Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ
Η προδικτατορική Αριστερά είχε καθιερώσει υποτροφίες για τους μαθητές που αρίστευαν στις εξετάσεις, ενώ αργότερα ο Χαρίλαος Φλωράκης ζητούσε από τους νεολαίους του ΚΚΕ να είναι «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα».
Με το πέρασμα των χρόνων η ορθόδοξη Αριστερά, για να μην υστερήσει απέναντι στους «μπαχαλάκηδες» της Β΄ Πανελλαδικής, τάχθηκε «κατά της εντατικοποίησης των σπουδών».
Η σημερινή Αριστερά, πολυδιασπασμένη, αδυνατεί να συγκροτήσει μια πειστική και ρεαλιστική πρόταση για την παιδεία. Κυριαρχούν τα ευχολόγια και τα συνθήματα.
Αυτό που ακούγεται κατά κόρον τα τελευταία χρόνια, πρωτίστως από τους αριστερούς νεολαίους, είναι το σλόγκαν «είμαστε μια γενιά που έχει στερηθεί τα όνειρά της». Παραπονιάρικο, αλλά οφείλουμε να το λάβουμε σοβαρά υπόψη.
Πρώτα πρώτα, ας μας πουν ποια είναι τα όνειρα αυτής της γενιάς και μετά να δούμε αν κάποιοι της τα έχουν στερήσει. Αν μεν εννοούν την πρόοδο, τη μόρφωση και την προκοπή, ουδείς έβαλε εμπόδια σε αυτούς τους στόχους. Απλώς η επίτευξή τους απαιτεί σκληρή και μεθοδική προσπάθεια. Απαιτεί στοχοπροσήλωση, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη των φοιτητικών αμφιθεάτρων. Με σκληρή προσπάθεια εκατοντάδες φτωχόπαιδα, μέσα σε πολύ πιο δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, σπούδασαν με στερήσεις και στη συνέχεια διακρίθηκαν στον επιστημονικό τους χώρο. Πάρα πολλά από αυτά τα παιδιά συγχρόνως δούλευαν, σε εποχές που το πανεπιστημιακό σύγγραμμα ήταν πανάκριβο. Φυσικά κάθε γενιά έχει διαφορετικές απαιτήσεις καθώς οι συνθήκες αλλάζουν, όμως ο τελικός στόχος παραμένει αναλλοίωτος. Μόρφωση και επαγγελματική αποκατάσταση.
Προφανώς ένα μέρος της νεολαίας μας έχει ως στόχο και τον σοσιαλισμό, αλλά αυτό το αίτημα βρίσκεται εκτός θέματος. Στις δημοκρατίες αποφασίζουν πάντα οι περισσότεροι.
Θα ήμουν άδικος αν δεν αναγνώριζα πως σε κάποια ζητήματα που θέτουν έχουν τα δίκια τους, ιδίως η μαθητιώσα νεολαία. Από το σημείο αυτό μέχρι το να χαϊδεύουμε συνεχώς «τα παιδιά», η απόσταση είναι τεράστια. Διότι «τα παιδιά» ευθύνονται για την κατάντια των πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων με τους τοίχους γεμάτους με συνθήματα και τις κουρελούδες των φοιτητικών παρατάξεων να αποτελούν το θλιβερό ντεκόρ αυτών των χώρων. Για να μην αναφερθώ στην κατάσταση που επικρατεί στις φοιτητικές εστίες. Εκεί όπου θα έπρεπε να φιλοξενούνται οι φοιτητές που έχουν ανάγκη δωρεάν στέγης, διαμένουν και διάφοροι «περίεργοι» τύποι με τη συναίνεση των ποικίλων συλλογικοτήτων.
Συνεπώς, το «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα», πριν αρχίσει να μοιράζει ευθύνες για τη στέρηση των ονείρων του, καλό είναι να βάλει μια τάξη στα του οίκου του. Ετσι θα έχει πρόσωπο να προβάλλει τα όνειρά του. Και κυρίως να συνειδητοποιήσει πως…
χωρίς σκληρή και εντατική δουλειά, κανένα όνειρο δεν πραγματώνεται.
Οσοι κραυγάζουν συνθήματα κατά της εντατικοποίησης των σπουδών, ουσιαστικά αυτοί στερούν τους νέους από τα όνειρά τους. Διότι με τον χαβαλέ και το «περίπου» ουδείς πρόκοψε στη ζωή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου