανόν να εφαρμοστεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Στην Ελλάδα βέβαια έχει ψηφιστεί νόμος που προβλέπει ότι η κρατική συμμετοχή θα γίνει με κοινές μετοχές.

Ομως οι τραπεζίτες ελπίζουν ότι όσο η διαπραγμάτευση είναι ακόμη ανοιχτή, διαθέτουν βάσιμες ελπίδες να αναθεωρηθεί ο σχετικός νόμος και να αποσοβηθεί η κρατικοποίησή τους.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΚΙΝΑ: Ο μαθητής ξεπέρασε τον δάσκαλο!

Του ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ

Η Βραζιλία απέρριψε ήδη κατηγορηματικά το αίτημα. Η Ρωσία χρησιμοποιεί διφορούμενη γλώσσα, όπως πάντα. Η Ιαπωνία έχει άλλα, πιο επείγοντα προβλήματα, από την αντιμετώπιση του δικού της υπέρογκου χρέους μέχρι την αποκατάσταση των ζημιών από το τσουνάμι. Η μόνη που άφησε την πόρτα ανοιχτή είναι η Κίνα. Και ο λόγος είναι ότι προτίθεται να θέσει αυστηρούς όρους.

Οι Ευρωπαίοι το παραδέχθηκαν αυτή την εβδομάδα ανοιχτά: για να μπορέσουν να προχωρήσουν στη «μόχλευση» (μια από τις λέξεις της χρονιάς, χωρίς αμφιβολία) του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, έχουν ανάγκη από τις αναδυόμενες οικονομίες. Για να τα βγάλουν πέρα με τους PIGS, ζητούν βοήθεια από τους BRICS. 

Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ είναι έξαλλος. «Αντί να εκδώσουν ευρωομόλογα, οι Ευρωπαίοι επέλεξαν να παραδοθούν δεμένοι χειροπόδαρα στις αναδυόμενες χώρες», είπε χθες στο γαλλικό ραδιόφωνο. Την ανησυχία του εξέφρασε και ο πρώην υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν, που πρόσκειται στον Φρανσουά Ολάντ. «Η πλευρά αυτή της συμφωνίας θα έχει επιπτώσεις», τόνισε, επισημαίνοντας ότι το Πεκίνο θα ζητήσει ανταλλάγματα σε ό,τι αφορά το κινεζικό νόμισμα, τις εμπορικές συναλλαγές ή τον σεβασμό του περιβάλλοντος.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Δώρον άδωρον το haircut του 50%

Της Κορίνας Σαμάρκου

Το haircut του 50% δεν διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Στην πραγματικότητα, χρειάζεται «κούρεμα» έως και 75% στα ελληνικά ομόλογα, υποστήριζε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την ώρα που κορυφώνονταν οι διαπραγματεύσεις των Ευρωπαίων με τους τραπεζίτες. Οι αναλυτές των ξένων επενδυτικών οίκων αντιπροτείνουν ακόμα πιο γενναίες λύσεις. Σύμφωνα με τους δικούς τους υπολογισμούς, χρειάζεται haircut από 80% έως και… 100% στα ελληνικά ομόλογα, για να επιστρέψουν τα δημόσια οικονομικά σε βιώσιμη τροχιά.

Η τελευταία έκθεση της τρόικας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ζητούσε haircut 60% στα ελληνικά ομόλογα. Ωστόσο, όπως αποκαλύφθηκε τα τελευταία 24ωρα, αυτό το νούμερο ήταν το αποτέλεσμα ενός σκληρού παρασκηνιακού παζαριού και μιας κόντρας κορυφής. Η έκθεση δημοσιεύτηκε με αστερίσκους που εξέφραζαν την εναντίωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο «κούρεμα». Αντίθετα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θεωρούσε προτιμότερο να γίνει μια ακόμα μεγαλύτερη ελάφρυνση από το χρέος. Στελέχη του μιλούσαν, κατά τη διάρκεια των κρίσιμων διαπραγματεύσεων, με τις τράπεζες, ακόμα και για haircut 75%.

Με δεδομένο ότι από το «κούρεμα» εξαιρούνται τα χρέη της Ελλάδας προς τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, καθώς και τα ελληνικά ομόλογα που έχει στα χέρια της η ΕΚΤ, οι ξένοι αναλυτές πιστεύουν ότι για να έχει πραγματικό νόημα μια αναδιάρθρωση, θα πρέπει να είναι πολύ πιο γενναία.

Όπως εξηγεί η Citigroup, αν τα δάνεια του επίσημου τομέα εξαιρεθούν από την αναδιάρθρωση, τότε, το haircut καλύπτει τα 239 δισ. ευρώ από τα 362 δισ. ευρώ του συνολικού χρέους. Πρακτικά, ένα «κούρεμα» 50% θα απαλλάξει την Ελλάδα από βάρη ύψους 120 δισ. ευρώ. Επομένως, το χρέος του 2011 θα μειωθεί από το 160% του ΑΕΠ, στο 105%.

Όμως, το κρυφό κόστος του σχεδίου μετριάζει το όφελος για τη χώρα. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους ομόλογα αξίας 45 δισ. ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι θα χρειαστούν κεφαλαιακή ενίσχυση για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης. Για να φέρουν το core tier 1 στο 9% (που είναι η απαίτηση των ευρωπαϊκών αρχών), θα χρειαστούν 21 δισ. ευρώ σε νέα κεφάλαια. Με δεδομένο ότι ο κλάδος αδυνατεί να αντλήσει κεφάλαια από την αγορά, είναι σαφές ότι θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω του EFSF. Συνεπώς, η Citigroup υπολογίζει ότι, τελικά, το haircut του 50% ρίχνει το χρέος στο 114% του ΑΕΠ. Έως το 2012, το χρέος θα έχει επιστρέψει στο 130% του ΑΕΠ, αφού η βαθιά ύφεση θα φέρει έλλειμμα περίπου 5%.

Γι’ αυτό και η Credit Suisse υπολογίζει ότι απαιτείται «κούρεμα» 84% στα ομόλογα των ιδιωτών επενδυτών, για να μειωθεί το χρέος στο 90% του ΑΕΠ.

Στην τσιμπίδα του νόμου ο Νεοζηλανδός που ζήτησε 100.000, του έδωσαν κατα λάθος 10 εκατομμύρια, τα πήρε και... έφυγε!

Η αστυνομία του Χονγκ Κονγκ συνέλαβε ένα Νεοζηλανδό, ο οποίος είχε διαφύγει από τη χώρα του το 2009 αφού είχε αδειάσει τον τραπεζικό λογαριασμό του στον οποίο η τράπεζά του είχε μεταβιβάσει από λάθος εκατομμύρια δολάρια, ανακοίνωσε σήμερα η αστυνομία της Νέας Ζηλανδίας.

Σε βάρος του 30χρονου Νεοζηλανδού είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης από την Ιντερπόλ αφότου εφέρετο ότι είχε διαφύγει στην Κίνα, τον Απρίλιο του 2009, μαζί με τη σύντροφό του.

Λίγο νωρίτερα, η τράπεζά του, η Westpac Bank, είχε μεταβιβάσει από λάθος 10 εκατομμύρια δολάρια Νέας Ζηλανδίας (5,64 εκατομμύρια ευρώ) στο λογαριασμό του, ενώ εκείνος είχε ζητήσει μια πίστωση 100.000 δολαρίων Νέας Ζηλανδίας για τις επαγγελματικές δραστηριότητές του.

Όταν η τράπεζα διαπίστωσε το λάθος της μερικές ημέρες αργότερα, τα εκατομμύρια είχαν μεταβιβαστεί σε άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς και το ζευγάρι είχε εξαφανιστεί.

Αλλάζει τον εγκέφαλο το Facebook;

Εθελοντές που μπήκαν σ’ έναν ανιχνευτή 3D, εμφάνιζαν πιο πυκνές δομές σε τρεις περιοχές του εγκεφάλου αν διατηρούσαν μια μεγάλη λίστα ‘φίλων’ στο Facebook σε αντίθεση με αυτούς που διατηρούσαν λιγότερους ‘φίλους’. Οι τρεις αυτές περιοχές συνδέονται με τις κοινωνικοποιητικές δεξιότητες. Η άνω κροταφική αύλακα και μεσαία κροταφική έλικα «συνδέονται με την κοινωνική αντίληψη όπως την αντίληψη του βλέμματος ή τις κοινωνικές νύξεις», λέει η ερευνητής του πανεπιστημίου College London Ryota Kanai.

Η τρίτη περιοχή του εγκεφάλου «μπορεί να συνδέεται με την μνήμη για τα πρόσωπα και τα ονόματα».

Δύο χρόνια πριν, η νευροεπιστήμονας Susan Greenfield στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης εκτόξευσε μια «καταιγίδα» σχολίων για την online κοινωνική δικτύωση και τον αντίκτυπό της στους νέους.

«Ο εγκέφαλος του 21ου αιώνα μπορεί ενδεχομένως να μετατραπεί σε παιδί, χαρακτηριζόμενος από μικρές απώλειες προσοχής, αισθησιασμό και από μια ασταθή αίσθηση της ταυτότητας», προειδοποιεί η καθηγήτρια. Εκτός αυτού, κορυφαίος ερευνητής στο UCL, o καθηγητής νευροπιστήμης Geraint Rees, είπε ότι η πρόσφατη έρευνα θέτει νέα ερωτήματα: αν το μέγεθος της περιοχής που αφορά την κοινωνικοποίηση οδηγεί σε περισσότερους φίλους ή αν αυτή η περιοχή αλλάζει από τα online κοινωνικά δίκτυα, ή όχι.

Πες μου τι γράφεις στο Ιντερνετ για να σε προσλάβω! (Social Media History Becomes a New Job Hurdle)

Της Jennifer Preston / The New York Times

Εναν ακόμα κίνδυνο εγκυμονούν για τους φανατικούς και άφρονες χρήστες τους οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, αν και πολλοί λίγοι είναι αυτοί που το συνειδητοποιούν.

Είναι γνωστό ότι πολλές επιχειρήσεις προτού προχωρήσουν στην πρόσληψη κάποιου συνεργάτη, αναζητούν τους «σκελετούς» που πιθανώς να κρύβει στο «ντουλάπι» του και ψάχνουν τα πάντα από το ποινικό του μητρώο, τις οφειλές που έχει σε πιστωτικές κάρτες, εάν βρίσκεται για κάποιο λόγο στον «Τειρεσία» κ.λπ. Το Διαδίκτυο διευκολύνει σημαντικά το έργο τους και συχνά οι εργοδότες χρησιμοποιούν μηχανές αναζήτησης όπως το Google για να μάθουν όσα περισσότερα μπορούν για τον άνθρωπο που θέλουν να βάλουν στη δουλειά τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, σήμερα πολλοί επιχειρηματίες ζητούν από τους επίδοξους υπαλλήλους τους να περάσουν και από έλεγχο… δραστηριότητας που ανέπτυξαν στις διάφορες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Σε αυτό τους βοηθά η Social Intelligence μία εταιρεία που ιδρύθηκε μόλις προ έτους κι ήδη κάνει χρυσές δουλειές, καθώς αναλαμβάνει να αποκαλύψει οτιδήποτε είπε ή έκανε στο Διαδίκτυο την τελευταία επταετία ο συγκεκριμένος υποψήφιος που διεκδικεί τη θέση εργασίας.

Τα στοιχεία που προσκομίζει στον επιχειρηματία είναι αποδείξεις για ρατσιστικά σχόλια και αναρτήσεις στο Διαδίκτυο, αναφορές στη χρήση ναρκωτικών, φωτογραφίες λίγο πιο προκλητικές από το σύνηθες, γραπτά μηνύματα και βίντεο, απεικονίσεις όπλων ή βομβών και γενικότερα κάθε δραστηριότητα που υποδεικνύει ότι το άτομο που ερευνάται έχει ροπή προς τη βία.

"Επίγεια σοφία"

Η λίθινη εποχή δεν τελείωσε επειδή τελείωσαν οι λίθοι.

Αγνώστου

Εμείς οι Αμερικανοί είμαστε οι καλύτερα πληροφορημένοι για τα γεγονότα των τελευταίων 24 ωρών. Δεν είμαστε οι καλύτερα πληροφορημένοι για τα γεγονότα των τελευταίων 6000 ετών.

Will Durant, 1885-1981, Αμερικανός ιστορικός & φιλόσοφος

Είδα μια μέρα ένα παιδί στο σχολείο να κακομεταχειρίζεται ένα μικρότερο αγόρι. Αγανάκτησα, αλλά μου απάντησε: «Οι μεγαλύτεροι με χτυπούν και εγώ χτυπώ τους μικρότερους. Είναι δίκαιο». Με αυτά τα λόγια συνόψισε την ιστορία του ανθρώπινου είδους.

Bertrand Russell, 1872-1970, Βρετανός φιλόσοφος

Σαν σήμερα (30/10/ΧΧΧΧ)

1905: «Οκτωβριανό Μανιφέστο»: Ο τσάρος Νικόλαος Β' παραχωρεί πολιτικές ελευθερίες στους Ρώσους, ενώ εγκρίνει τη λειτουργία της Βουλής.

1908: Εμφανίζονται στους δρόμους της Αθήνας τα πρώτα ηλεκτρικά τραμ, τα οποία αντικαθιστούν σταδιακώς τα ιππήλατα.

1930: Βενιζέλος και Ατατούρκ υπογράφουν στην Άγκυρα συνθήκη φιλίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

1938: Ο Όρσον Ουέλς παραμυθιάζει και πείθει  μέσω ραδιοφώνου τους Αμερικανούς ότι η Γη δέχεται επίθεση από Αρειανούς.

1974: Διεξάγεται στην Κινσάσα του Ζαΐρ ένας από τους κορυφαίους αγώνες επαγγελματικής πυγμαχίας. Ο Μοχάμεντ Άλι νικά με νοκ-άουτ τον Τζορτζ Φόρμαν και επανακτά τον παγκόσμιο τίτλο βαρέων βαρών.

1821: Γεννιέται ο ρώσος λογοτέχνης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

1888: Γεννιέται ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, έλληνας ολυμπιονίκης.

1896: Γεννιέται ο ποιητής της νεορρομαντικής και νεοσυμβολιστικής σχολής Κώστας Καρυωτάκης

1910: Πεθαίνει ο Ερρίκος Ντινάν, ελβετός επιχειρηματίας και ανθρωπιστής, ιδρυτής του Ερυθρού Σταυρού.

Μην πετάς τη μαμά από το τρένο

Tης Mαριαννας Tζιαντζη

«Αν πεθάνει ο παππούς, τη βάψαμε», λέει με απελπισία μια μεσόκοπη κυρία. Δεν εννοεί ότι όλη η οικογένεια θα βυθιστεί στο πένθος, αλλά ότι θα χαθεί η μοναδική πηγή εισοδήματος, αφού σε αρκετές περιπτώσεις μία (1) σύνταξη καλύπτει τουλάχιστον τα έξοδα της διατροφής μιας οικογένειας με δύο ή περισσότερους ανέργους.

Ενα κύμα στοργής πλημμυρίζει πολλά ελληνικά σπίτια και το αντικείμενό της είναι ο/η συνταξιούχος της οικογένειας, η γερασμένη χρυσοτόκος όρνιθα που, πάση θυσία, πρέπει να ζήσει για να ζήσουμε κι εμείς. Μπορεί ο παππούς ή η ηλικιωμένη μητέρα να είναι ανήμποροι, ακόμα και κατάκοιτοι, όμως η σύνταξη, μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, τρέχει, έστω και ψαλιδισμένη. Είναι τεράστια η διαφορά ανάμεσα στο «κάτι» και στο τίποτα.

Πέρασε ο καιρός που πολλοί πάρκαραν τους γέροντες γονείς σε κάποιον οίκο ευγηρίας ή έπαιρναν μια «γυναίκα» (ο όρος «κυρία» χρησιμοποιείται σπάνια) από τη Γεωργία ή τη Βουλγαρία για να τον προσέχει. Τώρα τα γηροκομεία αδειάζουν, τουλάχιστον αυτό λένε οι φήμες που δεν μπορούν να διασταυρωθούν, αφού καμία επιχείρηση δεν παραδέχεται ότι έχει αναδουλειές, ενώ πολλά ώριμα τέκνα συνταξιούχων αναγκάζονται να σουτάρουν την αλλοδαπή γηροκόμο / οικιακή βοηθό και να αναλάβουν αυτοπροσώπως τη φροντίδα ή μάλλον τη συντήρηση του ηλικιωμένου.

Να λοιπόν που η κρίση μάς φέρνει πιο κοντά και ίσως αυτό να εννοούν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι το Mνημόνιο δεν είναι συμφορά, αλλά μια ευκαιρία να αλλάξουμε, να ξεπεράσουμε τον κακό εαυτό μας. Δεν χρειαζόμαστε «έναν εργαζόμενο ανά οικογένεια», σύμφωνα με το όραμα του κ. πρωθυπουργού, αλλά ένα συνταξιούχο ανά οικογένεια.

Η κυβέρνηση καμώνεται πως κυβερνά και ο δημόσιος τομέας πως δουλεύει!

Του ΤΑΚΗ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Την εποχή που μεσουρανούσε η Σοβιετική Ένωση, υπήρχε το γνωστό ανέκδοτο πως οι κρατικοί υπάλληλοι έκαναν ότι δούλευαν και το κράτος προσποιούνταν πως τους πλήρωνε! Για την ώρα κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει εδώ, αν και όπως πάνε τα πράγματα δεν είναι μακριά η ώρα που θα το ζήσουμε. 

Συμβαίνει όμως κάτι αντίστοιχο!

Η κυβέρνηση κάνει πως κυβερνά τον τόπο και οι πολίτες υποκρίνονται πως διάγουνσε ένα κράτος που λειτουργεί! Για παράδειγμα ο πρωθυπουργός με κάθε ευκαιρία ορκιζόταν – πιθανόν καλοπροαίρετα-πως δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια σκέψη αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους! Ο λόγος είναι πως κάτι τέτοιο δεν συμφέρει με τίποτα τη χώρα!

Και για να γίνει πιο πειστικός, εξηγούσε πως “ενδεχόμενη αναδιάρθρωση θα είνα ικαταστροφή για τους Έλληνες πολίτες,δεδομένων των θυσιών στις οποίες συναίνεσαν” (συνέντευξη στην εφημερίδα Le Figaro). Ή ότι ένα ένα τέτοιο ενδεχόμενο “θα συνεπαγόταν κατάρρευση των ελληνικώντραπεζών” (συνέντευξη στο περιοδικό STERN). Σύμφωναμε τον πρωθυπουργό “εάν είχαμε σκοπό να κάνουμε αναδιάρθρωση,θα ήταν πιο έξυπνο να την κάναμε στις αρχές της κρίσης” (συνέντευξηστην εφημερίδα Die Zeit). Άλλωστε όπως είπε τις προάλλες στην Κ Ο. του ΠΑΣΟΚ, “αναδιάρθρωση χρειάζεται η χώρα και όχι το χρέος της”.

Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις,παρά την επίκληση των συνεπειών που θα επιφέρει, τελικά η αναδιάρθρωση είναι γεγονός. Οι επιπτώσεις της χωρίς αμφιβολία θα αλλάξουν δραματικά τις ζωές μας. Θα ανατρέψουν με βίαιο τρόπο συνήθειες και δεδομένα δεκαετιών. Θα οδηγήσουν στην καλύτερη περίπτωση σε σοβαρές πολιτικές εξελίξεις και στη χειρότερη σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις! Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι θα σημάνει η εκχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας και που θα οδηγήσουν τελικά όλα αυτά τη χώρα.

Ιστορικό «ναι» στην κατά 50% χρεοκοπία της χώρας

Της ZEZAΣ ZHKOY

Χρεοκοπία χώρας-μέλους της ΟΝΕ και με εθνικό νόμισμα το ευρώ αποτελεί έγκλημα του 21ου αιώνα. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, εσκεμμένα ή όχι, δεν το αντιλαμβάνεται! «Η Ελλάδα, αργά ή γρήγορα, θα ζητήσει αναδιάρθρωση του χρέους της, όπως κομψά αποκαλείται η ομολογία ενός κράτους ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τους πιστωτές του, ισοδυναμεί με πτώχευση», έγραφα ήδη από την Κυριακή 29 Αυγούστου 2010. Ματαίως...

Ζούμε την απόλυτη συντριβή. Το πεπρωμένο μιας σύγχρονης χρεοκοπίας συνάντησε νομοτελειακά τη φράου Μέρκελ με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.  

Ωστόσο, αυτές οι κρίσεις δεν είναι «θεοδικίες». Δεν είναι παίγνια μιας ανεξέλεγκτης μοίρας. Είναι «Κοινωνιοδικίες». Παρενέργειες δηλαδή ιστορικών δράσεων και επιπόλαιων επιλογών. Ετσι, κάθε κοινωνία εκτρέφει τις μορφές κρίσης που αντιστοιχούν στη δομή της, επινοεί τους συγκεκριμένους και «αρμόζοντες» ιστορικούς τρόπους για να τις αντιμετωπίσει και αποκρυσταλλώνει τον δικό της ειδοποιό περί κρίσεως πολιτικό λόγο. Οι βουλές των Γερμανών για το ελληνικό πρόβλημα χρέους, πάντως, δεν αποτελούσαν μυστικό.

Οι χώρες πτωχεύουν βαθμιαία, με το να δανείζονται τόσο πολλά χρήματα ώστε οι πιστωτές να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ικανότητά τους να αποπληρώσουν το χρέος. Κατόπιν πτωχεύουν ξαφνικά, όταν οι πιστωτές παύουν να τις δανείζουν.  

Αυτό έχει συμβεί σε κάμποσα έθνη του Tρίτου Kόσμου και εξ αιτίας του γεγονότος ότι ήταν αναγκασμένα να δανείζονται σε δολάρια. Καθώς το νόμισμά τους έχανε την εμπιστοσύνη των παγκόσμιων αγορών, κατέρρεε η αξία του έναντι του δολαρίου. Αλλά έτσι αυξανόταν το βάρος του πραγματικού τους χρέους. Οι κρίσεις εμφανίζονται πάντα απρόσκλητες και σε «ακατάλληλες στιγμές». Μέχρι εδώ, όλα είναι εν μέρει τουλάχιστον εύλογα, αναμενόμενα, ίσως και αναπόφευκτα.  

Η άλλη διάσταση

Του ΠΑΝΟΥ ΤΣΟΥΜΑ

Δεν ισχύει μόνο για τη Βαλκανική Ελλάδα αλλά και για τη διεθνή κοινότητα στο σύνολό της: «Είδαμε το τυρί, δεν είδαμε τη φάκα»! Η ανάπτυξη χωρίς όρια ήταν το «τυρί» και η «φάκα» αυτό που μόλις ξεκίνησε και, τόσο διεθνώς όσο και εγχώρια, αντιμετωπίζεται με περισσή ελαφρότητα.

Τι είναι αυτό που ξεκίνησε, πόσο θα κρατήσει και πού θα καταλήξει κανένας δεν μπορεί να το πει με ακρίβεια, όμως η γενική αρχή μπορεί με σιγουριά να διατυπωθεί.

Η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση ήταν το ανώτερο στάδιο μιας πορείας της ανθρωπότητας, η οποία άρχισε ήδη να μετράει ανάποδα.

Κάποιοι πρόλαβαν να φτάσουν στην κορυφή, κάποιοι δεν πρόλαβαν, όμως αυτό λίγη σημασία έχει τώρα πια.

Εκείνο που προέχει τώρα είναι να περιοριστούν, αν είναι δυνατόν, τα χειρότερα της πτώσης, οι συνέπειες της οποίας θα είναι χωρίς προηγούμενο.

Δεν έρχεται αυτή τη φορά το τέλος μιας αυτοκρατορίας ή ενός συστήματος διακυβέρνησης. Ερχεται το τέλος μιας αντίληψης που έχει ο άνθρωπος για τα πράγματα από την εποχή του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, του Επιμηθέα και της Πανδώρας.

Στο πέρασμα των αιώνων η αντίληψη αυτή υπηρετήθηκε από διάφορα συστήματα κοινωνικής και κρατικής οργάνωσης, ο πυρήνας της όμως, που ήταν η συνεχής επέκταση και η ακόρεστη επιθυμία πρόσκτησης υλικών αγαθών τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο, παρέμεινε αναλλοίωτος.

Εχει, από αυτή την άποψη, και οντολογικό χαρακτήρα η κρίση, της οποίας τα προεόρτια βιώνουμε. Δεν είναι δηλαδή μόνο κρίση συστημική, του καπιταλισμού και της σοσιαλκομμουνιστικής του εκδοχής, είναι πρωτίστως κρίση ανθρωπολογική.

Τα τρία «τσουνάμι» της σημερινής κρίσης

Γράφει ο Γιώργος Ι. Μαύρος

Οι «σαρωτικές» μεταρρυθμίσεις που αναγκάζεται να προωθήσει άμεσα η κυβέρνηση κατ' επιταγή της τρόικας δεν είναι παρά μια μικρή πρόγευση των λύσεων απελπισίας που θα κληθούν να εφαρμόσουν το επόμενο διάστημα όχι μόνο η ελληνική κυβέρνηση αλλά και πολλά κέντρα αποφάσεων στον πλανήτη για να αντιμετωπίσουν πρωτοφανή οικονομικά και πολιτικά αδιέξοδα.  

Μέχρι στιγμής έχουμε βιώσει μόνο τη μια πτυχή της κρίσης, την πιστωτική - δημοσιονομική. Το σπάσιμο της πιστωτικής «φούσκας» το 2008 αποκάλυψε διεθνώς ασύλληπτα χρέη νοικοκυριών, τραπεζών, επιχειρήσεων και κυβερνήσεων που είναι αδύνατον να αποπληρωθούν στο σύνολό τους.

Όλοι έχουν ανάγκη να δανειστούν όμως ελάχιστοι το καταφέρνουν και συνήθως με όρους επαχθείς και εκβιαστικούς. Αυτό συνέβη με την Ελλάδα, η οποία προκειμένου να διασφαλίσει δανεικά αναγκάζεται να διαλύσει μονομιάς κοινωνικές δομές δεκαετιών. Η απαίτηση των δανειστών μας για τόσο δραστικές αλλαγές αντανακλά τη δική τους απελπισία να διασφαλίσουν την ομαλή χρηματοδότηση του δικού τους τρόπου ζωής, ήτοι την επιβίωση των τραπεζών τους. Οι οποίες με τη σειρά τους πιέζονται από τους δικούς τους απελπισμένους δανειστές, οι οποίοι πιέζονται από τους δικούς τους κι ούτω καθεξής. Πρόκειται για ένα αληθινό γαϊτανάκι απελπισίας, που τροφοδοτείται από την πρώτη μεγάλη σπανιότητα της εποχής μας: της πιστωτικής.

Η δεύτερη κυοφορούνταν επί σειρά ετών, χωρίς να γίνεται αντιληπτή. Ο λόγος για την σπανιότητα της εργασίας, η οποία όσο οι «στρόφιγγες» του φθηνού δανεικού χρήματος ήταν ανοιχτές παρέμενε αφανής. Μόλις όμως έκλεισαν αποκαλύφθηκε σε όλο της το μέγεθος. Το ποσοστό 50% στην ανεργία των νέων σήμερα σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία και το 10%-20% στη συνολική ανεργία στις περισσότερες χώρες της Δύσης αντανακλά όχι μόνο την αναμφισβήτητη επιδείνωση της οικονομικής δραστηριότητας αλλά και κάτι βαθύτερο.

Ο μάντης Κάλχας λέει -από τον Ιανουάριο του 2011

κ. Πρόεδρε,

Πόσες φορές πρέπει να τα ξαναπώ; Τα έγραψα τον Ιανουάριο του 2011 στο “Πρώτο ΘΕΜΑ”. Το αναδημοσιεύσα 2 ή 3 φορές (συγγνώμη αλλά δεν ενθυμούμαι) σε αυτό εδώ το ιστολόγιο αλλ΄, ούτε εσείς ούτε κανείς από τους υπουργούς σας δεν έδωσε σημασία. Οφείλω, κ. Πρόεδρε, να πω ότι, η στάση σας είχε σαν αποτέλεσμα να μου δημιουργηθούν βαρύτητα ψυχολογικά προβλήματα και τώρα τρέχω σε ψυχαναλυτές και “ευλογημένους” (από ‘σας) δημοσιογράφους για να να μου πουν αν υπάρχω ή αν είμαι ένα figment of my imagination -το γράφω εις την αγγλική επειδή είμαι σίγουρος ότι έτσι θα κατανοήσετε καλύτερα τη θέση μου.

Όπως έλεγα κ. Πρόεδρε όλα ήταν από τότε γνωστά και, οι μόνοι που δεν το γνώριζαν είσαστε εσείς και οι Υπουργοί σας επί των Οικονομικών. Μία -προσεκτική- ανάγνωση του άρθρου μου θα σας δείξει ότι, στο μόνο που έπεσα (λίγο) έξω ήταν στις ημερομηνίες. Στα πληθωρικά λεφτά όμως πρόβλεψα 95% σωστά αν και, το 1 τρις που συζητούν αυτές τις μέρες σίγουρα θα γίνει 2 με 2,5 τρισ. και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι συμπεριλαμβανομένου και του κ. Λαυρεντιάδη

Having said that Mr President θα ήθελα να επαναθέσω το παλαιό μου αίτημα για μία θεσούλα συμβούλου παρά τον Πρωθυπουργό, τον Υπ. Οικ, έστω και τον Ανδρέα Λομβέρδο για να μην ζητήσω θέση παρά τω κυρίω Μόσιαλο και, οι συνάδελφοί μου, με χαρακτηρίσουν “παπαγαλάκι”.

Ας (ξανα)διαβάσουμε λοιπόν τι έγραφα πριν, σχεδόν, ένα χρόνο διότι, όπως σας δίδαξαν στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως.

Με τιμή

Κώστας Δ. Καββαθάς

Δημοσιογράφος-Εκδότης

Αόρατος απ’ το “σύστημα” και εις τας δύο μου ενασχολήσεις

Ακολουθεί το εν λόγω δημοσιεύμα ελαφρά τροποποιημένο ως προς την εμφάνιση προκειμένου να τραβήξει την προσοχή Σας

Πρώτο ΘΕΜΑ 

09.01.11

κ. Πρόεδρε!

Επειδή, σύμφωνα με τον κ. Αντιπρόεδρο είμαι, ως πολίτης, πιο διεφθαρμένος από  τους πολιτικούς, που κάθονται στο γραφείο τους και εγώ πάω και τους διαφθείρω σκέφτηκα ότι, ο μόνος τρόπος να εξιλεωθώ είναι να προτείνω ένα σενάριο που θα απαλλάξει τη χώρα απ’ το χρέος και θα την βγάλει στις «αγορές». Παρακαλώ να το εξετάσετε με τη δέουσα προσοχή μόλις επιστρέψετε από το ταξίδι σας στην Μπουργκίνα Φάσο και πριν την μιλήσετε στη Βουλή των Νήσων Γκαλάπαγκος. Το σενάριο είναι, όπως κι’ εγώ, απόλυτα «διεφθαρμένο» αλλά περιέχει στοιχεία σοσιαλιστικού σουρεαλισμού με πινελιές ραφηνάτου φιλελευθερισμού.

Η ανήθικη κερδοσκοπία του κ. Τρισέ

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του Σταυρου Λυγερου

Αν και οι λεπτομέρειες για τη διαγραφή μέρους του ελληνικού χρέους δεν έχουν ακόμα δημοσιοποιηθεί, θεωρείται δεδομένο ότι από το «κούρεμα» δεν θα εξαιρεθεί μόνο το δάνειο της τρόικας, αλλά και τα ελληνικά ομόλογα ονομαστικής αξίας 62 δισ. που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει αγοράσει στη δευτερογενή αγορά σε πολύ χαμηλότερη τιμή. Την εξαίρεση αυτή προέβλεπε και η απόφαση της 21ης Ιουλίου 2011. Εξαίρεση σημαίνει πως όταν τα ελληνικά ομόλογα λήξουν, η ΕΚΤ θα εισπράξει την ονομαστική αξία τους, αποκομίζοντας κέρδος της τάξεως του 30-45%!

Η ΕΚΤ εξαιρέθηκε από το «κούρεμα» με το επιχείρημα ότι δεν είναι ιδιωτικός τομέας. Πρόκειται για προσχηματικό και διάτρητο επιχείρημα. Η ΕΚΤ είναι θεσμός της Ευρωζώνης με αποστολή να εξασφαλίζει τη σταθερότητα του ευρώ. Δεν είναι κερδοσκόπος των αγορών. Εάν αγόρασε ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά στο πλαίσιο του ρόλου της, τότε πρέπει να εξαιρεθεί από το κούρεμα. Πρέπει, όμως, και στη λήξη κάθε ομολόγου να εισπράξει από την Ελλάδα όσα ακριβώς πλήρωσε για να το αγοράσει. Αυτό ισοδυναμεί με πρόσθετη διαγραφή χρέους ύψους περίπου 20 δισ. 

Επίσης, για λόγους πολιτικής και ηθικής τάξεως, η ΕΚΤ δεν πρέπει να εισπράττει ολόκληρο το κουπόνι (ετήσιος τόκος), αλλά μόνο τον τόκο που αντιστοιχεί στην πραγματική τιμή αγοράς κι όχι στην ονομαστική αξία του κάθε ομολόγου. 

Εάν, αντιθέτως, η ΕΚΤ αγόρασε τα ελληνικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά με σκοπό το κέρδος, τότε πρέπει να υποστεί το κούρεμα του 50% που θα υποστεί κάθε κερδοσκόπος.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Διδακτορικό με... γαλάζιες αποχρώσεις για τον εκλεκτό αυλικό του Ραφηνάτου

Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΤΕΛΙΔΗ

Διδακτορικό ειδικών... προδιαγραφών φαίνεται ότι ήταν αυτό που δόθηκε από το τμήμα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Ανάπτυξης (ΔΟΣΑ) του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου της Θράκης στον Γιάννη Ανδριανό, κατά το διάστημα που εργαζόταν ως διευθυντής γραφείου Τύπου του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή.

Γνωστά στελέχη της ΝΔ που τοποθετήθηκαν από το Μαξίμου την περίοδο εκείνη σε υψηλόβαθμες κρατικές θέσεις, συγκρότησαν τη Συμβουλευτική Επιτροπή των πανεπιστημιακών που δέχθηκε ως υποψήφιο διδάκτορα τον "εξ απορρήτων" του Κ. Καραμανλή. Πιο συγκεκριμένα, μερικούς μήνες μετά την ανάληψη της κυβέρνησης της ΝΔ, τον Μάρτιο του 2004 ο Γ. Ανδριανός πήρε το πτυχίο του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου -ήταν από τους πρώτους πτυχιούχους που ορκίστηκαν, τον Νοέμβριο του 2004- και ω, του θαύματος βρέθηκε μονομιάς υποψήφιος διδάκτορας (στις 23/11/2004) ενώπιον... ειδικής σύνθεσης "γαλάζιας" Συμβουλευτικής Επιτροπής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ο Δήμος Αθηναίων ξέμεινε από κάρτες στάθμευσης

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Σαν να μην έφτανε η γενική απειλή της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, η Αθήνα είναι ήδη θύμα της ανεξέλεγκτης στάθμευσης. Ο Δήμος Αθηναίων έχει ξεμείνει από κάρτες στάθμευσης έπειτα από μια σειρά πράξεων και παραλείψεων που οδήγησαν σε απ' ευθείας ανάθεση, η οποία έχει «κολλήσει» στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Κατά συνέπεια, η Δημοτική Αστυνομία έχει σταματήσει εδώ και μια εβδομάδα να κόβει κλήσεις σε όσους παρκάρουν και ουδείς γνωρίζει πότε θα επανέλθει η ομαλότητα.

Εκτός από τον κίνδυνο να αυξηθούν τα οχήματα που κατεβαίνουν στο κέντρο, υπάρχει και σοβαρή απώλεια εσόδων για το δήμο που υπολογίζεται σε πάνω από 14.000 ευρώ ημερησίως, σε μια περίοδο που ο δήμος ετοιμάζεται να συνάψει νέο δάνειο 12,5 εκατ. ευρώ με επαχθείς όρους για να καλύψει λειτουργικές ανάγκες.

ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ SOS H φτώχεια τους αναγκάζει να δώσουν τα παιδιά τους

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν τα Χωριά SOS. Η οικονομική ανέχεια, η ανεργία, οι σαρωτικές απολύσεις έχουν φέρει σε απελπιστική κατάσταση χιλιάδες οικογένειες, που αντιμετωπίζουν πλέον τεράστια προβλήματα, σε σημείο να μην μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους.

Συγκλονιστικά στοιχεία που προκύπτουν από τα Παιδικά Χωριά SOS δείχνουν ότι η κρίση κτυπά την καρδιά του κοινωνικού ιστού, καθώς δεκάδες οικογένειες και μεμονωμένοι γονείς έχουν απευθυνθεί στις υπηρεσίες τους με αίτημα να πάρουν τα παιδιά τους, λέγοντας ότι οι ίδιοι αδυνατούν να τα συντηρήσουν.

"Αυτό το φαινόμενο ξεκίνησε το 2010 και φέτος έχει πολύ μεγάλη αύξηση που αγγίζει το 50% συγκριτικά με τον προηγούμενο χρόνο.

Σε απόλυτους αριθμούς από τα 1.000 περιστατικά που καλύπτουμε σε όλες τις δράσεις μας, τα 250 υπάγονται στις φροντίδες παραμονής στα Παιδικά Χωριά, ενώ οι 750 περιπτώσεις χρειάζονται κάποια οικονομική στήριξη", λέει ο κ. Στέργιος Σιφνιός, διευθυντής κοινωνικής εργασίας και έρευνας στα Χωριά SOS.

"Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου έρχονται γονείς και λένε: πάρτε το παιδί, έχω σοβαρό πρόβλημα, δεν ξέρω τι να κάνω. Παλαιότερα αυτό το φαινόμενο ήταν κάτω από το 10% των συνολικών περιπτώσεων.

Από το 2010 είδαμε δεκάδες γονείς να λένε ότι βρίσκονται σε ανέχεια και μέσα στην απελπισία τους να ζητούν απεγνωσμένα να κρατήσουμε τα παιδιά τους για να τα σώσουμε από την πείνα. Πολλοί ζητούν να τα φιλοξενήσουμε για ένα διάστημα μέχρι να βρουν κάποια δουλειά και να τα ξαναπάρουν κοντά τους.

ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ: Πώς τα πλαστικά καπάκια έγιναν... αναπηρικά αμαξίδια

Του Θαναση Τσιγγανα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Ολα ξεκίνησαν από ένα... ψέμα. Οι εκπρόσωποι του Συλλόγου Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων του νομού Πέλλας, με έδρα τα Γιαννιτσά, είδαν σε μια ιστοσελίδα πως 10.000 πλαστικά καπάκια εμφιαλωμένου νερού και αναψυκτικών ανταλλάσσονται με ένα αναπηρικό ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο. Στον Σύλλογο, στα σχολεία, σε καφετέριες και ταβέρνες της περιοχής σήμανε συναγερμός συμπαράστασης, και μέσα σε λίγες ημέρες ο αριθμός είχε καλυφθεί.

Ομως, όταν η πρόεδρος του Συλλόγου, Δήμητρα Χριστάκη, απευθύνθηκε σε εταιρείες εμφιάλωσης νερού και αναψυκτικών, βρέθηκε μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα. «Τέτοια προσφορά δεν υφίσταται», της απάντησαν.

Απόγνωση. Τόσα καπάκια και άλλα τόσα που συνέχιζαν να καταφθάνουν στα γραφεία του Συλλόγου ήταν μάταιος κόπος. Σ’ αυτές όμως τις περιπτώσεις το «...σύμπαν είχε ήδη συνωμοτήσει για να πετύχει ο στόχος», και τα πλαστικά καπάκια άγγιξαν καρδιές.

Μια εταιρεία ανακύκλωσης - ειδών εμφιάλωσης με έδρα την Κεντρική Μακεδονία, με περίσσευμα κοινωνικής ευθύνης, δέχθηκε να κάνει το ψέμα... αλήθεια! Με την προϋπόθεση ότι δεν θα γνωστοποιηθεί η εταιρική της ταυτότητα, παραλαμβάνει τις ποσότητες του Συλλόγου με αντάλλαγμα την οικονομική συνδρομή της στην εξασφάλιση των αναπηρικών καροτσιών.

Ετσι, η προσπάθεια συνεχίστηκε, και δεκάδες φορείς από όλη την Ελλάδα, που πληροφορήθηκαν την προσπάθεια μέσω Facebook, blogs και δημοσιευμάτων, άρχισαν να στέλνουν μικρά και μεγάλα δέματα με καπάκια, με το ΚΤΕΛ, με κούριερ, με το ταχυδρομείο. Για να αγοραστεί ένα συνηθισμένο αναπηρικό καροτσάκι απαιτούνται καπάκια βάρους πλέον του ενός τόνου, ανέφερε η κ. Χριστάκη, και φυσικά η ποσότητα αυξάνεται όταν πρόκειται για ηλεκτροκίνητο. Για ένα μόνο κιλό χρειάζονται 540 καπάκια. «Εχουν έρθει από το Πολεμικό Ναυτικό, από μονάδες του Ελληνικού Στρατού, από σχολεία, από εργαζόμενους του ΟΤΕ, από εργαζόμενους ιδιωτικών εταιρειών, απ’ όπου μπορείτε να φανταστείτε» λέει.

ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ: Oι ΗΡΩΕΣ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ των Νοσοκομείων Παίδων.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«Από τη μια οι Ιταλοί κι οι Γερμανοί», ξεκίνησε το τραγούδι του «Μικρού ήρωα» ο Γιώργος ο δάσκαλος. Κρατούσε την κιθάρα, η καθηγήτρια μουσικής τον συνόδευε στο πιάνο. Με μάσκα στη μύτη και στο στόμα, από το διάδρομο ο Δημήτρης, οκτώ χρονώ, με πιτζάμες πράσινες και τον ορό στο χέρι, έμοιαζε διστακτικός να μπει στη μαθητική συντροφιά.

«Ελα», τον παρότρυναν οι φίλοι του. «Θα τραγουδήσουμε μαζί», του έλεγαν οι δάσκαλοι. Κάτωχρος από τη θεραπεία, αδυνατισμένος, με τη βοήθεια πατερίτσας, έμοιαζε να έχει κέφι για νάζια. Ο διάδρομος με τις πολύχρωμες ζωγραφιές είχε γεμίσει από γονείς που τον ενθάρρυναν να μπει στο μουσικό δωμάτιο. Νότες, φωνές, μελωδίες που ξεχύνονταν έως έξω. Ο ενθουσιασμός ξεχείλιζε χαμόγελα ίσαμε κάτω και ο δάσκαλος ο Γιώργος έτοιμος για τη δεύτερη στροφή του «Μικρού ήρωα»: «Εσύ να παίζεις με το θάνατο κρυφτό, κι αυτοί να σκίζουνε τα τεύχη τα κρυμμένα, μη σε τρομάζει το διπλό κυνηγητό, εσύ τους Γερμανούς κι αυτοί εμένα».

Με τα πολλά, ο Δημήτρης αποφάσισε να συμμετάσχει στα προεόρτια της εθνικής εορτής για την 28η Οκτωβρίου. Βρήκε τη στιγμή όταν το κέφι απογειωνόταν. «Βάζει ο ντούτσε τη στολή του», «ο Σταμούλης ο λοχίας», «στα κακοτράχαλα τα βουνά»... Τελειωμό δεν είχε το πανηγύρι. Δεν ήταν μια απλή μαθητική πρόβα. Το ιατρικό πρωτόκολλο είχε τους κανόνες του. Αλλο παιδί αποχωρούσε κουρασμένο, άλλο ετοιμαζόταν για θεραπεία...

Στις «Εκπαιδευτικές μονάδες» του «Αγία Σοφία» και του «Αγλαΐα Κυριακού», πάνω από σαράντα ήρωες-εκπαιδευτικοί, νηπιαγωγοί, δάσκαλοι και καθηγητές, με πύρινη ψυχή, αψηφούν την εξευτελιστική συμπεριφορά της πολιτείας με τους γλίσχρους μισθούς που τους παρέχει, επιμένοντας να λειτουργούν με ασίγαστο φρόνημα δίνοντας χαρά, ανακούφιση, ελπίδα και γνώση στα παιδιά που νοσηλεύονται στα ογκολογικά, αιματολογικά, χειρουργικά και παιδοψυχιατρικά τμήματα των δύο νοσοκομείων στο Γουδή.

Το «σχολείο» στο νοσοκομείο δεν διαθέτει αίθουσες διδασκαλίας. Οι εκπαιδευτικοί εργάζονται με τους μαθητές τους πρόσωπο με πρόσωπο στο κομοδίνο ή δίπλα στο κρεβάτι όπου οι μικροί ασθενείς υποβάλλονται σε θεραπεία.